Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Техника (1987, Май, №5)

История

Ժողովածուն նվիրված է հայ ժողովրդական մշակույթի տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությանը և ներկայացնում է հանրապետական գիտական նստաշրջանի շրջանակում քննարկված հետազոտական նյութեր։ Հայ ժողովրդական մշակույթը ներառում է ժողովրդի պատմական փորձի, աշխարհընկալման, կենցաղի, հավատալիքների և գեղարվեստական ստեղծագործության բազմազան ձևերը, որոնք ձևավորվել ու փոխանցվել են սերունդների միջև։ Դրա կարևոր բաղադրիչներից են բանահյուսությունը, ժողովրդական երգն ու պարը, տոնական և ընտանեկան ծեսերը, արհեստները, ավանդական բնակարանն ու կենցաղային իրերը, հագուստը, սննդի մշակույթը և համայնքային կյանքի սովորույթները։ Այս ոլորտի գիտական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ավանդույթների ծագումն ու զարգացումը, դրանց տարածաշրջանային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակական և պատմական փոփոխությունների ազդեցությունը մշակութային ժառանգության վրա։ Գիտական նստաշրջանի նյութերը կարևոր են ժողովրդական մշակույթի տարբեր խնդիրների քննարկման, ազգագրական տվյալների ներկայացման և հետազոտական արդյունքների շրջանառության համար։ Դրանք նպաստում են հայկական ավանդական մշակույթի պահպանման, գիտական արժևորման և ժամանակակից հասարակության մեջ դրա նշանակության ընկալմանը։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետներին, բանահյուսագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև հայոց ավանդույթներով և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Педагогика

Այս գիտամեթոդական աշխատությունը նվիրված է խորացված ուսուցմամբ դպրոցների 10–11-րդ դասարանների աշակերտների մոտ անգլալեզու պարբերական մամուլի տեքստերում հեղինակի մտքի արտահայտչական միջոցների ընկալման և մեկնաբանման հմտությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են ընթերցանության ուսուցման ժամանակակից մեթոդական մոտեցումները, վերլուծվում են լեզվական և ոճական արտահայտչամիջոցների դերը հաղորդակցական իմաստի փոխանցման գործում, ինչպես նաև առաջարկվում են արդյունավետ ուսուցման ռազմավարություններ՝ ուղղված քննադատական մտածողության, վերլուծական կարողությունների և տեքստի խորքային ընկալման զարգացմանը։ Հեղինակը քննարկում է հրապարակախոսական տեքստերի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, փոխաբերությունների, համեմատությունների, հռետորական հնարքների, գնահատողական բառապաշարի և այլ արտահայտչամիջոցների կիրառությունը՝ ներկայացնելով գործնական վարժություններ, առաջադրանքներ և գնահատման մեթոդներ։ Գիրքը նախատեսված է անգլերեն լեզվի ուսուցիչների, մեթոդիստների, մանկավարժական բուհերի դասախոսների և ուսանողների, ինչպես նաև լեզվի դասավանդման նորարարական մեթոդներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Литература

Արևմտահայ բանաստեղծներ-ը գրականագիտական և ժողովածուային բնույթի աշխատություն է, որը ներկայացնում է արևմտահայ պոեզիայի հիմնական ներկայացուցիչների ստեղծագործություններից ընտրանի՝ ընդգծելով 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի արևմտահայ գրական միջավայրի գեղարվեստական առանձնահատկությունները, աշխատությունում դիտարկվում են արևմտահայ բանաստեղծների լեզվաոճական յուրահատկությունները, թեմատիկ բազմազանությունը և գաղափարական ուղղվածությունները՝ կապված ազգային ինքնության, հայրենիքի կարոտի, պատմական հիշողության և մարդկային ներաշխարհի խորքային զգացումների հետ, միաժամանակ ընդգծվում է արևմտահայ պոեզիայի դերը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման մեջ և դրա կապը եվրոպական գրական հոսանքների հետ, ժողովածուն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել արևմտահայ բանաստեղծական դպրոցի գեղարվեստական արժեքի և պատմամշակութային նշանակության մասին՝ որպես հայ գրական ժառանգության կարևոր հատված։

