Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Техника (1984, Март, №3)

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է երաժշտության՝ որպես նախադպրոցական տարիքի երեխաների ազգային ինքնության ձևավորման և զարգացման կարևոր միջոցի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է երաժշտական դաստիարակության դերը երեխայի ազգային պատկանելության, մշակութային ինքնագիտակցության և սեփական ժողովրդի արժեքների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային երաժշտությանը, ժողովրդական երգերին, երաժշտական ավանդույթներին, ծիսական և մշակութային ստեղծագործություններին, որոնք երեխային հնարավորություն են տալիս վաղ տարիքից ծանոթանալու ազգային մշակույթի առանձնահատկություններին։ Քննարկվում է երաժշտության հուզական ազդեցությունը երեխայի զարգացման վրա և այն հանգամանքը, որ երաժշտական գործունեության միջոցով երեխան ոչ միայն ձեռք է բերում որոշակի գիտելիքներ, այլև անձնական հուզական կապ է ձևավորում մշակութային արժեքների հետ։ Աշխատանքում կարևորվում է նախադպրոցական հաստատության դերը ազգային երաժշտական ժառանգության փոխանցման գործում՝ երգեցողության, երաժշտական խաղերի, պարերի, ունկնդրման, ռիթմիկ վարժությունների և ստեղծագործական այլ գործունեության միջոցով։ Ուսումնասիրվում է նաև մանկավարժի կողմից համապատասխան երաժշտական նյութի ընտրության, մատուցման մեթոդների և երեխայի տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընտանիքի և նախադպրոցական հաստատության համագործակցությանը, քանի որ ազգային երաժշտական ավանդույթների փոխանցումը կարող է առավել արդյունավետ լինել այն դեպքում, երբ երեխայի առօրյա միջավայրում ևս պահպանվում է մշակութային շարունակականությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երաժշտական դաստիարակության այն մանկավարժական հնարավորությունները, որոնք նպաստում են ազգային մշակույթի ճանաչմանը, հայրենիքի և սեփական ժողովրդի նկատմամբ հուզական կապի ձևավորմանը, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման և փոխանցման գիտակցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական մանկավարժների, երաժշտության ուսուցիչների, մանկավարժության ոլորտի ուսանողների, կրթության կազմակերպիչների և ազգային դաստիարակության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Литература

Գեղարվեստական արձակի այս հրատարակությունը ներկայացնում է «Իվանոե» ստեղծագործության երկրորդ հատորը՝ շարունակելով պատմական վեպի սյուժետային և գաղափարական զարգացումը։ Վեպը հայտնի է շոտլանդացի գրող Վալտեր Սքոթի ստեղծագործությունների շարքում և ընթերցողին տեղափոխում է միջնադարյան Անգլիա՝ ասպետական մշակույթի, ավատատիրական հարաբերությունների, թագավորական իշխանության և հասարակական հակասությունների ժամանակաշրջան։ Ստեղծագործության պատմական միջավայրը կապված է խաչակրաց արշավանքներից հետո Անգլիայի կյանքի, նորմանների և սաքսերի միջև առկա հակասությունների, ինչպես նաև ասպետական պատվի, հավատարմության, սիրո և արդարության գաղափարների հետ։ Պատմական իրադարձություններն ու գեղարվեստական կերպարները միահյուսվում են՝ բացահայտելով անհատական ընտրության և հասարակական պարտավորությունների բախումը, իշխանության ու ազնվականության վարքագիծը, ինչպես նաև տարբեր ծագում և դիրք ունեցող մարդկանց փոխհարաբերությունները։ Վեպի կարևոր առանձնահատկություններից են պատմական մանրամասների վերակերտումը, միջնադարյան սովորույթների ու կենցաղի պատկերումը, ասպետական մրցումների և հասարակական կյանքի նկարագրությունները, ինչպես նաև սյուժեի զարգացումը՝ լարված իրավիճակների, բախումների և կերպարների որոշումների միջոցով։ Պատմական վեպի ժանրին բնորոշ այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն հետևելու հերոսների ճակատագրերին, այլև պատկերացում կազմելու միջնադարյան Անգլիայի հասարակական կառուցվածքի, ազգային ինքնության ձևավորման և պատմական հիշողության նշանակության մասին։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի հայ ընթերցողական միջավայրում համաշխարհային գեղարվեստական գրականության տարածման և թարգմանական մշակույթի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել ինչպես պատմական վեպի սիրահարներին, այնպես էլ գրականագետներին ու հայ գրքի պատմությամբ զբաղվողներին՝ որպես եվրոպական գրական ժառանգության հայերեն ներկայացման օրինակ։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

