ՀՀ սահմանադրությունը և տեղական ինքնակառավարման ձևավորման ու զարգացման հիմնահարցերը

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գործադիր իշխանության գործունեության կատարելագործման ուղիների և էլեկտրոնային կառավարության ներդրման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է գործադիր իշխանության դերը պետական կառավարման համակարգի արդյունավետության, հանրային քաղաքականության իրականացման և քաղաքացիներին պետական ծառայությունների մատուցման գործընթացներում՝ ուշադրություն դարձնելով կառավարման կազմակերպական, իրավական և տեխնոլոգիական բաղադրիչներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են գործադիր մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման, կառավարման գործընթացների օպտիմալացման, պետական կառավարման թափանցիկության և հաշվետվողականության ամրապնդման, ինչպես նաև պետական կառավարման տարբեր օղակների միջև համագործակցության բարելավման հնարավորությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում էլեկտրոնային կառավարության ձևավորմանը՝ որպես պետական կառավարման արդիականացման և քաղաքացիների համար ծառայությունների մատչելիության բարձրացման կարևոր ուղղության։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ պետական ծառայությունների թվայնացման, էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության, պետական տեղեկատվական համակարգերի փոխգործելիության, տվյալների կառավարման և առցանց ծառայությունների զարգացման հարցերին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են էլեկտրոնային կառավարության ներդրման ընթացքում առաջացող տեխնիկական, իրավական, կազմակերպական և մարդկային ռեսուրսների հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև թվային անհավասարության, տեղեկատվական անվտանգության և անձնական տվյալների պաշտպանության հարցերը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև քաղաքացիների և պետական մարմինների փոխհարաբերությունների կատարելագործումը՝ թվային գործիքների միջոցով հանրային մասնակցության, հետադարձ կապի և տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման մասնագետների, պետական ծառայողների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել ՀՀ գործադիր իշխանության գործունեության կատարելագործման և թվային կառավարման համակարգերի զարգացման փոխկապակցված խնդիրների վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է գործադիր իշխանության աշխատանքը դարձնել առավել արդյունավետ, արագ, թափանցիկ և քաղաքացիների կարիքներին արձագանքող՝ միաժամանակ ապահովելով էլեկտրոնային կառավարության կայուն և արդյունավետ ներդրում։

История

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգի համապարփակ պատմաաշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական նկարագիրը՝ որպես Ռուսական կայսրության կարևոր վարչատարածքային միավորներից մեկը Կովկասում, ընդգրկելով նրա ձևավորման պատմական նախադրյալները, վարչական կառուցվածքը, բնակչության էթնիկ կազմը և տնտեսական զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Նահանգը ձևավորվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և իր կենտրոնով՝ Ելիզավետպոլ քաղաքով (ներկայիս Գյանջա), դարձել է տարածաշրջանային կառավարման, առևտրի և մշակութային փոխազդեցությունների կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ մանրամասնորեն ներկայացվում են նահանգի բնական պայմանները՝ լեռնային և հարթավայրային գոտիների համադրությամբ, կլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսության զարգացման վրա, որտեղ հիմնական տեղ են զբաղեցրել հացահատիկային մշակաբույսերը, այգեգործությունը, խաղողագործությունը և անասնապահությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է նահանգի տնտեսական ենթակառուցվածքը՝ ներառյալ ճանապարհային ցանցի զարգացումը, շուկաների ձևավորումը և Կովկասյան երկաթուղու ազդեցությունը տարածաշրջանի ինտեգրման վրա համառուսական տնտեսական համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմազգ բնակչության կառուցվածքին, որտեղ համակեցել են տարբեր էթնիկ և կրոնական խմբեր, ինչը ձևավորել է բարդ սոցիալական հարաբերությունների համակարգ և երբեմն նաև հակասություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև վարչական կառավարման մեխանիզմներին, դատական և հարկային համակարգերին, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման սահմանափակ ձևերին, որոնք բնորոշ էին կայսերական կառավարման մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Ելիզավետպոլի նահանգը ներկայացնում է որպես անցումային տարածաշրջան՝ որտեղ համադրվել են ավանդական գյուղատնտեսական տնտեսությունը, կայսերական վարչական վերահսկողությունը և աստիճանական արդիականացման գործընթացները, ձևավորելով Կովկասի պատմական զարգացման կարևոր շերտերից մեկը։

История

Գիրքը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների վերաբերյալ ընթացիկ մատենագիտական տեղեկություններ՝ ծառայելով որպես գիտական, մշակութային և տեղեկատվական կարևոր աղբյուր։ Աշխատանքում համակարգված ձևով ներկայացվում են հայ գրականության, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի և մշակութային այլ ոլորտների վերաբերյալ լույս տեսած գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները և այլ հրատարակչական նյութերը։ Տեղեկատուն նպատակ ունի ապահովել ընթերցողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին արդի գրականության մասին ամբողջական պատկերացում՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու օգտագործումը։ Գրքում ընդգրկված նյութերը դասակարգվում և ներկայացվում են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով հետևելու հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության նոր միտումներին, գիտական հրապարակումների զարգացմանը և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման ընթացքին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի մատենագիտական տեղեկատվության պահպանման, տարածման և գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գիտնականների, ուսանողների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ մշակույթի վերաբերյալ նորագույն գրականությամբ և գիտական աղբյուրներով։

