Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги . Сельское хозяйство. Информационный указатель (1979, Февраль, №2)

Литература

Այս թեման վերաբերում է Վահան Տերյանի ստեղծագործական ժառանգության այն հատվածին, որը երկար ժամանակ մնացել է գրական շրջանառությունից դուրս կամ հայտնի է դարձել հետագայում՝ որպես անտիպ և քիչ ուսումնասիրված նյութ։ Այդ էջերը ներառում են նրա նամակագրությունը, մամուլի հոդվածները, գրական գրախոսությունները և տարբեր ձեռագրային նյութեր, որոնք բացահայտում են Տերյանի ոչ միայն բանաստեղծական, այլ նաև մտավոր-հասարակական գործունեությունը։ Նամակներում երևում է նրա անձնական ու ստեղծագործական որոնումների ընթացքը, կապերը ժամանակի գրական և քաղաքական գործիչների հետ, ինչպես նաև հոգեբանական վիճակը տարբեր փուլերում։ Հոդվածներն ու գրախոսությունները վկայում են Տերյանի ակտիվ մասնակցությունը գրական կյանքի քննարկումներին, նրա գեղագիտական դիրքորոշումները և նոր գրական ուղղությունների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Անտիպ նյութերը կարևոր են նաև այն պատճառով, որ լրացնում են նրա հրապարակված ստեղծագործությունների գաղափարական և կենսագրական ենթատեքստը՝ ցույց տալով բանաստեղծի մտածողության զարգացումը և ժամանակի մշակութային միջավայրը։ Այս աղբյուրները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Տերյանի՝ որպես ոչ միայն քնարերգու, այլ նաև մտավորական և գրական քննադատի մասին, ինչպես նաև վերարժևորել նրա դերը հայ գրականության պատմության մեջ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է աստղաֆիզիկական օբյեկտների հիերարխիկ համակարգերի կառուցվածքի, կազմակերպման և դինամիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն համակարգերի վրա, որոնցում տարբեր մասշտաբների աստղագիտական օբյեկտները ձևավորում են փոխկապակցված ենթահամակարգեր և կարող են դիտարկվել որպես ավելի մեծ կառուցվածքների բաղադրիչներ։ Քննության են առնվում հիերարխիկ կազմակերպման ֆիզիկական և մաթեմատիկական սկզբունքները, տարածական բաշխման օրինաչափությունները, գրավիտացիոն փոխազդեցությունների ազդեցությունը և համակարգերի կայունության պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմակի աստղային համակարգերին, աստղակույտերին, գալակտիկական խմբավորումներին և այլ գրավիտացիոն համակարգերին, որոնց կառուցվածքում հնարավոր է տարբերակել կազմակերպման մի քանի մակարդակներ։ Ուսումնասիրվում է առանձին բաղադրիչների զանգվածների, փոխադարձ հեռավորությունների, շարժման արագությունների և ուղեծրային բնութագրերի ազդեցությունը ամբողջ համակարգի դինամիկական վարքի վրա։ Կարևորվում են հիերարխիկ կառուցվածքների առաջացման և երկարաժամկետ պահպանման պայմանները, ինչպես նաև ներքին և արտաքին գրավիտացիոն ազդեցությունների հետևանքով դրանց հնարավոր փոփոխությունները։ Տեսական վերլուծության շրջանակում կարող են կիրառվել երկնային մեխանիկայի, վիճակագրական ֆիզիկայի և դինամիկական համակարգերի տեսության մեթոդները՝ տարբեր աստղաֆիզիկական կառուցվածքների հատկությունների մոդելավորման և համեմատության համար։ Դիտարկվում են համակարգերի կայունության չափանիշները, էներգիայի և անկյունային մոմենտի բաշխումը, բաղադրիչների փոխազդեցության բնույթը և ժամանակի ընթացքում կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավոր մեխանիզմները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դիտողական տվյալների և տեսական մոդելների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել իրական աստղագիտական համակարգերի համապատասխանությունը առաջարկվող հիերարխիկ կառուցվածքային սխեմաներին։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև տարբեր մասշտաբներում դիտվող կառուցվածքային նմանություններին և այն հարցին, թե որքանով կարող են ընդհանուր ֆիզիկական օրինաչափությունները կիրառվել տարբեր աստղաֆիզիկական համակարգերի նկարագրության համար։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ գրավիտացիոն համակարգերի ձևավորման, զարգացման և փոխազդեցության գործընթացները, ինչպես նաև պարզել դրանց տեղը Տիեզերքի կառուցվածքային կազմակերպման ընդհանուր պատկերում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական աստղաֆիզիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպաստելով բազմաբաղադրիչ աստղային ու գալակտիկական համակարգերի կառուցվածքի և դինամիկայի վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աստղաֆիզիկայի, աստղային դինամիկայի, երկնային մեխանիկայի, գալակտիկաների կառուցվածքի և մաթեմատիկական ֆիզիկայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

