Նոր գրքեր : Հայաստան : Ինֆորմացիոն ցանկ (1980, Հունիս, թիվ 6)

История

Աշխատությունը ներկայացնում է VII դարի հայկական պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը, որն ավանդաբար վերագրվում է պատմիչ Սեբեոսին և արժեքավոր տեղեկություններ է պարունակում Հայաստանի ու հարակից տարածաշրջանների քաղաքական, ռազմական և կրոնական պատմության վերաբերյալ։ Երկում լուսաբանվում են VI դարի վերջի և VII դարի առաջին կեսի պատմական իրադարձությունները, մասնավորապես Բյուզանդական և Սասանյան կայսրությունների հակամարտությունները, Հայաստանի քաղաքական դրությունը, հայ նախարարական տների գործունեությունը և տարածաշրջանում տեղի ունեցած իշխանական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբական նվաճումների սկզբնական շրջանին, իսլամի առաջացման պատմական միջավայրին և Մերձավոր Արևելքում ձևավորվող նոր քաղաքական հարաբերություններին։ Պատմական շարադրանքն ընդգրկում է նաև հայոց եկեղեցու գործունեությանը, կրոնական հակասություններին, դիվանագիտական հարաբերություններին և հայ ժողովրդի հասարակական կյանքին առնչվող հարցեր։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է վաղ միջնադարյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու տարածաշրջանի քաղաքական զարգացումները և հայկական պատմագրական մտածողության առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, արևելագետների, միջնադարագետների, ուսանողների և հայ ժողովրդի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Политология

Աշխատանքը նվիրված է Ղարաբաղյան հակամարտության շրջանակում զսպման քաղաքականության և ռազմավարության ուսումնասիրությանը՝ հակամարտության զարգացման, կողմերի փոխհարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության հիմքում «զսպման» հասկացությունն է՝ որպես հակառակորդի գործողությունները կանխելու կամ սահմանափակելու նպատակով քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական, տնտեսական և այլ միջոցների համակցություն։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել, թե ինչպես են ուժերի հարաբերակցությունը, ռազմական ներուժը, արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը և միջազգային միջնորդական գործընթացները ազդել հակամարտության դինամիկայի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հակամարտության պատմական և քաղաքական նախադրյալների ներկայացումը։ Ղարաբաղյան հակամարտությունը ձևավորվել է Խորհրդային Միության վերջին տարիներին սրված ազգային-քաղաքական հակասությունների պայմաններում և հետագայում վերածվել լայնածավալ զինված հակամարտության։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո հակամարտությունը ձեռք բերեց միջազգային անվտանգության խնդիրների բնույթ՝ ներգրավելով ոչ միայն անմիջական կողմերին, այլև տարածաշրջանային և միջազգային մի շարք դերակատարների։ Այս համատեքստում զսպման քաղաքականության ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել ինչպես տեղային, այնպես էլ տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ռազմական զսպման դերը։ Ռազմական ներուժը հակամարտող կողմերի համար կարող է ծառայել որպես հակառակորդի գործողությունները սահմանափակելու միջոց, սակայն դրա արդյունավետությունը կախված է ուժերի հարաբերակցությունից, ռազմական տեխնոլոգիաներից, զորքերի պատրաստվածությունից, ռազմավարական հաղորդակցությունից և արտաքին աջակցության հնարավորություններից։ Միաժամանակ ռազմական զսպումը կարող է ունենալ երկակի բնույթ․ այն կարող է նվազեցնել լայնածավալ գործողությունների հավանականությունը, բայց ուժերի հարաբերակցության փոփոխության կամ փոխադարձ սպառնալիքների աճի դեպքում կարող է նաև նպաստել լարվածության սրմանը։ Առանձին նշանակություն ունի քաղաքական և դիվանագիտական զսպման ուսումնասիրությունը։ Միջազգային միջնորդությունը, բանակցային գործընթացները, հրադադարի պահպանման մեխանիզմները և միջազգային կազմակերպությունների ներգրավվածությունը կարող են դիտարկվել որպես հակամարտության ռազմական էսկալացիան