Проблемы конструирования и строительства обратно висячих металлических мостов

Технология

Աշխատությունը նվիրված է բարձր ջերմաստիճանային գերհաղորդական հատկություններով օժտված պոլիմեր–կերամիկական նանոկոմպոզիտների ստացման գիտական սկզբունքների և դրանց կառուցվածքային, էլեկտրական, մագնիսական, ջերմային ու մեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պոլիմերային մատրիցի և գերհաղորդիչ կերամիկական նանոմասնիկների համատեղմամբ այնպիսի բազմաբաղադրիչ նյութերի ձևավորումն է, որոնցում հնարավոր է համադրել կերամիկական գերհաղորդիչների ֆունկցիոնալ հատկությունները և պոլիմերներին բնորոշ տեխնոլոգիական առավելությունները։ Ուսումնասիրվում է բաղադրիչների կառուցվածքի, մասնիկների չափերի, դրանց տարածական բաշխման և միջֆազային փոխազդեցությունների ազդեցությունը վերջնական կոմպոզիտի հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կերամիկական նանոմասնիկների համասեռ բաշխման խնդրին, քանի որ դրանց կուտակումները կամ ոչ բավարար փոխկապակցվածությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ նյութի էլեկտրահաղորդական և մեխանիկական բնութագրերի վրա։ Քննվում է նաև հաղորդիչ ուղիների ձևավորման երևույթը և գերհաղորդիչ մասնիկների կոնցենտրացիայի ազդեցությունը կոմպոզիտում շարունակական էլեկտրական կապերի առաջացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գերհաղորդիչ վիճակի հիմնական բնութագրերի գնահատումը, այդ թվում՝ նյութի էլեկտրական դիմադրության փոփոխությունը ջերմաստիճանից կախված, գերհաղորդիչ անցման առանձնահատկությունները և մագնիսական արձագանքը։ Կարևորվում է նանոկոմպոզիտի կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ պարզելու համար, թե պոլիմերային և կերամիկական փուլերի հարաբերակցությունն ինչպես է անդրադառնում նյութի ֆունկցիոնալ վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև ջերմային կայունությունը, մեխանիկական ամրությունը, ճկունությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրողականությունը, քանի որ կոմպոզիտային մոտեցման կարևոր նպատակներից մեկը փխրուն կերամիկական նյութերի որոշ տեխնոլոգիական սահմանափակումների մեղմումն է։ Կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական բնութագրման միջոցով հնարավոր է գնահատել փուլային կազմը, մակերևույթի և ներքին կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների միջև ձևավորվող սահմանային շերտերը։ Առանձին նշանակություն ունի նանոմաշտաբային կառուցվածքի ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մասնիկների չափերի նվազեցումը մեծացնում է միջֆազային մակերևույթի դերը և կարող է փոփոխել նյութի ընդհանուր ֆիզիկական հատկությունները։ Նման նյութերը գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում գերհաղորդականության, նանոտեխնոլոգիաների և ֆունկցիոնալ կոմպոզիտների զարգացման տեսանկյունից՝ հատկապես այն համակարգերի համար, որտեղ կարևոր է էլեկտրական և մագնիսական առանձնահատկությունների համադրումը մշակելիության ու կառուցվածքային ճկունության հետ։ Աշխատությունը նպաստում է գերհաղորդիչ նանոկոմպոզիտների ձևավորման օրինաչափությունների և դրանց հատկությունների նպատակային կառավարման վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։

