Палеолит в Армении

Биология

Աշխատությունը նվիրված է հեպատիտ C վիրուսային վարակի կենսաքիմիական, մոլեկուլային և իմունաբանական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վարակի զարգացման, օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքի և լյարդային հյուսվածքում առաջացող փոփոխությունների մասին։ Հետազոտության կենտրոնում վիրուսի և հյուրընկալող օրգանիզմի փոխազդեցությունն է՝ սկսած վիրուսային գենետիկական նյութի և սպիտակուցների առանձնահատկություններից մինչև վարակված բջիջների նյութափոխանակային ու իմունային պատասխանները։ Քննվում են լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակն արտացոլող կենսաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունները և դրանց հնարավոր կապը հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների հետ։ Մոլեկուլային մակարդակում ուշադրություն է հատկացվում վիրուսի գենետիկական բազմազանությանը, վիրուսային նյութի հայտնաբերմանն ու բնութագրմանը և այն բջջային մեխանիզմներին, որոնց միջոցով վարակը կարող է պահպանվել օրգանիզմում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իմունային պատասխանի ուսումնասիրությունը՝ ներառելով բնածին և ձեռքբերովի իմունիտետի բաղադրիչների, հակամարմինների, իմունային բջիջների և ցիտոկինային կարգավորման նշանակությունը։ Վերլուծվում է, թե արդյունավետ կամ ոչ բավարար իմունային պատասխանը ինչպես կարող է կապված լինել վարակի ընթացքի տարբեր ձևերի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կենսաքիմիական, մոլեկուլային և իմունաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հիվանդության տարբեր կենսաբանական կողմերի փոխկապակցվածությունը և առանձնացնելու այն ցուցանիշները, որոնք կարող են օգտակար լինել վարակի ընթացքի գիտական բնութագրման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վիրուսի երկարատև պահպանման պայմաններում առաջացող բջջային սթրեսին, բորբոքային գործընթացներին և լյարդի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունների կենսաբանական հիմքերին։ Նման բազմակողմանի ուսումնասիրությունները կարևոր են վիրուսային հեպատիտների ախտածագման մեխանիզմները հասկանալու և լաբորատոր գնահատման գիտական հիմքերը զարգացնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսաքիմիայի, մոլեկուլային վիրուսաբանության, իմունաբանության և լյարդաբանության մոտեցումները՝ հեպատիտ C-ի ժամանակ օրգանիզմում ընթացող մոլեկուլային և իմունաբանական գործընթացների փոխկապակցված պատկերը ներկայացնելու նպատակով։

История

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց ձորի միջնադարյան ճարտարապետական և պատմամշակութային ժառանգության շրջանակում հայկական վանական համալիրներից մեկի տեղին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և պատմական նշանակությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վանական համալիրի ճարտարապետական հորինվածքն է, առանձին կառույցների փոխադարձ կապը, շինարարական լուծումները, հարդարանքը և դրանց հարաբերությունը տարածաշրջանի միջնադարյան ճարտարապետական ավանդույթների հետ։ Քննվում են եկեղեցական կառույցների հատակագծային և ծավալատարածական առանձնահատկությունները, շինարարական նյութերի կիրառությունը, ճակատների մշակումը, զարդաքանդակները և վիմագրական նյութերը՝ որպես հուշարձանի ժամանակագրության ու մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության կարևոր աղբյուրներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համալիրի ձևավորման փուլերին և տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական փոփոխություններին՝ դրանք կապելով Վայոց ձորի քաղաքական, տնտեսական և հոգևոր կյանքի զարգացման հետ։ Վանքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ճարտարապետական հուշարձան, այլև որպես միջնադարյան հոգևոր ու մշակութային կյանքի բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի բնակավայրերի, ճանապարհային կապերի, իշխանական կենտրոնների և այլ վանական հաստատությունների փոխհարաբերությունների մասին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հուշարձանի համեմատությունը Վայոց ձորի այլ միջնադարյան կառույցների հետ՝ բացահայտելու ընդհանուր ճարտարապետական սկզբունքները և տեղային առանձնահատկությունները։ Վիմագրերի, պատմական հիշատակությունների և նյութական մշակույթի տվյալների համադրումը կարող է նպաստել կառուցապատման փուլերի, հովանավորության և վանական կյանքի որոշ կողմերի վերականգնմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համալիրի բնական լանդշաֆտի հետ փոխհարաբերությանը, քանի որ տեղանքի ընտրությունը և կառույցների տարածական կազմակերպումը հայկական միջնադարյան ճարտարապետության կարևոր առանձնահատկություններից են։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի նաև պահպանության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով փաստագրել պատմական կառուցվածքը և գնահատել մշակութային ժառանգության արժեքը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճարտարապետության պատմության, հնագիտության, վիմագրագիտության և պատմական աշխարհագրության մոտեցումները՝ վանական համալիրը ներկայացնելով Վայոց ձորի միջնադարյան հուշարձանային համակարգի և հայկական մշակութային ժառանգության համատեքստում։

