ՌՍԴԲԿ երկրորդ համագումարի 80-ամյակը և գրադարանները: (Մեթոդական հանձնարարականններ գրադարանավարների համար)

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ինտեգրման գործընթացի ուսումնասիրությանը համաշխարհային տնտեսության համակարգում՝ դիտարկելով արտաքին տնտեսական կապերի, միջազգային առևտրի, ներդրումների և տնտեսական համագործակցության զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի տնտեսության՝ միջազգային տնտեսական հարաբերություններին ներգրավվելու առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև համաշխարհային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրի կառուցվածքին, արտահանման և ներմուծման դինամիկային, ապրանքների և ծառայությունների միջազգային շրջանառությանը, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներին և միջազգային տնտեսական համագործակցության ձևերին։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Հայաստանի տնտեսության բացության աստիճանի, արտաքին շուկաներից կախվածության և միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի մրցունակության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև երկրի անդամակցությանը և մասնակցությանը տարբեր միջազգային ու տարածաշրջանային տնտեսական կառույցներին, առևտրային համաձայնագրերին և տնտեսական ինտեգրման գործընթացներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է նաև Հայաստանի աշխարհագրական և աշխարհաքաղաքական դիրքի ազդեցությունը արտաքին տնտեսական կապերի վրա, ինչպես նաև տրանսպորտային և լոգիստիկ սահմանափակումների նշանակությունը միջազգային տնտեսական ինտեգրման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկություններին, արտահանման դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությանը, բարձր տեխնոլոգիական և ծառայությունների ոլորտների զարգացմանը և միջազգային արժեքային շղթաներում Հայաստանի ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է գնահատել համաշխարհային տնտեսությանը ինտեգրման դրական արդյունքները՝ ներդրումների ներգրավում, տեխնոլոգիաների փոխանցում, նոր շուկաների հասանելիություն, մրցակցության աճ և արտադրողականության բարձրացում, ինչպես նաև հնարավոր ռիսկերը՝ արտաքին շոկերի ազդեցություն, ներմուծումից կախվածություն, շուկաների անկայունություն և առանձին ոլորտների մրցունակության խնդիրներ։ Ուսումնասիրության արդյունքում կարող են առաջարկվել Հայաստանի միջազգային տնտեսական դիրքի ամրապնդման, արտահանման ներուժի ընդլայնման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և արտաքին տնտեսական կապերի առավել արդյունավետ օգտագործման ուղղություններ։ Աշխատանքը կարևոր է Հայաստանի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման ռազմավարության, միջազգային մրցունակության բարձրացման և համաշխարհային տնտեսական գործընթացներին առավել արդյունավետ ինտեգրվելու հնարավորությունների գնահատման տեսանկյունից։

Экономика

Մարքեթինգը տնտեսական և կառավարչական գործունեության համակարգ է, որը ուղղված է սպառողների կարիքների և պահանջմունքների բացահայտմանը, դրանց բավարարման համար համապատասխան ապրանքների և ծառայությունների ստեղծմանը, առաջմղմանը և արդյունավետ վաճառքին։ Մարքեթինգի էությունը կայանում է շուկայի ուսումնասիրության, սպառողի վարքագծի վերլուծության և այնպիսի առաջարկի ձևավորման մեջ, որը առավելագույնս համապատասխանում է պահանջարկին։ Այն ոչ միայն վաճառքի գործընթաց է, այլև երկարաժամկետ հարաբերությունների կառուցում սպառողների հետ՝ նպատակ ունենալով ապահովել կազմակերպության կայուն զարգացումը և մրցունակությունը։ Մարքեթինգի հիմնական գործառույթներն են շուկայի ուսումնասիրությունը, ապրանքի մշակումը, գնագոյացումը, բաշխումը և առաջմղումը։ Մարքեթինգի սկզբնավորումը կապված է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի արդյունաբերական զարգացման հետ, երբ արտադրության ծավալների աճի պայմաններում սկսվեց ձևավորվել մրցակցային շուկա և անհրաժեշտություն առաջացավ ուսումնասիրել սպառողների պահանջները։ Սկզբնական շրջանում մարքեթինգը դիտարկվում էր որպես պարզապես վաճառքի և գովազդի գործունեություն, սակայն ժամանակի ընթացքում այն վերածվեց գիտական և կառավարչական համակարգի։ XX դարի կեսերից մարքեթինգը սկսեց զարգանալ որպես առանձին գիտակարգ՝ ընդգրկելով շուկայի վերլուծություն, ռազմավարական պլանավորում և սպառողական վարքագծի ուսումնասիրություն։ Ժամանակակից մարքեթինգում մեծ դեր ունեն թվային տեխնոլոգիաները, ինտերնետը և սոցիալական մեդիան, որոնք թույլ են տալիս ավելի արդյունավետ հասնել սպառողներին և անհատականացնել առաջարկները։ Այսպիսով, մարքեթինգը հանդիսանում է շուկայական տնտեսության