Процессы передачи сигнала и липидной модификации в лимфоцитах крови при paкe молочной железы

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շինարարական կազմակերպությունների կառավարման կազմակերպչական կառուցվածքների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում շինարարական կազմակերպությունների ներքին կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, կառավարման մակարդակների օպտիմալացման, ստորաբաժանումների միջև գործառույթների ճիշտ բաշխման և որոշումների կայացման գործընթացների բարելավման խնդիրներն են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել շինարարական կազմակերպությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ղեկավարության և գործառութային ստորաբաժանումների փոխհարաբերությունները, պատասխանատվության և լիազորությունների բաշխումը, ինչպես նաև նախագծային և արտադրական գործընթացների կառավարման կազմակերպական մեխանիզմները։ Շինարարության ոլորտի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևոր նշանակություն է տրվում պատվիրատուի, նախագծող կազմակերպության, կապալառուի, ենթակապալառուների և այլ մասնակիցների միջև արդյունավետ համագործակցության ապահովմանը։ ՀՀ գործող կարգավորումները շինարարական գործընթացների կազմակերպման համար սահմանում են նաև համապատասխան կազմակերպատեխնոլոգիական պահանջներ, ներառյալ նախագծային փաստաթղթերով ապահովումը, կապալի և ենթակապալի հարաբերությունները, թույլտվությունների ձեռքբերումը և անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների կազմակերպումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ կառավարման հիերարխիկ և մատրիցային կառուցվածքների կիրառման հնարավորություններին, կենտրոնացված և ապակենտրոնացված կառավարման համադրությանը, նախագծային թիմերի ձևավորմանը և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տեղեկատվական հոսքերի արագության և ճշգրտության բարձրացմանը, քանի որ շինարարական նախագծերում բազմաթիվ մասնակիցների գործունեության համակարգումը պահանջում է արդյունավետ հաղորդակցական և վերահսկողական մեխանիզմներ։ Ժամանակակից ՀՀ շինարարության ոլորտում կառավարման արդիականացման ուղղություններից են նաև թիմային կառավարման արդյունավետության բարձրացումը, հաղորդակցման մեխանիզմների կատարելագործումը և ժամանակակից կառավարման մոդելների կիրառումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կազմակերպությունների գործունեության վրա ազդող տնտեսական, տեխնոլոգիական, իրավական և շուկայական գործոնները, ինչպես նաև դրանց փոփոխություններին կառավարման կառուցվածքի հարմարվելու կարողությունը։ Կատարելագործման առաջարկները կարող են ուղղված լինել կառավարման ավելորդ օղակների կրճատմանը, պատասխանատվության հստակեցմանը, մասնագիտական գործառույթների ավելի արդյունավետ բաշխմանը, աշխատակիցների միջև համագործակցության բարելավմանը և կառավարչական որոշումների ընդունման արագացմանը։ Կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև շինարարական նախագծերի թվայնացումը և տեղեկատվական մոդելավորման ժամանակակից գործիքների ներդրումը, որոնք ՀՀ շինարարության ոլորտի զարգացման ծրագրերում նույնպես դիտարկվում են որպես կառավարման և գործընթացների արդիականացման ուղղություններ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել շինարարական կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետության, արտադրողականության և մրցունակության բարձրացմանը, ռեսուրսների ավելի рационալ օգտագործմանը և շինարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ժամանակային ու կազմակերպական խնդիրների նվազեցմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման մասնագետներին, շինարարական կազմակերպությունների ղեկավարներին, նախագծերի կառավարիչներին, ինժեներներին, հետազոտողներին և շինարարության կառավարման ոլորտի ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միջազգային ֆակտորինգի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով դրա նշանակությունը արտաքին առևտրի ֆինանսավորման, ձեռնարկությունների շրջանառու միջոցների կառավարման և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների մրցունակության բարձրացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է ֆակտորինգի տնտեսական էությունը, դրա հիմնական տեսակներն ու գործառույթները, ինչպես նաև ֆինանսավորման այս մեխանիզմի առանձնահատկությունները միջազգային առևտրային հարաբերությունների պայմաններում։ Քննության են առնվում ֆակտորինգի միջոցով արտահանող և ներմուծող կազմակերպությունների ֆինանսական հոսքերի կառավարման, առևտրային պահանջների վերաֆինանսավորման, վճարումների հետաձգման և գործարքային ռիսկերի նվազեցման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային ֆակտորինգի մասնակիցների փոխհարաբերություններին, ֆինանսական կազմակերպությունների դերակատարությանը և միջազգային գործարքների ընթացքում առաջացող վարկային, արժութային և այլ ռիսկերի կառավարմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի ֆինանսական և բանկային համակարգի