Морфофункциональное исследование паллидонигральной проекции на модели болезни Паркинсона в условиях протекции ядами naja oxiana, montivipera raddei и галармином

Биология

Աշխատությունը նվիրված է վեստիբուլյար միջուկային համալիրի նեյրոպլաստիկ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը տարբեր փորձարարական ազդեցությունների պայմաններում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով թրթռման, վեստիբուլյար ծայրամասային ապարատի ֆունկցիոնալ խանգարման և հիպոթալամուսային ծագման նեյրոպեպտիդի հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցության փոխկապակցվածությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կենտրոնական նյարդային համակարգի այն հարմարվողական մեխանիզմների բացահայտման վրա, որոնք ակտիվանում են վեստիբուլյար տեղեկատվության բնականոն հոսքի փոփոխության կամ խախտման դեպքում։ Վեստիբուլյար միջուկային համալիրը դիտարկվում է որպես հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման, դիրքային վերահսկողության և շարժումների համակարգման գործընթացներում կարևոր դեր ունեցող նյարդային կառույց, որը սերտորեն փոխազդում է ուղեղի այլ բաժինների հետ։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է նեյրոպլաստիկության ուսումնասիրությունը՝ որպես նյարդային համակարգի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վերակազմավորման կարողություն։ Վեստիբուլյար համակարգի գործունեության փոփոխության դեպքում կենտրոնական նյարդային կառույցներում կարող են զարգանալ փոխհատուցողական գործընթացներ, որոնց շնորհիվ օրգանիզմը որոշ չափով հարմարվում է փոփոխված զգայական տեղեկատվությանը։ Քննության են առնվում այդ վերակազմավորման ժամանակային առանձնահատկությունները, տարբեր նեյրոնային խմբերի մասնակցությունը և նյարդային կապերի ֆունկցիոնալ փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թրթռման ազդեցությանը։ Թրթռումը դիտարկվում է որպես ֆիզիկական գործոն, որը կարող է փոփոխել վեստիբուլյար համակարգի զգայական մուտքերը և համապատասխան նյարդային կենտրոնների ակտիվությունը։ Ուսումնասիրվում է երկարատև կամ կրկնվող թրթռային ազդեցության պայմաններում վեստիբուլյար միջուկների պատասխանների բնույթը և կենտրոնական նյարդային համակարգի հարմարվողական հնարավորությունները։ Այս ուղղությամբ կարևոր է պարզել, թե ինչպես է փոփոխվում նեյրոնների ակտիվությունը և ինչպիսի փոխհատուցողական մեխանիզմներ են ձևավորվում շարունակական զգայական գրգռման պայմաններում։ Հետազոտության մյուս կարևոր փորձարարական ուղղությունը կապված է լաբիրինթոսային ապարատի ֆունկցիայի խախտման հետ։ Նման պայմաններում փոփոխվում կամ նվազում է ծայրամասային վեստիբուլյար ազդակների մուտքը կենտրոնական նյարդային համակարգ, ինչի հետևանքով կարող են առաջանալ հավասարակշռության և շարժումների համակարգման ժամանակավոր խանգարումներ։ Կենտրոնական նյարդային համակարգը, սակայն, ունի որոշակի փոխհատուցողական ներուժ, և ժամանակի ընթացքում կարող են ակտիվանալ այլ զգայական համակարգերի ու նյարդային կենտրոնների մասնակցությամբ հարմարվողական մեխանիզմներ։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են այդ կենտրոնական փոխհատուցման նեյրոֆիզիոլոգիական հիմքերը և վեստիբուլյար միջուկային համալիրում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Կարևորվում է աջ և ձախ կողմերի նեյրոնային ակտիվության հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ ծայրամասային վեստիբուլյար ազդակների փոփոխությունը կարող է խախտել երկու կողմերի միջև բնականոն ֆունկցիոնալ հարաբերակցությունը։ Վերականգնման ընթացքում նյարդային համակարգում տեղի ունեցող վերակազմավորումները կարող են նպաստել այդ անհավասարակշռության աստիճանական նվազմանը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ կենտրոնական վեստիբուլյար փոխհատուցման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն է տրվում վեստիբուլյար միջուկների և ուղեղի այլ կառույցների փոխազդեցությանը։ Քննության են առնվում ուղեղիկի, ցանցանման գոյացության, շարժողական կենտրոնների և զգայական այլ համակարգերի հետ ֆունկցիոնալ կապերը։ Տեսողական և սոմատոսենսորային տեղեկատվության դերը հատկապես կարևոր կարող է դառնալ այն պայմաններում, երբ վեստիբուլյար ազդակների բնականոն հոսքը խախտված է։ Նման բազմահամակարգային փոխազդեցությունը