սահմանափակելու միջոցներ։ Այս տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով արտաքին դերակատարները փորձել են կանխել լայնածավալ ռազմական գործողությունների վերսկսումը և կողմերին պահել բանակցային գործընթացի շրջանակում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանային տերությունների դերակատարությանը։ Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության վրա ազդել են հարևան պետությունների ռազմաքաղաքական շահերը, տնտեսական կապերը, էներգետիկ և տրանսպորտային նախագծերը և անվտանգության համակարգերը։ Այդ պատճառով Ղարաբաղյան հակամարտության զսպման մեխանիզմները չեն կարող ամբողջությամբ ուսումնասիրվել միայն հակամարտության անմիջական կողմերի հարաբերությունների շրջանակում։ Կարևոր է նաև հաշվի առնել արտաքին ռազմական և քաղաքական աջակցության ազդեցությունը։ Զենքի մատակարարումները, ռազմական համագործակցությունը, դիվանագիտական աջակցությունը և ռազմավարական գործընկերությունները կարող են փոխել կողմերի գնահատականները սեփական հնարավորությունների և հակառակորդի ներուժի վերաբերյալ։ Այդ հանգամանքը կարող է ազդել ինչպես զսպման արդյունավետության, այնպես էլ հակամարտության ուժային հավասարակշռության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է զսպման և էսկալացիայի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Զսպման ռազմավարության արդյունավետությունը մեծապես կախված է հակառակորդի կողմից ազդանշանների ճիշտ ընկալումից։ Եթե կողմերից մեկը մյուսի գործողությունները ընկալում է որպես պաշտպանական, սահմանափակող կամ կանխարգելիչ, հնարավոր է պահպանել հարաբերական կայունություն։ Սակայն նույն գործողությունները կարող են ընկալվել որպես ագրեսիվ կամ նախահարձակ և հանգեցնել փոխադարձ սպառնալիքների ուժեղացման։ Այդ պատճառով ռազմավարական հաղորդակցությունը, վստահության միջոցները և ճգնաժամային իրավիճակներում կապի մեխանիզմները կարևոր բաղադրիչներ են։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային իրավունքի դերը։ Ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ միջազգային մոտեցումները ներառում են տարածքային ամբողջականության, ժողովուրդների ինքնորոշման, ուժի չկիրառման և վեճերի խաղաղ կարգավորման սկզբունքների տարբեր մեկնաբանություններ։ Այս սկզբունքների փոխհարաբերությունը երկար ժամանակ եղել է բանակցային գործընթացի առանցքային խնդիրներից մեկը։ Հետևաբար զսպման քաղաքականության իրավական և դիվանագիտական սահմանների ուսումնասիրությունը կարևոր է հակամարտության կարգավորման հնարավոր մեխանիզմները հասկանալու համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հրադադարի պահպանման խնդրին։ Հրադադարը կարող է դիտարկվել որպես ժամանակավոր զսպման մեխանիզմ, որը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ռազմական գործողությունների ինտենսիվությունը և պայմաններ ստեղծել բանակցությունների համար։ Սակայն դրա երկարաժամկետ արդյունավետությունը կախված է վերահսկման, փոխադարձ վստահության և խախտումների արձագանքման գործուն մեխանիզմների առկայությունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև հակամարտության տարբեր փուլերում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը զսպման ռազմավարությունների վրա։ Ռազմական տեխնոլոգիաների զարգացումը, սպառազինությունների ձեռքբերումը, տնտեսական հնարավորությունների տարբերությունները և արտաքին դաշնակիցների քաղաքականությունը կարող են փոխել նախկին հավասարակշռությունը։ Այդ պատճառով զսպումը ստատիկ երևույթ չէ և պահանջում է կողմերի կարողությունների ու ռազմավարական նպատակների շարունակական վերագնահատում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է հակամարտությունների կանխարգելման և անվտանգության քաղաքականության մշակման հետ։ Ղարաբաղյան հակամարտության օրինակով զսպման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել հասկանալու, թե ինչ պայմաններում են աշխատում ռազմական և ոչ ռազմական զսպման գործիքները, ինչ գործոններ են նպաստում դրանց արդյունավետությանը