ՆԵՐԴՐՈՒՄԱՅԻՆ ՀԻՄՆԱԴՐԱՄՆԵՐ

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ջոն Ապդայքի ստեղծագործության և 1950–1970-ական թվականների ամերիկյան վեպի զարգացման հիմնական միտումների գրականագիտական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հետպատերազմյան ամերիկյան հասարակության սոցիալական, մշակութային և հոգեբանական փոփոխությունների արտացոլումները գեղարվեստական արձակում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը վեպի թեմատիկ և կառուցվածքային առանձնահատկությունների վրա։ Վերլուծվում են անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունները, ընտանեկան ու կենցաղային միջավայրը, միջին խավի առօրյան, անձնական ընտրության, ինքնության, բարոյական արժեքների և հոգևոր որոնումների խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ապդայքի արձակի գեղարվեստական աշխարհին, կերպարների կառուցման սկզբունքներին, պատմողական եղանակներին, լեզվաոճական առանձնահատկություններին և առօրյա իրականության գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Նրա ստեղծագործությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի ամերիկյան գրականության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու ինչպես ընդհանուր գրական միտումները, այնպես էլ հեղինակի անհատական ստեղծագործական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ռեալիստական ավանդույթի վերափոխումները, հոգեբանական պատկերման միջոցները, հեգնանքի և խորհրդանշական տարրերի կիրառությունը, ինչպես նաև արդիականության խնդիրների արտացոլումը վիպական կառուցվածքում։ Անդրադարձ է կատարվում հետպատերազմյան հասարակության արժեքային փոփոխություններին, սպառողական մշակույթի տարածմանը, անձնական ազատության և սոցիալական պայմանականությունների միջև հակասություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու XX դարի երկրորդ կեսի ամերիկյան վեպի գաղափարագեղարվեստական զարգացումների և այդ գործընթացներում Ջոն Ապդայքի ստեղծագործության նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել ամերիկյան գրականության, վեպի տեսության և համեմատական գրականագիտության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում իրավունքի աղբյուրների համակարգի տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են իրավունքի աղբյուր հասկացության բովանդակությունը, դրա հիմնական տեսակները, իրավական համակարգում դրանց նշանակությունը և փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սահմանադրությանը, օրենքներին, ենթաօրենսդրական նորմատիվ իրավական ակտերին, միջազգային իրավական փաստաթղթերին և իրավակարգավորման գործընթացում նշանակություն ունեցող այլ իրավական ձևերին։ Քննարկվում են տարբեր իրավական ակտերի իրավաբանական ուժի, աստիճանակարգության, ընդունման, գործողության և կիրառման հետ կապված հարցերը։ Վերլուծվում է իրավունքի աղբյուրների դերը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման, իրավական որոշակիության ապահովման և միասնական իրավակիրառ պրակտիկայի ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դատական պրակտիկայի և իրավական մեկնաբանությունների նշանակությանը, իրավական նորմերի միջև հնարավոր հակասությունների լուծման մեխանիզմներին և օրենսդրական կարգավորման բացերի հաղթահարման խնդիրներին։ Տեսական դրույթները դիտարկվում են իրավակիրառ գործունեության հետ փոխկապակցված՝ հնարավորություն տալով գնահատել իրավունքի աղբյուրների համակարգի գործնական նշանակությունը պետական մարմինների, դատարանների և իրավահարաբերությունների այլ մասնակիցների գործունեության համար։ Քննարկվում են նաև ազգային իրավական համակարգի զարգացման և իրավունքի աղբյուրների կարգավորման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, օրենսդրական և իրավակիրառ ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և իրավաբանական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջից մինչև XX դարի սկիզբը Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնի կրոնափոխության քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով պետական, հասարակական, կրոնական և ժողովրդագրական գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների և պայմանների վրա, որոնց միջոցով հայերի մի մասը հարկադրված էր հրաժարվել քրիստոնեական ինքնությունից և ընդունել իսլամ՝ բռնությունների, տեղահանությունների, սոցիալական ճնշումների և գոյատևման ծայրահեղ պայմանների ազդեցությամբ։ Քննության են առնվում XIX դարի վերջին Օսմանյան կայսրությունում հայերի իրավական և հասարակական դրության փոփոխությունները, կենտրոնական և տեղական իշխանությունների քաղաքականությունը, ինչպես նաև կրոնական պատկանելության նշանակությունը կայսրության հասարակական կառուցվածքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն պատմական ժամանակաշրջաններին, երբ հայ բնակչության նկատմամբ բռնաճնշումների ուժեղացումը ուղեկցվել է կրոնափոխության դեպքերի տարածմամբ։ Դիտարկվում են անհատական և խմբային կրոնափոխությունների տարբեր հանգամանքները՝ փորձելով տարբերակել ազատ ընտրության, հարկադրանքի, ֆիզիկական անվտանգության ապահովման և ընտանիքի անդամների պահպանման նպատակով կատարված որոշումների հնարավոր դրդապատճառները։ Կարևորվում է նաև կանանց և երեխաների առանձնահատուկ դրությունը, քանի որ զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների պայմաններում նրանք հաճախ հայտնվում էին ընտանիքից և համայնքային միջավայրից կտրված վիճակում՝ ենթարկվելով ինքնության փոփոխման տարբեր ձևերի։ Ուսումնասիրվում են անունների, լեզվական միջավայրի, կրոնական պատկանելության և ընտանեկան կապերի փոփոխությունները՝ որպես ավելի լայն ինքնության վերափոխման գործընթացի բաղադրիչներ։ Քննության են առնվում կենտրոնական իշխանությունների հրահանգների, տեղական վարչական կառույցների գործունեության և տարբեր շրջաններում իրականացված քաղաքականության հարաբերակցությունը՝ հաշվի առնելով, որ գործելակերպը կարող էր տարբեր լինել ըստ ժամանակաշրջանի և տարածաշրջանի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բռնի կրոնափոխության և ժողովրդագրական քաղաքականության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Կրոնական ինքնության փոփոխությունը դիտարկվում է ոչ միայն հավատքի հարցի, այլև համայնքային պատկանելության, սոցիալական կարգավիճակի, մշակութային ժառանգության և ազգային ինքնության պահպանման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայոց ցեղասպանության տարիներին կրոնափոխության երևույթին՝ որպես հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված հալածանքների և ինքնության քայքայման քաղաքականության բաղադրիչներից մեկին։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել պաշտոնական քաղաքականությունը, տեղական նախաձեռնությունները և անհատական գործողությունները՝ պատմական գործընթացը հնարավորինս բազմակողմանի ներկայացնելու համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն օսմանյան վարչական փաստաթղթերը, դիվանագիտական հաղորդագրությունները, եկեղեցական նյութերը, հուշագրությունները, վկայությունները և ժամանակակիցների արձանագրությունները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կրոնափոխության տարածվածությունը, պայմանները և հետևանքները։ Քննության են առնվում նաև պատերազմի ավարտից հետո նախկին ինքնությանը վերադառնալու, ընտանիքի անդամներին որոնելու և համայնքային կապերը վերականգնելու հետ կապված խնդիրները։ Այս գործընթացները ցույց են տալիս, որ կրոնափոխությունը շատ դեպքերում չէր սահմանափակվում կրոնական պատկանելության պաշտոնական փոփոխությամբ, այլ երկարաժամկետ ազդեցություն էր ունենում անհատի ընտանեկան, սոցիալական և մշակութային կյանքի վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ուշ օսմանյան ժամանակաշրջանի հայ բնակչության պատմության, կրոնական քաղաքականության և հարկադիր ինքնափոխության մեխանիզմների մասին։ Այն կարևոր է նաև զանգվածային բռնությունների պայմաններում կրոնական ու մշակութային ինքնության պահպանման և փոփոխման գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ցեղասպանագիտության, օսմանագիտության, կրոնագիտության, պատմական ժողովրդագրության և մարդու իրավունքների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից շուկայական տնտեսությունում աշխատանքի շուկայի հիմնական սուբյեկտների վարքագծի առանձնահատկություններին՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության կենտրոնում աշխատաշուկայի փոխհարաբերությունների հիմնական մասնակիցների՝ աշխատողների, գործատուների և պետության վարքագծային դրսևորումներն են, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցության ազդեցությունը զբաղվածության, աշխատավարձի և աշխատաշուկայի հավասարակշռության վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի ձևավորման գործոնները, աշխատանք փնտրողների ընտրության ու վարքագծի առանձնահատկությունները, գործատուների կողմից աշխատուժի ներգրավման և վարձատրության վերաբերյալ որոշումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի աշխատաշուկայի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, զբաղվածության և գործազրկության միտումներին, աշխատուժի մասնագիտական և տարածքային շարժունակությանը, ինչպես նաև աշխատողների և գործատուների շահերի փոխհարաբերությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև աշխատավարձի մակարդակի, աշխատանքային պայմանների, կրթության և մասնագիտական որակավորման, տեղեկատվության հասանելիության և աշխատանքի որոնման տևողության ազդեցությունը շուկայի սուբյեկտների վարքագծի վրա։ Կարևորվում է պետության դերը աշխատաշուկայի կարգավորման գործում՝ զբաղվածության քաղաքականության, աշխատանքային օրենսդրության, սոցիալական պաշտպանության և աշխատուժի վերապատրաստման ու վերաորակավորման ծրագրերի միջոցով։ ՀՀ օրինակով վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու աշխատաշուկայի արդյունավետությանը խոչընդոտող խնդիրները և գնահատելու դրանց հաղթահարման հնարավոր տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները։ Ուսումնասիրությունը նաև կարևորում է աշխատաշուկայի սուբյեկտների վարքագծի փոփոխությունը տնտեսական անկայունության, տեխնոլոգիական վերափոխումների և աշխատանքի նոր ձևերի տարածման պայմաններում։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել զբաղվածության քաղաքականության կատարելագործման, աշխատաշուկայի հավասարակշռության բարելավման և մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման ուղղությամբ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, սոցիալական քաղաքականության հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության և կառավարման մասնագիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