դիտարկվում է որպես նյարդային համակարգի հարմարվողականության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության առանձնահատուկ ուղղություններից է հիպոթալամուսային նեյրոպեպտիդի ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Նեյրոպեպտիդները կենտրոնական նյարդային համակարգում կարող են հանդես գալ որպես նեյրոնային գործունեությունը կարգավորող կենսաբանական ազդանշանային մոլեկուլներ։ Աշխատությունում գնահատվում է ընտրված նեյրոպեպտիդի հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցությունը վեստիբուլյար համակարգի վրա փորձարարական ծանրաբեռնվածության կամ ֆունկցիոնալ խանգարման պայմաններում։ Հիմնական խնդիրը պարզելն է, թե արդյոք դրա ազդեցությունը կարող է նպաստել նեյրոնների ֆունկցիոնալ կայունության պահպանմանը, հարմարվողական գործընթացների ակտիվացմանը կամ վեստիբուլյար ֆունկցիայի վերականգնման ընթացքի բարելավմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նեյրոպեպտիդի ազդեցության հնարավոր մեխանիզմներին։ Դիտարկվում է դրա մասնակցությունը նեյրոնների գրգռականության, սինապսային հաղորդման և նեյրոնային ցանցերի ֆունկցիոնալ վերակազմավորման կարգավորմանը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նեյրոպեպտիդային կարգավորման նշանակությունը ոչ միայն վեստիբուլյար համակարգի, այլև ընդհանուր նեյրոպլաստիկության տեսանկյունից։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիական, էլեկտրոֆիզիոլոգիական, հյուսվածաբանական և վիճակագրական մոտեցումները, որոնց միջոցով համեմատվում են տարբեր փորձարարական խմբերում ստացված տվյալները։ Նեյրոնների ակտիվության գրանցումը և պատասխանների բնութագրումը հնարավորություն են տալիս գնահատել վեստիբուլյար միջուկների ֆունկցիոնալ վիճակը, իսկ տարբեր ժամանակահատվածներում կատարված դիտարկումները՝ բացահայտել նեյրոպլաստիկ փոփոխությունների զարգացման դինամիկան։ Կարևորվում է վերահսկիչ և փորձարարական խմբերի համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել թրթռման, լաբիրինթոսային ֆունկցիայի խանգարման և նեյրոպեպտիդային ազդեցության հետ կապված փոփոխությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում վերականգնողական գործընթացների գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում է, թե որքան արագ և ինչ աստիճանով է կենտրոնական նյարդային համակարգը կարողանում փոխհատուցել վեստիբուլյար տեղեկատվության փոփոխությունը, ինչպես են այդ ընթացքում վերակազմավորվում նեյրոնային պատասխանները և ինչ դեր կարող է ունենալ նեյրոպեպտիդային կարգավորումը։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նյարդային համակարգի հարմարվողական ռեսուրսների մասին։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է վեստիբուլյար միջուկային համալիրի պլաստիկության մեխանիզմների, տարբեր ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ ազդեցությունների պայմաններում կենտրոնական փոխհատուցման գործընթացների և նեյրոպեպտիդային կարգավորման փոխկապակցվածության համալիր ուսումնասիրությամբ։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել վեստիբուլյար համակարգի նեյրոֆիզիոլոգիայի, զգայական համակարգերի պլաստիկության և կենտրոնական նյարդային համակարգի հարմարվողական մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Կիրառական նշանակությունը կապված է վեստիբուլյար ֆունկցիայի խանգարումների ժամանակ վերականգնողական և պաշտպանիչ մեխանիզմների գիտական հիմքերի հետագա ուսումնասիրման հնարավորության հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, վեստիբուլոլոգիայի, զգայական համակարգերի ֆիզիոլոգիայի և փորձարարական նյարդագիտության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Психология

