Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ, լեզվաբանություն, գրականագիտություն, պատմություն, պատմագրություն: (Ինֆորմացիոն ցանկ) (1971, №11)

Литература

Այս գիրքը Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերիի «Փոքրիկ իշխանը» ստեղծագործությունն է, որը համարվում է համաշխարհային գրականության դասականներից մեկը։ Վեպ-հեքիաթը պատմում է մի փոքրիկ տղայի ճանապարհորդության մասին տարբեր մոլորակներով, որտեղ նա հանդիպում է տարօրինակ մեծահասակների՝ իրենց սովորություններով, սովորական թվացող, բայց խորքային իմաստ ունեցող կերպարներով։ Ստեղծագործությունը կենտրոնանում է ընկերության, սիրո, պատասխանատվության և մարդկային արժեքների թեմաների վրա՝ պարզ, բայց փիլիսոփայական լեզվով։ Հատուկ կարևորություն ունի Փոքրիկ իշխանի և Աղվեսի հանդիպումը, որտեղ ձևակերպվում է «կարևորն աչքով չես տեսնի» գաղափարը։ Գիրքը համադրում է մանկական անմիջականությունը և մեծահասակների աշխարհին ուղղված քննադատական հայացքը՝ ընթերցողին մղելով վերաիմաստավորելու կյանքի իրական արժեքները։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է կառուցվածքային տարրերի լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը այն դեպքերում, երբ դրանք թուլացված են ճաքերով, անցքերով կամ այլ կառուցվածքային անընդհատության խախտումներով, որոնք զգալիորեն փոխում են նյութի մեխանիկական վարքագիծը արտաքին բեռների ազդեցության տակ։ Քննարկվում են առաձգականության և պլաստիկության տեսությունների հիման վրա ձևավորված մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել լարվածությունների բաշխումը և դեֆորմացիաների կենտրոնացումը թերությունների եզրային գոտիներում, որտեղ առավել հաճախ առաջանում են քայքայման և աճող ճաքերի զարգացման գործընթացներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լարվածության կենտրոնացման գործոններին, բեկման մեխանիկայի սկզբունքներին և այն մաթեմատիկական մոտեցումներին, որոնք կիրառվում են բարդ երկրաչափական ձև ունեցող տարրերի համար՝ ներառյալ վերլուծական, թվային և վերջավոր տարրերի մեթոդները։ Ուսումնասիրվում են նաև ճաքերի տարածման պայմանները, կրիտիկական բեռնվածության գնահատումը և կառուցվածքային հուսալիության ապահովման ինժեներական լուծումները՝ հաշվի առնելով նյութերի ոչ իդեալական վարքագիծը իրական շահագործման պայմաններում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և կիրառական հաշվարկային մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ինժեներական կառույցների անվտանգությունն ու դիմացկունությունը վնասվածքների և թերությունների առկայության պայմաններում։

Другие предметы

Книга представляет собой учебно-практическое пособие, предназначенное для первоначального освоения гайканского, то есть армянского, языка. Основная цель издания заключается в том, чтобы систематически и доступно познакомить учащегося с базовыми закономерностями языка и создать практическую основу для дальнейшего чтения, понимания и самостоятельного использования армянской речи. Материал организован с учётом потребностей начинающего изучать язык и, вероятно, сочетает элементарные сведения о грамматическом строе с практическими упражнениями и примерами, позволяющими постепенно закреплять полученные знания. Значительное место в подобном пособии занимает знакомство с письменной системой языка, особенностями чтения и произношения, а также с основными грамматическими категориями. Последовательно могут рассматриваться части речи, образование и изменение слов, падежные формы существительных, местоимения, числительные, прилагательные и глагольные формы. Практическая направленность издания предполагает не столько отвлечённое теоретическое описание языка, сколько постепенное формирование навыков его использования. Учащийся получает возможность переходить от простейших языковых единиц к более сложным конструкциям, расширять словарный запас и усваивать правила построения предложений. Особую ценность книга представляет как исторический источник по методике преподавания армянского языка. Её содержание позволяет увидеть, каким образом язык преподавался в определённый исторический период, какие грамматические явления считались первостепенными для начинающих и какие методы использовались для облегчения процесса обучения. Подобные учебные издания имеют значение не только для практического изучения языка, но и для истории армянской педагогической и филологической мысли. Работа может быть интересна исследователям армянского языкознания благодаря содержащимся в ней представлениям о структуре языка, терминологии, принципах грамматического описания и методике объяснения языкового материала. В ней отражается стремление сделать изучение языка последовательным и доступным, опираясь на практическое усвоение правил и их применение в конкретных языковых примерах. Важной особенностью издания является сочетание грамматического и прикладного подходов. Теоретические положения рассматриваются не изолированно, а в связи с необходимостью формирования реальных языковых навыков. Такой принцип делает книгу одновременно учебным пособием и свидетельством развития методики преподавания армянского языка. Историко-культурное значение издания определяется также тем, что оно представляет армянский язык как объект систематического изучения и обучения. Для исследователей старой армянской учебной литературы книга может служить материалом для изучения эволюции языковой терминологии, способов передачи грамматических понятий и изменения представлений о наиболее эффективных методах преподавания. В целом издание можно рассматривать как раннее практическое руководство по изучению армянского языка, ориентированное на последовательное освоение его основ. Оно представляет интерес одновременно для армянистов, историков языкознания, исследователей педагогической мысли и всех, кто изучает развитие учебной литературы и традиций преподавания армянского языка.

