Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն: Լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ = Новые книги. Об (1978, Նոյեմբեր, թիվ 11)

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Երևան քաղաքի ինտենսիվ ուսուցման ռեժիմով դպրոցներում սովորողների փաստացի սննդի հիգիենիկ գնահատման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով երեխաների առողջ սննդակարգի կազմակերպման դերը ուսումնական գործընթացի արդյունավետության և առողջության պահպանման մեջ։ Վերլուծվում են դպրոցական սննդի կազմակերպման պայմանները, սննդամթերքի որակական և քանակական կազմը, սննդային ռեժիմի համապատասխանությունը տարիքային ֆիզիոլոգիական պահանջներին, ինչպես նաև սննդի անվտանգության և հիգիենիկ նորմերի պահպանումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգետիկ և սննդային արժեքների հավասարակշռությանը, միկրոէլեմենտների և վիտամինների բավարարությանը, ինչպես նաև ոչ առողջ սննդային սովորությունների տարածվածությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է դպրոցական միջավայրի ազդեցությունը երեխաների սննդային վարքագծի ձևավորման վրա և առաջարկում է սննդի կազմակերպման բարելավման միջոցառումներ։ Աշխատությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել դպրոցական սննդի հիգիենիկ որակի բարձրացմանը և սովորողների առողջության պահպանմանը։

Литература

Այս հրատարակությունը 1881 թվականի համար նախատեսված մանրամասն օրացույց կամ տարեգիրք է, որի վերնագիրը օսմանյան թուրքերենով ներկայացնում է հրատարակության բնույթն ու ժամանակային ընդգրկումը։ «Թաֆսիլաթլը» բառը նշանակում է մանրամասն, հանգամանալից, իսկ «սալնամէ» եզրը գործածվում էր տարեգրքի կամ պարբերաբար հրատարակվող տեղեկատուի իմաստով։ Վերնագրում հիշատակված «Գազամիա» բառը վերաբերում է հրատարակության առանձնահատուկ անվանմանը կամ բնորոշմանը, իսկ «իսավիյէ» ձևը ցույց է տալիս քրիստոնեական ժամանակագրության կիրառությունը՝ հրատարակությունը կապելով 1881 թվականի հետ։ Օրացույցներն ու տարեգրքերը 19-րդ դարում կարևոր տեղեկատու հրատարակություններ էին, որոնք ընթերցողներին հնարավորություն էին տալիս կողմնորոշվելու ժամանակի հաշվարկի, տարվա օրերի, ամսաթվերի և հասարակական կյանքի կազմակերպման մեջ։ Դրանք հաճախ ներառում էին ոչ միայն օրերի ու ամիսների հերթականությունը, այլև տարբեր բնույթի գործնական տեղեկություններ, որոնք օգտակար էին առօրյա, վարչական, առևտրային և հասարակական գործունեության համար։ Այդպիսի հրատարակությունների նշանակությունը պայմանավորված էր նրանով, որ ժամանակի հաշվարկը, տոնական օրերի որոշումը և տարվա ընթացքի կազմակերպումը կարևոր էին ինչպես անհատների ու ընտանիքների, այնպես էլ կրթական հաստատությունների, առևտրականների, պետական ծառայողների և համայնքային կառույցների համար։ Օսմանյան կայսրության բազմալեզու և բազմակրոն միջավայրում օրացույցային հրատարակություններն առանձնահատուկ դեր ունեին, քանի որ տարբեր համայնքներ կիրառում էին ժամանակի հաշվարկի տարբեր համակարգեր՝ ըստ իրենց կրոնական, վարչական և հասարակական ավանդույթների։ Քրիստոնեական թվականության նշումը կարևոր էր այն ընթերցողների համար, որոնք իրենց գործունեության մեջ առաջնորդվում էին Գրիգորյան կամ քրիստոնեական ժամանակագրության այլ ընդունված ձևերով։ Օսմանյան ժամանակաշրջանի տարեգրքերը կարող էին ծառայել նաև որպես ժամանակի հասարակական կյանքի մասին տեղեկություններ ամփոփող նյութեր՝ ներկայացնելով վարչական կազմակերպության, պետական պաշտոնյաների, հաստատությունների, բնակավայրերի կամ այլ հանրային նշանակության տվյալների համակարգված ցանկեր։ Դրանց կազմման հիմքում ընկած էր տեղեկությունների հավաքման և դասակարգման սկզբունքը, որի շնորհիվ տարեգիրքը դառնում էր ոչ միայն ժամանակը հաշվարկելու միջոց, այլև գործնական տեղեկատու։ Նման հրատարակությունների լեզվական ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները կապված էին ժամանակի գրավոր մշակույթի և հրատարակչական ավանդույթների հետ։ Օսմանյան թուրքերենի բառապաշարը ներառում էր արաբական և պարսկական ծագում ունեցող բազմաթիվ բառեր, որոնք լայնորեն կիրառվում էին վարչական, գրական և գիտակրթական ոլորտներում։ «Սալնամէ» եզրը հենց այդ ավանդույթի մասն է և վկայում է տարեգրքային հրատարակությունների՝ որպես առանձին տեղեկատու ժանրի կայացած լինելու մասին։ Նման գրքերը կարևոր էին նաև ժամանակագրական տվյալների միասնականացման և տարբեր հաստատությունների ու ընթերցողական շրջանակների միջև տեղեկությունների շրջանառության համար։ Պատմամշակութային տեսանկյունից հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի գրահրատարակչական միջավայրի, օսմանյան տեղեկատու գրականության և ժամանակի հաշվարկի մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Կոստանդնուպոլիսը բազմալեզու տպագրության, առևտրի, կրթության և հասարակական կյանքի խոշոր կենտրոն էր, որտեղ շրջանառվում էին տարբեր լեզուներով ու տարբեր համայնքների համար նախատեսված գրքեր։ Օրացույցային ու տարեգրքային հրատարակությունները նպաստում էին ժամանակի մասին տեղեկությունների տարածմանը և գործնական գիտելիքի հասանելիությանը՝ արտացոլելով հասարակության առօրյա կարիքներն ու կազմակերպման եղանակները։ Դրանք նաև կարևոր նյութ են պատմական հետազոտությունների համար, քանի որ նման հրատարակություններում ընդգրկված ժամանակագրական, վարչական կամ հասարակական տվյալները կարող են օգնել վերականգնելու տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական միջավայրը և ընթերցողական պահանջները։ Այս գրքի ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է հատկապես նրա տեղեկատու բնույթով և այն հանգամանքով, որ այն ներկայացնում է 19-րդ դարի վերջի օրացույցային մշակույթի մի օրինակ։ Այն կարող է հետաքրքրել օսմանյան գրքի պատմությամբ, հին օրացույցներով, տարեգրքերի կազմման սկզբունքներով, Կոստանդնուպոլսի հրատարակչական կյանքով և ժամանակագրության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Հրատարակությունը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին ժամանակի հաշվարկի և գործնական տեղեկությունների փոխանցման պահանջները դրսևորվում օսմանյան հասարակության մեջ, ինչպես էին ձևավորվում տեղեկատու գրականության ժանրերը և ինչ դեր էին խաղում պարբերաբար կազմվող տարեգրքերը հասարակական ու վարչական կյանքի կազմակերպման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը 19-րդ դարի տեղեկատու գրականության օրինակ է, որն իր վերնագրով ընդգծում է մանրամասն օրացուցային կամ տարեգրքային բնույթը և ներկայացնում է պատմական հետաքրքրություն օսմանյան ժամանակագրական ու հրատարակչական մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Медицина

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կրծքագեղձի ուռուցքային ախտահարումների ցիտոլոգիական և հյուսվածաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես շտապ ներվիրահատական հետազոտությունների ընթացքում։ Գրքում ուսումնասիրվում են բջջային և հյուսվածքային փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ուռուցքային գործընթացների արագ ախտորոշման, բնույթի գնահատման և վիրաբուժական մարտավարության ընտրության համար։ Հեղինակը ներկայացնում է ցիտոլոգիական և հիստոլոգիական մեթոդների կիրառման սկզբունքները, դրանց ախտորոշիչ հնարավորությունները, ճշգրտության գնահատման չափանիշները և համեմատական վերլուծությունը՝ հիմնվելով վիրահատական նյութերի հետազոտության արդյունքների վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են կրծքագեղձի բարորակ և չարորակ նորագոյացությունների բջջային կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ուռուցքային փոփոխությունների տարբերակման խնդիրները, ինչպես նաև արագ ախտորոշման մեթոդների դերը ժամանակակից օնկովիրաբուժության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներվիրահատական հետազոտությունների նշանակությանը, քանի որ դրանց արդյունքները կարող են ազդել վիրահատության ծավալի որոշման և հիվանդի հետագա բուժման ռազմավարության ընտրության վրա։ Գիրքը նախատեսված է ախտաբանների, ուռուցքաբանների, վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական օրդինատորների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են կրծքագեղձի հիվանդությունների ախտորոշման, բջջային հետազոտությունների և ժամանակակից հյուսվածաբանական մեթոդների կիրառման հարցերով։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու և ուղղափառ-կաթողիկե եկեղեցական ավանդույթի միջև մերձեցման ու հնարավոր միության խնդրին՝ այն դիտարկելով աստվածաբանական, եկեղեցագիտական, պատմական և կանոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում քրիստոնեական եկեղեցիների միջև գոյություն ունեցող դավանական ընդհանրություններն ու տարբերություններն են, պատմական բաժանումների պատճառները և դրանց հաղթահարման համար առաջարկվող մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քրիստոսաբանական հարցերին, եկեղեցու բնույթի և միասնության վերաբերյալ պատկերացումներին, եկեղեցական խորհուրդների ճանաչմանը, նվիրապետական կառուցվածքին, ծիսական ավանդույթներին և կանոնական հաղորդակցության հնարավորություններին։ Քննվում է, թե պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ձևավորվել հայկական և բյուզանդական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունները, ինչպիսի աստվածաբանական բանավեճեր են առաջացել և ինչ ազդեցություն են ունեցել քաղաքական ու մշակութային պայմանները միջեկեղեցական կապերի զարգացման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական միասնության հասկացության մեկնաբանությունը՝ տարբերակելով դավանական համաձայնության, ծիսական բազմազանության և վարչական ինքնուրույնության խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ երկխոսության այնպիսի միջոցների, ինչպիսիք են փոխադարձ աստվածաբանական քննարկումները, պատմական փաստաթղթերի համեմատական ուսումնասիրությունը, դավանական ձևակերպումների իմաստային ճշգրտումը և եկեղեցական ավանդությունների փոխադարձ ճանաչման հնարավորությունների գնահատումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ եկեղեցական բաժանումների պատմությունը պայմանավորված է եղել ոչ միայն զուտ աստվածաբանական տարաձայնություններով, այլև լեզվական, մշակութային, քաղաքական և պատմական տարբերություններով։ Այս տեսանկյունից մերձեցումը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որը պահանջում է պատմական ժառանգության քննադատական ուսումնասիրություն և տարբեր ավանդույթների ինքնության նկատմամբ զգուշավոր վերաբերմունք։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր ժառանգությանը՝ որպես երկխոսության կարևոր հիմքի։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է եկեղեցու պատմության, համեմատական աստվածաբանության, դավանաբանության և կանոնական իրավունքի մոտեցումները՝ լուսաբանելով հայկական և արևելաքրիստոնեական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունների պատմական փորձն ու միասնության շուրջ ձևավորված գաղափարները։

