Пoсобие по русскому языку : Для студентов технических специальностей

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պահուստների կառավարման համատեքստում ակտիվների ռազմավարական տեղաբաշխման մոդելավորման խնդիրներին՝ ընդգծելով ռիսկերի կառավարման, եկամտաբերության օպտիմալացման և մակրոֆինանսական կայունության ապահովման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն մոտեցումների վրա, որոնք կիրառվում են կենտրոնական բանկերի պահուստների կառավարման մեջ՝ ներառյալ արտարժութային ռեզերվների դիվերսիֆիկացիան, ակտիվների դասերի միջև հավասարակշռված բաշխումը և ներդրումային պորտֆելի երկարաժամկետ կայունության ապահովումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի կառավարման գործիքներին՝ շուկայական, տոկոսադրույքային և արտարժութային ռիսկեր, ինչպես նաև դրանց քանակական գնահատման մեթոդներին՝ Value-at-Risk, stress testing և սցենարային վերլուծություն։ Ներկայացվում են նաև ակտիվների ռազմավարական տեղաբաշխման մոդելներ՝ հիմնված մաթեմատիկական օպտիմալացման, պորտֆելային տեսության և դինամիկ ակտիվների բաշխման սկզբունքների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս համադրել եկամտաբերության և ռիսկի միջև օպտիմալ հարաբերակցություն։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև միջազգային փորձը կենտրոնական բանկերի պահուստների կառավարման ոլորտում՝ ընդգծելով զարգացած երկրների կիրառած դիվերսիֆիկացված ռազմավարությունները և դրանց հնարավոր կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ միջազգային պահուստների արդյունավետ կառավարումը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով ֆինանսական մոդելավորումը, ռիսկերի վերլուծությունը և ռազմավարական պլանավորումը՝ երկրի մակրոտնտեսական կայունության ապահովման նպատակով։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Եսենինի բանաստեղծական ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանությունների լեզվական, ոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն միջոցների վրա, որոնց օգնությամբ հայ թարգմանիչները վերարտադրել են ռուս բանաստեղծի ինքնատիպ լեզուն, քնարական հնչերանգը, պատկերային համակարգը, ժողովրդախոսակցական տարրերը, հուզական արտահայտչականությունը և չափածոյի երաժշտականությունը։ Քննության են առնվում բնագրի և հայերեն տարբերակների բառապաշարային, քերականական ու ոճական համապատասխանությունները՝ բացահայտելով այն փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են ռուսերենի և հայերենի կառուցվածքային տարբերություններով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բառերի ընտրությանը, դարձվածքների, փոխաբերությունների, մակդիրների, համեմատությունների և խորհրդանշական պատկերների փոխանցմանը, քանի որ դրանք էական դեր ունեն բանաստեղծական աշխարհի և հեղինակային անհատական ոճի պահպանման գործում։ Ուսումնասիրվում է նաև բնության պատկերների, գյուղական կյանքի, մարդու ներաշխարհի և զգացմունքային ապրումների լեզվական արտահայտությունը հայերեն թարգմանություններում։ Կարևորվում է բանաստեղծական տեքստի ձևային կազմակերպումը՝ չափը, ռիթմը, հանգը, հնչյունական կրկնությունները և խոսքի մեղեդայնությունը, ինչպես նաև այն փոխզիջումները, որոնց թարգմանիչը կարող է դիմել բովանդակային ճշգրտությունն ու գեղարվեստական ամբողջականությունը համատեղ պահպանելու նպատակով։ Համեմատական վերլուծության միջոցով դիտարկվում է, թե նույն ստեղծագործության տարբեր հայերեն թարգմանություններում ինչպես են լուծվել բառային և ոճական խնդիրները, ինչպիսի լեզվական տարբերակներ են ընտրվել և որքանով է պահպանվել բնագրի ընդհանուր տրամադրությունն ու հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի ռուսական ազգային և մշակութային իրողությունների հայերեն փոխանցման խնդիրը, երբ անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել բնագրի իմաստային բովանդակությունը և հայ ընթերցողի համար տեքստի բնական ու հասկանալի հնչողությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թարգմանչի անհատական ոճի ազդեցությանը, քանի որ յուրաքանչյուր թարգմանություն կարող է պարունակել մեկնաբանական որոշակի շերտ և արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական լեզվի առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել թարգմանությունների դերը ռուս բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգությունը հայ ընթերցողին ներկայացնելու և հայ-ռուսական գրական փոխառնչությունները