առանձնահատկությունները, ֆակտորինգային ծառայությունների զարգացման մակարդակը և այն տնտեսական, իրավական ու կազմակերպական գործոնները, որոնք կարող են խոչընդոտել միջազգային ֆակտորինգի լայն կիրառմանը։ Վերլուծվում են նաև հայկական ձեռնարկությունների արտաքին առևտրային գործունեության ֆինանսավորման պահանջները և ֆակտորինգի միջոցով դրանց ֆինանսական հասանելիության ընդլայնման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ տարբեր երկրների ֆակտորինգային շուկաների զարգացման առանձնահատկությունների, կիրառվող ֆինանսական գործիքների և կարգավորման մոտեցումների համադրմամբ Հայաստանի պայմանների հետ։ Այդ համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել ՀՀ-ում միջազգային ֆակտորինգի շուկայի կայացմանը, ֆինանսական ծառայությունների բազմազանության ընդլայնմանը և արտահանմանն ուղղված ֆինանսավորման կատարելագործմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև միջազգային ֆակտորինգի զարգացման իրավական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, շուկայի մասնակիցների փոխգործակցության արդյունավետության բարձրացման և ռիսկերի կառավարման կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների և բանկային գործի մասնագետների, տնտեսագետների, արտաքին առևտրով զբաղվող կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, պետական կառավարման մարմինների մասնագետների, ուսանողների և միջազգային ֆինանսական գործիքների զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Արցախի տարածքում հայ բնակչության պատմական ներկայության և հայկական մշակութային ժառանգության ձևավորման, զարգացման ու պահպանության խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պատմագիտական, հնագիտական, ճարտարապետական, վիմագրական և մշակութաբանական նյութերի համադրմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ժամանակաշրջաններին վերաբերող նյութական և հոգևոր մշակույթի հուշարձաններն են՝ եկեղեցիները, վանական համալիրները, մատուռները, խաչքարերը, գերեզմանոցները, ամրաշինական կառույցները, բնակավայրերը, ձեռագրական ավանդույթը և վիմագիր արձանագրությունները։ Դրանք դիտարկվում են որպես տարածաշրջանի պատմության և այնտեղ ձևավորված համայնքային ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության սկզբնաղբյուրներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ճարտարապետական հուշարձանների կառուցվածքային և գեղարվեստական առանձնահատկություններին, արձանագրությունների հաղորդած պատմական տեղեկություններին և տարբեր դարաշրջաններում գործող հոգևոր ու կրթական կենտրոնների նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տեղանուններին, ժողովրդական ավանդույթներին, արհեստներին, ծիսական մշակույթին և պատմական հիշողության այլ դրսևորումներին՝ նյութական ժառանգությունը դիտարկելով ոչ միայն որպես առանձին հուշարձանների ամբողջություն, այլև որպես ավելի լայն մշակութային միջավայրի մաս։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից կարևորվում է գրավոր վկայությունների, հնագիտական տվյալների, արձանագրությունների, պատմական քարտեզների, լուսանկարների և նախկին ուսումնասիրությունների համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս տարբեր ժամանակաշրջանների վերաբերյալ տեղեկությունները փոխադարձաբար ստուգել և ամբողջացնել։ Առանձին խնդիր է մշակութային արժեքների փաստագրումը, պահպանության վիճակի արձանագրումը և դրանց վերաբերյալ գիտական տեղեկատվության համակարգումը, հատկապես հակամարտությունների և քաղաքական փոփոխությունների հետևանքով ժառանգության պահպանության շուրջ առաջացող մարտահրավերների պայմաններում։ Այս համատեքստում մշակութային ժառանգության հարցը դիտարկվում է նաև միջազգային պահպանական սկզբունքների և հուշարձանների գիտական փաստագրման նշանակության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համալիր կերպով ներկայացնելու Արցախի հայկական մշակութային ժառանգության տարբեր շերտերը, դրանց պատմական զարգացումը և նշանակությունը՝ միաժամանակ ընդգծելով սկզբնաղբյուրների քննադատական համադրման և նյութական մշակույթի համակարգված ուսումնասիրման կարևորությունը տարածաշրջանի պատմության հետազոտության համար։

История

Մատենագիտական և պատմագրական ուղղվածություն ունեցող այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմության վաղ շրջանից մինչև XV դարն ընդգրկող թեմաներով գեղարվեստական և պատմագրական գրականության հանձնարարական ընտրանի։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս պատմական անցյալը դիտարկել գրողների ստեղծագործական ընկալման և գեղարվեստական մեկնաբանության միջոցով՝ համադրելով պատմական իրադարձությունների, նշանավոր դեմքերի, հասարակական կյանքի և ազգային մշակույթի վերաբերյալ տարբեր պատկերացումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ստեղծագործություններին, որոնցում արտացոլված են Հայաստանի պատմական զարգացման տարբեր փուլերը, ժողովրդի պայքարը, կենցաղը, մշակութային ժառանգությունը և հոգևոր արժեքները։ Մատենագիտական նյութերի համակարգված ներկայացումը նպաստում է համապատասխան