Социально-культурные особ армянской идентичности контексте взаимоотношений личность-этнос

История

Այս աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի վերջի կարևոր քաղաքական շրջանին, երբ ձևավորվեց Լեռնային Ղարաբաղի հայկական պետական կառավարման համակարգը և սկսվեց պետական ինստիտուտների կառուցման գործընթացը։ Գրքում հեղինակը ներկայացնում է 1991 թ. քաղաքական իրադարձությունները՝ կապված Լեռնային Ղարաբաղի անկախության հռչակման հետ, ինչպես նաև այն դժվարին պայմանները, որոնցում նորաստեղծ կառույցները փորձում էին կազմակերպել պետական կյանքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմի, շրջափակման և ներքին կառավարման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հետևյալ հիմնական ուղղությունները․ ԼՂՀ հռչակման քաղաքական և իրավական հիմքերը պետական կառավարման մարմինների ձևավորումը զինված հակամարտության ազդեցությունը պետական շինարարության վրա սոցիալ-տնտեսական պայմանները պատերազմի տարիներին արտաքին քաղաքական և մարդասիրական աջակցությունը Հեղինակը փորձ է անում ցույց տալ, թե ինչպես էր նորաստեղծ վարչակարգը համադրում ռազմական դիմադրությունը և պետական ինստիտուտների ստեղծումը՝ ձևավորելով կառավարման համակարգ դժվարագույն պայմաններում։ Այս ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ այն դիտարկում է պետականության ձևավորման գործընթացը ոչ միայն քաղաքական, այլ նաև սոցիալական և կառավարչական տեսանկյունից։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի կարևորագույն մշակութային կառույցներից մեկի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, նախագծային սկզբունքների, տարածական կազմակերպման և քաղաքաշինական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես թատերական ներկայացումների համար նախատեսված գործառութային կառույց, այլև որպես մայրաքաղաքի ճարտարապետական կերպարը ձևավորող նշանակալի քաղաքաշինական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծային մտածողությանը, կառույցի ընդհանուր հորինվածքին և դրա կապին Երևանի կենտրոնական հատվածի քաղաքաշինական կազմակերպման հետ։ Քննվում են շենքի ծավալատարածական լուծումները, հատակագծային կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը և տարբեր գործառութային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է թատերական կառույցին բնորոշ պահանջների արտահայտումը ճարտարապետության մեջ՝ հանդիսատեսի շարժման կազմակերպումից և դահլիճների կառուցվածքից մինչև բեմական տարածքների, սպասարկման գոտիների և հասարակական հատվածների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական ճարտարապետական սկզբունքների և հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ստեղծագործական համադրման ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են շենքի համաչափությունները, կամարային և սյունաշարային լուծումները, քարե ճակատների մշակումը, զարդաքանդակային տարրերը և դրանց դերը ամբողջական գեղարվեստական կերպարի ձևավորման մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությանը, բաց տարածքների, հրապարակների, կանաչապատման և հետիոտնային ուղղությունների հետ դրա կապերին։ Շենքի դիրքը քաղաքային կառուցվածքում հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել որպես ճարտարապետական գերիշխող տարր և հանրային կյանքի կենտրոններից մեկը։ Քննվում է նաև նախագծի ձևավորման և հետագա իրականացման պատմությունը՝ հաշվի առնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական, վերակառուցման և հարմարեցման աշխատանքների հնարավոր ազդեցությունը սկզբնական ճարտարապետական գաղափարի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել թատերական դահլիճների ակուստիկ, տեսանելիության և հանդիսատեսի սպասարկման պահանջների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ճարտարապետական նախագծման գործառութային խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս կառույցը դիտարկել նաև XX դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի հասարակական ճարտարապետության և քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության, թատերական շենքերի նախագծման և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական ապագայաբանության շրջանակում կանխատեսման տեսական, մեթոդաբանական և ճանաչողական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքական գործընթացների հնարավոր զարգացման ուղղությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում քաղաքական ապագայի վերաբերյալ գիտականորեն հիմնավորված դատողությունների ձևավորման հնարավորություններն ու սահմանափակումներն են, ինչպես նաև քաղաքական երևույթների բարձր փոփոխականության, բազմագործոն բնույթի և անորոշության ազդեցությունը կանխատեսումների վրա։ Քաղաքական կանխատեսումը դիտարկվում է ոչ թե որպես ապագայի միանշանակ որոշում, այլ որպես առկա միտումների, պատճառահետևանքային կապերի, հնարավոր փոփոխությունների և այլընտրանքային սցենարների համակարգված ուսումնասիրություն։ Ժամանակակից ռազմավարական ապագայաբանության մոտեցումները ևս սովորաբար շեշտադրում են ոչ թե մեկ անխուսափելի ապագայի կանխագուշակումը, այլ մի քանի հնարավոր ապագաների ուսումնասիրությունը և դրանց նկատմամբ պատրաստվածության զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանխատեսման օբյեկտի և ժամանակային հորիզոնի սահմանմանը, քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ տեղեկատվության ընտրությանը, փոփոխականների առանձնացմանը և ստացված արդյունքների հավաստիության գնահատմանը։ Քննվում են կանխատեսման տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ՝ միտումների վերլուծությունը, փորձագիտական գնահատումները, սցենարային մեթոդները, համեմատական վերլուծությունը, մոդելավորումը և հավանականային գնահատումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքական կանխատեսումների ստուգելիության խնդիրը, քանի որ գիտական կանխատեսումը պահանջում է հնարավորինս հստակ սահմանված արդյունքներ, ժամանակային շրջանակներ և պայմաններ, որոնց դեպքում հնարավոր կլինի հետագայում գնահատել դրա համապատասխանությունը իրական զարգացումներին։ Ուսումնասիրվում է նաև քաղաքական ապագայի վրա մարդկային ընտրությունների, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների, միջազգային միջավայրի, տնտեսական գործընթացների, տեխնոլոգիական զարգացման և անսպասելի իրադարձությունների ազդեցությունը։ Այս հանգամանքները սահմանափակում են երկարաժամկետ կանխատեսումների որոշակիությունը և մեծացնում այլընտրանքային սցենարների կիրառման նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կանխատեսողի սուբյեկտիվ գնահատականների, տեղեկատվական սահմանափակումների և ճանաչողական կողմնակալությունների հնարավոր ազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական կանխատեսումը կապվում է նաև որոշումների ընդունման և ռազմավարական պլանավորման հետ, քանի որ ապագայի հնարավոր տարբերակների ուսումնասիրությունը կարող է օգտագործվել ռիսկերի, հնարավորությունների և քաղաքական ընտրությունների հետևանքների վերլուծության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքականագիտության, ապագայաբանության, քաղաքական վերլուծության և կանխատեսման մեթոդաբանության մոտեցումները՝ քաղաքական ապագան ներկայացնելով որպես անորոշ և բազմատարբերակ գործընթաց, որի գիտական ուսումնասիրությունը պահանջում է հավանականային, սցենարային և քննադատական մտածողության համատեղ կիրառում։

