Расчет установившегося режима электроэнергетической системы совмещением методов первого и второго порядков

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղի ինքնորոշման հիմնախնդրի քաղաքական և իրավաքաղաքական զարգացումների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով ժամանակակից տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հիմնախնդրի ձևավորման և զարգացման նախադրյալները, դրա շուրջ ձևավորված քաղաքական դիրքորոշումները, միջազգային հարաբերությունների ազդեցությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում խնդրի կարգավորման ուղղությամբ իրականացված գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնորոշման իրավունքի և տարածքային ամբողջականության սկզբունքների փոխհարաբերությանը, դրանց մեկնաբանություններին միջազգային իրավունքի և քաղաքական պրակտիկայի շրջանակներում, ինչպես նաև հակամարտության կարգավորման հնարավոր մոտեցումներին։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի փոփոխությունները, Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների զարգացումները, արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը և միջազգային կազմակերպությունների ու տարբեր պետությունների քաղաքական դիրքորոշումները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները, տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությունը և միջազգային քաղաքական օրակարգի վերափոխումները ազդել հիմնախնդրի ընկալման և դրա շուրջ ընթացող գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև քաղաքական և դիվանագիտական նախաձեռնությունները, բանակցային գործընթացների առանձնահատկությունները, հասարակական ու քաղաքական գործոնների ազդեցությունը և հակամարտության երկարաժամկետ հետևանքները տարածաշրջանային կայունության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և միջազգային իրավունքի մասնագետներին, տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ առաջարկելով հիմնախնդրի բազմակողմանի դիտարկում և դրա զարգացման վրա ազդող քաղաքական գործոնների համակարգված վերլուծություն։

Право

Այս աշխատությունը անդրադառնում է քրեական դատավարության շրջանակներում տուժողի իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության հիմնախնդիրներին՝ վերլուծելով այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով ապահովվում է տուժողի մասնակցությունը արդարադատության իրականացման գործընթացում։ Գրքում քննարկվում են տուժողի դատավարական կարգավիճակի առանձնահատկությունները, նրա իրավունքների իրականացման երաշխիքները, ինչպես նաև պետական մարմինների պարտականությունները՝ ուղղված տուժողի շահերի պաշտպանությանը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են գործնականում՝ կապված իրավունքների ոչ լիարժեք իրացման, տեղեկատվության հասանելիության սահմանափակումների և փոխհատուցման մեխանիզմների արդյունավետության հետ։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև միջազգային փորձի որոշ օրինակներ և համեմատական մոտեցումներ, որոնք օգնում են հասկանալ, թե ինչպես են տարբեր իրավական համակարգերում կարգավորվում տուժողի իրավունքները քրեական վարույթում։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը կարևոր աղբյուր է իրավաբանների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրված ընթերցողների համար, քանի որ այն համակարգված կերպով բացատրում է տուժողի պաշտպանության իրավական հիմքերը և դրանց գործնական կիրառման խնդիրները։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր ձեռնարկատիրության միկրոֆինանսավորման համակարգի ձևավորման, զարգացման և տնտեսական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ֆինանսական սահմանափակ հնարավորություններ ունեցող փոքր տնտեսավարող սուբյեկտների համար ֆինանսական միջոցների հասանելիության խնդիրը և այդ համատեքստում միկրոֆինանսական գործիքների դերն է։ Ուսումնասիրության շրջանակում միկրոֆինանսավորումը դիտարկվում է որպես փոքր ծավալի ֆինանսական ծառայությունների համակարգ, որը կարող է լրացնել ավանդական բանկային ֆինանսավորումը և ընդլայնել փոքր ձեռնարկությունների ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել Հայաստանում միկրոֆինանսական հարաբերությունների ձևավորման տնտեսական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալներին, համապատասխան կազմակերպությունների զարգացման փուլերին, ֆինանսավորման աղբյուրներին և փոքր բիզնեսի հետ դրանց փոխգործակցության առանձնահատկություններին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն պատճառներին, որոնց հետևանքով փոքր ձեռնարկությունները հաճախ բախվում են ֆինանսավորման դժվարությունների՝ ներառյալ սահմանափակ ֆինանսական պատմությունը, գրավային հնարավորությունների պակասը, գործունեության փոքր ծավալը և ֆինանսական կազմակերպությունների համար վարկավորման համեմատաբար բարձր գործառնական ծախսերը։ Այս պայմաններում ուսումնասիրվում է միկրոֆինանսավորման հնարավորությունը՝ որպես ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների, ինքնազբաղվածության և փոքր բիզնեսի զարգացման ֆինանսական աջակցության միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել միկրոֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության գնահատմանը, վարկային ռիսկերի կառավարմանը, ֆինանսական ծառայությունների մատչելիությանը և վարկառուների շահերի պաշտպանության խնդիրներին։ Միաժամանակ կարևոր է գնահատել ոչ միայն տրամադրված ֆինանսավորման ծավալը, այլև դրա տնտեսական արդյունքները՝ փոքր ձեռնարկությունների գործունեության կայունության, զբաղվածության և եկամուտների ձևավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն կարող է լինել Հայաստանի միկրոֆինանսավորման համակարգի համեմատությունը միջազգային փորձի հետ՝ բացահայտելու տարբեր մոդելների կիրառելիությունը ազգային տնտեսական և իրավական միջավայրում։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև պետական քաղաքականության, ֆինանսական կարգավորման և միջազգային զարգացման ծրագրերի հնարավոր դերերը ոլորտի ինստիտուցիոնալ կայացման գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է փոքր ձեռնարկատիրության, ֆինանսական միջնորդության և միկրոֆինանսավորման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանում համակարգի զարգացման օրինաչափությունները, առկա սահմանափակումները և փոքր բիզնեսի ֆինանսական հասանելիության բարելավման տնտեսական նախադրյալները։