կարևոր բաղադրիչ, որի էությունը կայանում է սպառողի կարիքների բավարարման և կազմակերպության շահույթի ապահովման հավասարակշռության մեջ, իսկ դրա սկզբնավորումը կապված է արտադրական և շուկայական հարաբերությունների զարգացման հետ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 1950-1960-ական թվականների հայ պոեզիայի զարգացման հիմնական միտումների, առանձնահատկությունների և օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այդ ժամանակաշրջանի հայ բանաստեղծության ձևավորման և փոփոխության գործընթացներն են, որոնք պայմանավորված էին ինչպես գրական-գեղագիտական զարգացումներով, այնպես էլ հասարակական, պատմական և մշակութային միջավայրի փոփոխություններով։ Ուսումնասիրվում են պոեզիայի թեմատիկ և գաղափարական ուղղությունները, բանաստեղծական մտածողության առանձնահատկությունները, մարդու, հայրենիքի, բնության, աշխատանքի, սիրո, հիշողության և ժամանակի թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական լեզվի, պատկերավորման համակարգի, ժանրային ձևերի և արտահայտչական միջոցների փոփոխություններին, ինչպես նաև ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է տվյալ ժամանակաշրջանում աստիճանաբար փոխվել բանաստեղծական խոսքի բնույթը, ինչպես են հեղինակները վերաիմաստավորել նախորդ գրական ավանդույթները և որոնել ինքնարտահայտման նոր ձևեր։ Կարևորվում է նաև անհատական ստեղծագործական ձեռագրի ձևավորման խնդիրը և տարբեր սերունդների ու հեղինակների միջև առկա գեղագիտական ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հայ պոեզիան դիտարկվում է ժամանակի գրական գործընթացների ընդհանուր համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալու դրա զարգացման ներքին տրամաբանությունը և հետագա գրական ուղղությունների ձևավորման նախադրյալները։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայ պոեզիայի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ համակարգում և վերլուծում է մի կարևոր ժամանակաշրջան, որի ընթացքում տեղի ունեցած փոփոխությունները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել հետագա տասնամյակների հայ գրականության վրա։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, բանասիրության և մշակույթի պատմության մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և հայ պոեզիայի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի կետադրական համակարգի կառուցվածքի, գործառույթների և կիրառության օրինաչափությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կետադրական նշանների դերն է գրավոր խոսքի կառուցվածքային, իմաստային և հնչերանգային կազմակերպման գործում։ Կետադրությունը դիտարկվում է որպես գրավոր լեզվի կարևոր համակարգ, որի միջոցով արտահայտվում են նախադասությունների և դրանց բաղադրիչների միջև քերականական ու իմաստային հարաբերությունները, առանձնացվում են խոսքի կառուցվածքային միավորները և ընթերցողին փոխանցվում են բանավոր խոսքին բնորոշ որոշ հնչերանգային առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրվում են հայերենի կետադրական նշանների հիմնական խմբերը, դրանց գործառական առանձնահատկությունները և փոխհարաբերությունները՝ պարզաբանելով տարբեր շարահյուսական կառույցներում դրանց ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տրոհության նշանների կիրառությանը պարզ և բարդ նախադասություններում, համադաս և ստորադաս բաղադրիչների սահմանազատմանը, համասեռ անդամների, բացահայտիչների, միջանկյալ ու ներդրյալ կառույցների և շարահյուսական այլ միավորների կետադրական ձևավորմանը։ Քննվում են նաև հայերենին բնորոշ առոգանության և բացահայտության նշանների գործառույթները, որոնց կիրառությունը սերտորեն կապված է արտահայտության իմաստի, հաղորդակցական նպատակի և հնչերանգի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կետադրական նորմի և իրական լեզվագործածության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով այն դեպքերը, երբ նույն կամ նմանատիպ շարահյուսական կառույցներում կետադրական ընտրությունը կարող է կախված լինել հեղինակային մտադրությունից, իմաստային շեշտադրումից կամ նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև կետադրության պատմական զարգացման որոշ միտումներ և արդի գրական հայերենում նորմավորման խնդիրները՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու ավանդական կանոնների և ժամանակակից գրավոր հաղորդակցության պահանջների փոխհարաբերությունը։ Կետադրական համակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տեսական քերականության, այլև ուղղագրության, խմբագրության, լեզվի դասավանդման և գրավոր խոսքի մշակույթի համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շարահյուսական, իմաստաբանական, հնչերանգային և նորմատիվ մոտեցումները՝ ներկայացնելով կետադրությունը որպես արդի հայերենի գրավոր խոսքի կազմակերպման ամբողջական և փոխկապակցված համակարգ։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բրնձի ռիզոսֆերայից անջատված ֆլուորեսցենտ պսևդոմոնադների կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և գենետիկական բնութագրերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Իրանի հյուսիսային շրջանների պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են հողի միկրոօրգանիզմների առանձնահատկությունները, բույսերի արմատամերձ գոտում նրանց դերը, ինչպես նաև ֆլուորեսցենտ պսևդոմոնադների ազդեցությունը բույսերի աճի, զարգացման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցությունների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է ուսումնասիրված մանրէների կենսաքիմիական հատկությունները, ֆիզիոլոգիական արձագանքները տարբեր պայմանների նկատմամբ և գենետիկական առանձնահատկությունները՝ կիրառելով ժամանակակից մանրէաբանական և մոլեկուլային հետազոտության մեթոդներ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև այս միկրոօրգանիզմների հնարավոր կիրառությունները գյուղատնտեսության մեջ՝ որպես բույսերի աճը խթանող, հողի կենսաբանական ակտիվությունը բարձրացնող և կենսաբանական պաշտպանության միջոցների հիմք հանդիսացող օրգանիզմներ։ Գիրքը նախատեսված է մանրէաբանների, կենսաքիմիկոսների, գենետիկների, գյուղատնտեսական կենսատեխնոլոգիայի մասնագետների, բուսաբույծների, գիտաշխատողների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և բույս–միկրոօրգանիզմ փոխազդեցությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է գյուղական դպրոցում ավագ դպրոցական տարիքի աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետության բարձրացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն կրթադաստիարակչական պայմանները, մեթոդները և կազմակերպական ձևերը, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել սովորողների գեղագիտական հետաքրքրությունների, ճաշակի, արժեքային կողմնորոշումների և մշակութային ակտիվության զարգացմանը։ Գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես անձի համակողմանի զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը չի սահմանափակվում արվեստի մասին գիտելիքների փոխանցմամբ, այլ ներառում է գեղեցիկը նկատելու, ընկալելու, գնահատելու, ստեղծագործաբար վերարտադրելու և առօրյա կյանքում գեղագիտական արժեքներ դրսևորելու կարողությունների ձևավորումը։ ՀՀ հանրակրթական համակարգում նույնպես գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է դաստիարակության կարևոր ուղղություններից մեկը, իսկ դպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների շրջանակում նախատեսվում են մշակութային այցելություններ, գրական ունկնդրումներ, ստեղծագործական և այլ գործունեություններ։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունը պայմանավորված է գյուղական դպրոցի միջավայրով, որն ունի կրթադաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպման իր յուրահատկությունները։ Գյուղական համայնքում դպրոցը հաճախ ոչ միայն կրթական հաստատություն է, այլև մշակութային և հասարակական կյանքի կարևոր կենտրոն, ուստի նրա արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է անմիջականորեն կապված լինել համայնքի մշակութային միջավայրի հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների մակարդակը, նրանց հետաքրքրությունները արվեստի տարբեր տեսակների նկատմամբ, մշակութային միջոցառումներին մասնակցության ակտիվությունը, ստեղծագործական հակումները և գեղագիտական արժեքների ընկալման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ավագ դպրոցական տարիքին, քանի որ այս փուլում զարգանում է սովորողների ինքնուրույն մտածողությունը, արժեքային համակարգը, սեփական դիրքորոշումները ձևավորելու կարողությունը և մշակութային նախասիրությունների գիտակցված ընտրությունը։ Այդ պատճառով գեղագիտական դաստիարակությունը կարող է ավելի արդյունավետ լինել այն դեպքում, երբ աշակերտներին առաջարկվում է ոչ միայն պատրաստի մշակութային բովանդակություն, այլև ինքնուրույն ընտրության, քննարկման, ստեղծագործելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հնարավորություն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արվեստի և գրականության խմբակներ, երաժշտական և թատերական միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ, ստեղծագործական մրցույթներ, գրական քննարկումներ, մշակութային հաստատություններ այցելություններ, էքսկուրսիաներ, ժողովրդական արվեստին