История

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների միջև քաղաքական, ռազմական, դիվանագիտական, տնտեսական և մշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի այն ժամանակաշրջանն է, երբ Կիլիկյան Հայաստանը և տարածաշրջանի մահմեդական քաղաքական միավորները, հատկապես Այյուբյան իշխանությունները, գտնվում էին բարդ և փոփոխական աշխարհաքաղաքական միջավայրում։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտելու երկու կողմերի հարաբերությունների զարգացման հիմնական փուլերը, դրանց վրա ազդող գործոնները և փոխադարձ կապերի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարածաշրջանի քաղաքական իրավիճակի վերլուծությունը, քանի որ Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների հարաբերությունները պայմանավորված էին ոչ միայն երկկողմ շահերով, այլև Մերձավոր Արևելքում ձևավորվող ուժերի հարաբերակցությամբ, խաչակրաց արշավանքների ընթացքով, սելջուկյան և այլ իշխանությունների ազդեցությամբ ու տարածքային մրցակցությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական բախումներին և դաշինքներին, սահմանային տարածքների նկատմամբ վերահսկողության խնդիրներին, ամրոցների և ռազմավարական ճանապարհների նշանակությանը։ Կիլիկյան Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը այն դարձնում էր տարածաշրջանային կարևոր դերակատար, իսկ Այյուբյան պետությունների ընդարձակ քաղաքական ազդեցությունը նրանց հարաբերությունները վերածում էր Մերձավոր Արևելքի ընդհանուր ռազմաքաղաքական գործընթացների կարևոր բաղադրիչի։ Դիվանագիտական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել բանակցությունների, խաղաղության պայմանավորվածությունների, փոխադարձ համաձայնությունների և քաղաքական շահերի համադրման մեխանիզմները։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այն իրավիճակները, երբ ռազմական հակամարտությունը փոխարինվել է ժամանակավոր համագործակցությամբ կամ քաղաքական փոխզիջումներով։ Տնտեսական կապերի տեսանկյունից կարևոր են առևտրական ուղիները, քաղաքների և նավահանգիստների նշանակությունը, ապրանքների շրջանառությունը և տարածաշրջանային տնտեսական փոխկապակցվածությունը։ Մշակութային շփումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ տարբեր հասարակությունների միջև հաղորդակցությանը, փոխազդեցություններին և փոխադարձ ազդեցություններին՝ չսահմանափակվելով միայն ռազմական ու քաղաքական հարաբերություններով։ Աշխատության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել հայկական, արաբական, ինչպես նաև այլ միջնադարյան հեղինակների վկայությունները, տարեգրությունները, ժամանակագրությունները և պատմական այլ նյութեր, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի իրադարձությունների ավելի ամբողջական պատկերը։ Հետազոտության կարևոր արժեքներից է տարբեր աղբյուրների համեմատական քննությունը, քանի որ նույն իրադարձությունները տարբեր քաղաքական և մշակութային միջավայրերում կարող էին ներկայացվել տարբեր մեկնաբանություններով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Կիլիկյան Հայաստանի պատմությամբ, միջնադարյան Հայաստանի, Մերձավոր Արևելքի և իսլամական աշխարհի պատմությամբ, ինչպես նաև խաչակրաց ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերություններով զբաղվող մասնագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների հարաբերությունները ներկայացնում է որպես միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի բազմաշերտ քաղաքական համակարգի մաս՝ միաժամանակ դիտարկելով ռազմական հակամարտությունները, դիվանագիտական փոխհարաբերությունները, տնտեսական կապերը և տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությունը։

Философия

Քաղաքական-հասարակագիտական և ազգային գաղափարախոսության ուղղվածությամբ աշխատություն է, որտեղ հեղինակը փորձում է սահմանել «ով է հայը» հարցի տարբեր շերտերը՝ պատմական, մշակութային, լեզվական, հոգևոր և քաղաքական տեսանկյուններից։ Արմեն Այվազյանը կենտրոնանում է հայ ազգային ինքնության ձևավորման հիմքերի վրա՝ քննարկելով պետականության գաղափարը, պատմական հիշողության դերը, մշակութային շարունակականությունը և ազգային արժեքների պահպանման անհրաժեշտությունը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ազգային ինքնության պահպանման կամ խաթարման վրա՝ ներառյալ արտագաղթը, գլոբալիզացիան, կրթական համակարգը և հասարակական արժեքների փոփոխությունը։ Հեղինակը փորձում է ձևակերպել գաղափարական շրջանակ, որը, ըստ նրա, կարող է ծառայել որպես ազգային համախմբման հիմք և ինքնության ամրապնդման ուղի։ Աշխատությունը ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գաղափարախոսական բնույթ և հաճախ դիտարկվում է որպես բանավեճային տեքստ ազգային ինքնության վերաբերյալ քննարկումների մեջ։

Литература

Հայ նոր գրականության պատմություն-ը գրականագիտական հիմնարար ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ նոր գրականության ձևավորման և զարգացման ընթացքը՝ սկսած 18-րդ դարի վերջից և հատկապես 19-րդ դարից մինչև ժամանակակից շրջանը՝ ընդգրկելով գրականության գաղափարական, լեզվական և գեղարվեստական հիմնական փոխակերպումները, աշխատությունում վերլուծվում են նոր գրական շարժումների առաջացումը, գրական լեզվի կայացումը, արևելահայ և արևմտահայ գրական ավանդույթների զարգացումը, ինչպես նաև սփյուռքահայ գրականության ձևավորումը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեալիզմի, ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և հետագա արդի ուղղությունների ազդեցությանը հայ գրական մտածողության վրա, միաժամանակ դիտարկվում է գրականության կապը ազգային-ազատագրական շարժումների, հասարակական փոփոխությունների և պատմական իրադարձությունների հետ, աշխատությունը ընդգծում է նաև նշանավոր գրողների ստեղծագործական ժառանգությունը և նրանց դերը նոր գրական լեզվի և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործում, ցույց տալով, որ հայ նոր գրականությունը եղել է ոչ միայն գեղարվեստական, այլ նաև գաղափարական և հասարակական գործընթացների կարևոր արտահայտություն։

