Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն, լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ =Новые книги: Обшественно-по (1978, թիվ 3)

Литература

Այս գիրքը կամ նյութը անդրադառնում է վիճակախաղերի գաղափարին և դրանց կազմակերպման սկզբունքներին՝ բացատրելով, թե ինչպես են ձևավորվում պատահական ընտրության համակարգերը և ինչ դեր ունեն դրանք տարբեր ոլորտներում՝ սկսած պետական կամ սոցիալական ծրագրերից մինչև վիճակագրական ընտրանքների ձևավորում։ Գրքում ներկայացվում են պատահականության մաթեմատիկական հիմքերը, հավանականական մեխանիզմները և ընտրության արդարության ապահովման սկզբունքները, ինչպես նաև քննարկվում են տարբեր տեսակի վիճակախաղային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հեղինակը կարող է անդրադառնալ նաև պատմական օրինակներին և այն սոցիալական ընկալումներին, որոնք ձևավորվել են նման համակարգերի շուրջ։ Նյութը նպատակ ունի ընթերցողին տալ ընդհանուր պատկերացում պատահական ընտրության և բաշխման մեթոդների մասին՝ առանց կենտրոնանալու խաղային կամ զվարճային կողմերի վրա։

Лингвистика

Այս գիրքը ուսումնասիրում է ժամանակակից հայերենի շարահյուսական համանիշները՝ բացատրելով, թե ինչպես կարող են տարբեր քերականական կառուցվածքներ արտահայտել նույն կամ մոտ իմաստային բովանդակությունը։ Գրքում վերլուծվում են նախադասությունների կառուցման տարբեր ձևերը, դրանց իմաստային և ոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համանիշ կառուցվածքների կիրառությունը խոսքում և գրավոր լեզվում։ Հեղինակը անդրադառնում է շարահյուսական տարբերակների գործառույթներին, լեզվական արտահայտչամիջոցների բազմազանությանը և խոսքի ճկունության ձևավորմանը։ Նյութը հիմնված է լեզվաբանական վերլուծության և բազմաթիվ օրինակների վրա՝ օգնելով ընթերցողին ավելի խորությամբ հասկանալ հայերենի շարահյուսական համակարգը և դրա ոճական հնարավորությունները։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է V դարի հայ գրականության ձևավորման և զարգացման հիմնական ուղղությունների համառոտ, բայց համակարգված ներկայացմանը՝ այն դիտարկելով հայ գրավոր մշակույթի սկզբնավորման, քրիստոնեական կրթության տարածման և ազգային պատմամշակութային ինքնագիտակցության ամրապնդման համատեքստում։ Դարաշրջանի գրական կյանքը սերտորեն կապված էր հայոց գրերի ստեղծման, թարգմանական գործունեության ծավալման և ինքնուրույն մատենագրության զարգացման հետ, որոնք հիմք ստեղծեցին հայերենով աստվածաբանական, պատմագրական, վարքագրական և մեկնողական երկերի ստեղծման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի գործունեությանը, նրանց շուրջ ձևավորված թարգմանական ու կրթական շարժմանը և այն մշակութային միջավայրին, որտեղ հայերենը հաստատվեց որպես գրականության, կրթության և եկեղեցական կյանքի կարևոր լեզու։ Քննվում է թարգմանական գրականության նշանակությունը՝ հատկապես աստվածաշնչյան և քրիստոնեական բնագրերի հայերեն փոխանցման տեսանկյունից, ինչը նպաստեց գրական լեզվի զարգացմանը, բառապաշարի հարստացմանը և տարբեր գրական ժանրերի ձևավորմանը։ Միաժամանակ կարևոր տեղ է հատկացվում ինքնուրույն պատմագրության սկզբնավորմանն ու զարգացմանը՝ Եղիշեի, Ղազար Փարպեցու և դարաշրջանի այլ մատենագիրների ստեղծագործությունների միջոցով։ Նրանց երկերում պատմական իրադարձությունների նկարագրությունը հաճախ միահյուսվում է բարոյական, կրոնական և հասարակական