Որմնակոնստրուկցիաներ՝ տուֆաքարերի, դրանց արդյունահանման թափոնների ու բնական ծակոտկեն լցանյութերով թեթև բետոնների համալիր կիրառմամբ

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների և մեծածավալ տվյալներ պարունակող խնդիրների վերլուծության ու վիզուալիզացիայի համար նախատեսված միջավայրի մշակմանն ու դրա կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են մեծ տվյալների մշակման ժամանակակից մոտեցումները, հաշվարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման սկզբունքները և բարդ հաշվողական խնդիրների լուծման գործընթացների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ծրագրային միջավայրի ստեղծմանը, որը հնարավորություն է տալիս տվյալների հավաքագրման, պահպանման, նախնական մշակման, վերլուծության, հաշվարկների կատարման և արդյունքների տեսողական ներկայացման գործընթացները միավորել միասնական համակարգում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, մեծ տվյալների կառուցվածքի և ծավալի հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև հաշվարկների արդյունքների ընկալելի և տեղեկատվական ներկայացման մեթոդները։ Վիզուալիզացիան դիտարկվում է որպես ոչ միայն արդյունքների ցուցադրման, այլև տվյալների միջև օրինաչափությունների, կապերի, միտումների և հնարավոր շեղումների բացահայտման կարևոր գործիք։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարբեր բնագավառներում առաջացող բարդ հաշվարկային խնդիրների լուծման ժամանակ՝ հնարավորություն տալով համատեղել հաշվարկային հզորությունը, տվյալների վերլուծական գործիքները և ինտերակտիվ տեսողական ներկայացումը։ Ուսումնասիրության արդյունքում առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել հետազոտական և կիրառական խնդիրների լուծման արագության ու արդյունավետության բարձրացմանը, մեծածավալ տվյալների հետ աշխատանքի պարզեցմանը և ստացված արդյունքների առավել հստակ մեկնաբանմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, ծրագրավորողներին, տվյալների վերլուծաբաններին, համակարգչային գիտության և բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների հետազոտողներին, ինժեներներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է լեզվի քաղաքական գործառույթի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով լեզվի դերը հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների ձևավորման, պահպանման ու վերափոխման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես հաղորդակցության միջոց, այլև որպես սոցիալական իշխանության, ինքնության, գաղափարների տարածման և հասարակական խմբերի փոխհարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր գործոն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի քաղաքական գործառույթի էությանը, դրա բովանդակությանը և տարբեր հասարակական միջավայրերում դրսևորման ձևերին։ Քննարկվում են լեզվական քաղաքականության, պետական լեզվի կարգավիճակի, լեզվական իրավունքների, կրթության և վարչարարության ոլորտներում լեզվի կիրառության հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվի և ազգային ինքնության փոխկապակցվածությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է լեզուն նպաստել մշակութային ժառանգության պահպանմանը, ազգային համախմբմանը և պատմական հիշողության փոխանցմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բազմալեզու և բազմամշակութային հասարակություններում լեզվական հարաբերությունների առանձնահատկությունները, տարբեր լեզվական խմբերի շահերի հավասարակշռման խնդիրները և լեզվական քաղաքականության ազդեցությունը հասարակական ինտեգրման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լեզվի քաղաքական գործառույթի արտահայտմանը պետական կառավարման, կրթության, զանգվածային հաղորդակցության, քաղաքական խոսույթի և հասարակական տեղեկատվության ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող են լեզվական ընտրությունը, բառապաշարը, հաղորդակցության ձևերը և լեզվական նորմերի սահմանումը կապված լինել քաղաքական նպատակների ու հասարակական գործընթացների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, կրթության ոլորտի մասնագետներին և լեզվական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն ներկայացնում է լեզուն որպես հասարակական և քաղաքական կյանքի ակտիվ բաղադրիչ՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը ինքնության, իշխանության, հանրային հաղորդակցության և հասարակական հարաբերությունների ձևավորման գործում։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Другие предметы

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի տարածքում և հարակից տարածաշրջաններում բնակվող բոշա (ռոմա) համայնքների պատմական, ազգագրական և սոցիալ-մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրանց ծագման հարցերը, միգրացիոն ուղիները և տեղական հասարակության մեջ ինտեգրման գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել բոշա համայնքի ձևավորման պատմական նախադրյալները, նրանց կենսակերպի առանձնահատկությունները և մշակութային ինքնության պահպանման մեխանիզմները տարբեր պատմական փուլերում։ Ուսումնասիրվում են բոշա բնակչության լեզվական առանձնահատկությունները, ավանդական զբաղմունքները, արհեստները, երաժշտական և բանավոր մշակույթը, ինչպես նաև սոցիալական կազմակերպման ձևերը՝ ընդգծելով նրանց շարժուն կամ կիսաքոչվոր կենսակերպի ազդեցությունը մշակութային ինքնության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրանց սոցիալական կարգավիճակին տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ Օսմանյան և Ռուսական կայսրությունների, ինչպես նաև խորհրդային և հետխորհրդային հասարակական համակարգերի պայմաններում, որտեղ ձևավորվել են ինտեգրման, մարգինալացման և սոցիալական փոխազդեցության տարբեր մոդելներ։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է հասարակական ընկալումները և կարծրատիպերը, որոնք պատմականորեն կապված են եղել բոշա համայնքի հետ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալական հարաբերությունների և ինքնության ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են մշակութային փոխազդեցությունները հայկական միջավայրի և բոշա համայնքի միջև՝ ընդգծելով փոխադարձ ազդեցությունները երաժշտության, լեզվի և ժողովրդական ավանդույթների ոլորտներում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ազգագրության և սոցիալական պատմության ոլորտում՝ նպաստելով Հայաստանի բազմազգ կառուցվածքի և բոշա համայնքի պատմամշակութային դերի ավելի խորքային և համապարփակ ընկալմանը։

