Проблемы правоприменительной практики за корыстные преступления против государственной власти (сравнительно-правовое исследование)

Литература

Սա գրականագիտական և համեմատական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Ուիլյամ Սարոյանի ստեղծագործական ժառանգության ընկալմանը ամերիկյան գրականագիտության և քննադատության մեջ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Սարոյանի արձակի, դրամատուրգիայի և կարճ պատմվածքների վերաբերյալ տարբեր քննադատական մոտեցումները, նրա տեղը XX դարի ամերիկյան գրական գործընթացներում, ինչպես նաև ազգային ինքնության, միգրացիայի և մարդասիրական արժեքների թեմատիկ արտահայտումները նրա ստեղծագործություններում։ Քննարկվում են ամերիկյան գրական քննադատության հիմնական ուղղությունները՝ կապված Սարոյանի ոճի գնահատման հետ, այդ թվում՝ մոդեռնիստական, հումանիստական և էթնոմշակութային մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ-ամերիկյան ինքնության արտացոլմանը, Սարոյանի լեզվաոճական առանձնահատկություններին և նրա ստեղծագործությունների ընկալման փոփոխություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ամերիկյան գրականագիտության, համեմատական գրականության և սփյուռքահայ ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ բացահայտելով Սարոյանի գրական ժառանգության քննադատական ընկալման բազմաշերտ պատկերը։

Другие предметы

Մատենագիտական աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի կյանքի և գրական գործունեության վերաբերյալ մատենագիտական նյութերի համակարգված ներկայացմանը։ Այն ընդգրկում է գրողի ստեղծագործությունների, առանձին հրատարակությունների, պարբերական մամուլում լույս տեսած նյութերի, ինչպես նաև նրա կյանքի ու գրական ժառանգությանն առնչվող ուսումնասիրությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Նյութերի մատենագիտական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ նշանավոր արձակագրի ստեղծագործական ժառանգության տարածման, հրատարակման պատմության և հետագա ուսումնասիրման ընթացքի մասին։ Աշխատության կարևոր արժեքն այն է, որ այն միավորում և համակարգում է տարբեր ժամանակներում ու տարբեր հրատարակչական միջավայրերում ստեղծված աղբյուրները՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության որոնումը և հետազոտական աշխատանքը։ Առանձին նշանակություն ունի Շիրվանզադեի գեղարվեստական երկերի մատենագիտական ընդգրկումը, որը կարող է հնարավորություն տալ հետևելու դրանց տարբեր հրատարակություններին, վերահրատարակություններին և գրական շրջանառությանը։ Միաժամանակ ներկայացվող քննադատական, գրականագիտական և կենսագրական նյութերը կարող են օգտակար լինել գրողի ստեղծագործության ուսումնասիրման, նրա գրական-հասարակական գործունեության գնահատման և հայ գրականության պատմության մեջ նրա տեղի բացահայտման համար։ Մատենագիտությունը արժեքավոր գործիք է ինչպես մասնագիտական հետազոտությունների, այնպես էլ կրթական նպատակների համար, քանի որ համակարգված աղբյուրագիտական տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել գրողի վերաբերյալ առկա գրականության բազմազանության մեջ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայ գրական ժառանգության մատենագիտական հաշվառման և պահպանման տեսանկյունից՝ փաստագրելով գրողի ստեղծագործությունների և նրա մասին հրապարակումների գրական շրջանառությունը։ Այն կարող է օգտագործվել Շիրվանզադեի երկերի նոր ուսումնասիրությունների, կենսագրական հետազոտությունների, գրականագիտական աշխատությունների և մատենագիտական որոնումների ժամանակ։ Նյութը հատկապես օգտակար է գրականագետների, հայագետների, մատենագետների, գրադարանավարների, արխիվագետների, դասախոսների, հետազոտողների, ուսանողների և 19–20-րդ դարերի հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Դատական իշխանությունը պետական իշխանության երեք հիմնական ճյուղերից մեկն է, որը իրականացնում է արդարադատությունը և ապահովում օրենքի գերակայությունը պետությունում։ Այն անկախ է օրենսդիր և գործադիր իշխանություններից, ինչը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր սկզբունք և երաշխավորում է արդար դատաքննություն ու մարդու իրավունքների պաշտպանություն։ Դատական իշխանության հիմնական գործառույթը վեճերի լուծումն է՝ քաղաքացիական, քրեական, վարչական և այլ գործերով, ինչպես նաև օրենքների կիրառումը կոնկրետ իրավիճակներում։ Դատարանները նաև վերահսկում են պետական մարմինների գործողությունների օրինականությունը և պաշտպանում քաղաքացիների իրավունքներն ու ազատությունները։ Դատական համակարգը սովորաբար բաղկացած է տարբեր ատյաններից՝ առաջին ատյանի դատարաններ, վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարաններ, ինչպես նաև սահմանադրական դատարան, որը զբաղվում է օրենքների և այլ իրավական ակտերի սահմանադրականության ստուգմամբ։ Դատավորները պետք է լինեն անկախ, անկողմնակալ և ղեկավարվեն միայն օրենքով՝ առանց արտաքին ազդեցության կամ ճնշման։ Դատական իշխանության անկախությունը ապահովվում է սահմանադրական երաշխիքներով, դատավորների նշանակման հատուկ կարգով և նրանց անփոփոխելիության սկզբունքով։