Литература

Գիրքը հայ բանասիրական և գրականագիտական մտքի պատմության մեջ կարևոր նշանակություն ունեցող տեսական աշխատություն է, որը նվիրված է բանաստեղծության արվեստին, նրա կառուցվածքին, արտահայտչամիջոցներին և ստեղծագործության գեղարվեստական կազմակերպման սկզբունքներին։ Հեղինակը՝ Էդուարդ Հյուրմյուզյանը (1799–1876), հայ կլասիցիզմի նշանավոր ներկայացուցիչներից էր, Մխիթարյան միաբանության անդամ, բանաստեղծ, բանասեր, լեզվաբան, աստվածաբան և թարգմանիչ։ Նրա տեսական աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել հայ գրականագիտության ձևավորման և բանաստեղծական արվեստի կանոնների համակարգման գործում։ 1839 թվականին Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում՝ Մխիթարյան միաբանության տպարանում հրատարակված այս աշխատությունը հայերենով բանաստեղծության տեսությունը ներկայացնելու և գրական ստեղծագործության օրինաչափությունները բացահայտելու վաղ փորձերից է։ Այն արտացոլում է դասական գեղագիտության ազդեցությունը հայ գրական մտքի վրա և նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնել բանաստեղծական խոսքի սկզբունքներին ու չափածո ստեղծագործության առանձնահատկություններին։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է հայ գրականագիտական տերմինաբանության, 19-րդ դարի հայ կրթական և մշակութային միջավայրի, ինչպես նաև հայ դասական գրականության տեսական հիմքերի ուսումնասիրության համար։ Գիրքը լույս է տեսել գրաբարով և ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանի մտավորականների ձգտումը՝ զարգացնելու հայերեն գիտական ու գրական խոսքը՝ հենվելով դասական ավանդույթների վրա։

Лингвистика

Գրքում ուսումնասիրվում են դիցաբանական կերպարների վերակերտման լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները Պերսի Բիշի Շելլիի «Ազատագրված Պրոմեթեոս» դրամայում և դրա հայերեն թարգմանության մեջ, վերլուծվում են բնագրի և թարգմանված տեքստի լեզվական համակարգերի փոխհարաբերությունները, դիտարկվում է Պրոմեթեոսի կերպարի սիմվոլիկ և գաղափարական բեռնվածության փոխանցումը տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում, ներկայացվում են փոխաբերական կառուցվածքների, պատկերավորման միջոցների և բանաստեղծական լեզվի առանձնահատկությունները, քննարկվում են թարգմանության ընթացքում իմաստային նրբերանգների պահպանման և կորուստների խնդիրները, ինչպես նաև ռիթմիկ-հնչյունական համակարգի վերարտադրման մեթոդները, ուսումնասիրությունը ներառում է համեմատական ոճաբանության և թարգմանության տեսության մոտեցումներ՝ բացահայտելով, թե ինչպես է դիցաբանական նյութը վերափոխվում լեզվական տարբեր համակարգերում և ինչպես է պահպանվում դրա գեղարվեստական և գաղափարական ամբողջականությունը հայերեն տարբերակում։