Лингвистика

Գիրքը նվիրված է բուսանուններ պարունակող դարձվածային միավորների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը՝ անգլերենի, հայերենի և ռուսերենի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նման դարձվածքների իմաստային կառուցվածքը, ձևավորման առանձնահատկությունները, մշակութային և լեզվամտածողական նշանակությունը։ Հեղինակը բացահայտում է, թե ինչպես են բույսերի անվանումները կիրառվում փոխաբերական իմաստներով, ինչպիսի պատկերացումներ և արժեքային համակարգեր են արտահայտում տարբեր լեզուներում, ինչպես նաև ինչ ընդհանրություններ ու տարբերություններ են առկա այդ լեզվական միավորների միջև։ Ներկայացվում են դարձվածքների կառուցվածքային, իմաստաբանական և գործառական առանձնահատկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով ազգային մշակույթի, ավանդույթների և լեզվական աշխարհի արտացոլմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր ուսումնասիրություն է լեզվաբանների, թարգմանիչների, բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են դարձվածաբանությամբ, լեզուների համեմատական ուսումնասիրությամբ և լեզվի ու մշակույթի փոխհարաբերություններով։

Педагогика

Այս աշխատությունը նվիրված է համագործակցության մանկավարժության տեսական հիմքերի և կրթական պրակտիկայում դրա կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուսուցման գործընթացը ուսուցչի և սովորողի ակտիվ փոխգործակցության ու փոխադարձ պատասխանատվության սկզբունքներով կազմակերպելու տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում համագործակցային մանկավարժությունը դիտարկվում է որպես կրթական մոտեցում, որի կենտրոնում սովորողի անձնային զարգացումը, ինքնուրույնությունը, ստեղծագործական ներուժը և կրթական գործընթացում ակտիվ մասնակցությունն են։ Ուսումնասիրվում են ուսուցչի և սովորողի հարաբերությունների ավանդական մոդելից դեպի գործընկերային և համագործակցային փոխհարաբերություններ անցնելու տեսական նախադրյալները, ինչպես նաև այդ փոփոխության ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության և կրթական միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համագործակցության մանկավարժության հիմնական սկզբունքներին՝ փոխադարձ հարգանք, վստահություն, երկխոսություն, անհատական մոտեցում, համատեղ նպատակադրում, փոխօգնություն և սովորողի նախաձեռնության խրախուսում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են համագործակցային ուսուցման կազմակերպման տարբեր ձևեր և մեթոդներ, այդ թվում՝ խմբային աշխատանքը, զույգերով ուսուցումը, քննարկումները, նախագծային գործունեությունը, խնդիրների համատեղ լուծումը և փոխադարձ գնահատումը։ Կարևորվում է այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ սովորողը ոչ թե պարզապես գիտելիքի ստացող է, այլ ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից, իսկ ուսուցիչը հանդես է գալիս որպես ուղղորդող, խորհրդատու և համագործակցության կազմակերպիչ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև համագործակցային մոտեցումների կիրառման հնարավորություններին տարբեր տարիքային խմբերում և առարկայական ոլորտներում՝ հաշվի առնելով սովորողների անհատական առանձնահատկությունները, կրթական կարիքներն ու սոցիալական հմտությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համագործակցության միջոցով հաղորդակցական կարողությունների, քննադատական մտածողության, պատասխանատվության, ինքնագնահատման, թիմային աշխատանքի և սոցիալական փոխգործակցության զարգացմանը։ Աշխատության գործնական հատվածը կարող է ներառել դասի կազմակերպման օրինակներ, մանկավարժական տեխնոլոգիաներ և մեթոդական լուծումներ, որոնք նպաստում են համագործակցային ուսուցման արդյունավետ իրականացմանը։ Միաժամանակ քննարկվում են հնարավոր դժվարությունները՝ խմբային աշխատանքի արդյունավետ կառավարման, սովորողների անհավասար ներգրավվածության, ուսուցչի նոր դերակատարման և գնահատման համապատասխան մեխանիզմների ընտրության հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել համագործակցության մանկավարժության տեսական դրույթներն ու գործնական կիրառությունը և բացահայտել դրա ներուժը ժամանակակից կրթության որակի բարձրացման գործում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների, բուհերի դասախոսների, կրթության կազմակերպիչների, դպրոցների ղեկավարների, մանկավարժական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Право