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ուսանողների վրա ապատեղեկատվության սոցիալ-հոգեբանական բացասական ազդեցության ուսումնասիրությանը և դրա կանխարգելման արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, որ թվային հաղորդակցության և սոցիալական ցանցերի լայն տարածման պայմաններում երիտասարդները մեծ ծավալի տեղեկատվություն են ստանում տարբեր և հաճախ ոչ վերահսկվող աղբյուրներից, ինչի հետևանքով կեղծ, մոլորեցնող կամ դիտավորյալ խեղաթյուրված տեղեկատվությունը կարող է ներգործել նրանց ընկալումների, համոզմունքների, հուզական վիճակի, վարքագծային դիրքորոշումների և սոցիալական հարաբերությունների վրա։ Ապատեղեկատվության ազդեցությունը հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել ուսանողների շրջանում, քանի որ նրանք ակտիվորեն օգտվում են թվային հարթակներից, միաժամանակ գտնվում են աշխարհայացքի, մասնագիտական ինքնության և սոցիալական դիրքորոշումների ձևավորման փուլում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ապատեղեկատվության նկատմամբ ուսանողների ընկալունակության վրա ազդող սոցիալ-հոգեբանական գործոնները, այդ թվում՝ տեղեկատվության աղբյուրի նկատմամբ վստահությունը, նախնական համոզմունքները, քննադատական մտածողության մակարդակը, խմբային պատկանելությունը, սոցիալական ազդեցությունը և հուզական արձագանքները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով կեղծ կամ խեղաթյուրված տեղեկատվությունը տարածվում է և ձեռք բերում հավաստիության տեսք՝ կրկնվող հաղորդագրությունների, հեղինակավոր անձանց անունների օգտագործման, վախի կամ զայրույթի առաջացման, սենսացիոն վերնագրերի և խմբային կարծիքի ազդեցության միջոցով։ Ապատեղեկատվության սոցիալ-հոգեբանական դեստրուկտիվ ազդեցությունը կարող է դրսևորվել իրականության սխալ ընկալմամբ, անհիմն վախերի և տագնապի առաջացմամբ, հասարակական բևեռացման խորացմամբ, անվստահության տարածմամբ, ագրեսիվ կամ հակասոցիալական վարքագծի խթանմամբ և սոցիալական կապերի թուլացմամբ։ Հայաստանի պայմաններում խնդիրը կարող է ունենալ նաև առանձնահատուկ նշանակություն՝ կապված հասարակական և քաղաքական զգայուն թեմաների շուրջ տեղեկատվական հոսքերի ինտենսիվության, ճգնաժամային իրավիճակների և սոցիալական ցանցերում արագ տարածվող բովանդակության հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսանողների տեղեկատվական վարքագծի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե ինչ աղբյուրներից են նրանք ստանում տեղեկությունները, որքան հաճախ են ստուգում դրանց հավաստիությունը, ինչ չափանիշներով են տարբերակում վստահելի և անվստահելի հաղորդագրությունները և ինչ դեր են տալիս իրենց սոցիալական շրջապատի կարծիքին։ Կարող են կիրառվել հարցաթերթային, սոցիալ-հոգեբանական, համեմատական և վիճակագրական մեթոդներ՝ տարբեր խմբերի տեղեկատվական վարքագիծը և ապատեղեկատվության նկատմամբ դիմադրողականությունը գնահատելու համար։ Կանխարգելման տեսանկյունից աշխատանքը կարևորում է մեդիագրագիտության և տեղեկատվական գրագիտության զարգացումը, քանի որ ուսանողների՝ աղբյուրները քննադատաբար գնահատելու, փաստերը ստուգելու և մանիպուլյատիվ բովանդակությունը ճանաչելու կարողությունները կարող են նվազեցնել ապատեղեկատվության ազդեցությունը։ Կրթական միջավայրում արդյունավետ կանխարգելումը կարող է ներառել փաստերի ստուգման հմտությունների ուսուցում, աղբյուրների համեմատական վերլուծություն, թվային անվտանգության վերաբերյալ իրազեկում, տրամաբանական սխալների և մանիպուլյացիոն տեխնիկաների ճանաչում, ինչպես նաև պատասխանատու տեղեկատվական վարքագծի ձևավորում։ Կարևոր է նաև հոգեբանական բաղադրիչը․ անհրաժեշտ է զարգացնել ոչ միայն տեղեկատվությունը ստուգելու տեխնիկական կարողությունները, այլև սեփական հուզական արձագանքները վերահսկելու և ուժեղ հույզեր առաջացնող տեղեկատվությանը քննադատաբար մոտենալու հմտությունները։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել բուհերում մեդիագրագիտության և կանխարգելիչ կրթական ծրագրերի մշակման, ուսանողների տեղեկատվական դիմակայունության բարձրացման և ապատեղեկատվության տարածման սոցիալական հետևանքների նվազեցման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը խնդիրը դիտարկում է ոչ միայն որպես տեղեկատվական կամ տեխնոլոգիական, այլև որպես սոցիալ-հոգեբանական և կրթական հիմնախնդիր՝ կարևորելով ուսանողների քննադատական մտածողության, մեդիագրագիտության, տեղեկատվական ինքնապաշտպանության և հոգեբանական դիմակայունության զարգացումը՝ ապատեղեկատվության վնասակար ազդեցությունը կանխելու նպատակով։

Экономика