և որոնք կարող են հանգեցնել դրանց ձախողմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Ղարաբաղյան հակամարտության զսպումը դիտարկում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ փոխկապակցված են ռազմական ուժը, դիվանագիտությունը, միջազգային միջնորդությունը, տարածաշրջանային ուժերի շահերը, միջազգային իրավունքը և ռազմավարական հաղորդակցությունը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հակամարտության դինամիկան ուսումնասիրել ոչ միայն ռազմական գործողությունների, այլև դրանց կանխարգելման, սահմանափակման և քաղաքական կառավարման տեսանկյունից։

Другие предметы

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության հողային ռեսուրսների կառավարման և օգտագործման տեղեկատվական ապահովման համակարգերի կատարելագործման հիմնախնդիրները՝ շեշտադրելով տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության արդյունավետության բարձրացումը։ Գրքում ներկայացվում են հողային ֆոնդի գնահատման ժամանակակից մոտեցումները, ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները և հողերի օգտագործման մոնիթորինգի համակարգերի զարգացումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ավելի ճշգրիտ և արդիական տեղեկատվություն որոշումների կայացման համար։ Հեղինակը անդրադառնում է հողային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման, գյուղատնտեսական պլանավորման և շրջակա միջավայրի պահպանության փոխկապակցված խնդիրներին՝ ընդգծելով ինֆորմատիվության բարձրացման դերը կայուն զարգացման ապահովման գործում։ Նյութում դիտարկվում են նաև քարտեզագրական տվյալների, GIS տեխնոլոգիաների և թվային հարթակների կիրառման հնարավորությունները հողային կառավարման ոլորտում։ Հրատարակությունը նախատեսված է հողագետների, գյուղատնտեսության մասնագետների, բնապահպանների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմամբ և տեղեկատվական համակարգերի զարգացման հարցերով։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսերենի և հայերենի միջև բառային փոխազդեցությունների պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում երկու լեզուների շփումների, փոխառությունների և բառապաշարային փոխազդեցության առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հասարակական, պատմական և մշակութային պայմանների վրա, որոնց ազդեցությամբ ֆրանսերեն բառերն ու արտահայտությունները ներթափանցել են հայերենի բառապաշար և աստիճանաբար հարմարվել նրա հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային ու բառակազմական համակարգերին։ Տարաժամանակյա մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լեզվական փոխազդեցությունը դիտարկել զարգացման տարբեր փուլերում՝ պարզելով փոխառությունների տարածման ժամանակագրությունը, դրանց գործածության փոփոխությունները և բառապաշարում ամրապնդվելու կամ գործածությունից դուրս գալու գործընթացները։ Քննության են առնվում լեզվական շփումների պատմական նախադրյալները, ֆրանսիական մշակույթի, կրթության, գրականության, գիտության, քաղաքական մտքի և հասարակական կյանքի ազդեցությունը հայկական միջավայրի վրա, ինչպես նաև թարգմանական գործունեության և մամուլի դերը նոր բառային միավորների տարածման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում անմիջական և միջնորդավորված փոխառությունների տարբերակմանը՝ պարզելու, թե տվյալ բառային միավորը հայերեն է անցել անմիջապես ֆրանսերենից, թե այլ լեզուների միջնորդությամբ։ Ուսումնասիրվում են փոխառված բառերի հնչյունական հարմարեցման օրինաչափությունները, երբ օտար լեզվի հնչյունային կառուցվածքը համապատասխանեցվում է հայերենի արտասանական համակարգին։ Ձևաբանական մակարդակում դիտարկվում է փոխառությունների ներգրավումը հայերենի քերականական համակարգ՝ հոլովման, հոգնակի թվի կազմության և բառակազմական ածանցների ընդունման տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև բառերի իմաստային զարգացումը, քանի որ փոխառված միավորը նոր լեզվական միջավայրում կարող է պահպանել սկզբնական նշանակությունը, ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստներ, նեղացնել կամ ընդլայնել իր իմաստային դաշտը։ Առանձին քննության են ենթարկվում այն ոլորտները, որոնցում ֆրանսերենից կատարված փոխառությունները առավել նկատելի են՝ մշակույթ, արվեստ, գրականություն, նորաձևություն, խոհանոց, հասարակական կյանք, գիտություն, տեխնիկա, դիվանագիտություն և այլ բնագավառներ։ Բառապաշարային նյութի ժամանակագրական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե պատմական տարբեր փուլերում որ ոլորտներն են առավել ակտիվորեն նպաստել լեզվական փոխառություններին և ինչպես են հասարակական փոփոխություններն արտացոլվել բառային կազմի մեջ։ Ուսումնասիրվում է նաև փոխառված և բնիկ կամ արդեն գոյություն ունեցող հայերեն բառերի փոխհարաբերությունը՝ հոմանիշության, իմաստային տարբերակման և ոճական մասնագիտացման տեսանկյունից։ Որոշ դեպքերում նոր բառային միավորները կարող են գործածվել գոյություն ունեցող հայերեն համարժեքների կողքին՝ ժամանակի ընթացքում ձեռք բերելով հատուկ ոճական կամ իմաստային երանգներ։ Կարևորվում են գրական լեզվի և խոսակցական գործածության միջև տարբերությունները, ինչպես նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի պատմական ու մշակութային միջավայրերի ազդեցությունը փոխառությունների ընդունման և տարածման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բառարանների, գրական ստեղծագործությունների, մամուլի, թարգմանական գրականության և պատմական գրավոր աղբյուրների տվյալների համադրումը, որը հնարավորություն է տալիս հետևել առանձին բառերի առաջին վկայություններին և հետագա գործածությանը։ Դիտարկվում է նաև հակառակ ուղղությամբ հնարավոր բառային ազդեցությունը՝ ֆրանսերենում հայկական ծագում ունեցող կամ հայկական մշակութային իրողությունների հետ կապված բառային միավորների առկայության տեսանկյունից։ Այսպիսով լեզվական փոխազդեցությունը ներկայացվում է որպես մշակութային և պատմական կապերի արտացոլում, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ոչ միայն լեզվի ներքին զարգացումը, այլև ժողովուրդների միջև հաղորդակցության և մշակութային փոխանակման առանձնահատկությունները։ Տարաժամանակյա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ժամանակավոր նորաբանությունները երկարաժամկետ կերպով բառապաշարում հաստատված փոխառություններից և բացահայտել օտար բառային նյութի յուրացման հիմնական օրինաչափությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի բառապաշարի պատմության, ֆրանսերեն-հայերեն լեզվական առնչությունների և փոխառությունների տեսության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել զուգադրական և պատմական լեզվաբանության, բառագիտության, ստուգաբանության, թարգմանագիտության, ֆրանսագիտության և հայագիտության ոլորտների հետազոտողների, լեզվաբանների, թարգմանիչների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է XML փաստաթղթերի կառուցվածքի ավտոմատ գեներացման խնդրին՝ նպատակ ունենալով մշակել այնպիսի մեթոդներ և ծրագրային մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան առկա տեղեկատվությունից կամ փաստաթղթային տվյալներից ստանալ դրանց կառուցվածքը նկարագրող XML սխեմա։ XML-ը կառուցվածքային տվյալների ներկայացման լայնորեն կիրառվող ձևաչափ է, իսկ դրա սխեման հնարավորություն է տալիս սահմանել փաստաթղթի թույլատրելի կառուցվածքը, տարրերի և ատրիբուտների կազմը, դրանց փոխհարաբերությունները և տվյալների տիպերը։ Աշխատության հիմնական խնդիրներից է այդ կառուցվածքի ավտոմատ բացահայտումը՝ նվազեցնելով XML սխեմաների ձեռքով նախագծման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել XML փաստաթղթերի կառուցվածքային վերլուծության, տարրերի և ատրիբուտների նույնականացման, տվյալների տիպերի որոշման և դրանց միջև հիերարխիկ կապերի վերականգնման մեթոդները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր փաստաթղթերի օրինակների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել ընդհանուր կառուցվածքային կանոնները և առանձնացնել այն