Разработка средств автоматизированного проектирования однородных архитектур вычислительных устройств

История

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկի ձեռագրական ավանդույթի, պահպանված օրինակների, դրանց ծագման, ժամանակագրության, բովանդակային առանձնահատկությունների և փոխհարաբերությունների խորքային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում XII դարի պատմիչ Սամվել Անեցու կազմած ժամանակագրական երկն է, որի սկզբնաղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է ինչպես ընդգրկած պատմական ժամանակաշրջանի լայնությամբ, այնպես էլ տարբեր ժամանակների պատմական տեղեկությունների պահպանմամբ։ Երկը սկսվում է Ադամից և հեղինակային շարադրանքով հասնում մինչև 1163 թվականը՝ ներառելով հայ և համաշխարհային պատմության բազմաթիվ կարևոր իրադարձություններ։ Այն ստեղծվել է Անիի Մայր տաճարի ավագերեց Սամվել Անեցու կողմից և, ըստ ուսումնասիրությունների, գրվել է Կաթողիկոս Գրիգոր Գ Պահլավունու պատվերով։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է ձեռագրերի համեմատական քննության միջոցով բնագրի սկզբնական կառուցվածքի և հետագա հավելումների տարանջատումը։ Ժամանակագրությունը միջնադարում լայնորեն ընդօրինակվել է, սակայն պահպանված ձեռագրերը նույնական չեն․ դրանցում տարբեր ժամանակներում կատարվել են միջամտություններ, լրացումներ, ընդմիջարկություններ և շարունակություններ։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր ձեռագիր կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես տվյալ երկի պահպանված օրինակ, այլև որպես պատմական որոշակի ժամանակաշրջանի մտավոր և մշակութային միջավայրի վկայություն։ Ուսումնասիրությունների համաձայն՝ այսօր հայտնի են ժամանակագրության շուրջ յոթ տասնյակ ամբողջական կամ մասնակի ընդօրինակություններ, որոնց զգալի մասը պահպանվում է Մաշտոցի անվան Մատենադարանում և այլ հայկական ու արտասահմանյան հավաքածուներում։ Աղբյուրագիտական քննության կարևոր ուղղություն է ձեռագրերի թվագրումը և ծագման հանգամանքների պարզումը։ Ձեռագրերի հիշատակարանները, գրիչների թողած նշումները, թղթի կամ մագաղաթի առանձնահատկությունները, գրչության ձևը, ուղղագրական և լեզվական տարբերությունները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու դրանց ստեղծման և շրջանառության պատմությունը։ Այսպիսի տվյալների համադրումը թույլ է տալիս պարզել, թե որ ձեռագրերն են ավելի մոտ նախնական բնագրին, որոնք են ներկայացնում հետագա խմբագրական շերտեր, և ինչ փուլերում են ձևավորվել լրացումները։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ որոշ ընդօրինակություններում Սամվել Անեցու հեղինակային շարադրանքը շարունակվել է այլ հեղինակների կողմից՝ ժամանակագրական նյութը հասցնելով նույնիսկ XVII-XVIII դարեր։ Այդպիսով ձեռագրական ավանդույթը վերածվում է բազմաշերտ պատմական աղբյուրի, որտեղ տարբեր դարաշրջանների տեղեկություններն ու հեղինակային միջամտությունները գոյակցում են մեկ մատյանում։ Աշխատության աղբյուրագիտական նշանակությունը հատկապես դրսևորվում է այն հարցում, թե ինչպես կարելի է ձեռագրերի համեմատության միջոցով վերականգնել երկի առավել հավաստի բնագիրը։ Նախկին հրատարակություններում օգտագործվել են համեմատաբար ուշ ձեռագրեր, ինչի հետևանքով հեղինակային բնագրի և հետագա լրացումների սահմանները միշտ չէ, որ հստակ են եղել։ Հետագա ձեռագրագիտական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տվել բացահայտելու ավելի հին ընդօրինակություններ և դրանց հիման վրա կատարել համեմատական բնագրագիտական աշխատանք։ 2011 թվականին իրականացված հրատարակության հիմքում, մասնավորապես, օգտագործվել են հնագույն ձեռագրերը, ինչը կարևոր քայլ է եղել բնագրի գիտական վերականգնման ուղղությամբ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում այն ձեռագրերը, որոնցում պահպանվել են նախկինում չհրապարակված կամ քիչ ուսումնասիրված պատմական տեղեկություններ։ Դրանք կարող են անդրադառնալ քաղաքական իրադարձություններին, եկեղեցական կյանքին, իշխանական տոհմերին, բնակավայրերին, վանքերի հիմնադրմանը, բնական աղետներին, պատերազմներին և այլ իրադարձությունների։ Այդպիսի նյութերի բացահայտումը ընդլայնում է ոչ միայն տվյալ ժամանակագրության, այլև միջնադարյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրման սկզբնաղբյուրային բազան։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ձեռագրերի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Տարբեր օրինակների տեքստային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու ընդհանուր