История

Հայաստանի Հանրապետության միջազգային դրությունը և արտաքին քաղաքականությունը 1918–1920 թթ. (գիրք առաջին)-ը պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքական դիրքը և միջազգային հարաբերությունների համակարգը 1918–1920 թվականներին՝ ընդգրկելով այն բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրը, որտեղ ձևավորվում էր նորաստեղծ հայկական պետությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, աշխատությունում դիտարկվում են Հայաստանի դիվանագիտական հարաբերությունները տարբեր պետությունների և ուժային կենտրոնների հետ, այդ թվում՝ Անտանտի երկրներ, հարևան պետություններ և տարածաշրջանային հակամարտությունների մասնակից կողմեր, ինչպես նաև քննարկվում են սահմանային խնդիրները, անվտանգության մարտահրավերները և պետականության միջազգային ճանաչման գործընթացը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին քաղաքական որոշումների վրա ազդող ներքին քաղաքական գործոններին և ռազմական իրավիճակին, միաժամանակ վերլուծվում է Հայաստանի փորձը միջազգային համակարգում գոյատևելու և պետական շահերը պաշտպանելու տեսանկյունից, աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնելու Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման բարդ ու բազմաշերտ գործընթացը այդ պատմական շրջափուլում։

Право

Սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը իրավական պետության կարևորագույն բնութագրիչներից են, որոնք ապահովում են սահմանադրական համակարգի անընդհատությունը, կանխատեսելիությունը և ժամանակի ընթացքում կատարելագործումը։ Սահմանադրական կայունությունը նշանակում է, որ պետության հիմնական օրենքը՝ սահմանադրությունը, ունի կայուն բնույթ և չի ենթարկվում հաճախակի կամ կամայական փոփոխությունների, քանի որ այն հանդիսանում է իրավական համակարգի հիմքը։ Այդ կայունությունը ապահովում է պետական իշխանության կազմակերպվածությունը, քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հուսալիությունը և իրավական հարաբերությունների կանխատեսելիությունը։ Միևնույն ժամանակ սահմանադրական զարգացումը ենթադրում է սահմանադրության և սահմանադրական ինստիտուտների աստիճանական կատարելագործում՝ համապատասխանեցնելով դրանք հասարակական, քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններին։ Սահմանադրական զարգացման միջոցով պետությունը կարողանում է արձագանքել նոր մարտահրավերներին, ամրապնդել ժողովրդավարական ինստիտուտները և բարձրացնել մարդու իրավունքների պաշտպանության մակարդակը։ Սահմանադրական կայունության և զարգացման իրավագիտական բնույթը արտահայտվում է այն փաստով, որ դրանք հիմնված են իրավունքի գերակայության, ժողովրդավարության և իշխանությունների բաժանման սկզբունքների վրա։ Սահմանադրական փոփոխությունները իրականացվում են հատուկ սահմանված ընթացակարգերով, որոնք հաճախ պահանջում են լայն քաղաքական և հասարակական համաձայնություն, որպեսզի բացառվի քաղաքական իրավիճակային ազդեցությունը հիմնական օրենքի վրա։ Այս գործընթացը ապահովում է, որ սահմանադրությունը մնա կայուն, բայց միաժամանակ ճկուն՝ հասարակության զարգացող կարիքներին համապատասխան։ Սահմանադրական կայունության դրսևորումներից են սահմանադրության բարձրագույն իրավական ուժը, պետական մարմինների կողմից դրա անվերապահ կատարումը և սահմանադրական նորմերի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը։ Սահմանադրական զարգացման դրսևորումները կարող են լինել նոր սահմանադրական փոփոխությունները, ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները, մարդու իրավունքների պաշտպանության ընդլայնումը և ժողովրդավարական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն սահմանադրական դատարանը, խորհրդարանը և քաղաքացիական հասարակությունը, որոնք միասին ապահովում են սահմանադրական համակարգի հավասարակշռված զարգացումը։ Այսպիսով, սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը հանդիսանում են իրավական պետության կենսունակության հիմքը, քանի որ ապահովում են մի կողմից իրավական համակարգի կայունություն, իսկ մյուս կողմից՝ դրա շարունակական արդիականացում և կատարելագործում։