Повышение эффективности электроэрозионной обработки применением ультразвука

Сельское хозяйство

Հրատարակությունը ներկայացնում է պտղաբուծությանը նվիրված հանձնարարական գրականության թեմատիկ ցանկ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին ուղղորդել տվյալ ոլորտի առավել կարևոր և օգտակար հրատարակությունների ընտրության հարցում։ Ներառում է պտղատու մշակաբույսերի աճեցման, այգիների հիմնման և խնամքի, սորտերի ընտրության, բերքատվության բարձրացման, հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի, ինչպես նաև ժամանակակից ագրոտեխնիկական մեթոդների վերաբերյալ գրքեր, գիտական աշխատություններ և ուսումնամեթոդական հրատարակություններ։ Նյութերը համակարգված են այնպես, որ հեշտացնեն անհրաժեշտ գրականության որոնումը և նպաստեն մասնագիտական գիտելիքների խորացմանը։ Տեղեկատուն օգտակար է գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, այգեգործների, գիտաշխատողների, ուսանողների, գրադարանավարների, ինչպես նաև պտղաբուծությամբ զբաղվող և տվյալ բնագավառի մասնագիտական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Դվինի և Անիի հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտնաբերված ներկազարդված, բայց լաքապատ չհանդիսացող կերամիկայի ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են հնագիտական շերտերի ստուգված տվյալները, կերամիկական նմուշների ֆիզիկամետաղական առանձնահատկությունները, ձևերը, դեկորատիվ տարրերը և արտադրության տեխնիկայի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է կերամիկայի դեկորատիվ համակարգը՝ համեմատական ուսումնասիրություններ կատարելով ժամանակակից և հին ժամանակաշրջանների օրինակների հետ, ինչպես նաև անդրադառնում սոցիալական և տնտեսական կոնտեքստին՝ կերամիկայի օգտագործման ու նշանակության տեսանկյունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Դվինի և Անիի կերամիկայի մշակութային և պատմական նշանակությանը՝ տարածաշրջանի առևտրային, արվեստի և արտադրական ավանդույթները հասկանալու համար։ Նյութը արժեքավոր է հնագիտական, արվեստաբանության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների համար՝ տրամադրելով նոր տվյալներ միջնադարյան հայ քաղաքի և բնակավայրերի նյութական մշակույթի մասին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքի ուշ բրոնզի և վաղ երկաթի դարաշրջանների պատմամշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով մ.թ.ա. II–I հազարամյակները։ Հետազոտության հիմքում տարածաշրջանի հնագիտական հուշարձանների, բնակավայրերի, դամբարանների, նյութական մշակույթի առարկաների և դրանց տարածական ու ժամանակագրական առանձնահատկությունների քննությունն է։ Ուսումնասիրվում են տվյալ ժամանակաշրջանում բնակչության կենսակերպը, տնտեսության հիմնական ուղղությունները, բնակավայրերի կառուցվածքն ու պաշտպանական համակարգերը, թաղման ծեսերը, արհեստագործության զարգացումը և հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բրոնզի և երկաթի մշակման տեխնոլոգիաների զարգացմանը, մետաղական գործիքների, զենքերի, զարդերի և կենցաղային իրերի տարածմանը, ինչպես նաև խեցեղենի և այլ հնագիտական նյութերի միջոցով մշակութային կապերի բացահայտմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարածաշրջանի հասարակությունների զարգացման գործընթացը ավելի լայն Հարավային Կովկասի պատմամշակութային միջավայրում՝ բացահայտելով հարևան տարածքների հետ փոխազդեցությունները, առևտրատնտեսական և մշակութային կապերը։ Քննարկվում են նաև հնագիտական տվյալների միջոցով բնակչության սոցիալական կառուցվածքի, տնտեսական գործունեության և քաղաքական կազմակերպվածության վերաբերյալ հնարավոր եզրահանգումները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է տարածաշրջանի հին պատմության և հնագիտության տեսանկյունից, քանի որ ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Հարավային Կովկասում տեղի էին ունենում էական տեխնոլոգիական, տնտեսական և հասարակական փոփոխություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, հին աշխարհի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններ ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Литература