VoIP սարքից դեպի անհատական համակարգիչ իրական ժամանակում տվյալների փոխանցման համար պետք է նախագծել մի համակարգ, որը ապահովում է ձայնի թվայնացում, սեղմում, ցանցային փոխանցում, նվազագույն ուշացում և կայուն ընդունում։ Նախ՝ VoIP սարքում ձայնը հավաքվում է միկրոֆոնից, այնուհետև անալոգ ազդանշանը վերածվում է թվայինի՝ ADC մոդուլով։ Հաջորդ փուլում տվյալները մշակվում են կոդեկով (օրինակ՝ G.711, G.729 կամ Opus), որը նվազեցնում է տվյալների ծավալը՝ պահպանելով ձայնի որակը։ Այնուհետև տվյալները բաժանվում են փոքր փաթեթների՝ օգտագործելով RTP (Real-time Transport Protocol), որը նախատեսված է իրական ժամանակի ձայնային և վիդեո փոխանցման համար։ Փաթեթների հասցեավորումն ու փոխանցման կառավարումը իրականացվում է UDP պրոտոկոլի միջոցով, քանի որ այն ապահովում է ցածր ուշացում՝ առանց TCP-ի ծանր վերահսկման մեխանիզմների։ Ցանցում փաթեթները փոխանցվում են IP մակարդակով դեպի անհատական համակարգիչ, որտեղ հատուկ VoIP հաճախորդ կամ սերվերային ծրագիր (softphone) ընդունում է դրանք։ Հաջորդ փուլում jitter buffer-ը կարգավորում է փաթեթների հնարավոր ուշացումները և անհավասար ժամանումը, որից հետո դեկոդերը վերականգնում է ձայնային ազդանշանը և այն վերածում անալոգ ձևի՝ բարձրախոսի միջոցով լսելու համար։ Համակարգի կայուն աշխատանքի համար կարող են կիրառվել նաև QoS մեխանիզմներ (Quality of Service)՝ ցանցում ձայնային տրաֆիկին առաջնահերթություն տալու համար, ինչպես նաև NAT traversal տեխնոլոգիաներ (STUN, TURN, ICE)՝ տարբեր ցանցային միջավայրերում կապի ապահովման համար։ Այս ամբողջ շղթան միասին ապահովում է VoIP սարքից դեպի համակարգիչ ձայնի փոխանցում իրական ժամանակում՝ նվազագույն ուշացումով և ընդունելի որակով։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է առնետի գլխուղեղում և ենթաստամոքսային գեղձում նյարդակտիվ ամինաթթուների պարունակության և նյութափոխանակային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բնական ֆիզիոլոգիական վիճակի և փորձարարական շաքարախտի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային և ներզատական համակարգերի միջև կենսաքիմիական փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես՝ այն փոփոխությունները, որոնք շաքարախտի զարգացման ընթացքում կարող են առաջանալ կենսաբանական ակտիվություն ունեցող ամինաթթուների քանակական բաշխման մեջ։ Ուսումնասիրվող միացությունների շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գամմա-ամինակարագաթթուն, գլուտամատը, գլուտամինը, ասպարտատը և դրանց նյութափոխանակության հետ կապված այլ ամինաթթուներ, որոնք մասնակցում են ինչպես գլխուղեղի նյարդաքիմիական գործընթացներին, այնպես էլ ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ կարգավորմանը։ Աշխատանքի շրջանակում համեմատվում են առողջ և փորձարարական շաքարախտ ունեցող կենդանիների համապատասխան հյուսվածքներում այդ նյութերի պարունակության ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ածխաջրային նյութափոխանակության խանգարման պայմաններում առաջացող կենսաքիմիական տեղաշարժերը։ Կարևորվում է գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի տվյալների զուգահեռ ուսումնասիրությունը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր օրգաններում նյարդակտիվ ամինաթթուների նյութափոխանակության ընդհանուր և առանձնահատուկ օրինաչափությունները։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է գլուտամինի և այլ ամինաթթուների հնարավոր դերին գամմա-ամինակարագաթթվի առաջացման գործընթացներում և այդ նյութափոխանակային ուղիների փոփոխություններին շաքարախտի պայմաններում։ Նման համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են նյութափոխանակային խանգարումները կապված նյարդաքիմիական համակարգերի և ենթաստամոքսային գեղձի կենսաքիմիական գործունեության փոփոխությունների հետ։ Արդյունքների վերլուծությունը կարևոր է փորձարարական դիաբետոլոգիայի, նեյրոքիմիայի և կենսաքիմիայի տեսանկյունից, քանի որ նպաստում է շաքարախտի ժամանակ տարբեր օրգաններում ամինաթթվային նյութափոխանակության փոփոխությունների մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը միավորում է նեյրոքիմիական և էնդոկրին-կենսաքիմիական մոտեցումները՝ շեշտադրելով գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի միջև նյութափոխանակային փոխառնչությունների նշանակությունը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է միկրոօրգանիզմների և նրանց կենսաբանական կատալիտիկ համակարգերի կիրառմամբ ֆիզիոլոգիապես ակտիվ միացությունների ստացման նորարարական մեթոդների մշակմանը և կիրառմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը միկրոբիոլոգիական կատալիզի հնարավորությունների բացահայտումն է՝ որպես քիմիական սինթեզի այլընտրանք կամ լրացնող մոտեցում կենսաբանական նշանակություն ունեցող նյութերի ստացման գործընթացներում։ Աշխատանքում դիտարկվում են տարբեր միկրոօրգանիզմների, ֆերմենտների և կենսաքիմիական գործընթացների