Разработка и исследование широкодиапазонного цифрового термометра высокой точности

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անշարժ գույքի՝ որպես քաղաքացիական իրավահարաբերությունների ինքնուրույն օբյեկտի իրավական բնույթի և կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում անշարժ գույքի հասկացությունը, դրա հիմնական տեսակները, իրավական հատկանիշները և քաղաքացիական իրավունքի այլ օբյեկտներից տարբերակման չափանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անշարժ գույքի նկատմամբ սեփականության և այլ գույքային իրավունքների ծագման, իրականացման, փոխանցման, սահմանափակման և դադարման իրավական հիմքերին։ Վերլուծվում են անշարժ գույքի հետ կապված քաղաքացիաիրավական գործարքների առանձնահատկությունները, պայմանագրային հարաբերությունները, պետական գրանցման նշանակությունը և մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև հողամասերի, շենքերի, շինությունների և անշարժ գույքի այլ տեսակների իրավական կարգավիճակի հետ կապված տեսական ու գործնական խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու անշարժ գույքի շրջանառության իրավական հիմքերի և համապատասխան քաղաքացիական իրավահարաբերությունների կառուցվածքի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի, գույքային իրավունքի և անշարժ գույքի իրավական կարգավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Сельское хозяйство

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, մասնագետների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գյուղատնտեսական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոտեխնիկային, հողագիտությանը, ոռոգման համակարգերին, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական մեքենայացմանը և գյուղատնտեսության տնտեսագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով ոլորտի գիտատեխնիկական զարգացման ժամանակակից միտումները և կիրառական մոտեցումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված և հուսալի ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և արտադրական պրակտիկայի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական և գործնական արժեքը և կիրառել այն ոլորտի զարգացման նպատակներով։

Лингвистика

Լեզվաբանական, բառագիտական և հանրալեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արդի հայերենի խոսակցական լեզվի բառապաշարի կազմի, կառուցվածքի, զարգացման միտումների և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում խոսակցական բառապաշարի ձևավորման աղբյուրները, գրական լեզվի հետ ունեցած փոխհարաբերությունները և առօրյա հաղորդակցության ընթացքում բառային միավորների կիրառման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսակցական բառերին ու արտահայտություններին, դրանց իմաստային երանգներին, հուզարտահայտչական նշանակությանը և հաղորդակցական գործառույթներին։ Վերլուծվում են խոսակցական բառապաշարի տարբեր շերտերը, այդ թվում՝ ժողովրդախոսակցական բառերը, բարբառային տարրերը, փոխառությունները, նորաբանությունները և ժարգոնային միավորները։ Քննարկվում են բառիմաստային փոփոխությունները, բառերի իմաստների ընդլայնման ու նեղացման գործընթացները, ինչպես նաև խոսակցական միջավայրում նոր բառերի և արտահայտությունների առաջացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարիքային, սոցիալական, մասնագիտական և տարածքային գործոնների ազդեցությունները խոսակցական բառապաշարի ընտրության ու գործածության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բանավոր խոսքի ինքնաբուխ բնույթին, խոսքային իրավիճակի նշանակությանը և բառային միավորների գործաբանական առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է խոսակցական և գրական լեզվական տարբերակների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը՝ ժամանակակից հայերենի բառապաշարային փոփոխությունների և լեզվական զարգացման միտումների բացահայտման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է հիմնվել կենդանի խոսքի օրինակների, բանավոր հաղորդակցության նյութերի, բառարանների և ժամանակակից լեզվական կիրառությունների համեմատական վերլուծության վրա։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հայերենի խոսակցական բառապաշարի համակարգված նկարագրությանը, բառարանագրական աշխատանքների կատարելագործմանը և ժամանակակից լեզվական գործընթացների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի բառագիտության, ոճագիտության, հանրալեզվաբանության, բառարանագրության և խոսույթի վերլուծության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Химия