նախօրինակները, տարբեր խմբագրական շերտերը, պատճենման ընթացքում առաջացած փոփոխությունները և առանձին գրիչների կամ շարունակողների կատարած լրացումները։ Այս գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բնագրի վերականգնման, այլև միջնադարյան ձեռագրական մշակույթի զարգացման օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ձեռագրերի ուսումնասիրությունը չի սահմանափակվում արտաքին նկարագրությամբ․ այն պահանջում է պատմագիտական, բանասիրական, ձեռագրագիտական և բնագրագիտական մեթոդների համադրում։ Աշխատության ընդհանուր արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս Սամվել Անեցու պատմական ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես մեկ հեղինակի ստեղծագործություն, այլև որպես դարերի ընթացքում շարունակաբար լրացվող և վերամշակվող պատմական հիշողության յուրահատուկ կրող։ Ձեռագրերի աղբյուրագիտական քննությունը կարևոր նշանակություն ունի միջնադարյան հայ պատմագրության զարգացման ընթացքը, պատմական գիտելիքի փոխանցման եղանակները և ժամանակագրական երկերի ձեռագրական տարածումը հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, բանասերներին, ձեռագրագետներին, բնագրագետներին, Միջնադարի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայագիտություն ուսումնասիրող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ ձեռագրական նյութի մանրակրկիտ քննության միջոցով նպաստում է պատմական բնագրի առավել ամբողջական վերականգնմանը, նոր աղբյուրների գիտական շրջանառության մեջ դրմանը և միջնադարյան Հայաստանի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է հարթ երկրաչափության պայմաններում Բոլցմանի հավասարման որոշ ոչ գծային և գծայնացված մոդելային տարբերակների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է մոլեկուլային և մասնիկային համակարգերի վիճակի նկարագրությունը՝ հաշվի առնելով բաշխման ֆունկցիայի տարածաժամանակային փոփոխությունները և համակարգում ընթացող միկրոսկոպիկ փոխազդեցությունների ազդեցությունը։ Քննության են առնվում Բոլցմանի հավասարման մոդելային ձևակերպումները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, գծայնացման հնարավորությունները և համապատասխան մաթեմատիկական խնդիրների լուծման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարթ երկրաչափական մոդելներին, որոնք հնարավորություն են տալիս պարզեցնել բարդ ֆիզիկական համակարգերի նկարագրությունը և միաժամանակ պահպանել դրանց հիմնական դինամիկական հատկությունները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հավասարումների ոչ գծային անդամների դերը, դրանց ազդեցությունը լուծումների վարքի, կայունության և ասիմպտոտիկ հատկությունների վրա, ինչպես նաև ոչ գծային մոդելների և դրանց գծային մոտարկումների միջև կապը։ Վերլուծվում են նաև համապատասխան սահմանային և սկզբնական պայմաններով խնդիրների ձևակերպման առանձնահատկությունները, լուծումների գոյության ու միակության հարցերը և մոդելների ֆիզիկական մեկնաբանությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է վիճակագրական մեխանիկայի և մաթեմատիկական ֆիզիկայի խնդիրների ավելի խոր ըմբռնման համար, քանի որ Բոլցմանի տիպի հավասարումները հնարավորություն են տալիս միկրոսկոպիկ մակարդակի շարժընթացները կապել մակրոսկոպիկ դիտարկվող երևույթների հետ։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գազերի դինամիկայի, կինետիկ տեսության, տրանսպորտային երևույթների և բարդ համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման ուսումնասիրություններում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկական ֆիզիկայի, դիֆերենցիալ հավասարումների, կիրառական մաթեմատիկայի, վիճակագրական մեխանիկայի և կինետիկ տեսության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Թիֆլիսի հայախոս միջավայրում գործածված նոր հայերենի քերականական համակարգի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լեզվական երևույթները դիտարկելով դրանց ձևավորման, զարգացման և փոփոխության ընթացքի մեջ։ Հետազոտության առանցքում կարող են լինել տվյալ քաղաքային միջավայրին բնորոշ հայերենի հնչյունական, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հայերենի պատմական զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական ձևերի ծագմանը և ժամանակի ընթացքում կրած փոփոխություններին՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հին ու միջին հայերենից ժառանգված տարրերի հետագա զարգացումը և նոր լեզվական ձևերի հաստատման ընթացքը։ Քաղաքային բազմալեզու միջավայրը կարևոր նշանակություն ունի նյութի մեկնաբանման