Պոմիդորի տարբեր ժամկետներում հասունացող հետերոզիսային հիբրիդների ստացումը Արարատյան հարթավայրի պայմաններում

История

Այս աշխատությունը նվիրված է 1985–1991 թվականների Հայաստանի պարբերական մամուլի զարգացման, բովանդակային փոփոխությունների և հասարակական դերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով վերակառուցման (պերեստրոյկա) և անկախության նախօրեի քաղաքական-սոցիալական գործընթացների ազդեցությունը մամուլի համակարգի վրա։ Գրքում վերլուծվում է խորհրդային վերջին տարիների հայկական մամուլի կառուցվածքը՝ կենտրոնական և հանրապետական թերթեր, գիտական հանդեսներ, արտադրական ու մասնագիտական պարբերականներ, ինչպես նաև դրանց խմբագրական քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1985-ից սկսված գաղափարական մեղմացման և խոսքի հարաբերական ազատության աճին, որի արդյունքում մամուլում աստիճանաբար ընդլայնվեց քննադատական հրապարակումների շրջանակը, սկսեցին քննարկվել սոցիալական խնդիրներ, տնտեսական դժվարություններ, բնապահպանական հարցեր և հասարակական բարեփոխումների անհրաժեշտություն։ Աշխատությունում առանձնապես կարևոր տեղ է զբաղեցնում 1988 թվականի Ղարաբաղյան շարժման, Սպիտակի երկրաշարժի և 1991 թվականի անկախության գործընթացի լուսաբանման վերլուծությունը, որոնք կտրուկ փոխեցին մամուլի թեմատիկան՝ այն դարձնելով առավել քաղաքականացված և ազգային օրակարգին ուղղված։ Քննարկվում է նաև մամուլի դերի աճը հասարակական կարծիքի ձևավորման, ազգային ինքնագիտակցության բարձրացման և քաղաքական մոբիլիզացիայի գործընթացներում՝ ցույց տալով, թե ինչպես պարբերականները դարձան անցումային շրջանի կարևոր տեղեկատվական և գաղափարական հարթակներ։ Վերլուծվում են նաև գրաքննության թուլացման, խմբագրական անկախության ընդլայնման և նոր պարբերականների առաջացման միտումները, որոնք նախանշեցին հետխորհրդային մամուլի համակարգի ձևավորումը Հայաստանում։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել այդ շրջանի մամուլի բազմաշերտ զարգացումը՝ որպես հասարակական փոփոխությունների և պետական վերափոխման կարևոր աղբյուր։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է հին հայկական պատմագրության կարևոր հուշարձաններից մեկի՝ «Հայոց պատմության» տարբեր հատվածների (էքսցերպտների) ուսումնասիրությանը, որոնք պահպանվել են XVII դարի վրացերեն ձեռագրական ավանդույթում և ներկայացնում են միջնադարյան պատմական հիշողության փոխանցման յուրահատուկ օրինակ։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են հայկական պատմագրական աղբյուրների հատվածները ներմուծվել վրացական ձեռագրային միջավայր և ինչ ձևափոխությունների են ենթարկվել թարգմանության, վերաշարադրության կամ խմբագրման գործընթացում՝ ընդգծելով տեքստի պատմական, լեզվաբանական և աղբյուրագիտական արժեքը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև հայկական և վրացական պատմագրական ավանդույթների փոխկապակցվածությունը, որտեղ պատմական իրադարձությունները հաճախ փոխանցվում են համատեղ տարածաշրջանային ընկալումների միջոցով՝ կապված ինչպես քաղաքական հարաբերությունների, այնպես էլ մշակութային շփումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագրի լեզվական առանձնահատկություններին, տեքստային շերտերին և հնարավոր խմբագրական միջամտություններին, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել սկզբնական աղբյուրի կառուցվածքը և համեմատել այն հայկական այլ պատմական տարեգրությունների հետ։ Նշվում է, որ նման էքսցերպտները կարևոր դեր ունեն ոչ միայն Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության համար, այլ նաև Հարավային Կովկասի միջնադարյան պատմական գործընթացների ընդհանուր պատկերն ամբողջացնելու տեսանկյունից, քանի որ դրանք արտացոլում են տարածաշրջանի ժողովուրդների փոխազդեցությունը և պատմական հիշողության ընդհանուր ձևավորման մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ձեռագրագիտական և աղբյուրագիտական արժեքավոր նյութ, որը նպաստում է հայկական պատմագրության վերաիմաստավորմանը և դրա միջազգային համատեքստում ուսումնասիրությանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Միքայել Միանսարյանցի կյանքին և գործունեությանը՝ ներկայացնելով նրա տեղը հայ մշակութային ու մտավոր կյանքի պատմության մեջ։ Անհատական կենսագրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործչի ձևավորման միջավայրը, մասնագիտական հետաքրքրությունները, հասարակական կապերը և այն պատմամշակութային պայմանները, որոնցում ծավալվել է նրա գործունեությունը։ Հայ մտավորականության և մշակույթի պատմության հետազոտության համար նման աշխատությունները կարևոր են ոչ միայն առանձին անձանց կենսագրական տվյալների համակարգման, այլև նրանց գործունեության միջոցով տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական, գրական, հրատարակչական և հասարակական կյանքի առանձնահատկությունները հասկանալու տեսանկյունից։ Միքայել Միանսարյանցի կյանքի ու գործի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նրա անձնական և մասնագիտական ժառանգության գնահատմանը, ինչպես նաև հայ մշակույթի զարգացման մեջ նրա ունեցած դերի բացահայտմանը։ Կենսագրական նյութերի և պատմական համատեքստի համադրումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին պատկերացում կազմելու գործչի գործունեության պայմանների, հետաքրքրությունների շրջանակի և ժամանակակիցների հետ ունեցած հնարավոր կապերի մասին։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ մշակույթի և մտավորականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, կենսագրական գրականության ուսումնասիրողներին, հայագետներին, գրադարանային ու մատենագիտական ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայ մշակութային ժառանգության առանձին գործիչների կյանքն ու գործունեությունը ճանաչել ցանկացող ընթերցողներին։