Պլաստմասաները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական հումքի՝ հիմնականում նավթի, գազի կամ ածխի վերամշակման արդյունքում և ունեն լայն կիրառություն արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Դրանք բնութագրվում են ցածր խտությամբ, բարձր ձևափոխելիությամբ, լավ մեկուսիչ հատկություններով և դիմացկունությամբ խոնավության, քիմիական նյութերի ու կոռոզիայի նկատմամբ, ինչը դրանց դարձնում է շատ գործնական և տնտեսապես արդյունավետ նյութեր տարբեր արտադրությունների համար։ Պլաստմասաների կառուցվածքը հիմնված է երկար մոլեկուլային շղթաների վրա, որոնք կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքային ձևեր՝ գծային, ճյուղավորված կամ ցանցային, և հենց այդ կառուցվածքն է պայմանավորում դրանց ֆիզիկական ու մեխանիկական հատկությունները։ Ըստ իրենց վարքագծի տաքացման ժամանակ պլաստմասաները հիմնականում բաժանվում են երկու մեծ խմբի՝ ջերմապլաստիկներ և ջերմահաստատիչներ։ Ջերմապլաստիկները տաքացնելիս փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել ու վերամշակվել՝ օրինակ պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը, մինչդեռ ջերմահաստատիչները տաքացման ժամանակ կարծրանում են և այլևս չեն կարող վերաձևավորվել՝ օրինակ էպօքսիդային խեժերը կամ ֆենոլֆորմալդեհիդային պլաստմասաները։ Բացի այս հիմնական բաժանումից, պլաստմասաները կարելի է դասակարգել նաև ըստ կիրառության՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ, բժշկական և այլ տեսակների, ինչպես նաև ըստ քիմիական կազմի՝ պոլիէթիլեններ, պոլիվինիլքլորիդ, պոլիստիրոլ և այլ պոլիմերներ, որոնք ունեն տարբեր հատկություններ և կիրառման ոլորտներ։ Պլաստմասաների լայն տարածումը պայմանավորված է դրանց արտադրության համեմատաբար ցածր արժեքով, հեշտ մշակմամբ և բազմաֆունկցիոնալությամբ, սակայն միաժամանակ դրանք առաջացնում են նաև բնապահպանական խնդիրներ, քանի որ շատ տեսակներ դժվար են քայքայվում և կուտակվում են շրջակա միջավայրում՝ պահանջելով վերամշակման և վերօգտագործման արդյունավետ համակարգերի զարգացում։

Политология

Հարավկովկասյան հակամարտությունները և դրանց լուծման ուղիները թեման ընդգրկում է տարածաշրջանում երկարաժամկետ և բարդ քաղաքական ու էթնոքաղաքական հակասությունները, որոնք ձևավորվել են պատմական, տարածքային, տնտեսական և ինքնորոշման խնդիրների շուրջ։ Այս հակամարտությունների շարքում առանձնանում են հատկապես Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ծագած հակասությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանի այլ սառեցված կամ պարբերաբար սրվող վեճերը, որոնք ներառում են սահմանների ճշգրտման, փախստականների վերադարձի, անվտանգության երաշխիքների և տարածաշրջանային հաղորդակցությունների բացման հարցերը։ Ուսումնասիրություններում ընդգծվում է, որ հակամարտությունների լուծումը պահանջում է բազմակողմ դիվանագիտական մոտեցում, միջազգային միջնորդության արդյունավետ մեխանիզմներ և վստահության կառուցման միջոցառումներ կողմերի միջև։ Կարևորվում են նաև խաղաղության հաստատման երկարաժամկետ ծրագրերը, որոնք ներառում են տնտեսական համագործակցության զարգացում, հաղորդակցության ուղիների վերականգնում, մշակութային երկխոսության խթանում և քաղաքացիական հասարակության ներգրավում խաղաղ գործընթացներում։ Միևնույն ժամանակ նշվում է, որ տարածաշրջանում կայունության հասնելու համար անհրաժեշտ է միջազգային իրավունքի սկզբունքների՝ տարածքային ամբողջականության և ժողովուրդների ինքնորոշման հավասարակշռված կիրառություն՝ բանակցային գործընթացների շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս թեման ներկայացնում է Հարավային Կովկասի քաղաքական դինամիկայի բազմաշերտ բնույթը և ընդգծում է, որ հակամարտությունների կարգավորումը հնարավոր է միայն համապարփակ, փուլային և փոխադարձ վստահության վրա հիմնված մոտեցումների միջոցով։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենում նյութական (ինքնուրույն) խոսքի մասերի՝ սպասարկու բառերի վերածման կամ քերականականացման գործընթացին՝ դիտարկելով լեզվի կառուցվածքային զարգացման և քերականական համակարգի ձևավորման մեխանիզմները։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են որոշ գոյականներ, բայեր, դերանուններ կամ մակբայներ ժամանակի ընթացքում կորցնում իրենց բառային լիարժեք նշանակությունը և ձեռք բերում քերականական կամ սպասարկու գործառույթ՝ դառնալով կապեր, մասնիկներ, օժանդակ բայեր կամ այլ ծառայողական տարրեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականականացման տեսությանը, որի շրջանակում բացատրվում են իմաստային թուլացման, հաճախական օգտագործման և սինտակտիկ վերաիմաստավորման գործընթացները։ Քննարկվում են նաև հայերենի պատմական զարգացման տվյալները՝ գրաբարից մինչև ժամանակակից հայերեն, որտեղ նկատելի են տարբեր շերտերում կատարված նման անցումներ և ձևաբանական պարզեցումներ։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ այս գործընթացը կարևոր դեր ունի լեզվի տնտեսման, արտահայտչական ճկունության և քերականական համակարգի կայունացման մեջ՝ ապահովելով լեզվի բնական էվոլյուցիան և հաղորդակցական արդյունավետությունը։