Социология

Այս աշխատանքը հանդիսանում է «Հեռուստաժուռնալիստի վարպետություն» դասընթացի ծրագրային ուղեցույց, որը նախատեսված է հեռուստալրագրության ոլորտում տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների ձևավորման ու զարգացման համար։ Այն ներկայացնում է դասընթացի կառուցվածքը, նպատակներն ու խնդիրները, ուսուցման փուլերը և հիմնական թեմատիկ ուղղությունները՝ ընդգրկելով հեռուստատեսային լրագրության առանձնահատկությունները, տեղեկատվության հավաքման և մշակման մեթոդները, հարցազրույցների անցկացման տեխնիկան, ռեպորտաժի և սյուժեի կառուցման սկզբունքները, ինչպես նաև էթիկական և մասնագիտական չափանիշները, որոնք պարտադիր են մեդիա ոլորտում աշխատող լրագրողի համար։ Ուղեցույցում հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեռուստալրագրողի խոսքային և տեսողական հաղորդակցման հմտությունների զարգացմանը, օպերատորական աշխատանքի հետ համագործակցությանը, ինչպես նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառմանը հեռուստատեսային արտադրության գործընթացում։ Ներկայացվում են նաև գործնական առաջադրանքներ, վարժություններ և գնահատման չափանիշներ, որոնք նպաստում են ուսանողների մասնագիտական կարողությունների ամրապնդմանը և իրական մեդիա միջավայրին պատրաստ լինելուն։ Միաժամանակ ընդգծվում է հեռուստալրագրության սոցիալական պատասխանատվությունը, հանրային տեղեկատվության ճշգրիտ և օբյեկտիվ մատուցման կարևորությունը, ինչպես նաև արագ փոփոխվող մեդիա դաշտում մրցունակ լինելու անհրաժեշտությունը։

Медицина

Աշխատությունը վերաբերում է գինովության երևույթին՝ դրա պատճառներին, դրսևորումներին և մարդու անհատական ու հասարակական կյանքի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Գինովությունը պատմականորեն դիտարկվել է ոչ միայն որպես անձնական վարքագծի խնդիր, այլև որպես առողջապահական, բարոյական և սոցիալական նշանակություն ունեցող երևույթ։ Այս թեմային նվիրված գրականության մեջ սովորաբար անդրադարձ է կատարվում ալկոհոլի օգտագործման հետևանքներին, մարդու ֆիզիկական և հոգեկան վիճակի փոփոխություններին, ինքնատիրապետման թուլացմանը, ընտանեկան հարաբերությունների և հասարակական պարտականությունների վրա հնարավոր ազդեցություններին։ Գիրքը կարելի է դիտարկել 19-րդ դարի հասարակական-առողջապահական մտքի համատեքստում, երբ գինովության դեմ պայքարը և չափավոր ապրելակերպի քարոզչությունը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում կրթական ու բարոյադաստիարակչական քննարկումներում։ Նման աշխատությունները նպատակ ունեին ընթերցողին տեղեկացնելու գինովության վտանգների մասին, խրախուսելու գիտակցված վարքագիծը և ընդգծելու առողջության պահպանման ու անձնական պատասխանատվության նշանակությունը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում բժշկական-լուսավորչական գրականության, հասարակական բարքերի և առողջապահական պատկերացումների պատմության ուսումնասիրության համար։