Другие предметы

Այս աշխատությունը նվիրված է Եվրոպայի խորհրդի կարգավիճակին և նրա հարաբերություններին Եվրոպական միության ինստիտուցիոնալ համակարգի հետ՝ ընդգծելով երկու կառույցների դերերի, գործառույթների և իրավական հիմքերի տարբերությունները։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է Եվրոպայի խորհուրդը՝ որպես միջազգային կազմակերպություն, որը զբաղվում է մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ, ժողովրդավարության և իրավունքի գերակայության ամրապնդմամբ եվրոպական տարածքում, և ինչպես է այն տարբերվում Եվրոպական միությունից՝ որպես տնտեսական և քաղաքական ինտեգրման ավելի խորացված կառույցից։ Հեղինակը անդրադառնում է երկու համակարգերի համագործակցության մեխանիզմներին՝ համատեղ ծրագրեր, իրավական չափանիշների համադրություն և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում փոխգործակցություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Եվրոպական դատարանի, ԵՄ ինստիտուտների և Եվրոպայի խորհրդի մարմինների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև իրավական ակտերի և կոնվենցիաների կիրառման առանձնահատկություններին։ Գրքում քննարկվում են նաև եվրոպական ինտեգրման գործընթացները, իրավական համահունչության խնդիրները և կազմակերպությունների միջև լիազորությունների բաժանման հարցերը։ Վերլուծվում է Եվրոպայի խորհրդի դերը եվրոպական քաղաքական և իրավական տարածքում կայունության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և ժողովրդավարական արժեքների ամրապնդման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պետական ծառայողների և ուսանողների համար։