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 21-րդ դարասկզբի հայ գրականության զարգացման հիմնական միտումների և ժամանակակից հայագիտության առջև ծառացած խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից գրական գործընթացների փոփոխություններն են, դրանց ձևավորման հասարակական, մշակութային և պատմական նախադրյալները, ինչպես նաև այն մեթոդաբանական ու գիտական խնդիրները, որոնք առաջանում են նորագույն հայ գրականության ուսումնասիրության ընթացքում։ Աշխատանքում 21-րդ դարասկզբի գրական զարգացումները դիտարկվում են նախորդ ժամանակաշրջանների գրական ժառանգության շարունակականության և նոր գեղարվեստական որոնումների համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում գրական մտածողության փոփոխությանը, թեմատիկ և ժանրային նոր միտումների ձևավորմանը, հեղինակային անհատականության դրսևորումներին և ժամանակակից գրականության՝ հասարակական իրականության հետ ունեցած կապերին։ Ժամանակակից հայ գրականությունը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ և փոփոխվող համակարգ, որի վրա ազդեցություն են ունենում ինչպես ազգային պատմամշակութային փորձը, այնպես էլ համաշխարհային գրական գործընթացները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը, գլոբալացման երևույթները և հասարակական արժեքների փոփոխությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից գրականության թեմատիկ շրջանակի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, պատերազմի և հետպատերազմյան իրականության, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, արտագաղթի, հայրենիքի և սփյուռքի, սոցիալական փոփոխությունների, սերունդների հարաբերությունների և ժամանակակից մարդու ներաշխարհի թեմաները։ Այս թեմաների միջոցով գրականությունը ոչ միայն արտացոլում է հասարակական իրականությունը, այլև ձևակերպում է դրա նկատմամբ վերաբերմունքի, գնահատման և վերաիմաստավորման տարբեր ձևեր։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժանրային զարգացումներին։ Ժամանակակից հայ գրականության մեջ նկատվում են արձակի, պոեզիայի, դրամատուրգիայի և այլ ձևերի փոխակերպումներ, ժանրային սահմանների առավել շարժուն դառնալու միտումներ և տարբեր գեղարվեստական մեթոդների համադրում։ Նոր արտահայտչամիջոցների որոնումը կարող է դրսևորվել լեզվական, կառուցվածքային և կոմպոզիցիոն լուծումների բազմազանությամբ, ինչպես նաև ավանդական գրական ձևերի վերաիմաստավորմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև գրականության լեզվական և ոճական փոփոխությունների դիտարկումը։ Ժամանակակից հեղինակները կարող են համադրել գրական լեզվի տարբեր շերտեր, խոսակցական արտահայտություններ, բարբառային տարրեր և նորագույն բառապաշար՝ ստեղծելով ժամանակակից իրականությանը համապատասխան գեղարվեստական խոսք։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և գրականության փոխազդեցության նոր ձևերը և գնահատելու ժամանակակից գրական լեզվի զարգացման միտումները։ Աշխատանքի երկրորդ առանցքային ուղղությունը հայագիտության խնդիրների ուսումնասիրությունն է։ Ժամանակակից հայագիտությունը ներառում է ոչ միայն դասական և միջնադարյան ժառանգության ուսումնասիրություն, այլև նորագույն գրականության, մշակույթի և հասարակական գործընթացների գիտական վերլուծություն։ Այս ընդլայնվող հետազոտական դաշտը պահանջում է նոր մեթոդաբանությունների կիրառում, միջգիտակարգային մոտեցումների զարգացում և ժամանակակից գիտական գործիքների արդյունավետ օգտագործում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրական ժառանգության պահպանման և գիտական շրջանառության խնդիրը։ Թվային միջավայրի զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում գրական տեքստերի հավաքագրման, թվայնացման, պահպանման, համակարգման և հասանելիության ընդլայնման համար։ Միաժամանակ առաջանում են հեղինակային իրավունքի, աղբյուրների հավաստիության, թվային արխիվների պահպանման և գիտական տեղեկատվության որակի վերահսկման խնդիրներ։ Աշխատանքում հայագիտության զարգացման կարևոր նախապայմաններից է դիտարկվում Հայաստանի և սփյուռքի գիտական ու մշակութային ներուժի համատեղ օգտագործումը։ Սփյուռքի գրական և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը, տարբեր համայնքներում ստեղծված գրական նյութերի գիտական շրջանառության մեջ ներգրավումը և հայագիտական հետազոտությունների միջազգային համագործակցության ընդլայնումը կարող են նպաստել հայ գրականության ամբողջական պատկերի ձևավորմանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ժամանակակից հայ գրականության թարգմանության և միջազգային ներկայացվածության խնդրին։ Հայ գրականության տարածումը այլալեզու ընթերցողների շրջանում կարևոր է ոչ միայն մշակութային ճանաչելիության բարձրացման, այլև համաշխարհային գրական գործընթացներում դրա տեղն ու առանձնահատկությունները ներկայացնելու տեսանկյունից։ Այս ուղղությամբ անհրաժեշտ են որակյալ թարգմանություններ, գիտական ուսումնասիրություններ և ժամանակակից գրականության համակարգված ներկայացում միջազգային մշակութային դաշտում։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է հայագիտության մեթոդաբանական մարտահրավերներին։ Ժամանակակից գրական երևույթների ուսումնասիրությունը պահանջում է համադրել ավանդական գրականագիտական մեթոդները նոր տեսական ուղղությունների, մշակութաբանական, սոցիոլոգիական, պատմական և միջգիտակարգային մոտեցումների հետ։ Այդպիսի համադրումը հնարավորություն է տալիս ժամանակակից գրականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես գեղարվեստական տեքստերի ամբողջություն, այլև որպես հասարակական հիշողության, ինքնության և մշակութային փոփոխությունների արտահայտման կարևոր ձև։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի ներկայացնելու 21-րդ դարասկզբի հայ գրականության զարգացման բազմազան գործընթացները, բացահայտելու դրա հիմնական թեմատիկ, ժանրային, լեզվական և գեղարվեստական միտումները և միաժամանակ գնահատելու ժամանակակից հայագիտության զարգացման առաջնահերթ խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրականության ուսուցիչներին, թարգմանիչներին և ժամանակակից հայ գրականության ու ազգային մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Психология