История

Այս գիրքը համապարփակ պատմագիտական աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև նորագույն շրջաններ։ Այն սովորաբար նախատեսված է ուսումնական նպատակների համար և լայնորեն օգտագործվում է դպրոցներում և բուհերում։ Աշխատության մեջ փուլ առ փուլ ներկայացվում են հայոց պատմության հիմնական ժամանակաշրջանները՝ հնագույն և նախնադարյան շրջան հին և միջնադարյան հայկական պետություններ օտար տիրապետության ժամանակաշրջաններ ազգային-ազատագրական պայքարներ նոր և նորագույն պատմություն Հեղինակները մեծ ուշադրություն են դարձնում կարևոր պատմական իրադարձություններին, պետական կազմավորումներին, մշակութային զարգացումներին և նշանավոր գործիչների գործունեությանը։ Գրքում հաճախ ներկայացվում են նաև քարտեզներ, ժամանակագրական աղյուսակներ և փաստաթղթային նյութեր, որոնք օգնում են ավելի լավ հասկանալ պատմական գործընթացները։ Այս աշխատության առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ այն ոչ միայն ներկայացնում է փաստերը, այլև փորձում է բացատրել դրանց միջև եղած կապերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր իրադարձություններ ազդել հայ ժողովրդի զարգացման վրա։ Միևնույն ժամանակ, այն նպաստում է ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը և պատմական մտածողության զարգացմանը։

Право

Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները քրեական իրավունքի այն արարքներն են, որոնք վնասում կամ խախտում են անձի, կազմակերպության կամ պետության սեփականության իրավունքը և նյութական շահերը։ Այս հանցագործությունների հիմնական նպատակային օբյեկտը սեփականությունն է, իսկ դրանց կատարման հետևանքով առաջանում է գույքային վնաս կամ վտանգ է ստեղծվում գույքային հարաբերությունների համար։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները համարվում են հասարակական վտանգավոր արարքներ, քանի որ դրանք խախտում են տնտեսական հարաբերությունների կայունությունը, նվազեցնում են քաղաքացիների վստահությունը իրավական համակարգի նկատմամբ և վնասում են ընդհանուր տնտեսական միջավայրը։ Այս խմբի հանցագործություններին են դասվում գողությունը, կողոպուտը, ավազակությունը, խարդախությունը, յուրացումը կամ վատնումը, գույքի դիտավորյալ ոչնչացումը կամ վնասումը, ինչպես նաև այլ նմանատիպ արարքներ։ Գողությունը համարվում է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն, կողոպուտը՝ բացահայտ հափշտակություն բռնության կիրառմամբ կամ դրա սպառնալիքով, իսկ ավազակությունը՝ ավելի վտանգավոր ձև, որը սովորաբար կապված է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնության հետ։ Խարդախությունը ենթադրում է ուրիշի գույքի ձեռքբերում խաբեության կամ վստահության չարաշահման միջոցով։ Յուրացումը և վատնումը հաճախ կատարվում են այն անձանց կողմից, ում վստահված է եղել գույքը, և արտահայտվում են այնպիսի գործողություններով, երբ վստահված գույքը օգտագործվում կամ յուրացվում է հակաօրինական նպատակներով։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների պատճառները կարող են լինել սոցիալական անհավասարությունը, տնտեսական դժվարությունները, գործազրկությունը, անձնական շահադիտական մոտիվները և իրավական գիտակցության ցածր մակարդակը։ Այս հանցագործությունների կանխարգելման համար կարևոր է իրավապահ մարմինների արդյունավետ աշխատանքը, իրավական կրթության մակարդակի բարձրացումը և սոցիալական պայմանների բարելավումը։ Օրենսդրությամբ նախատեսվում են տարբեր պատժատեսակներ՝ կախված հանցագործության ծանրությունից, կատարման ձևից և հետևանքներից՝ սկսած տուգանքից մինչև ազատազրկում։ Սեփականության պաշտպանության արդյունավետ համակարգը կարևոր դեր ունի տնտեսության զարգացման, ներդրումների խրախուսման և հասարակական կայունության ապահովման գործում։ Այսպիսով, սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները հանդիսանում են քրեական իրավունքի կարևոր և վտանգավոր դրսևորում, որոնք պահանջում են խիստ իրավական կարգավորում և արդյունավետ կանխարգելում։