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է պիրիտի բարձր պարունակությամբ պղնձակոլչեդանային խտանյութից արժեքավոր մետաղների համալիր կորզման արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է բազմաբաղադրիչ հանքային հումքի ռացիոնալ և հնարավորինս ամբողջական վերամշակման խնդիրը, որի դեպքում անհրաժեշտ է ոչ միայն ստանալ հիմնական մետաղը, այլև առավելագույնս օգտագործել հումքում առկա ուղեկից արժեքավոր բաղադրիչների ներուժը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պղնձակոլչեդանային խտանյութի նյութական և հանքաբանական կազմը, պիրիտի բարձր պարունակության ազդեցությունը տեխնոլոգիական գործընթացների ընթացքի վրա, ինչպես նաև տարբեր մետալուրգիական փուլերի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի նախապատրաստմանը, արժեքավոր բաղադրիչների տարանջատմանն ու կորզմանը, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալ պայմանների ընտրությանը և ստացվող արդյունքների գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կնպաստեն մետաղների կորզման աստիճանի բարձրացմանը, հումքի առավել լիարժեք օգտագործմանը և արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարելավմանը։ Աշխատության կարևոր կողմերից է նաև պիրիտի բարձր պարունակությամբ հումքի վերամշակման հետ կապված տեխնոլոգիական խնդիրների բացահայտումը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների ուսումնասիրությունը։ Ներկայացված նյութը կարող է արժեքավոր լինել լեռնամետալուրգիայի և հանքահարստացման ոլորտների մասնագետների, մետալուրգների, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել բազմամետաղային հանքային հումքի համալիր վերամշակման գիտատեխնիկական մոտեցումների, մետաղների կորզման արդյունավետության բարձրացման և տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման վերաբերյալ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVII դարերի ռուսական վարքագրական գրականության լեզվի ուսումնասիրությանը՝ ավանդական լեզվական ու ոճական համակարգի պահպանման և նոր արտահայտչամիջոցների ձևավորման փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Հետազոտության նյութ են ծառայում Միխայիլ Կլոպսկու վարքի Տուչկովյան խմբագրությունը, Յուլիանիա Լազարևսկայայի, Եպիֆանիոսի և ավագերեց Ավվակումի վարքերը, որոնց համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևել ռուսական վարքագրության լեզվի զարգացման միտումներին և բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների ու հեղինակային ոճերի առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն բանի վրա, թե ինչպես են միջնադարյան գրական ավանդույթին բնորոշ լեզվական կաղապարները, եկեղեցական-գրքային բառապաշարը, կայուն արտահայտությունները և պատումային կառուցվածքները փոխազդում կենդանի խոսքի, կենցաղային բառապաշարի և անհատական հեղինակային արտահայտչաձևերի հետ։ Վարքագրական ժանրը դիտարկվում է որպես կանոնական սկզբունքներով ձևավորված գրական համակարգ, որի հիմնական նպատակներից էր սրբի կյանքի, բարեպաշտության, հոգևոր փորձառության և բարոյական կերպարի ներկայացումը։ Այդ պատճառով տեքստերում ավանդաբար կիրառվում էին որոշակի թեմատիկ կառուցվածքներ, բնորոշ խոսքային բանաձևեր և բարձր գրքային ոճին համապատասխան լեզվական միջոցներ։ Միաժամանակ XVI–XVII դարերի ստեղծագործություններում նկատվող փոփոխությունները վկայում են ժանրի աստիճանական վերափոխման և իրական կյանքի, անձնական փորձի ու անհատական խոսքի առավել ակտիվ ներթափանցման մասին։ Քննության են առնվում բառապաշարային, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, եկեղեցասլավոնական ու արևելասլավոնական լեզվական տարրերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև խոսակցական և ժողովրդական արտահայտությունների գործածությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմողի կերպարին և հեղինակային խոսքի անհատականացմանը։ Տարբեր տեքստերի համեմատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ավանդական