գաղափարների հետ՝ արտահայտելով ժամանակաշրջանի աշխարհընկալումն ու արժեքային համակարգը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև Կորյունի «Վարք Մաշտոցի» երկի պատմամշակութային նշանակությունը, վաղ հայկական վարքագրության առանձնահատկությունները և գրական ստեղծագործության կապը կրթական ու եկեղեցական գործունեության հետ։ Առանձին ուշադրության են արժանանում V դարի հետ ավանդաբար կապվող պատմագրական երկերի թվագրման և հեղինակության շուրջ գիտական քննարկումները, քանի որ դրանց վերաբերյալ հայագիտության մեջ գոյություն ունեն տարբեր մոտեցումներ։ Գրական նյութը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական կամ պատմական ժառանգություն, այլև որպես հայ միջնադարյան մտավոր մշակույթի հետագա զարգացման հիմք։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է գրականագիտության, հայագիտության, պատմագրության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով V դարը որպես հայ գրավոր մշակույթի հիմնարար ձևավորման ժամանակաշրջան։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործության և XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով հեղինակի գրական մտածողության, թեմատիկ հետաքրքրությունների և գեղարվեստական մեթոդների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է Գրինը իր վեպերում ներկայացնում հասարակական իրականությունը, սոցիալական անհավասարությունը, քաղաքական հակասությունները, բարոյական ճգնաժամերը և անհատի պայքարը իրեն շրջապատող աշխարհի պայմաններում։ Նրա ստեղծագործությունները հնարավորություն են տալիս սոցիալական վեպի ավանդույթը դիտարկել ոչ միայն հասարակական հարաբերությունների արտաքին պատկերման, այլև մարդու ներքին աշխարհի և բարոյական ընտրության տեսանկյունից։ Գրինի գրական աշխարհում հասարակությունը հաճախ ներկայացվում է որպես բարդ և հակասական համակարգ, որտեղ անհատը ստիպված է գոյատևել քաղաքական, տնտեսական և բարոյական ճնշումների պայմաններում։ Նրա հերոսները սովորաբար հեռու են միանշանակությունից․ նրանք կարող են լինել խոցելի, կասկածող, մեղավոր, վախեցած կամ բարոյապես երկիմաստ, սակայն հենց այդ հատկանիշներն են նրանց դարձնում հոգեբանորեն համոզիչ։ Հեղինակի համար կարևոր է ոչ միայն այն, թե ինչպիսի հասարակության մեջ է ապրում մարդը, այլև այն, թե ինչպես են այդ պայմաններն ազդում նրա արժեքների, որոշումների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական իրականության և անհատի ներաշխարհի փոխկապակցվածությանը։ Գրինի վեպերում քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունները հաճախ դառնում են հերոսների անձնական ճակատագրերի կարևոր գործոններ։ Պատերազմները, հեղափոխական գործընթացները, աղքատությունը, գաղութատիրական հարաբերությունները, իշխանության պայքարը և հասարակական անարդարությունը ներկայացվում են այնպիսի իրավիճակներում, որտեղ անհատը ստիպված է որոշում կայացնել՝ երբեմն չունենալով բարոյապես անվիճելի տարբերակ։ Այդ պատճառով սոցիալական խնդիրը միահյուսվում է էթիկական խնդրին։ Գրինի ստեղծագործության կարևոր առանձնահատկություններից է բարու և չարի պարզ բաժանման մերժումը։ Նրա հերոսների գործողությունները հաճախ չեն տեղավորվում բարոյական գնահատականի մեկ հստակ շրջանակում։ Մարդը կարող է սխալվել՝ առաջնորդվելով բարի նպատակներով, կամ կատարել բարոյականորեն կասկածելի քայլ՝ փորձելով պաշտպանել մեկ ուրիշին։ Այս երկիմաստությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու պատասխանատվության, մեղքի, խղճի, հավատքի և ներման խնդիրները։ Այս առումով սոցիալական վեպը նրա մոտ ձեռք է բերում փիլիսոփայական և հոգեբանական խորություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև կրոնական և բարոյական գաղափարների դերին։ Գրինի ստեղծագործություններում մարդու և Աստծո հարաբերության, հավատքի ու կասկածի, մեղքի ու ներման թեմաները հաճախ կապված են սոցիալական իրականության հետ։ Հերոսների հոգևոր ճգնաժամը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն անձնական խնդիրներով, այլև հասարակության անարդար կառուցվածքով, բռնությամբ կամ պատմական իրադարձություններով։ Այդ պատճառով հեղինակի աշխարհընկալման մեջ սոցիալական և հոգևոր խնդիրները հաճախ գոյություն ունեն նույն հարթության վրա։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման ընդհանուր գործընթացին։ Այս գրական ուղղության մեջ կարևոր են հասարակության տարբեր շերտերի պատկերումը, դասակարգային հարաբերությունների քննադատությունը, քաղաքային կյանքի հակասությունները, աղքատության և սոցիալական անարդարության թեմաները, ինչպես նաև անհատի և հասարակական համակարգի բախումը։ Գրինը շարունակում է այդ ավանդույթը, սակայն այն ընդլայնում է՝ միավորելով սոցիալական վերլուծությունը քրեական, քաղաքական, հոգեբանական և բարոյափիլիսոփայական տարրերի հետ։ Նրա վեպերի լարված սյուժեները և դրամատիկական իրավիճակները միաժամանակ ծառայում են հասարակական իրականության բացահայտմանը։ Հատկանշական է նաև Գրինի պատկերած միջավայրերի բազմազանությունը։ Նրա ստեղծագործություններում գործողությունների տարածքը կարող է տեղափոխվել տարբեր երկրներ և մշակութային միջավայրեր, ինչը հնարավորություն է տալիս սոցիալական խնդիրները ներկայացնել ավելի լայն՝ միջազգային համատեքստում։ Գաղութատիրության, քաղաքական ճնշումների, բռնության և տնտեսական անհավասարության թեմաները նրա վեպերում հաճախ դառնում են ոչ միայն տվյալ հասարակության, այլև ժամանակակից աշխարհի ընդհանուր խնդիրների արտահայտություն։ Այսպիսով, հեղինակի սոցիալական վեպը դուրս է գալիս զուտ ազգային սահմաններից։ Գրինի գեղարվեստական մեթոդի կարևոր կողմերից է նաև սյուժեի դինամիկությունը։ Լարված իրավիճակները, վտանգի մշտական զգացումը, անորոշությունը և անսպասելի շրջադարձերը ընթերցողին ներգրավում են գործողության մեջ, սակայն այդ արկածային կամ թրիլլերային տարրերի ներքո պահպանվում է հասարակական և բարոյական խնդիրների քննությունը։ Արտաքին գործողությունը դառնում է մարդու ներքին հակասությունները բացահայտելու միջոց։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման մեջ։ Նրա գրականությունը միավորում է հասարակական իրականության սուր դիտարկումը, հոգեբանական խորությունը, բարոյական երկիմաստությունը և փիլիսոփայական հարցադրումները։ Գրինը սոցիալական խնդիրները ներկայացնում է ոչ միայն որպես արտաքին պայմաններ, այլև որպես ուժեր, որոնք ներթափանցում են մարդու գիտակցության և անձնական հարաբերությունների մեջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել անգլիական գրականությամբ, XX դարի վեպի պատմությամբ, սոցիալական գրականությամբ և Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով հասկանալ նրա դերը անգլիական վիպական ավանդույթի զարգացման և սոցիալական թեմատիկայի նոր գեղարվեստական մեկնաբանության մեջ։