Այս աշխատությունը նվիրված է ստեղծարարության զարգացման գործընթացի և անձնային առանձնահատկությունների դրսևորման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ հոգեբանական, մանկավարժական և սոցիալական մոտեցումների համադրությամբ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ստեղծարար մտածողության ձևավորման փուլերը, անհատական կարողությունների զարգացման մեխանիզմները և այն ներքին ու արտաքին գործոնները, որոնք ազդում են ստեղծագործական ներուժի ակտիվացման վրա։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձնային հատկանիշների՝ բնավորության, խառնվածքի, մոտիվացիայի, ինքնագնահատականի և ճանաչողական ոճերի դերին ստեղծարարության դրսևորման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև կրթական միջավայրի, սոցիալական հարաբերությունների և մշակութային համատեքստի ազդեցությունները ստեղծագործական կարողությունների զարգացման վրա։ Հետազոտությունը ընդգծում է, որ ստեղծարարությունը ոչ միայն բնածին հատկություն է, այլև զարգացող գործընթաց, որը կարելի է խթանել նպատակային ուսուցման, ստեղծագործական խնդիրների լուծման և ազատ մտածողության ձևավորման միջոցով։ Ներկայացվում են տարբեր հոգեբանական տեսությունների և փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքներ, որոնք բացահայտում են ստեղծարարության և անձի զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, մանկավարժների, ուսուցիչների, սոցիալական գիտությունների հետազոտողների և ստեղծարարության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экология

«Շիկահող» արգելոցը Հայաստանի Հանրապետության կարևորագույն բնապահպանական տարածքներից մեկն է, որը գտնվում է Սյունիքի մարզում և առանձնանում է իր հարուստ կենսաբազմազանությամբ ու յուրահատուկ բնական պայմաններով։ Այն ստեղծվել է բնության պահպանության, հազվագյուտ բուսական և կենդանական տեսակների պաշտպանության, ինչպես նաև բնական էկոհամակարգերի պահպանման նպատակով։ Արգելոցը համարվում է Հայաստանի ամենաանտառապատ և խոնավ տարածքներից մեկը, որտեղ պահպանվել են հին անտառների արժեքավոր հատվածներ։ Այստեղ տարածված են կաղնու, հաճարենու, բոխու և այլ ծառատեսակների խիտ անտառներ, որոնք կարևոր դեր ունեն շրջակա միջավայրի հավասարակշռության պահպանման գործում։ «Շիկահող» արգելոցը հայտնի է նաև իր հարուստ կենդանական աշխարհով, որտեղ հանդիպում են բազմաթիվ վայրի կենդանիներ, թռչուններ և սողուններ, որոնցից շատերը գրանցված են Կարմիր գրքում։ Արգելոցի տարածքում բնակվում են արջեր, գայլեր, լուսաններ, վայրի այծեր և տարբեր տեսակի թռչուններ, որոնք պահպանվում են հատուկ վերահսկողության պայմաններում։ Բնության այս տարածքը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն Հայաստանի, այլ նաև ամբողջ տարածաշրջանի էկոլոգիական համակարգի համար, քանի որ այն նպաստում է մաքուր օդի, ջրային պաշարների և բնական հավասարակշռության պահպանմանը։ «Շիկահողը» նաև գիտական և կրթական մեծ արժեք ունի, քանի որ այստեղ իրականացվում են բնապահպանական ուսումնասիրություններ, կենդանական ու բուսական աշխարհի հետազոտություններ և բնության պահպանությանը նվիրված ծրագրեր։ Արգելոցի բնական միջավայրը գրավում է նաև զբոսաշրջիկների և բնասերների ուշադրությունը, սակայն տարածքում գործում են հատուկ սահմանափակումներ, որպեսզի չվնասվի բնության բնական վիճակը։ Մարդու տնտեսական գործունեությունը, անտառահատումները, որսագողությունը և շրջակա միջավայրի աղտոտումը կարող են վտանգ ներկայացնել արգելոցի էկոհամակարգի համար, ուստի կարևոր է բնապահպանական օրենքների պահպանումը և բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքը։ «Շիկահող» արգելոցը համարվում է Հայաստանի բնական հարստություններից մեկը և կարևոր դեր ունի երկրի բնապահպանական անվտանգության, կենսաբազմազանության պահպանման և ապագա սերունդների համար բնության արժեքների փոխանցման գործում։