համար, քանի որ Թիֆլիսը երկար ժամանակ եղել է հայ մշակութային, կրթական և գրական կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ հայերենը գործածվել է տարբեր սոցիալական և հաղորդակցական պայմաններում։ Այդ հանգամանքը հնարավորություն է տալիս լեզվական համակարգը դիտարկել ոչ միայն պատմական քերականության, այլև բարբառագիտության և լեզվական շփումների տեսանկյունից։ Քննության առարկա կարող են դառնալ գոյականի հոլովական և թվային ձևերը, դերանունների համակարգը, բայական խոնարհումը, ժամանակային ու եղանակային ձևերը, մասնիկների և կապերի գործածությունը, ինչպես նաև նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվական փաստերի համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու առանձին քերականական իրողությունների պահպանման, վերափոխման կամ աստիճանական դուրսմղման գործընթացները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարևոր նյութ կարող է տրամադրել արևելահայերենի ձևավորման պատմության և տարածաշրջանային տարբերակների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Քերականական փաստերի պատմական մեկնաբանությունը նպաստում է հասկանալու, թե ինչպես են լեզվի ներքին զարգացման միտումները և բազմալեզու հասարակական միջավայրը համատեղ ազդել Թիֆլիսի հայության խոսքային համակարգի վրա։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև հայերենի պատմության ուսումնասիրության աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ քաղաքային խոսքի տվյալները կարող են պահպանել ինչպես ավելի հին լեզվական շերտերի հետքեր, այնպես էլ նոր ժամանակներում ձևավորված առանձնահատկություններ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական քերականության, հայոց լեզվի պատմության, բարբառագիտության և լեզվական շփումների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Թիֆլիսի հայերենի քերականական կառուցվածքի պատմական զարգացման ամբողջական պատկերացման համար կարևոր նյութ։

Религия

Աշխատանքը կրոնական բնույթի ժողովածու է, որը միավորում է աշխարհաբար լեզվով ներկայացված քրիստոնեական ուսուցողական նյութեր և աղոթքներ։ Աշխարհաբարի գործածությունը կարևոր նշանակություն ունի հրատարակության մատչելիության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս քրիստոնեական գաղափարներն ու հոգևոր բովանդակությունը ներկայացնել ընթերցողին հասկանալի և առօրյա լեզվին մոտ ձևով։ Քրիստոնեական ուսմունքների շարադրանքը նպատակ ունի ծանոթացնել հավատքի հիմնական սկզբունքներին, կրոնական պատկերացումներին և հոգևոր կյանքի արժեքներին, իսկ աղոթքները ծառայում են հավատացյալի անձնական ու համայնքային հոգևոր հաղորդակցության համար։ Աղոթական խոսքի միջոցով արտահայտվում են հավատը, երախտագիտությունը, խնդրանքը, զղջումը և աստվածային առաջնորդության ակնկալիքը։ Նման ժողովածուները կարևոր դեր են ունեցել քրիստոնեական գիտելիքների տարածման, հավատացյալների հոգևոր կրթության և աղոթական ավանդույթի պահպանման գործում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայերեն աշխարհաբար կրոնական գրականության զարգացման, միսիոներական հրատարակչական գործունեության և հայ համայնքների շրջանում քրիստոնեական կրթության տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Այս աշխատանքը նվիրված է կերպարվեստի պարապմունքների դերին որպես դպրոցականների ստեղծագործական կարողությունների ձևավորման արդյունավետ միջոցի՝ դիտարկելով արվեստի կրթությունը որպես անձի մտավոր, հուզական և ստեղծագործ զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է, թե ինչպես են նկարչությունը, կոմպոզիցիան, գունային մտածողությունը և տարբեր արվեստագիտական վարժությունները նպաստում երեխաների երևակայության զարգացմանը, ինքնարտահայտման հմտությունների ձևավորմանը և գեղագիտական ճաշակի կատարելագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկավարժական մեթոդներին, որոնք խթանում են ստեղծագործական մտածողությունը՝ ներառյալ ազատ թեմատիկ աշխատանքները, փորձարարական տեխնիկաները, ինտեգրված ուսուցումը և անհատական մոտեցումը յուրաքանչյուր աշակերտի նկատմամբ։ Քննարկվում է նաև կերպարվեստի ազդեցությունը դպրոցականների ճանաչողական գործընթացների վրա՝ ընդգծելով ուշադրության կենտրոնացման, դիտողականության և քննադատական մտածողության զարգացման կարևորությունը։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ կերպարվեստի պարապմունքները ոչ միայն զարգացնում են գեղարվեստական հմտություններ, այլև ձևավորում են ստեղծագործ, նախաձեռնող և ինքնուրույն մտածող անհատներ, ինչը կարևոր է ժամանակակից կրթական համակարգում: