Супрабульбарные и нейрохимические механизмы регуляции активности дыхательных нейронов продолговатого мозга

Математика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ոչ հարթ օպտիմալացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բազմարժեք արտապատկերումների տեսության շրջանակում, և կենտրոնանում է «վրանների մեթոդի» կիրառման վրա։ Աշխատանքի հիմնական թեման մաթեմատիկական օպտիմալացման այն խնդիրներն են, որոնցում նպատակային ֆունկցիաները կամ սահմանափակումները կարող են չունենալ սովորական ածանցյալներ, իսկ համապատասխան լուծումների կամ թույլատրելի կետերի նկարագրության համար անհրաժեշտ է աշխատել մի քանի հնարավոր արժեքներ ունեցող արտապատկերումների հետ։ Բազմարժեք արտապատկերումը յուրաքանչյուր մուտքային տարրի համապատասխանեցնում է ոչ թե մեկ, այլ արժեքների բազմություն, ինչի պատճառով դասական ֆունկցիոնալ և դիֆերենցիալ մոտեցումները հաճախ բավարար չեն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նման օբյեկտների երկրաչափական և անալիտիկ հատկությունները, ինչպես նաև դրանց միջոցով օպտիմալացման խնդիրների ձևակերպման ու լուծման հնարավորությունները։ Վրանների մեթոդը դիտարկվում է որպես գործիք, որը թույլ է տալիս ուսումնասիրել բազմարժեք արտապատկերումների տեղային կառուցվածքը և կառուցել համապատասխան մոտարկումներ կամ երկրաչափական պայմաններ։ Հատուկ նշանակություն ունեն ոչ հարթ խնդիրների համար կիրառելի ընդհանրացված ածանցյալների, տանգենսային և նորմալ կոնների, տեղային մոտարկումների և այլ ընդհանրացված վերլուծական միջոցների գաղափարները։ Այսպիսի մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ օպտիմալության անհրաժեշտ պայմաններ նույնիսկ այն դեպքերում, երբ դասական Ֆերմայի կամ Լագրանժի պայմանները ուղղակիորեն կիրառելի չեն։ Աշխատանքի շրջանակում քննարկվող մոտեցումը կարող է օգտագործվել նաև սահմանափակումներով օպտիմալացման խնդիրների, դիֆերենցիալ ներառումների և բազմարժեք օպերատորներով նկարագրվող մաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրության համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե ինչ պայմաններում է հնարավոր բազմարժեք արտապատկերումների հատկությունները կապել օպտիմալ լուծումների գոյության, կայունության և բնութագրման հետ։ Ներկայացված տեսական արդյունքները հատկապես արժեքավոր են ֆունկցիոնալ վերլուծության, ոչ հարթ անալիզի և օպտիմալացման ժամանակակից տեսության տեսանկյունից, քանի որ դրանք ընդլայնում են դասական մեթոդների կիրառելիության շրջանակը դեպի ավելի բարդ և ոչ կանոնավոր մաթեմատիկական համակարգեր։ Աշխատանքը նախատեսված է հիմնականում մաթեմատիկայի և կիրառական մաթեմատիկայի մասնագետների, հետազոտողների, ասպիրանտների և այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ոչ հարթ օպտիմալացմամբ, բազմարժեք արտապատկերումների տեսությամբ և ընդհանրացված դիֆերենցիալ մեթոդներով։