Журналистика

Այս գիրքը ուսումնասիրում է ռադիոյի ժամանակակից զարգացման առանձնահատկությունները և դրա գործունեության հիմնական միտումները Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ներկայացնելով ոլորտի փոփոխությունները նոր տեխնոլոգիաների, տեղեկատվական միջավայրի և հասարակական պահանջների պայմաններում։ Աշխատանքը անդրադառնում է ռադիոհեռարձակման ձևաչափերի զարգացմանը, բովանդակային փոփոխություններին, լսարանի հետ հաղորդակցության նոր եղանակներին և ոլորտի առջև ծառացած ժամանակակից խնդիրներին։ Գրքում վերլուծվում է ռադիոյի դերը հայկական մեդիա դաշտում, դրա ազդեցությունը հանրային տեղեկատվության տարածման, մշակութային հաղորդակցության և հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացներում։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրողների, մեդիա մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են ռադիոյի պատմությամբ, ներկա վիճակով և հետագա զարգացման հնարավորություններով։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրների ուսումնասիրմանը՝ տնտեսագիտական և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդների կիրառմամբ։ Գրքում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության ոռոգման համակարգի առանձնահատկությունները, ջրային պաշարների բաշխման, օգտագործման արդյունավետության բարձրացման և կառավարման օպտիմալացման հիմնահարցերը։ Հեղինակը ներկայացնում է մաթեմատիկական մոդելներ և հաշվարկային մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել ջրային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, կանխատեսել տարբեր կառավարչական որոշումների հետևանքները և մշակել առավել նպատակահարմար լուծումներ գյուղատնտեսական ու տնտեսական պահանջների բավարարման համար։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ոռոգման համակարգերի աշխատանքի վրա ազդող գործոնները, ջրի պահանջարկի ձևավորման առանձնահատկությունները, ռեսուրսների սահմանափակության պայմաններում արդյունավետ բաշխման խնդիրները և կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղիները։ Ներկայացված մոտեցումները կարևոր նշանակություն ունեն ջրային տնտեսության զարգացման, գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման և բնական ռեսուրսների խելամիտ օգտագործման համար։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ջրային տնտեսության մասնագետների, ինժեներների, մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտի հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Педагогика

Գ. Պաղտասարյանի հեղինակած այս աշխատության վերնագիրը փոխաբերական իմաստով կարող է մատնանշել ծնողների համար նախատեսված ուղեցույց կամ խորհուրդների ժողովածու, որը նպատակ ունի լուսաբանել երեխաների դաստիարակության և ընտանեկան կյանքի կարևոր հարցերը։ «Լապտեր» բառը կարող է խորհրդանշել գիտելիքի լույսը, ճիշտ կողմնորոշումը և այն սկզբունքները, որոնք օգնում են ծնողներին հասկանալ իրենց պարտականությունները երեխաների նկատմամբ։ Աշխատությունը կարող է առնչվել ծնողական պատասխանատվությանը, երեխայի բնավորության ձևավորմանը, բարոյական արժեքների փոխանցմանը, ընտանեկան միջավայրի ազդեցությանը և ծնողների ու երեխաների փոխհարաբերություններին։ Նմանատիպ դաստիարակչական գրականությունը կարևոր դեր է ունեցել հասարակության մեջ ընտանեկան արժեքների տարածման, երեխաների կրթության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման և ծնողական փորձի փոխանցման գործում։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև XIX դարի հայալեզու մանկավարժական մտքի, ընտանիքի դերի և հասարակական բարոյական պատկերացումների պատմության ուսումնասիրության համար։ Սակայն վերնագրի փոխաբերական բնույթը բավարար չէ աշխատության բովանդակությունը ճշգրիտ որոշելու համար․ առանց բնագրի հնարավոր չէ հաստատել, թե այն կոնկրետ ինչ խորհուրդներ է պարունակում, ում է ուղղված կամ ինչ դաստիարակչական մոտեցումներ է ներկայացնում։