Другие предметы

Հրատարակությունը նախատեսված է գործիքագործների և հարակից տեխնիկական մասնագիտությունների ներկայացուցիչների համար՝ որպես մասնագիտական գրականության կողմնորոշիչ և ուսումնական-տեղեկատվական աղբյուր։ Այն ներկայացնում է գործիքաշինության, մետաղների մշակման, արտադրական տեխնոլոգիաների, մեքենաների և մեխանիզմների կառուցվածքի, ինչպես նաև գործիքների նախագծման, պատրաստման և շահագործման վերաբերյալ համապատասխան գրականության հանձնարարական ցանկ։ Նյութը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով ծանոթանալու մասնագիտական գրքերին, ձեռնարկներին, տեղեկատուներին և այլ հրատարակություններին, որոնք կարող են անհրաժեշտ լինել գործիքագործի առօրյա աշխատանքում, մասնագիտական գիտելիքների խորացման և գործնական խնդիրների լուծման ընթացքում։ Ցանկում ընդգրկված գրականությունը կարող է ընդգրկել կտրող գործիքների տեսակներն ու կիրառությունը, նյութերի հատկությունները, մետաղների մեխանիկական մշակման եղանակները, հաստոցների աշխատանքային սկզբունքները, չափման և վերահսկման մեթոդները, տեխնիկական գծագրությունը, գործիքների սրման և վերականգնման գործընթացները, ինչպես նաև արտադրության կազմակերպման և աշխատանքի անվտանգության հարցերը։ Հանձնարարական ցանկի հիմնական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն մասնագիտական գրականության ընտրությունը դարձնում է ավելի նպատակային՝ օգնելով ընթերցողին արագ գտնել իրեն անհրաժեշտ թեմային համապատասխան աղբյուրներ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել ինչպես գործող գործիքագործների, այնպես էլ տեխնիկական ուսումնական հաստատությունների ուսանողների, արտադրական ոլորտի աշխատողների, վարպետների և տեխնիկական մասնագիտություններ ուսումնասիրող անձանց համար։ Այն կարող է ծառայել որպես ինքնակրթության, մասնագիտական վերապատրաստման և գործնական աշխատանքում անհրաժեշտ տեղեկությունների որոնման օժանդակ միջոց՝ նպաստելով գործիքաշինության ոլորտում մասնագիտական գիտելիքների համակարգմանը և կատարելագործմանը։