Философия

Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը վերաբերում է այն հարցերի համակարգին, որոնք ուսումնասիրում են մարդու իմացության բնույթը, աղբյուրները, հնարավորությունները և սահմանները։ Այս մոտեցման հիմնական առանձնահատկություններից է այն, որ այն փորձում է հասկանալ ոչ միայն այն, թե ինչ ենք մենք ճանաչում, այլ նաև՝ ինչպես և ինչ պայմաններում է հնարավոր ճանաչումը ընդհանրապես։ Փիլիսոփայական իմացաբանությունը տարբերում է ճանաչողության հիմնական աղբյուրները՝ զգայական փորձը և բանականությունը, որոնց հարաբերակցության շուրջ ձևավորվել են տարբեր ուղղություններ, օրինակ՝ էմպիրիզմը, որը առաջնային է համարում փորձը, և ռացիոնալիզմը, որը կարևորում է բանական մտածողությունը։ Ճանաչողության գործընթացը դիտարկվում է նաև որպես ակտիվ, ստեղծագործական գործողություն, որտեղ սուբյեկտը ոչ միայն արտացոլում է իրականությունը, այլ նաև որոշ չափով կառուցում է այն իր ընկալումների միջոցով։ Կարևոր առանձնահատկություն է նաև ճշմարտության խնդիրը՝ ինչն է համարվում ճշմարիտ գիտելիք և ինչ չափանիշներով է այն ստուգվում, ինչի շուրջ գոյություն ունեն տարբեր մոտեցումներ՝ համապատասխանության, համահունչության և պրագմատիկ ճշմարտության տեսությունները։ Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը նաև ուսումնասիրում է գիտելիքի սահմանները՝ հարցադրելով, թե արդյոք մարդը կարող է ամբողջությամբ ճանաչել իրականությունը, թե նրա իմացությունը միշտ մնում է մասնակի և պայմանական։ Այս մոտեցումը մեծապես տարբերվում է մասնագիտական գիտություններից նրանով, որ այն ոչ միայն նկարագրում է ճանաչման մեխանիզմները, այլ նաև քննադատական կերպով վերլուծում է հենց գիտելիքի հիմքերը և վավերականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը մարդու մտքի և իրականության փոխհարաբերության խորքային ուսումնասիրություն է, որը փորձում է բացահայտել գիտելիքի հնարավորության և սահմանների հիմնարար սկզբունքները։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի քաղաքային բնակելի շինությունների ճարտարապետական և հատակագծային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի, Գյումրու և Վանաձորի օրինակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են քաղաքային բնակելի միջավայրի ձևավորման պատմական, սոցիալական, կլիմայական և քաղաքաշինական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բնակելի շենքերի տարածական կազմակերպման և ճարտարապետական կերպարի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակելի շենքերի հատակագծային կառուցվածքին, բնակարանների ներքին կազմակերպմանը, սենյակների փոխկապակցվածությանը, բնական լուսավորության և օդափոխության լուծումներին, շենքերի կողմնորոշմանը և քաղաքային կառուցապատման համակարգում դրանց տեղադրմանը։ Աշխատանքում համեմատականորեն ուսումնասիրվում են երեք քաղաքների բնակելի ճարտարապետության առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրանց տարբեր պատմական զարգացման ուղիները, տեղական շինարարական ավանդույթները, բնակլիմայական պայմանները և քաղաքային միջավայրի կառուցվածքը։ Կարևորվում է նաև բնակելի շենքերի ճարտարապետական լուծումների փոփոխությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում և բնակչության կենսակերպի, ընտանիքի կառուցվածքի ու սոցիալական պահանջների ազդեցությունը բնակելի տարածքների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի քաղաքային բնակելի ճարտարապետության ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղային տարբերությունները, ինչպես նաև գնահատելու ժամանակակից բնակելի միջավայրի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, նախագծողներին, շինարարության և անշարժ գույքի ոլորտի մասնագետներին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Математика

Այս աշխատանքը նվիրված է կառուցվածքային մեխանիկայի այն բարդ խնդիրների ուսումնասիրությանը, որոնք վերաբերում են ձողերի և թիթեղների կայունությանը հետևող (կոնսերվատիվ չլինող) սեղմող ուժերի ազդեցության տակ։ Այն դիտարկում է այն դեպքերը, երբ արտաքին բեռը ոչ միայն ուղղահայաց է կիրառվում կառուցվածքի վրա, այլ նաև փոխում է իր ուղղությունը կառուցվածքի դեֆորմացիայի ընթացքում՝ ստեղծելով հետևող ուժերի յուրահատուկ ազդեցություն, որը կարող է զգալիորեն փոխել կայունության կորուստի բնույթը։ Աշխատությունում վերլուծվում են կայունության կորուստի հիմնական ձևերը՝ բեկում, ծռում և տեղային անկայունություն, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը նյութի հատկություններից, երկրաչափական պարամետրերից և սահմանային պայմաններից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մաթեմատիկական մոդելների կիրառմանը՝ դիֆերենցիալ հավասարումների, էներգետիկ մեթոդների և թվային հաշվարկների միջոցով կայունության շեմերի որոշման համար։ Քննարկվում են նաև այն դեպքերը, երբ համակարգի վարքը դառնում է ոչ գծային, և փոքր խանգարումները կարող են բերել մեծ դեֆորմացիաների, ինչը կարևոր է ինժեներական նախագծման մեջ անվտանգության ապահովման համար։ Աշխատությունը ունի կիրառական նշանակություն մեքենաշինության, ավիաշինության և շինարարական կոնստրուկցիաների նախագծման ոլորտներում, քանի որ օգնում է կանխատեսել կառուցվածքների վարքը բարդ բեռնվածության պայմաններում և բարձրացնել դրանց հուսալիությունը։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ ազգային-հեղափոխական շարժման նշանավոր գործիչներից մեկի՝ Ստեփան Զորյան-ի կյանքի ուղուն, հասարակական-քաղաքական գործունեությանը և գաղափարական ժառանգությանը։ Աշխատությունում դիտարկվում են նրա մասնակցությունը հայ ազգային ազատագրական շարժման կազմակերպմանը, կուսակցական գործունեության ձևավորմանը և քաղաքական պայքարի ռազմավարությունների մշակմանը XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հեղափոխական գործընթացների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա կազմակերպչական աշխատանքին, քաղաքական մտածողության առանձնահատկություններին և տարբեր պատմական փուլերում ցուցաբերած առաջնորդական դերակատարությանը։ Քննարկվում են նաև նրա գործունեության ազդեցությունը հայկական քաղաքական մտքի զարգացման, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և ազատագրական շարժումների պատմության վրա։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել նրա կենսագրությունը որպես կարևոր էջ հայ քաղաքական և հասարակական պատմության մեջ։

Математика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է որոշ օրթոնորմավորված սպլայնային համակարգերով կառուցվող շարքերի զուգամիտության և միակության հարցերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սպլայնային համակարգերի միջոցով ֆունկցիաների ներկայացման հնարավորությունները և այդ ներկայացումների մաթեմատիկական հատկությունները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով շարքերի զուգամիտության պայմաններին ու սահմանային վարքին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում օրթոնորմավորված համակարգերի կառուցվածքին, քանի որ օրթոնորմավորվածությունը կարևոր դեր է կատարում ֆունկցիաների տարրալուծման, գործակիցների որոշման և ներկայացումների կայունության ուսումնասիրության մեջ։ Քննության են առնվում այն պայմանները, որոնց դեպքում սպլայնային շարքերի մասնակի գումարները զուգամիտում են համապատասխան ֆունկցիային կամ որոշակի ֆունկցիոնալ տարածության տարրին, ինչպես նաև զուգամիտության տարբեր ձևերը՝ կախված ուսումնասիրվող տարածությունից և կիրառվող նորմից։ Աշխատության մյուս կարևոր ուղղությունը շարքերի ներկայացման միակության խնդիրն է, մասնավորապես՝ ինչ պայմաններում է ֆունկցիայի համապատասխան սպլայնային տարրալուծումը որոշվում միարժեքորեն և երբ կարող են առաջանալ տարբեր ներկայացումներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են կիրառվել ֆունկցիոնալ անալիզի, մոտարկման տեսության, օրթոգոնալ համակարգերի և սպլայնների տեսության մեթոդներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու օրթոնորմավորված սպլայնային համակարգերի մաթեմատիկական հատկությունները և դրանց միջոցով ֆունկցիաների ներկայացման տեսական հիմքերը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն նաև թվային անալիզի և ֆունկցիաների մոտարկման կիրառական խնդիրների համար, որտեղ սպլայնները լայնորեն օգտագործվում են բարդ ֆունկցիաների արդյունավետ ներկայացման և հաշվարկային մոտարկման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկական անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի մասնագետների, մոտարկման տեսությամբ զբաղվող հետազոտողների, մաթեմատիկոսների, ասպիրանտների, մագիստրանտների և օրթոգոնալ համակարգերի ու սպլայնների տեսությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։