գրականության որոնմանը և թեմատիկ ընթերցանության կազմակերպմանը։ Հրատարակությունը կարող է կիրառվել նաև գրադարանային սպասարկման, ընթերցանության ուղղորդման և պատմական թեմաներով գրականության հանրահռչակման նպատակներով։ Այն հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ծանոթանալու հայոց պատմության գեղարվեստական արտացոլման բազմազան ձևերին և տարբեր ժամանակաշրջանների վերաբերյալ գրական աղբյուրների շրջանակին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, ուսուցիչների, ուսանողների, պատմության և գրականության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի «Այվազյանի Վարդաբույր» և «Վանի» սորտերի շիվերի աճի ու բերքատվության վրա բեռնվածության և էտի երկարության ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել էտի տարբեր եղանակների և վազի բեռնվածության այնպիսի հարաբերակցություններ, որոնք կարող են նպաստել բույսերի հավասարակշռված աճին, արդյունավետ բերքատվությանը և խաղողի վազերի արտադրական ներուժի առավել լիարժեք օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են թողնված աչքերի կամ պտղատու օղակների քանակը, էտի երկարությունը և վազի ընդհանուր բեռնվածությունը անդրադառնում շիվերի աճի ինտենսիվության, զարգացման բնույթի և բերքագոյացման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բույսի վեգետատիվ և գեներատիվ աճի փոխհարաբերությանը, քանի որ չափազանց բարձր կամ ցածր բեռնվածությունը կարող է խախտել այդ հավասարակշռությունը և ազդել ինչպես շիվերի զարգացման, այնպես էլ բերքի քանակական ու որակական ցուցանիշների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են համեմատվել ուսումնասիրվող երկու սորտերի արձագանքները էտի տարբեր երկարություններին և բեռնվածության մակարդակներին՝ բացահայտելու դրանց կենսաբանական առանձնահատկություններին առավել համապատասխան ագրոտեխնիկական պայմանները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ տվյալ սորտերի համար էտի և բեռնվածության առավել արդյունավետ նորմերի ընտրության, բերքատվության բարձրացման և այգու արտադրական արդյունավետության բարելավման համար։ Աշխատությունը գործնական նշանակություն ունի հատկապես խաղողի մշակության տեխնոլոգիայի կատարելագործման տեսանկյունից, քանի որ ճիշտ էտը և բեռնվածության կարգավորումը կարևոր են վազի երկարատև արդյունավետության, բերքի կայունության և պտղի որակի պահպանման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել խաղողագործներին, ագրոնոմներին, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և խաղողի սորտերի ագրոտեխնիկական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է արգանդի պարանոցի քաղցկեղի կապակցությամբ վիրահատական բուժում ստացած հիվանդների հետվիրահատական բարդությունների կանխատեսման և կանխարգելման կլինիկական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդների ընդհանուր վիճակի, ուռուցքային գործընթացի առանձնահատկությունների, վիրաբուժական միջամտության հետ կապված գործոնների և հետվիրահատական ընթացքի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների գնահատումն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն կլինիկական և լաբորատոր ցուցանիշների բացահայտմանը, որոնք կարող են կապված լինել բարդությունների առաջացման բարձր հավանականության հետ և օգտագործվել հիվանդների ռիսկային խմբերի տարբերակման համար։ Կանխատեսման համակարգի ձևավորումը դիտարկվում է որպես անհատականացված բժշկական հսկողության կարևոր բաղադրիչ, քանի որ տարբեր հիվանդների մոտ վերականգնման ընթացքը կարող է պայմանավորված լինել բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համակարգվել վաղ և ավելի ուշ հետվիրահատական շրջանում արձանագրվող անցանկալի կլինիկական երևույթները՝ գնահատելով դրանց հաճախականության և նախավիրահատական կամ ներվիրահատական գործոնների միջև առկա կապերը։ Կարևորվում է հիվանդի առողջական վիճակի բազմագործոն գնահատումը, ուղեկցող հիվանդությունների հաշվառումը և բուժման արդյունքների շարունակական դիտարկումը։ Կանխարգելման խնդիրը ներկայացվում է որպես համալիր կլինիկական մոտեցում, որը ներառում է ռիսկերի ժամանակին ճանաչում, համապատասխան բժշկական հսկողություն և հետվիրահատական վերականգնման կազմակերպում՝ մասնագիտական ուղեցույցների ու հիվանդի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կանխատեսող չափանիշների տեղեկատվական արժեքի գնահատումը և դրանց հիման վրա կլինիկական որոշումների ընդունման առավել հիմնավորված համակարգի ձևավորումը։ Ուշադրություն կարող է հատկացվել նաև բուժման արդյունավետության, հիվանդների հետագա առողջական վիճակի և կյանքի որակի գնահատմանը՝ հետվիրահատական բարդությունների ազդեցությունը ամբողջական պատկերացնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ուռուցքաբանության, գինեկոլոգիայի, վիրաբուժական ուռուցքաբանության և կլինիկական կանխատեսման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով նպաստել հետվիրահատական ռիսկերի ավելի վաղ բացահայտմանը, հիվանդների բժշկական հսկողության կատարելագործմանը և բուժման արդյունքների բարելավմանը։