տարրերը, որոնք պարտադիր կամ ընտրովի են։ Ավտոմատ գեներացման գործընթացը կարող է հիմնվել փաստաթղթերի շարքի վիճակագրական, կանոնահեն կամ կառուցվածքային վերլուծության վրա՝ ստացված արդյունքը ներկայացնելով համապատասխան XML Schema Definition կառուցվածքով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև գեներացված սխեմայի ճշգրտության և ամբողջականության գնահատումը, քանի որ սխեման պետք է հնարավորինս ճիշտ արտացոլի սկզբնական փաստաթղթերի իրական կառուցվածքը և միաժամանակ թույլ տա վավերացնել նոր XML փաստաթղթեր։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր կառուցվածք ունեցող փաստաթղթերի մշակման, կրկնվող տարրերի հայտնաբերման, ընտրովի և պարտադիր կառուցվածքների տարբերակման, ինչպես նաև բարդ և ներդրված տարրերի ներկայացման խնդիրներին։ Նման համակարգերի կիրառումը կարող է զգալիորեն հեշտացնել տվյալների փոխանակման, փաստաթղթերի ինտեգրման և տեղեկատվական համակարգերի միջև կառուցվածքային համատեղելիության ապահովման գործընթացները։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության, տվյալների ինտեգրման, տեղեկատվական համակարգերի մշակման, տվյալների փոխակերպման և XML-հիմքով ծրագրային համակարգերի նախագծման ոլորտներում։ Այն կարող է հետաքրքրել ծրագրավորողներին, համակարգերի վերլուծաբաններին, տվյալների բազաների և XML տեխնոլոգիաների մասնագետներին, ինչպես նաև տվյալների կառուցվածքային ներկայացման և ավտոմատ սխեմաների գեներացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է շագանակագեղձի հիվանդությունների հայտնաբերման և գնահատման գործընթացում ուլտրաձայնային հետազոտության կլինիկական ու ախտորոշիչ նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են ուլտրաձայնային պատկերավորման հնարավորությունները՝ օրգանի չափերի, ձևի, կառուցվածքի, հյուսվածքային համասեռության և հարակից անատոմիական կառուցվածքների վիճակի գնահատման տեսանկյունից։ Քննվում են շագանակագեղձի տարբեր ախտաբանական փոփոխությունների դեպքում դիտվող պատկերային առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով բարորակ գերաճային փոփոխությունները, բորբոքային գործընթացները, կիստոզ գոյացությունները և ուռուցքային բնույթի փոփոխությունների հնարավոր պատկերային նշանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ուլտրաձայնային մոտեցումների ախտորոշիչ տեղեկատվականությանը և դրանց միջոցով ստացվող տվյալների համադրմանը հիվանդի կլինիկական պատկերի, լաբորատոր ցուցանիշների և անհրաժեշտության դեպքում այլ պատկերային հետազոտությունների արդյունքների հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև արյունամատակարարման գնահատման նշանակությունը, որը կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տրամադրել հյուսվածքային փոփոխությունների բնույթի վերաբերյալ։ Կարևորվում են մեթոդի զգայունության և առանձնահատկության սահմանափակումները, քանի որ միայն ուլտրաձայնային պատկերը միշտ չէ, որ հնարավորություն է տալիս վերջնականորեն տարբերակել նմանատիպ կառուցվածքային փոփոխություններ ունեցող հիվանդությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հետազոտության արդյունքների ճիշտ մեկնաբանմանը, չափումների վերարտադրելիությանը և ախտորոշման ընթացքում հնարավոր սխալների նվազեցմանը։ Ուլտրաձայնային հետազոտությունը դիտարկվում է նաև հիվանդության ընթացքի դինամիկ վերահսկման և բուժումից հետո կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման համատեքստում։ Աշխատանքը կարևորում է համալիր ախտորոշման սկզբունքը, որի դեպքում պատկերային տվյալները գնահատվում են բժշկական պատմության, կլինիկական զննման և համապատասխան լրացուցիչ հետազոտությունների հետ միասին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ուլտրաձայնային պատկերավորումը որպես շագանակագեղձի վիճակի գնահատման կարևոր ախտորոշիչ գործիք՝ միաժամանակ ընդգծելով դրա հնարավորությունների, սահմանափակումների և տարբեր հիվանդությունների տարբերակիչ ախտորոշման մեջ ունեցած դերի գիտական գնահատման անհրաժեշտությունը։