անանձնական կամ կանոնական պատումը աստիճանաբար ձեռք բերել ավելի ընդգծված հեղինակային բնույթ, հուզականություն և ինքնակենսագրական երանգներ։ Այս տեսանկյունից հատկապես նշանակալի է XVII դարի գրական մշակույթում առաջին դեմքով պատմելու, անձնական ապրումների ներկայացման և կենդանի խոսքին մոտ լեզվական կառուցվածքների տարածումը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուղիղ խոսքի, երկխոսությունների, կրկնությունների, դիմումների, հուզական արտահայտությունների, գնահատողական բառապաշարի և պատկերավոր միջոցների գործառույթները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս բացահայտել, թե ինչպես է վարքագրական պատումը դուրս գալիս խիստ կանոնական սահմաններից և ձեռք բերում գեղարվեստական ու ոճական նոր հատկանիշներ։ Կարևորվում է կենցաղային իրականության նկարագրությունների ընդլայնումը, քանի որ առօրյա կյանքի մանրամասների ներմուծումը տեքստերին հաղորդում է պատմական և սոցիալական լրացուցիչ բովանդակություն։ Ավանդույթի և նորույթի հարաբերակցությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես հին ձևերի պարզ փոխարինում նորերով, այլ որպես շարունակական փոխազդեցություն, որի ընթացքում ժանրային կանոնը պահպանվում է՝ միաժամանակ հարմարվելով լեզվի, գրականության և հասարակական գիտակցության փոփոխություններին։ Առանձին ստեղծագործությունների լեզվական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել տարբեր հեղինակների և խմբագրությունների մոտ ավանդական տարրերի պահպանման աստիճանը, ինչպես նաև բացահայտել նոր լեզվաոճական միտումների տարածման առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև ռուս գրական լեզվի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ուսումնասիրվող նյութը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ գրքային և կենդանի խոսքային լեզվական տարրերի փոխազդեցությունն առավել նկատելի էր դառնում և նախադրյալներ էր ստեղծում հետագա գրական լեզվի զարգացման համար։ Լեզվական նյութի քննությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ միջնադարյան ռուսական գրականության ժանրային համակարգի փոփոխությունները, հեղինակային ինքնագիտակցության զարգացումը և ավանդական հոգևոր գրականությունից դեպի առավել անհատականացված պատում անցնելու գործընթացը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի պատմության, պատմական ոճագիտության, հին ռուսական գրականության, տեքստաբանության, վարքագրության և միջնադարյան գրական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի ազգային գրադարանի արվեստի բաժնում պահպանվող Խաչատուր Աբովյանին նվիրված ոչ գրքային նյութերի ամբողջական հավաքածուն՝ ընդգծելով դրանց մշակութային, պատմական և պատկերագրական նշանակությունը։ Աշխատանքը դիտարկում է այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են գեղարվեստական բնօրինակ նկարները, լուսանկարները, բացիկները, օրացույցները, պատկերազարդ հրատարակությունները և այլ վիզուալ տպագրական արտադրանքներ, որոնք ձևավորվել են Աբովյանի կերպարի շուրջ դեռևս 19-րդ դարից սկսած և շարունակաբար համալրվել են հետագա տարիներին՝ դառնալով նրա հիշատակի և հանրային ընկալման կարևոր կրողներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն փաստին, որ Աբովյանի առաջին դիմանկարի հիման վրա ստեղծված պատկերները լայնորեն տարածվել են և դարձել են նրա պատկերագրական ավանդույթի հիմքը, իսկ ժամանակի ընթացքում այդ պատկերները վերարտադրվել են տարբեր տեխնիկաներով՝ պահպանելով և միաժամանակ ձևափոխելով նրա հանրային կերպարը։ Հետազոտությունը նաև բացահայտում է, որ ազգային գրադարանի արվեստի բաժինը հանդիսանում է այս նյութերի կարևոր պահոցներից մեկը, որտեղ դրանք ոչ միայն պահպանվում են, այլև օգտագործվում են գիտական ուսումնասիրությունների համար՝ նպաստելով հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանն ու հանրահռչակմանը, ինչպես նաև ցույց տալով, թե ինչպես է Աբովյանի կերպարը արտացոլվել հայ գեղարվեստական մշակույթի տարբեր շերտերում։