Культура

Գրքում XIX դարի վերջին եւ XX դարի սկզբին հայ ժողովրդի մղած ազատամարտի հերոս Անդրանիկ Օզանյանի (1865-1927) կյանքի ու գործունեության համակողմանի պատմությունն է: Նրանում հերոսը ոչ միայն զինվոր է ու զորավար, այլեւ հասարակական-քաղաքակւսն գործիչ' իր ինքնաբուխ հայացքներով եւ ուրույն անհատականությամբ: Առկա են հերոսի կյանքի ուրախ ու տխուր էջերը, նրան առարկողներն ու առարկությունները: Պատմության ատաղձը հրատարակված ու անտիպ վավերագրերն են, հուշերն ու մամուլի ընձեռած նյութերը:

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր ճարտարապետի ստեղծագործական գործունեության, մասնագիտական մտածողության և հայկական ճարտարապետության զարգացման մեջ ունեցած ներդրման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում է նրա ստեղծագործական ուղու ձևավորումը՝ այն դիտարկելով 20-րդ դարի հայկական ճարտարապետության պատմական և գեղարվեստական զարգացումների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ժամանակաշրջաններում նախագծված հասարակական և բնակելի կառույցներին, դրանց տարածական կազմակերպմանը, ծավալային լուծումներին, ճարտարապետական հորինվածքին և ազգային ճարտարապետական ավանդույթների ստեղծագործական վերաիմաստավորմանը։ Քննվում է դասական ճարտարապետական սկզբունքների և հայկական պատմական ճարտարապետությունից բխող ձևերի փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով դրանց դրսևորումները հեղինակի նախագծային մտածողության մեջ։ Կարևորվում է նաև ճարտարապետի մասնակցությունը Երևանի քաղաքային միջավայրի ձևավորմանը, որտեղ առանձին կառույցներ ոչ միայն ինքնուրույն ճարտարապետական արժեք են ներկայացնում, այլև ընդգրկվում են քաղաքի ընդհանուր տարածական ու գեղարվեստական համակարգում։ Ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նախագծային մոտեցումների փոփոխություններին, ճարտարապետական լեզվի զարգացմանը և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական ու գեղագիտական պահանջների ազդեցությանը։ Առանձին ուշադրության են արժանանում Հայաստանի գիտական և հասարակական նշանակության կառույցների նախագծերը, որոնց միջոցով արտահայտվել են ներկայացուցչական ճարտարապետության, գործառական նպատակահարմարության և ազգային ձևերի համադրման սկզբունքները։ Դիտարկվում է նաև այլ ճարտարապետների հետ ստեղծագործական համագործակցության նշանակությունը, որը բնորոշ էր մի շարք խոշոր քաղաքաշինական և հասարակական նախագծերի իրականացմանը։ Ժառանգության գնահատումը ներառում է ոչ միայն իրականացված կառույցները, այլև նախագծային գաղափարները, մասնագիտական սկզբունքները և այն ազդեցությունը, որը նրա գործունեությունն ունեցել է հայկական խորհրդային շրջանի ճարտարապետական դպրոցի զարգացման վրա։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու ճարտարապետի ստեղծագործական դիմանկարը և նրա աշխատանքների տեղը հայկական ճարտարապետության պատմության մեջ՝ ընդգծելով ավանդույթի, ժամանակակից նախագծային պահանջների և քաղաքային միջավայրի միջև ներդաշնակ հարաբերություններ ստեղծելու ձգտումը։