История

Այս գիրքը նվիրված է Հայկական հարցի և Հայոց ցեղասպանության նկատմամբ Միացյալ Նահանգների քաղաքականության համապարփակ ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ամերիկյան արտաքին քաղաքականության ձևավորման վրա ազդած քաղաքական, տնտեսական, մարդասիրական և աշխարհաքաղաքական գործոններին։ Հեղինակ Սայմոն Փայասլյանը ուսումնասիրությունը կառուցում է XIX դարի սկզբից մինչև XX դարի առաջին քառորդն ընկած ժամանակաշրջանի վրա՝ հետևելով ԱՄՆ-ի և Օսմանյան կայսրության հարաբերությունների զարգացմանը և դրանցում Հայկական հարցի ունեցած տեղին։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ամերիկյան քաղաքականությունը ներկայացվում է ոչ միայն մարդասիրական արձագանքի տեսանկյունից, այլև որպես տարբեր շահերի փոխազդեցության արդյունք։ Հեղինակը քննարկում է ամերիկյան միսիոներական կառույցների գործունեությունը, առևտրային և տնտեսական շահերը, միջազգային մրցակցությունը, աշխարհաքաղաքական հաշվարկները և դրանց ազդեցությունը որոշումների կայացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հակասությանը, որ ամերիկյան հասարակության շրջանում Հայերի նկատմամբ բռնությունների վերաբերյալ լայն մարդասիրական մտահոգություն կար, մինչդեռ պետական քաղաքականությունը երկար ժամանակ սահմանափակված էր ավելի զգուշավոր և իրատեսական մոտեցումներով։ Աշխատության մեջ առանձին ուսումնասիրվում են ԱՄՆ-ի հարաբերությունները երիտթուրքական կառավարության հետ, Վուդրո Վիլսոնի վարչակազմի քաղաքականությունը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններում ամերիկյան չեզոքությունը, ինչպես նաև Կոստանդնուպոլսում ԱՄՆ դեսպան Հենրի Մորգենթաուի քաղաքական դիրքորոշումները և առաջարկությունները։ Այս թեմաների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու մարդասիրական կոչերը և քաղաքական իրականությունը միշտ չէ, որ համընկել են։ Հեղինակը նաև վերլուծում է ռեալիզմի, իրավական մոտեցումների և մարդասիրության միջև առկա լարվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները սահմանափակում կամ ձևափոխում Հայկական հարցում հնարավոր ամերիկյան միջամտության շրջանակները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև հետպատերազմյան շրջանը, երբ քննարկվում էին խաղաղության պայմանները, Օսմանյան կայսրության ապագան և Հայաստանի նկատմամբ ԱՄՆ-ի հնարավոր դերակատարությունը։ Գրքի կառուցվածքը ներառում է քաղաքական տնտեսությանը, երիտթուրքական կառավարության հետ հարաբերություններին, Վիլսոնի վարչակազմին, պատերազմական չեզոքությանը, Մորգենթաուի գործունեությանը, խաղաղության գործընթացին և Վիլսոնյան քաղաքականության հետագա ժառանգությանը նվիրված գլուխներ։ Գիրքը հրատարակվել է 2005 թվականին Palgrave Macmillan-ի կողմից և ունի 268 էջ։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, Հայոց ցեղասպանության պատմությամբ, ԱՄՆ դիվանագիտական պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով և Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Աշխատության հիմնական արժեքն այն է, որ Հայկական հարցը և ցեղասպանության տարիներին ԱՄՆ-ի արձագանքը ներկայացվում են լայն միջազգային և քաղաքական-տնտեսական համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել ոչ միայն ամերիկյան քաղաքականության արտաքին դրսևորումները, այլև այն ներքին և միջազգային շահերը, որոնք պայմանավորել են այդ քաղաքականության ձևավորումն ու սահմանափակումները։

Экономика

Տնտեսագիտական և կառավարչական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրոպարենային համակարգում տեղեկատվական-խորհրդատվական ծառայությունների կազմակերպման, կառավարման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրողների տեղեկատվական կարիքները, խորհրդատվական ծառայությունների դերը ագրոպարենային համակարգի զարգացման գործում և դրանց կազմակերպման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղացիական տնտեսությունների, վերամշակող կազմակերպությունների, մասնագիտական խորհրդատուների, գիտահետազոտական հաստատությունների և պետական կառավարման մարմինների միջև տեղեկատվական փոխգործակցության մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են գյուղատնտեսական խորհրդատվության մատչելիության, մասնագիտական որակի, ֆինանսավորման, տարածքային ընդգրկվածության և կառավարման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Քննարկվում են նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման, թվային խորհրդատվական հարթակների ներդրման, մասնագիտական գիտելիքների փոխանցման և գյուղատնտեսական նորարարությունների տարածման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տեղեկատվական-խորհրդատվական ծառայությունների կազմակերպական կառուցվածքների կատարելագործման, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության, խորհրդատուների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման և ծառայությունների արդյունքների գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղատնտեսական արտադրության մրցունակության բարձրացմանը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, շուկայական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը և գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, ագրոպարենային համակարգի կառավարման, գյուղատնտեսական խորհրդատվության և տեղեկատվական ծառայությունների կազմակերպման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Մետալուրգիական և տեխնոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Դրմբոնի հանքային խտանյութի վերամշակման միջոցով ոսկու և արծաթի բարձր պարունակությամբ պղնձի ստացման արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների մշակմանը։ Քննության են առնվում հումքի նյութական և քիմիական կազմի առանձնահատկությունները, արժեքավոր մետաղների բաշխվածությունը և դրանց կորզման վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խտանյութի նախապատրաստման, ջերմային ու մետալուրգիական մշակման գործընթացներին, ինչպես նաև պղնձի մեջ ազնիվ մետաղների առավել արդյունավետ կենտրոնացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են տեխնոլոգիական տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի կազմի, մետաղների կորզման աստիճանի և վերամշակման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են հումքի համալիր օգտագործման, մետաղների հնարավոր կորուստների նվազեցման, տեխնոլոգիական սխեմայի կատարելագործման և ստացվող արտադրանքի հետագա վերամշակման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բազմաբաղադրիչ հանքային հումքից պղնձի, ոսկու և արծաթի արդյունավետ օգտագործման տեխնոլոգիական հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գունավոր մետալուրգիայի, հանքային հումքի վերամշակման, մետաղների կորզման տեխնոլոգիաների և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։