զարգացնելու գործում։ Միաժամանակ նյութը կարևոր է հայերեն բանաստեղծական թարգմանության լեզվի զարգացման պատմությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված թարգմանական սկզբունքները հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել թարգմանագիտության, հայոց լեզվի ոճաբանության, ռուս և հայ գրականությունների, պոետիկայի ու համեմատական գրականագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հանրակրթական դպրոցում կենսաբանության ուսուցման գործընթացում թեստային գնահատման մեթոդական համակարգի մշակմանը և կիրառման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունում քննարկվում է թեստերի դերը որպես ուսումնական արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման գործիք, որը թույլ է տալիս չափել աշակերտների գիտելիքները, կարողությունները և կենսաբանական հասկացությունների ընկալման մակարդակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստերի կառուցման սկզբունքներին՝ ներառյալ հարցերի տեսակները, բարդության աստիճանների տարբերակումը, թեմատիկ համապատասխանությունը և գնահատման չափանիշների հստակեցումը։ Ներկայացվում են նաև թեստավորման կիրառման մեթոդական մոտեցումներ դասապրոցեսում՝ ընթացիկ և ամփոփիչ գնահատման ձևաչափերով, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության բարձրացման վրա։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ ճիշտ մշակված թեստային համակարգը նպաստում է ուսուցման անհատականացմանը, աշակերտների ինքնուրույն աշխատանքի խթանմանը և ուսուցչի կողմից հետադարձ կապի ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Միաժամանակ դիտարկվում են նաև թեստերի կիրառման սահմանափակումներն ու հնարավոր դժվարությունները՝ հատկապես ստեղծագործական մտածողության գնահատման տեսանկյունից։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է տարրական դպրոցից միջին դպրոց անցման շրջանի հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և այդ կարևոր կրթական անցումն արդյունավետորեն ապահովող հոգեբանական ուղեկցության համալիր մոդելի մշակման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում այն տեսակետն է, որ դպրոցական կրթության մի փուլից մյուսին անցումը երեխայի համար միայն կազմակերպչական կամ ուսումնական փոփոխություն չէ, այլ բազմակողմանի հոգեբանական գործընթաց, որը կարող է ուղեկցվել նոր միջավայրին հարմարվելու, ուսումնական պահանջների փոփոխությանը համապատասխանելու, ինքնուրույնության աճի, սոցիալական հարաբերությունների վերակառուցման և հուզական վիճակի փոփոխության անհրաժեշտությամբ։ Այս շրջանում սովորողը հանդիպում է նոր ուսուցիչների, առարկաների և գնահատման ձևերի, փոխվում են նրա նկատմամբ ներկայացվող ակնկալիքները, ընդլայնվում է պատասխանատվության շրջանակը, իսկ հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունները կարող են ձեռք բերել նոր նշանակություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այդ փոփոխությունների նկատմամբ սովորողների անհատական արձագանքների բացահայտումը և այն գործոնների ուսումնասիրությունը, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են հաջող հարմարմանը։ Աշխատանքում հոգեբանական ուղեկցությունը դիտարկվում է որպես շարունակական և համակարգված գործընթաց, որը պետք է ներառի ոչ միայն դժվարությունների առաջացման դեպքում իրականացվող աջակցություն, այլև կանխարգելիչ, ախտորոշիչ, զարգացնող և խորհրդատվական աշխատանք։ Համալիր մոդելի մշակումը ենթադրում է սովորողի, ծնողների, ուսուցիչների, դպրոցի հոգեբանի և կրթական մյուս մասնակիցների փոխգործակցության կազմակերպում՝ անցումային շրջանի խնդիրները միասնական մոտեցմամբ լուծելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել սովորողների հուզական բարեկեցությանը, ինքնագնահատականի ձևավորմանը, ուսումնական մոտիվացիային, հաղորդակցական հմտություններին, ինքնակարգավորմանը, սթրեսային իրավիճակների հաղթահարմանը և նոր կրթական միջավայրում սոցիալականացման գործընթացին։ Միաժամանակ կարևորվում է նաև մանկավարժների և ծնողների պատրաստվածությունը, քանի որ երեխայի հարմարման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է մեծահասակների կողմից ցուցաբերվող աջակցության բնույթից և հետևողականությունից։ Աշխատանքի շրջանակում համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անցումային շրջանի խնդիրները ոչ թե առանձին հոգեբանական դժվարությունների տեսքով, այլ փոխկապակցված գործընթացների ամբողջության մեջ։ Նման մոդելի կիրառումը կարող