Международные валютно-кредитные и финансовые отношения աշխատությունը միջազգային տնտեսագիտության և ֆինանսների ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է համաշխարհային ֆինանսական համակարգի կառուցվածքն ու գործառույթները՝ ընդգրկելով արտարժութային շուկաների, միջազգային վարկային հարաբերությունների և կապիտալի շարժերի հիմնական մեխանիզմները, այն բացատրում է արտարժույթի փոխարժեքների ձևավորման սկզբունքները, վճարային հաշվեկշռի կառուցվածքը և միջազգային ֆինանսական հոսքերի կարգավորումը, գիրքը նաև անդրադառնում է միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների՝ Արժույթի միջազգային հիմնադրամի և Համաշխարհային բանկի դերակատարությանը, ինչպես նաև համաշխարհային ֆինանսական ճգնաժամերի պատճառներին և հետևանքներին, միաժամանակ ներկայացնելով պետությունների տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը արտարժութային կայունության և միջազգային առևտրի վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր միջազգային ֆինանսների և մակրոտնտեսության ուսումնասիրության համար։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համայնքային ծառայության իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համայնքային կառավարման համակարգում ծառայության կազմակերպման, իրավական կարգավիճակի և արդյունավետության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կենտրոնում համայնքային ծառայության ինստիտուտի իրավական հիմքերն են, դրա տեղը տեղական ինքնակառավարման համակարգում և համայնքային ծառայողների գործունեությունը կարգավորող իրավական մեխանիզմները։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել համայնքային ծառայության հիմնական սկզբունքները, ծառայողների իրավունքներն ու պարտականությունները, պաշտոնների դասակարգման և համալրման կարգը, մրցութային և նշանակման ընթացակարգերը, ծառայության անցնելու պայմանները, մասնագիտական զարգացման և վերապատրաստման հնարավորությունները, ինչպես նաև ծառայողների գնահատման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային ծառայության և պետական ծառայության իրավական կարգավիճակների տարբերություններին ու փոխհարաբերություններին՝ հաշվի առնելով տեղական ինքնակառավարման մարմինների ինքնուրույնության սկզբունքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է համայնքային ծառայության իրավական կարգավորման գործնական խնդիրների բացահայտումը, այդ թվում՝ իրավական նորմերի կիրառման միասնականության, կադրերի ընտրության թափանցիկության, մասնագիտական կարողությունների զարգացման, ծառայողների սոցիալական և աշխատանքային երաշխիքների և համայնքային կառավարման արդյունավետության հարցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքային ծառայության նկատմամբ հանրային վստահության բարձրացման, շահերի բախման կանխարգելման, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման և ծառայողական էթիկայի պահպանման իրավական միջոցներին։ Կարևորվում է համայնքային ծառայողների մասնագիտական պատրաստվածության և տեղական ինքնակառավարման մարմինների արդյունավետ աշխատանքի միջև կապը, քանի որ համայնքային կառավարման որակը մեծապես կախված է մասնագիտական և կայուն աշխատակազմի առկայությունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև համայնքների խոշորացման, տեղական ինքնակառավարման համակարգի վերափոխումների և վարչատարածքային փոփոխությունների ազդեցությունը համայնքային ծառայության կազմակերպման վրա։ Հնարավոր է անդրադարձ կատարել միջազգային փորձին և համեմատական իրավական մոտեցումներին՝ Հայաստանի իրավական կարգավորման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել վարչական և սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, իրավաբանների, պետական կառավարման և իրավագիտության ոլորտների հետազոտողների ու ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել համայնքային ծառայության իրավական կարգավորման առկա բացերն ու խնդիրները և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ նպաստելով համայնքային կառավարման թափանցիկության, արդյունավետության և մասնագիտական կարողությունների բարձրացմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էմուլգացման գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը՝ տարբեր տատանողական դաշտերի համադրման միջոցով՝ ուսումնասիրելով դրանց ազդեցությունը դիսպերս համակարգերի ձևավորման, կայունության և տեխնոլոգիական ցուցանիշների վրա։ Ներկայացվում են էմուլգացման տեսական հիմքերը, հեղուկ համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են էմուլսիաների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։ Աշխատությունում վերլուծվում են մեխանիկական, ակուստիկ, ուլտրաձայնային և այլ տատանողական ազդեցությունների կիրառման