История

Այս հրատարակությունը 1893 թվականին Մոսկվայում տպագրված 8 էջանոց հաշվետվություն է, որը վերաբերում է գաղտնի խորհրդական, Լազարյան ինստիտուտի նախկին պրոֆեսոր Նիկիտա Օսիպովիչ Էմինի հոգևոր կտակի կատարմանը։ Ն. Օ. Էմինը հայագետ, պատմաբան, բանասեր և արևելագետ էր, որը երկար տարիներ կապված է եղել Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի հետ․ նա սկզբում այնտեղ սովորել է, ապա դասավանդել հայերեն, զբաղեցրել տեսուչի պաշտոնը և հետագայում շարունակել աշխատել որպես պրոֆեսոր։ Հաշվետվության բնույթը ցույց է տալիս, որ այն պարզապես կենսագրական կամ հուշագրական նյութ չէ, այլ փաստաթղթային բնույթի հրապարակում, որի հիմնական նպատակը հանգուցյալի կտակով նախատեսված կամ նրա կողմից սահմանված կամքի իրականացման ընթացքի և արդյունքների արձանագրումն է։ Այդ պատճառով հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես Ն. Օ. Էմինի ժառանգության, նրա գրքերի ու ձեռագրերի, ինչպես նաև Լազարյան ինստիտուտի գիտակրթական միջավայրի պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Էմինի գործունեությունը սերտորեն կապված էր հայագիտության զարգացման հետ․ նա զբաղվել է Հայաստանի պատմությամբ, հնագիտությամբ, ազգագրությամբ և Արևելքի ուսումնասիրությամբ, աշխատություններ հրապարակել հայերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն, ինչպես նաև կատարել է կարևոր թարգմանություններ։ Հոգևոր կտակի կատարման վերաբերյալ առանձին հաշվետվության գոյությունը վկայում է նաև այն մասին, որ նրա թողած գիտական և նյութական ժառանգությունը դիտարկվել է որպես հասարակական և կրթամշակութային նշանակություն ունեցող արժեք։ Հատկապես կարևոր է Էմինի գրադարանի և ձեռագրական հավաքածուների հարցը։ Լազարյան ինստիտուտի պատմական նյութերում նրա անունով առանձնացվում է գրադարանային ֆոնդ, իսկ հետագայում ձևավորվել է նաև Ն. Օ. Էմինի անունը կրող ազգագրական ֆոնդ։ Այս հանգամանքը թույլ է տալիս հրատարակությունը դիտարկել որպես գիտական ժառանգության պահպանման և ինստիտուցիոնալ փոխանցման պատմության կարևոր սկզբնաղբյուր։ Աշխատության արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն կապված է 19-րդ դարի վերջի հայագիտական և արևելագիտական գիտական միջավայրի հետ։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում ոչ միայն կրթական հաստատություն էր, այլև արևելագիտության կարևոր կենտրոն, որտեղ աշխատել են նշանավոր հայագետներ և արևելագետներ։ Ինստիտուտի գործունեությունը նպաստել է հայոց լեզվի, հայ գրականության, Հայաստանի պատմության և Արևելքի ժողովուրդների մշակույթի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ռուս-հայկական գիտական և մշակութային կապերի զարգացմանը։ Էմինի ժառանգության հետ կապված փաստաթղթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին այդ ժամանակաշրջանում գիտնականների անձնական գրադարանները, ձեռագրերը և այլ նյութերը փոխանցվում գիտակրթական հաստատություններին և ինչպես էին դրանք վերածվում հանրային գիտական ռեսուրսի։ Նման նյութը կարևոր է նաև գրքի և ձեռագրի պատմության տեսանկյունից։ Գիտնականի մահից հետո նրա անձնական հավաքածուի ճակատագիրը հաճախ որոշում էր հետագա հետազոտությունների հնարավորությունները։ Գրքերի և ձեռագրերի ճիշտ հաշվառումը, պահպանությունը և համապատասխան հաստատությանը փոխանցումը հնարավորություն էին տալիս պահպանել գիտական ժառանգությունը և այն հասանելի դարձնել հաջորդ սերունդների մասնագետներին։ Այդ պատճառով հաշվետվությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես 19-րդ դարի գիտական ժառանգության կառավարման մասին վկայող փաստաթուղթ։ Հրատարակության պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրա կապով Ն. Օ. Էմինի անձնական կյանքի և մասնագիտական գործունեության հետ։ Էմինը Նոր Ջուղայից ծագող հայ մտավորական էր, ծնվել է 1815 թվականին Նոր Ջուղայում, կրթություն ստացել Կալկաթայում, այնուհետև տեղափոխվել Ռուսաստան և կրթությունը շարունակել Մոսկվայում։ Նա սկզբում ռուսերեն չգիտեր, սակայն Լազարյան ինստիտուտում ուսանելու տարիներին տիրապետեց լեզվին և հետագայում դարձավ ռուսալեզու գիտական միջավայրում ակտիվ գործող հայագետ։ Նրա գիտական գործունեության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հայ պատմագրական աղբյուրների ուսումնասիրությունն ու թարգմանությունը, ինչի մասին վկայում են, օրինակ, Մովսես Խորենացու և Վարդան Մեծի պատմական երկերի ռուսերեն հրատարակությունները։ Այսպիսով, նրա թողած ժառանգությունը միայն անձնական ունեցվածք չէր, այլ հայագիտության և արևելագիտության համար կարևոր գիտական նյութերի ամբողջություն։ Փաստաթուղթը հետաքրքիր է նաև իրավական և հասարակական պատմության տեսանկյունից, քանի որ հոգևոր կտակի կատարման հաշվետվությունը ենթադրում է կտակարարի կամքի, ժառանգության և դրա տնօրինման վերաբերյալ որոշակի կազմակերպչական ու ֆինանսական գործընթացների առկայություն։ Հաշվետվության ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու այդ գործընթացի մանրամասները և հասկանալու, թե ինչպիսի մեխանիզմներով էր գիտնականի կտակած ունեցվածքը կամ միջոցները օգտագործվում նրա ցանկություններին համապատասխան։ Այս առումով հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև 19-րդ դարի բարեգործական մշակույթի և մտավոր ժառանգության պահպանման պատմության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, այս փոքրածավալ, սակայն բովանդակալից փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է Նիկիտա Օսիպովիչ Էմինի կյանքի վերջին շրջանի, նրա կտակի կատարման, գիտական ժառանգության պահպանման և Լազարյան ինստիտուտի պատմության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր 19-րդ դարի վերջում գիտնականի անձնական գրադարանը, ձեռագրերը և այլ ժառանգությունը փոխանցվում կրթական ու գիտական միջավայրին և ինչ նշանակություն կարող էր ունենալ այդ գործընթացը հայագիտության հետագա զարգացման համար։ Հրատարակությունը հատկապես հետաքրքիր է հայագիտության, Լազարյան ինստիտուտի, 19-րդ դարի ռուսահայ մշակութային կյանքի, արևելագիտության և հայ գիտնականների ժառանգության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Химия