Культура

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր գրականության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին և մասնագետներին տեղեկացնել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած կարևորագույն աշխատությունների մասին։ Այն ներառում է մշակութային կյանքի, արվեստի տարբեր բնագավառների, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացում։ Աշխատանքը կազմված է որպես ընթացիկ տեղեկատու, որը հնարավորություն է տալիս հետևել նոր հրատարակություններին, ուսումնասիրությունների ուղղություններին և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գիտական ու տեղեկատվական աղբյուրներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսանողների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական կյանքի ուսումնասիրմամբ ու համապատասխան գրականության որոնմամբ։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է մարդու պապիլոմավիրուսային վարակի վաղ հայտնաբերման, կլինիկական գնահատման և բժշկական կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում վարակի ժամանակին ախտորոշման նշանակությունն է, քանի որ մարդու պապիլոմավիրուսի տարբեր տեսակներ կարող են ունենալ տարբեր կլինիկական և համաճարակաբանական նշանակություն, իսկ որոշ բարձր ռիսկային տեսակների երկարատև առկայությունը կապված է բջջային փոփոխությունների և որոշ հիվանդությունների զարգացման բարձր ռիսկի հետ։ Քննվում են վարակի տարածման և զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները, օրգանիզմի իմունային պատասխանի դերը, վարակի անցողիկ և պահպանվող ձևերի տարբերակման նշանակությունը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք հաշվի են առնվում բժշկական հսկողության կազմակերպման ժամանակ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ժամանակակից լաբորատոր և կլինիկական ախտորոշման սկզբունքներին, այդ թվում՝ վիրուսի գենետիկական նյութի հայտնաբերմանը, բարձր ռիսկային տեսակների տարբերակմանը, բջջաբանական հետազոտություններին և անհրաժեշտության դեպքում լրացուցիչ գնահատման մեթոդների կիրառմանը։ Վաղ ախտորոշումը դիտարկվում է ոչ միայն վարակի փաստի հաստատման, այլև հետագա փոփոխությունների ռիսկի գնահատման և համապատասխան բժշկական հսկողության ընտրության տեսանկյունից։ Կարևորվում է տարբեր ախտորոշիչ մեթոդների զգայունության, առանձնահատկության և համակցված կիրառման հնարավորությունների գնահատումը՝ անհարկի միջամտություններից խուսափելու և կլինիկական նշանակություն ունեցող փոփոխությունները ժամանակին հայտնաբերելու նպատակով։ Բուժման և կառավարման մոտեցումները ներկայացվում են ըստ վարակի կլինիկական դրսևորումների և հայտնաբերված հյուսվածքային փոփոխությունների բնույթի՝ ընդգծելով, որ բժշկական մոտեցումը որոշվում է անհատական կլինիկական գնահատմամբ, այլ ոչ միայն վիրուսի հայտնաբերման փաստով։ Ուսումնասիրվում են նաև բուժումից կամ դիտարկումից հետո վերահսկման, կրկնակի գնահատման և հիվանդության ընթացքի մոնիթորինգի սկզբունքները։ Առանձին նշանակություն ունի կանխարգելման խնդիրը, որի շրջանակում դիտարկվում են պատվաստման, առողջապահական իրազեկման և համապատասխան խմբերում կազմակերպված սքրինինգային ծրագրերի դերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ախտորոշման նոր կենսամարկերների և մոլեկուլային մեթոդների հնարավորություններին, որոնք նպատակ ունեն ավելի ճշգրիտ տարբերակել կլինիկական նշանակություն ունեցող և ինքնուրույն անցնելու հավանականություն ունեցող վարակները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի վարակաբանության, գինեկոլոգիայի, ուռուցքաբանության և կանխարգելիչ բժշկության համար՝ միավորելով վաղ հայտնաբերման, ռիսկի գնահատման, կլինիկական հսկողության և կանխարգելման սկզբունքները մեկ ամբողջական բժշկական մոտեցման շրջանակում։