օգտագործման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել թիրախային միացությունների ստացման արդյունավետությունը, ընտրողականությունը և արտադրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոօրգանիզմների նյութափոխանակային առանձնահատկություններին, ֆերմենտային ակտիվությանը, կենսասինթեզի ընթացքին և այն պայմաններին, որոնք կարող են ազդել վերջնական արտադրանքի քանակական ու որակական ցուցանիշների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել սննդարար միջավայրի կազմը, մշակման պայմանները, ջերմաստիճանը, pH-ը, թթվածնի հասանելիությունը, միկրոօրգանիզմների աճի առանձնահատկությունները և գործընթացի կառավարման այլ գործոններ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ստացված կենսաակտիվ նյութերի հատկությունների ուսումնասիրությունը և դրանց հնարավոր կիրառությունների գնահատումը բժշկության, դեղագործության, սննդարդյունաբերության և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում։ Միկրոբիոլոգիական կատալիզի կիրառումը հնարավորություն է տալիս որոշ դեպքերում իրականացնել բարդ քիմիական փոխակերպումներ ավելի մեղմ պայմաններում և ստանալ բարձր ընտրողականությամբ նյութեր՝ նվազեցնելով կողմնակի արտադրանքների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատանքում մշակվող մոտեցումները կարող են ուղղված լինել նաև արտադրական գործընթացների օպտիմալացմանը, կենսասինթեզի արդյունավետության բարձրացմանը և ստացվող միացությունների ինքնարժեքի նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է միկրոօրգանիզմների կենսաբանական ներուժի օգտագործման գիտական և գործնական հնարավորությունները՝ ֆիզիոլոգիապես ակտիվ միացությունների ստացման համար և կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսատեխնոլոգիայի, դեղագործական քիմիայի և արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում մասնագիտացող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դեմ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և ոչնչացման պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում 1915 թվականին և դրան հաջորդած տարիներին հայ ժողովրդի կրած մարդկային, սոցիալական, մշակութային և նյութական կորուստներն են, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների ձևավորման քաղաքական ու պատմական նախադրյալները։ Ուսումնասիրվում են Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության հասարակական և քաղաքական դրությունը, ազգային հարցի զարգացումը, XIX դարի վերջի բռնությունների փորձը և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին համակարգված տեղահանությունների ու զանգվածային կոտորածների։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններին, պետական կառույցների և տեղական իշխանությունների գործողություններին, հայ բնակչության բռնի տեղահանման կազմակերպմանը, մահվան ճանապարհներին, ճամբարային պայմաններին և վերապրածների ճակատագրերին։ Առանձին կարևորություն է տրվում ոչնչացման գործընթացի տարբեր դրսևորումների՝ զանգվածային սպանությունների, սովի, հիվանդությունների, բռնի տեղահանության, ունեցվածքի բռնագրավման և ընտանիքների ու համայնքների քայքայման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը անդրադառնում է նաև հայկական մշակութային ժառանգության կորստին, եկեղեցիների, դպրոցների, կրթական ու մշակութային հաստատությունների գործունեության խաթարմանը և հայաբնակ բնակավայրերի ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Կարևորվում է միջազգային արձագանքի ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ ժամանակակից դիվանագիտական փաստաթղթերի, օտարերկրյա դիտորդների, մամուլի և մարդասիրական կազմակերպությունների հաղորդումների նշանակությունը պատմական իրադարձությունների փաստագրման գործում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև վերապրածների և փախստականների հետագա ճակատագիրը, հայկական սփյուռքի ձևավորման գործընթացը և տեղի ունեցածի հիշողության պահպանման ու փոխանցման խնդիրը։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տեղի ունեցածը ոչ միայն որպես առանձին ժամանակաշրջանի ողբերգական իրադարձությունների ամբողջություն, այլև որպես հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, ժողովրդագրական պատկերի և ազգային ինքնության վրա խոր ազդեցություն ունեցած գործընթաց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության մասնագետներին, հայագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և մարդու իրավունքների հետազոտողներին, ինչպես նաև դասախոսներին և ուսանողներին։ Ուսումնասիրության նշանակությունը պայմանավորված է պատմական փաստերի համակարգված քննությամբ և հայ ժողովրդի կրած կորուստների, վերապրման փորձի ու պատմական հիշողության պահպանման խնդիրների լուսաբանմամբ։