История

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության կրած աղետների պատճառների և Սասունի ավերածությունների համար պատասխանատվության պատմաքաղաքական ու հասարակական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում XIX դարի վերջի Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում տիրող քաղաքական, վարչական և սոցիալ-տնտեսական իրավիճակն է, ինչպես նաև այդ պայմանների ազդեցությունը հայ բնակչության անվտանգության և կենսապայմանների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սասունի իրադարձություններին, որոնք կապված էին հարկային ճնշումների, տեղական իշխանությունների և զինված ուժերի գործողությունների, բնակչության ինքնապաշտպանության և դրա հետևանքով ծագած ռազմական բախումների հետ։ Աշխատանքում կարող են քննության առնվել Սասունի բնակչության նկատմամբ կիրառված բռնությունների, բնակավայրերի ավերման, մարդկային կորուստների և տեղահանությունների մասին ժամանակակից վկայությունները, ինչպես նաև դրանց արձագանքը Օսմանյան կայսրության ներսում և եվրոպական տերությունների շրջանում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է պատասխանատվության հարցի ուսումնասիրությունը՝ պետական իշխանությունների, տեղական վարչական մարմինների և ռազմական ուժերի գործողությունների համատեքստում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել ժամանակաշրջանի փաստագրական աղբյուրներում առկա տեղեկությունները, դրանց հեղինակների դիրքորոշումները և հետագա պատմագրական մեկնաբանությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայկական հարցի միջազգայինացման գործընթացին և Սասունի դեպքերի ազդեցությանը եվրոպական դիվանագիտական օրակարգի վրա։ Սասունի իրադարձությունները հետագայում դարձան Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակի վերաբերյալ միջազգային քննարկումների կարևոր փաստարկներից մեկը և նպաստեցին բարենորոգումների պահանջների ու հայկական հարցի շուրջ դիվանագիտական ճնշման ուժեղացմանը։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել որպես իր ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական ընկալումներն արտացոլող սկզբնաղբյուր, հատկապես եթե այն ուսումնասիրվում է այլ արխիվային փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների, մամուլի հրապարակումների և վկայությունների հետ համադրությամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմության, Հայկական հարցի, Օսմանյան կայսրության պատմության, Սասունի պատմության, ցեղասպանագիտության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

История

Պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1991–1995 թվականներին հետխորհրդային տարածքում նոր միջպետական համագործակցության համակարգի ձևավորման և այդ գործընթացների համատեքստում հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված քաղաքական պայմանները, նախկին խորհրդային հանրապետությունների միջև նոր հարաբերությունների հաստատման գործընթացները և բազմակողմ համագործակցության մեխանիզմների ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և անվտանգության ոլորտներում հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղություններին։ Վերլուծվում են երկկողմ հարաբերությունների ձևավորման վրա ազդող տարածաշրջանային գործընթացները, միջպետական համաձայնությունների նշանակությունը և համագործակցության ինստիտուցիոնալ հիմքերի ստեղծումը։ Քննարկվում է նաև հետխորհրդային ինտեգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը Հայաստանի արտաքին հարաբերությունների և տարածաշրջանային փոխգործակցության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու հետխորհրդային առաջին տարիներին հայ-ռուսական հարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկությունների և դրանց զարգացման քաղաքական միջավայրի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, միջազգային հարաբերությունների և հետխորհրդային տարածքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Политология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է անձի քաղաքական ազատության դերին որպես ժողովրդավարական համախմբման հիմնական պայման Հայաստանի Հանրապետությունում։ Գրքում ներկայացվում են քաղաքական ազատության տեսական հիմքերը, դրա կապը ժողովրդավարության, իրավական պետության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման հետ։ Հեղինակը վերլուծում է ՀՀ քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով խոսքի, հավաքների, ընտրությունների և քաղաքական մասնակցության ազատությունների նշանակությունը ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման գործընթացում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև քաղաքական մշակույթի ձևավորման խնդիրները, քաղաքացիների մասնակցության մակարդակը, կուսակցական համակարգի ազդեցությունը և պետական ինստիտուտների դերը քաղաքական ազատությունների ապահովման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդավարական համախմբման գործընթացին, քաղաքական ազատությունների սահմանափակումների և երաշխիքների հավասարակշռությանը, ինչպես նաև ինստիտուցիոնալ կայունության ապահովման մեխանիզմներին։ Գիրքը նախատեսված է քաղաքագետների, իրավաբանների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և կիրառական վերլուծություն քաղաքական ազատության և ժողովրդավարական զարգացման փոխկապակցվածության վերաբերյալ ՀՀ համատեքստում։