Политология

Նյութը նվիրված է 1992-2003 թվականներին Հայաստանի՝ եվրոպական և տարածաշրջանային ինտեգրման գործընթացներին, դրանց ձևավորման նախադրյալներին, հիմնական ուղղություններին և արտաքին ու ներքին քաղաքականության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է անկախության վերականգնումից հետո Հայաստանի՝ միջազգային հարաբերությունների համակարգում իր տեղը հաստատելու և տարբեր քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգության կառույցների հետ համագործակցություն զարգացնելու գործընթացը։ Այս ժամանակահատվածը կարևոր փուլ էր, քանի որ նորանկախ պետությունը միաժամանակ պետք է ձևավորեր արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները, ամրապնդեր պետական ինստիտուտները և ստեղծեր հարաբերությունների բազմակողմ համակարգ ինչպես եվրոպական պետությունների ու կազմակերպությունների, այնպես էլ հարևան երկրների և տարածաշրջանային կառույցների հետ։ Եվրոպական ուղղության ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի հարաբերությունների զարգացումը եվրոպական քաղաքական և տնտեսական կառույցների հետ, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական համակարգի զարգացման և շուկայական տնտեսության ձևավորման հարցերում միջազգային համագործակցության ընդլայնումը։ Միաժամանակ տարածաշրջանային ինտեգրման համատեքստում անհրաժեշտ է դիտարկել Հայաստանի հարաբերությունները Հարավային Կովկասի և հարակից տարածաշրջանի երկրների հետ, տնտեսական ու հաղորդակցական կապերի խնդիրները, անվտանգության մարտահրավերները և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը արտաքին քաղաքական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Ղարաբաղյան հակամարտությունը, որը մեծ ազդեցություն էր ունենում Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և տնտեսական հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի մասնակցությանը միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպություններին, երկկողմ ու բազմակողմ հարաբերությունների ընդլայնմանը և արտաքին քաղաքականության մեջ եվրոպական ու տարածաշրջանային ուղղությունների համադրմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների սկզբի գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր Հայաստանը փորձում միաժամանակ պահպանել իր անվտանգային և տնտեսական շահերը, ընդլայնել միջազգային գործընկերների շրջանակը և ներգրավվել եվրոպական ու տարածաշրջանային համագործակցության մեխանիզմներում։ Կարևոր է նաև գնահատել տնտեսական գործոնը, քանի որ տարածաշրջանային հաղորդակցությունների սահմանափակումները, առևտրային հարաբերությունների առանձնահատկությունները և արտաքին տնտեսական կապերի զարգացումը անմիջականորեն ազդում էին ինտեգրացիոն հնարավորությունների վրա։ Նյութը կարող է դիտարկել նաև այդ ժամանակաշրջանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները՝ ընդգծելով, որ ինտեգրումը միակողմանի գործընթաց չէր և պայմանավորված էր ինչպես Հայաստանի նախաձեռնություններով, այնպես էլ տարածաշրջանային ու միջազգային միջավայրի փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ, 1992-2003 թվականների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական և տարածաշրջանային ուղղությունների ձևավորման տրամաբանությունը, գնահատելու միջազգային համագործակցության հիմնական արդյունքները և հասկանալու այն քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգային պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում էր Հայաստանի տեղը եվրոպական և տարածաշրջանային հարաբերությունների համակարգում։

История

Այս գիրքը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի սահմանային-տարածքային խնդիրների ուսումնասիրությանը 1922-1936 թվականների ժամանակահատվածում՝ ներկայացնելով այդ շրջանի քաղաքական, վարչատարածքային և միջազգային հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում վերլուծվում են սահմանների ձևավորման գործընթացները, տարածքային փոփոխությունների հետ կապված հարցերը, խորհրդային իշխանության քաղաքական որոշումները և դրանց ազդեցությունը Հայաստանի պետական ու հասարակական զարգացման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են պատմական փաստաթղթեր, քաղաքական գործընթացներ և վարչական վերափոխումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խորհրդային շրջանի տարածքային քաղաքականության և տարածաշրջանային հարաբերությունների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, աշխարհագրագետների, հետազոտողների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է միջնակարգ դպրոցում ժամանակակից հայոց լեզվի շարահյուսության ուսուցման տեսական և մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում շարահյուսական գիտելիքների յուրացման առանձնահատկությունները, դրանց տեղն ու նշանակությունը դպրոցականների լեզվական կրթության, գրավոր և բանավոր խոսքի զարգացման գործընթացում։ Վերլուծվում են բառակապակցության, նախադասության, նախադասության անդամների, պարզ և բարդ նախադասությունների, շարահյուսական կապերի ու հարաբերությունների ուսուցման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական գիտելիքների և գործնական լեզվական կարողությունների փոխկապակցմանը, սովորողների կողմից շարահյուսական կառուցվածքների գիտակցված ընկալմանը և դրանք սեփական խոսքում ճիշտ կիրառելու հմտությունների ձևավորմանը։ Դիտարկվում են ուսուցման տարբեր մեթոդներ, վարժությունների համակարգեր, լեզվական վերլուծության ձևեր և դասի կազմակերպման եղանակներ՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային ու ճանաչողական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են շարահյուսական վերլուծության ընթացքում հանդիպող դժվարությունները, բնորոշ սխալները և դրանց կանխարգելման ու շտկման մեթոդական միջոցները։ Կարևորվում է շարահյուսության ուսուցման կապը ուղղագրության, կետադրության, ոճաբանության և կապակցված խոսքի զարգացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուսումնական նյութի հաջորդական ներկայացմանը, ինքնուրույն և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմանը, ինչպես նաև սովորողների գիտելիքների ու կարողությունների գնահատման սկզբունքներին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հայոց լեզվի դասավանդման մեթոդական համակարգի կատարելագործմանը, շարահյուսության ուսուցման արդյունավետության բարձրացմանը և աշակերտների լեզվական ու հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, բանասերների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։