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տեղակալված պիրիմիդինների սինթեզի և դրանց նուկլեոֆիլ վերախմբավորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել պիրիմիդինային կառուցվածք պարունակող նոր օրգանական միացությունների ստացման եղանակները, պարզել դրանց քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունները և բացահայտել նուկլեոֆիլ մասնիկների ազդեցությամբ ընթացող վերախմբավորումների մեխանիզմներն ու պայմանները։ Պիրիմիդինները ազոտ պարունակող հետերոցիկլիկ միացությունների կարևոր դաս են, որոնք լայն կիրառություն ունեն օրգանական և դեղաքիմիական հետազոտություններում, ինչպես նաև տարբեր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների կառուցվածքում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեղակալիչներով պիրիմիդինային ածանցյալների ստացման սինթետիկ ուղիները, ռեակցիաների պայմանների ընտրությունը, ելանյութերի կառուցվածքի ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ձևավորման վրա և ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նուկլեոֆիլ վերախմբավորումներին՝ որպես օրգանական սինթեզում կարևոր փոխակերպումների դասի։ Նման գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է նուկլեոֆիլ ռեագենտի փոխազդեցությունը պիրիմիդինային համակարգի հետ հանգեցնել ատոմների կամ ֆունկցիոնալ խմբերի վերադասավորմանը և նոր կառուցվածքի ձևավորմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր նուկլեոֆիլ ռեագենտներ, ռեակցիոն միջավայրեր, ջերմաստիճանային պայմաններ և ժամանակային գործոններ՝ վերախմբավորման ընթացքի վրա դրանց ազդեցությունը պարզելու նպատակով։ Կարևոր խնդիր է նաև ստացված միացությունների կառուցվածքի նույնականացումը և քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական, քրոմատոգրաֆիական և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հաստատել սինթեզված նյութերի կառուցվածքը և գնահատել դրանց մաքրությունն ու կայունությունը։ Աշխատանքի տեսական նշանակությունը կապված է պիրիմիդինային համակարգերում նուկլեոֆիլ փոխակերպումների օրինաչափությունների և մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնման հետ։ Գործնական առումով մշակված սինթետիկ մոտեցումները կարող են կիրառելի լինել նոր հետերոցիկլիկ միացությունների ստացման, բարդ օրգանական մոլեկուլների կառուցման և պոտենցիալ կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նյութերի հետագա ուսումնասիրման համար։ Հետազոտությունը կարող է նաև հնարավորություն տալ բացահայտելու պիրիմիդինային ածանցյալների կառուցվածք-ռեակցիոնունակություն փոխկապակցվածությունը և որոշելու այն պայմանները, որոնց դեպքում ցանկալի փոխակերպումները տեղի են ունենում առավել արդյունավետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է հետերոցիկլիկ քիմիայի և օրգանական սինթեզի զարգացման տեսանկյունից՝ համադրելով նոր պիրիմիդինային միացությունների ստացման խնդիրները դրանց նուկլեոֆիլ վերախմբավորումների տեսական և փորձարարական ուսումնասիրության հետ։