է նպաստել սովորողների անհատական կարիքների ժամանակին բացահայտմանը, հնարավոր դժվարությունների կանխարգելմանը, ուսումնական և սոցիալական հարմարմանը, ինչպես նաև դպրոցական միջավայրում բարենպաստ հոգեբանական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել դպրոցական հոգեբանների, ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ծնողների և կրթության հոգեբանական ուղեկցության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միկորիզային սնկերի բնակեցման ազդեցությանը գարու և ցորենաշորայի աճի, զարգացման և սննդառության վրա՝ ջրի և ցինկի անբավարարության պայմաններում։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ միկորիզային սիմբիոզը կարևոր դեր ունի բույսերի հարմարվողականության բարձրացման գործում՝ հատկապես սթրեսային միջավայրերում, որտեղ սահմանափակ են ինչպես խոնավության, այնպես էլ միկրոէլեմենտների հասանելիությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արմատային համակարգի և սնկային հիֆերի փոխազդեցությանը, որը մեծացնում է հողի արդյունավետ ծավալը և բարելավում ջրի ու հանքային նյութերի՝ մասնավորապես ցինկի, կլանումը։ Աշխատությունում ներկայացվում է, որ միկորիզային վարակված բույսերում դիտվում է աճի ավելի բարձր ինտենսիվություն, կենսազանգվածի ավելացում և ֆոտոսինթետիկ ակտիվության բարելավում՝ համեմատած ոչ վարակված վերահսկիչ խմբերի հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում են ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական փոփոխությունները՝ ներառյալ օսմոտիկ կարգավորումը, հակաօքսիդանտային համակարգերի ակտիվացումը և սննդային տարրերի բաշխման արդյունավետության բարձրացումը։ Քննարկվում են նաև ագրոտեխնիկական կիրառման հնարավորությունները, որոնց միջոցով միկորիզային կենսապրեպարատները կարող են օգտագործվել որպես կենսաբանական միջոց՝ չորային պայմաններում հացահատիկային մշակաբույսերի բերքատվության և որակի բարձրացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ միկորիզայի կիրառումը կարող է համարվել կայուն գյուղատնտեսության կարևոր գործիք՝ հատկապես ջրի և միկրոէլեմենտների սահմանափակության պայմաններում։

Медицина

Բրոնխիալ ասթման երեխաների մոտ հանդիսանում է շնչառական համակարգի քրոնիկական հիվանդություն, որի հիմնական առանձնահատկությունն է բրոնխների հիպերռեակտիվությունը և կրկնվող շնչահեղձության նոպաները, որոնք առաջանում են տարբեր արտաքին (ալերգեններ՝ փոշի, ծաղկափոշի, սննդային կամ դեղորայքային նյութեր, վիրուսներ) և ներքին (գենետիկ նախատրամադրվածություն, իմունային համակարգի առանձնահատկություններ, շնչուղիների վարակներ) գործոնների ազդեցությամբ, ինչի արդյունքում զարգանում է բրոնխների սպազմ, լորձաթաղանթի այտուց և խորխի ավելացում՝ դժվարացնելով օդի անցումը և առաջացնելով արտաշնչական շնչահեղձություն։ Երեխաների շրջանում այս հիվանդությունը առանձնապես հաճախ է հանդիպում, հատկապես քաղաքային բնակավայրերում, ինչպիսիք են Երևանը, ինչը պայմանավորված է նաև օդի աղտոտվածությամբ, կենցաղային ալերգենների բարձր կոնցենտրացիայով և վարակային գործոնների հաճախակի ազդեցությամբ։ Հիվանդության կլինիկական պատկերը սովորաբար սկսվում է վաղ տարիքում՝ 1-7 տարեկանների շրջանում, երբ նկատվում են ալերգիկ ռինիտի նշաններ, նոպայաձև հազ կամ շնչառության թեթև դժվարացում, իսկ նոպայի ժամանակ երեխայի մոտ զարգանում է արտահայտված արտաշնչական հևոց, սուլող շնչառություն, երկար արտաշնչում, հաճախ նաև վախի զգացում, անհանգստություն և մարմնի հարկադիր դիրք, իսկ ծանր դեպքերում կարող է առաջանալ ցիանոզ, թթվածնային քաղց և շնչառական անբավարարություն։ Հիվանդության ընթացքը կարող է լինել տարբեր՝ թեթև, միջին կամ ծանր, և ժամանակի ընթացքում որոշ երեխաների մոտ նվազում է, իսկ մյուսների մոտ պահպանվում կամ սրվում է, հատկապես եթե չկանխարգելվեն ալերգենների հետ շփումները կամ չիրականացվի համապատասխան բուժում, որը ներառում է ինչպես նոպայի արագ դադարեցում բրոնխալայնիչ միջոցներով, այնպես էլ երկարաժամկետ վերահսկող բուժում՝ բորբոքման նվազեցման և նոր նոպաների կանխման նպատակով։ Բացի այդ, երեխաների մոտ հաճախ նկատվում է բազմապատճառային սենսիբիլիզացիա, այսինքն՝ միաժամանակ մի քանի ալերգենների նկատմամբ գերզգայնություն, ինչը բարդացնում է հիվանդության կառավարումը և պահանջում է անհատական մոտեցում յուրաքանչյուր երեխայի դեպքում, ներառյալ ալերգենի հայտնաբերումն ու հնարավորինս դրա բացառումը, ինչպես նաև պարբերական բժշկական հսկողություն մանկաբույժի և թոքաբանի կողմից։