Экология

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման ոլորտում առկա բնապահպանական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են երկրի ջրային ռեսուրսների օգտագործման, պահպանության և արդյունավետ կառավարման հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև ջրային համակարգերի վրա ազդող բնական և մարդածին գործոնները։ Ուսումնասիրվում են ջրային պաշարների կառավարման ժամանակակից մոտեցումները, ջրային էկոհամակարգերի պահպանման խնդիրները, ջրի որակի վրա ազդող աղտոտման աղբյուրները և դրանց կանխարգելման հնարավոր մեխանիզմները։ Աշխատությունը անդրադառնում է ջրատնտեսական համակարգերի շահագործման ընթացքում առաջացող էկոլոգիական հետևանքներին, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման անհրաժեշտությանը և կառավարման համակարգերի կատարելագործման ուղիներին։ Ներկայացվում են նաև բնապահպանական անվտանգության ապահովման, կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառման և միջազգային փորձի օգտագործման հնարավորությունները ջրային ոլորտում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել բնապահպանության, ջրատնտեսության, աշխարհագրության, գյուղատնտեսության և կառավարման ոլորտների մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների, ինչպես նաև Հայաստանի ջրային ռեսուրսների պահպանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի լեռնային շրջանների պայմաններում քիչհարկանի բնակելի տների նոր ծավալատարածական և հատակագծային լուծումների ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն ճարտարապետական և քաղաքաշինական սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս բնակելի միջավայրը հարմարեցնել լեռնային տարածքների բարդ ռելիեֆին, կլիմայական պայմաններին, բնական միջավայրին և բնակչության կենսակերպին։ Աշխատությունը դիտարկում է բնակելի տան ձևավորման վրա ազդող փոխկապակցված գործոնների ամբողջությունը՝ տեղանքի ռելիեֆը, բարձրությունը ծովի մակարդակից, կլիմայական պայմանները, արևային կողմնորոշումը, քամիների ուղղությունը, ջերմաստիճանային տատանումները, հողի և երկրաբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ինժեներական ենթակառուցվածքների հասանելիությունը։ Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի համար հատկապես կարևոր է շենքի ճիշտ տեղադրումը թեք տեղանքում, քանի որ ռելիեֆը կարող է էապես ազդել ինչպես շենքի ծավալային կազմության, այնպես էլ մուտքերի, հարկերի, բակային տարածքների և հարակից ճանապարհների կազմակերպման վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տեղանքի բնական թեքությանը հետևող, աստիճանաձև, կիսաթաղված կամ տարբեր մակարդակներով կազմակերպված բնակելի ծավալների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակելի տան ներքին հատակագծի և արտաքին միջավայրի փոխկապակցմանը՝ բնակելի, օժանդակ և հանգստի գոտիների նպատակահարմար կազմակերպմանը, բնական լուսավորության և օդափոխության ապահովմանը, բաց և կիսաբաց տարածքների ձևավորմանը։ Լեռնային կլիմայական պայմաններում կարևոր է նաև շենքի ջերմատեխնիկական արդյունավետությունը․ ծավալային լուծումները պետք է նպաստեն ջերմության պահպանմանը և նվազեցնեն արտաքին անբարենպաստ պայմանների ազդեցությունը։ Նման մոտեցումը համահունչ է բնակելի ճարտարապետության նախագծման այն սկզբունքներին, որոնք կարևորում են տարածաշրջանային պայմանների, ջերմային կորուստների, նյութատարության և բնակության հարմարավետության համատեղ հաշվառումը։ Աշխատանքի թեման անմիջականորեն կապված է նաև Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի ճարտարապետական ավանդույթների հետ, որտեղ բնակելի տան ձևը պատմականորեն պայմանավորվել է բնական միջավայրով, տեղական շինանյութերով և բնակչության կենսակերպով։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել ժամանակակից նախագծային լուծումների և ավանդական բնակելի ճարտարապետության փորձի համադրումը՝ ժամանակակից պահանջներին համապատասխան, բայց տեղական միջավայրի առանձնահատկությունները պահպանող բնակելի միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Աշխատության մատենագիտական նկարագրությունը հաստատում է, որ այն ներկայացվել է որպես ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճանի աշխատանք և հրատարակվել է 2014 թվականին Հայաստանի ազգային ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի կողմից։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ լեռնային տարածքների բնակելի ճարտարապետությունը պահանջում է տարբեր գործոնների համալիր հաշվառում՝ տեղանքի ռելիեֆից և բնական կլիմայական պայմաններից մինչև շենքի տիպաբանություն, էկոլոգիական և տնտեսական արդյունավետություն։ Ժամանակակից ուսումնասիրություններում ևս լեռնային տարածքների կայուն զարգացման համար առանձնացվում են ռելիեֆին հարմարվելը, լանջի թեքությունը, բնական-կլիմայական պայմանները, ծավալատարածական կազմակերպումը և շենքերի տիպաբանությունը։ ՀՀ քաղաքաշինական կարգավորումները նույնպես կարևորում են տարածքների գոտիավորումը՝ հաշվի առնելով քաղաքաշինական, բնապահպանական և ինժեներաերկրաբանական սահմանափակումները։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ դրա արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի համար առավել հարմարավետ, անվտանգ, էներգաարդյունավետ և տեղանքին ներդաշնակ քիչհարկանի բնակելի տների նախագծման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, նախագծող ինժեներներին, շինարարության մասնագետներին, բնակելի ճարտարապետության հետազոտողներին, ինչպես նաև Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի զարգացման և ճարտարապետական միջավայրի ձևավորման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։