հնարավորությունները, գնահատվում է դրանց ազդեցությունը մասնիկների չափաբաշխման, խառնման ինտենսիվության, էներգածախսի և գործընթացի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձարարական հետազոտություններին, տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացմանը և արդյունաբերական կիրառման հնարավորություններին՝ սննդի, քիմիական, դեղագործական և կոսմետիկական արտադրություններում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, գործընթացների ինժեներիայի, նյութագիտության, սննդի և դեղագործական տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև դիսպերս համակարգերի և ժամանակակից տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին հայ իրականության մեջ սոցիալական ու ազգային-ազատագրական գաղափարների ձևավորման, զարգացման և փոխազդեցության քննական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն հասարակական և քաղաքական փոփոխություններն են, որոնք էապես ազդեցին հայ մտավորականության, քաղաքական գործիչների և հասարակական տարբեր շրջանակների աշխարհայացքի վրա և նպաստեցին ազգային իրավունքների, սոցիալական արդարության, ազատության ու հասարակական վերափոխումների վերաբերյալ նոր պատկերացումների տարածմանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում է հայ հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, տնտեսական հարաբերությունները, կրթության և մշակույթի զարգացումը, ինչպես նաև Ռուսական և Օսմանյան կայսրությունների քաղաքական միջավայրը՝ որպես գաղափարական գործընթացների ձևավորման կարևոր պայմաններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային-ազատագրական գաղափարի բովանդակային փոփոխություններին՝ ազգային ինքնության պահպանման, քաղաքական իրավունքների պաշտպանության, ինքնավարության, ազատագրության և պետականության վերականգնման վերաբերյալ տարբեր մոտեցումների համատեքստում։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է սոցիալական գաղափարների ներթափանցումը հայ հասարակական միտք, մասնավորապես՝ սոցիալական անհավասարության, աշխատանքի, սեփականության, հասարակական արդարության և սոցիալական վերափոխումների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացումը։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այս երկու գաղափարական ուղղությունները դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ դրանց փոխազդեցության և երբեմն հակասությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում այն հարցերը, թե ինչպես էին ազգային ազատագրության խնդիրները համադրվում սոցիալական վերափոխման ձգտումների հետ, ինչպիսի տարբերություններ էին առաջանում քաղաքական և հասարակական խմբերի միջև, և ինչպես էին միջազգային ու տարածաշրջանային իրադարձությունները ազդում հայ հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակաշրջանի մամուլին, գրականությանը, հասարակական-քաղաքական հրապարակախոսությանը և կուսակցական ծրագրերին՝ դրանք դիտարկելով որպես գաղափարների տարածման և հասարակական գիտակցության ձևավորման կարևոր աղբյուրներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարբեր քաղաքական հոսանքների և կազմակերպությունների գաղափարական դիրքորոշումներին, դրանց նպատակների, մեթոդների և սոցիալական հենարանի տարբերություններին։ Քննական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարները, այլև բացահայտել դրանց ներքին հակասությունները, պատմական պայմանավորվածությունը և հետագա քաղաքական զարգացումների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է հայ հասարակական-քաղաքական մտքի կարևոր շրջափուլի համակարգված վերլուծության մեջ, իսկ գործնական արժեքը՝ ազգային և սոցիալական գաղափարների փոխհարաբերությունների պատմական փորձը հասկանալու հնարավորության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, սոցիալական մտքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագետներին, ուսանողներին և 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի հայ հասարակական կյանքի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս խորությամբ հասկանալու հայ հասարակական մտքի գաղափարական վերափոխումները, ազգային ազատագրության և սոցիալական արդարության ձգտումների փոխկապակցվածությունը և այդ գործընթացների ազդեցությունը հայ քաղաքական ու հասարակական կյանքի հետագա զարգացման վրա։