Культура

Մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված հավաքագրմանը, դասակարգմանը և ներկայացմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել մշակութային կյանքի տարբեր բնագավառներին առնչվող գիտական, տեղեկատվական և մասնագիտական աղբյուրների հասանելիությունը։ Աշխատությունն իրենից ներկայացնում է ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու, որն ընդգրկում է հայկական մշակույթի, արվեստի պատմության, գեղարվեստական ստեղծագործության, մշակութային ժառանգության պահպանման և մշակութային հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ հրապարակված գրքեր, գիտական հոդվածներ, ժողովածուներ, ուսումնամեթոդական նյութեր, պարբերական մամուլի հրապարակումներ և այլ տպագիր աղբյուրներ։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մշակույթի ոլորտի մասնագետներին տրամադրել կանոնակարգված տեղեկատվություն տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված մասնագիտական գրականության մասին՝ նպաստելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը, ուսումնասիրությանը և գիտահետազոտական աշխատանքներում դրանց արդյունավետ օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ գրականության, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ստեղծագործության և մշակութային կյանքի այլ ոլորտների վերաբերյալ հրատարակություններին։ Մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևելու խորհրդային ժամանակաշրջանում հայկական արվեստագիտության և մշակութաբանության զարգացման հիմնական ուղղություններին, բացահայտելու գիտական ուսումնասիրությունների թեմատիկ բազմազանությունը և պատկերացում կազմելու մշակութային գործընթացների վերաբերյալ մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությունների մասին։ Կարևորվում են հայ արվեստագետների, գրողների, կոմպոզիտորների, նկարիչների, դերասանների, ռեժիսորների, ճարտարապետների և մշակույթի այլ գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը նվիրված հրապարակումները, ինչպես նաև մշակութային հաստատությունների գործունեության, գեղարվեստական կրթության և արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացման վերաբերյալ ուսումնասիրությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պատմամշակութային հուշարձանների պահպանությանը, թանգարանային և գրադարանային գործին, մշակութային արժեքների ուսումնասիրմանը, ժողովրդական արվեստի ավանդույթներին և ազգային մշակութային ժառանգության հանրահռչակմանը վերաբերող գրականությանը։ Տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկություններից է մատենագիտական տեղեկատվության պարբերական ներկայացումը, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել նոր հրատարակությունների ընթացքին և ժամանակին տեղեկանալ մշակույթի ու արվեստի բնագավառներում հրապարակվող աշխատությունների մասին։ Նյութերի թեմատիկ համակարգումը նպաստում է համապատասխան գրականության արագ հայտնաբերմանը, տարբեր գիտական ուղղությունների վերաբերյալ աղբյուրների համադրմանը և մասնագիտական տեղեկատվության արդյունավետ օգտագործմանը։ Հրատարակությունն ունի նաև պատմամշակութային նշանակություն, քանի որ արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական մշակութային կյանքի ուսումնասիրության շրջանակները, գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները և տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ մշակութային ու գաղափարական մոտեցումները։ Մատենագիտական տեղեկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու առանձին տարիների հրատարակչական գործունեության պատկերը, հետևելու արվեստագիտական հետազոտությունների զարգացմանը և բացահայտելու մշակութային կյանքի վերաբերյալ տպագիր աղբյուրների տարածման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է տեղեկատուի դերը գրադարանային սպասարկման, տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպման, մատենագիտական որոնումների և գիտական հետազոտությունների համար անհրաժեշտ աղբյուրագիտական հիմքի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես օժանդակ գործիք հայ մշակույթի պատմության տարբեր ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության, արվեստագիտական մատենագիտությունների կազմման, թեմատիկ գրականության ցանկերի պատրաստման և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգման համար։ Այն նպաստում է նաև ազգային տպագիր ժառանգության պահպանմանը, մշակութային հիշողության ուսումնասիրմանը և անցյալի գիտական ու ստեղծագործական գործունեության վերաբերյալ տեղեկությունների փոխանցմանը հետագա սերունդներին։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն ներկայացվող մատենագիտական տվյալների տեղեկատվական նշանակությամբ, այլև հայկական մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ աղբյուրների բացահայտման ու համակարգման հնարավորություններով։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, գրականագետների, թանգարանային աշխատողների, գիտահետազոտական հաստատությունների մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Биология

Այս հետազոտությունը նվիրված է կանանց օրգանիզմում երիկամների էլեկտրոլիտային արտազատման ֆունկցիայի ժամանակային կազմակերպվածության՝ քրոնոկառուցվածքի ուսումնասիրությանը և արտաքին միջավայրի մի շարք գործոնների ազդեցության գնահատմանը այդ գործընթացների վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է, թե ինչպես են նատրիումի, կալիումի և այլ էլեկտրոլիտների արտազատման ռիթմերը փոխվում օրվա տարբեր ժամերին՝ ընդգծելով կենսաբանական ժամացույցի և երիկամային կարգավորման համակարգերի փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հորմոնալ կարգավորման մեխանիզմներին, մասնավորապես՝ ալդոստերոնի և այլ նեյրոէնդոկրին գործոնների դերին, որոնք մասնակցում են ջրաաղային հավասարակշռության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը նաև վերլուծում է արտաքին միջավայրի ազդեցությունները, ինչպիսիք են ջերմաստիճանի փոփոխությունները, ֆիզիկական ակտիվությունը, սննդակարգը և հնարավոր սթրեսային գործոնները, որոնք կարող են խաթարել կամ փոփոխել բնական ռիթմերը։ Ստացված տվյալները կարևոր են քրոնոբիոլոգիայի և կլինիկական նեֆրոլոգիայի համար, քանի որ օգնում են ավելի լավ հասկանալ երիկամների ֆունկցիոնալ ադապտացիաները և դրանց խանգարումների հնարավոր մեխանիզմները տարբեր պայմաններում, ինչպես նաև կարող են կիրառվել բուժման և դեղորայքային միջամտությունների ժամանակի օպտիմալացման համար։