Ազգային ժողովը պետության բարձրագույն ներկայացուցչական և օրենսդիր մարմինն է, որը կարևոր դեր ունի ժողովրդավարական կառավարման համակարգում և պետական իշխանության կազմակերպման գործընթացում։ Այն ներկայացնում է ժողովրդի կամքը և իրականացնում է օրենսդրական գործունեություն՝ ընդունելով օրենքներ, որոնք կարգավորում են հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և իրավական հարաբերությունները։ Ազգային ժողովի հիմնական գործառույթներից են օրենքների մշակումը և ընդունումը, պետական բյուջեի հաստատումը, կառավարության գործունեության վերահսկողությունը, ինչպես նաև երկրի ներքին և արտաքին քաղաքականության կարևոր հարցերի քննարկումը։ Ժողովրդավարական պետություններում Ազգային ժողովը ձևավորվում է ընտրությունների միջոցով, ինչը ապահովում է քաղաքացիների մասնակցությունը պետական կառավարմանը և ժողովրդի իշխանության իրականացումը։ Պատգամավորները ներկայացնում են հասարակության տարբեր շերտերի շահերը և պարտավոր են գործել հանրային շահի պաշտպանության նպատակով։ Ազգային ժողովի գործունեությունը հիմնված է սահմանադրության և օրենքների վրա, իսկ նրա լիազորությունները սահմանվում են երկրի իրավական համակարգով։ Կարևոր նշանակություն ունի խորհրդարանական վերահսկողությունը, որի միջոցով Ազգային ժողովը հետևում է կառավարության և պետական այլ մարմինների գործունեությանը՝ ապահովելով իշխանության թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը։ Ազգային ժողովը նաև կարող է նախաձեռնել օրենսդրական փոփոխություններ, ստեղծել հանձնաժողովներ, կազմակերպել քննարկումներ և լսումներ հասարակական կարևոր խնդիրների վերաբերյալ։ Ժամանակակից պետություններում խորհրդարանը հանդիսանում է քաղաքական բանավեճերի և տարբեր կարծիքների արտահայտման հիմնական հարթակը, որտեղ ձևավորվում են պետական զարգացման ռազմավարական ուղղությունները։ Ազգային ժողովի արդյունավետ գործունեությունը մեծապես կախված է պատգամավորների մասնագիտական պատրաստվածությունից, քաղաքական մշակույթից և հասարակության վստահությունից։ Եթե խորհրդարանը գործում է անկախ, արդար և օրենքի գերակայության սկզբունքներով, ապա այն նպաստում է ժողովրդավարության զարգացմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանությանը և պետական կառավարման արդյունավետությանը։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է, որ Ազգային ժողովի գործունեությունը լինի բաց և հասանելի հասարակության համար, քանի որ քաղաքացիների վստահությունը պետական ինստիտուտների նկատմամբ կարևոր պայման է երկրի կայուն զարգացման համար։ Այսպիսով, Ազգային ժողովը հանդիսանում է իրավական և ժողովրդավարական պետության կարևորագույն ինստիտուտներից մեկը, որն ապահովում է ժողովրդի ներկայացվածությունը, օրենքների ընդունումը և պետական իշխանության հավասարակշռված գործունեությունը։