և ազգային մշակութային ժառանգությանը նվիրված միջոցառումներ։ ՀՀ գործող կրթական կարգավորումներում ևս դասղեկի գործունեության շրջանակում առանձնացվում են բանավեճերը, դերային խաղերը, ցերեկույթները, մրցույթները, արշավները, պատմամշակութային հաստատություններ այցելությունները և գրական ունկնդրումները՝ որպես սովորողների, այդ թվում՝ գեղագիտական դաստիարակությանը նպաստող միջոցներ։ Գյուղական դպրոցում առանձնահատուկ հնարավորություն կարող է ընձեռել տեղական մշակութային միջավայրի օգտագործումը։ Համայնքի պատմությունը, ժողովրդական ավանդույթները, երգը, պարը, ձեռարվեստը, ճարտարապետական և բնապատմական միջավայրը կարող են վերածվել գեղագիտական դաստիարակության բնական կրթական ռեսուրսների։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գեղագիտական արժեքները կապել աշակերտի սեփական կենսափորձի և համայնքի մշակութային ժառանգության հետ, ինչի շնորհիվ դրանք կարող են դառնալ ավելի հասկանալի և անձնապես նշանակալի։ Հետազոտության մեջ կարող են առանձնացվել նաև մանկավարժական այն պայմանները, որոնք ապահովում են գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետությունը։ Դրանցից կարևոր են աշակերտների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, նրանց հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը, ստեղծագործական նախաձեռնության խրախուսումը, գործունեության բազմազանությունը, ուսուցիչների և ծնողների համագործակցությունը, ինչպես նաև դպրոցի և համայնքի մշակութային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Ժամանակակից կրթական մոտեցումներում ևս ընդգծվում է սովորողի անհատական և տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման, ընտանիքի հետ համագործակցության և բազմազան դաստիարակչական գործունեության կազմակերպման նշանակությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև գեղագիտական դաստիարակության մեթոդների ընտրությունը։ Միայն տեղեկատվական կամ բացատրական մեթոդների կիրառումը կարող է բավարար չլինել գեղագիտական պահանջմունքների իրական ձևավորման համար։ Առավել արդյունավետ կարող են լինել ակտիվ և ստեղծագործական մեթոդները՝ քննարկումները, բանավեճերը, նախագծային աշխատանքները, արվեստի ստեղծագործությունների վերլուծությունը, դերային խաղերը, ստեղծագործական առաջադրանքները և աշակերտների ինքնուրույն նախաձեռնությունները։ Նման գործունեությունը սովորողին դարձնում է ոչ միայն գեղագիտական արժեքների ընկալող, այլև դրանց ստեղծման և գնահատման գործընթացի ակտիվ մասնակից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ուսուցչի դերը։ Մանկավարժը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես գեղագիտական միջավայրի կազմակերպիչ և անձնական օրինակ։ Նրա մշակութային հետաքրքրությունները, հաղորդակցման ոճը, արվեստի նկատմամբ վերաբերմունքը և աշակերտների ստեղծագործական նախաձեռնությունների նկատմամբ աջակցությունը կարող են էապես ազդել դաստիարակության արդյունքների վրա։ Գործնական կարևորություն ունի նաև ծնողների ներգրավումը, քանի որ ընտանիքը նույնպես մասնակցում է երեխայի գեղագիտական ճաշակի և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Աշխատության փորձարարական մասը կարող է ներառել աշակերտների հարցումներ, դիտարկումներ, զրույցներ, ստեղծագործական առաջադրանքների արդյունքների վերլուծություն և տարբեր խմբերի համեմատական ուսումնասիրություն։ Այդ մեթոդների միջոցով հնարավոր է գնահատել սովորողների գեղագիտական պահանջմունքների նախնական մակարդակը, իրականացնել նպատակային մանկավարժական միջամտություն և հետագայում պարզել դրա արդյունավետությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել գյուղական դպրոցների համար արտադասարանական և արտադպրոցական գեղագիտական դաստիարակության ծրագրերի, միջոցառումների համակարգի և մեթոդական առաջարկությունների մշակմամբ։ Դրանք կարող են նպաստել դպրոցական միջավայրի մշակութային հարստացմանը, աշակերտների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանը և համայնքի մշակութային կյանքում նրանց ակտիվ մասնակցությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, դասղեկներին, գեղագիտական դաստիարակության մասնագետներին, դպրոցների կազմակերպիչներին, կրթության կառավարման մասնագետներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու այնպիսի մանկավարժական պայմանների համակարգ, որի միջոցով գյուղական դպրոցի արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է վերածվել ավագ դպրոցականների գեղագիտական պահանջմունքների, ստեղծագործական կարողությունների և մշակութային արժեքների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորման արդյունավետ միջավայրի։