Ռոստոմ (Ստեփան Զորյան). կյանքը և գործը

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը հայոց լեզվի քերականական համակարգի ընդարձակ ուսումնասիրություն և ուսուցողական շարադրանք է, որի նպատակն է ներկայացնել լեզվի կառուցվածքը, քերականական կանոններն ու դրանց կիրառության սկզբունքները։ Նման ձեռնարկները սովորաբար անդրադառնում են հնչյուններին, վանկերին, բառերի կազմությանը, խոսքի մասերին, դրանց քերականական հատկանիշներին, հոլովման ու խոնարհման ձևերին և նախադասության կառուցման օրինաչափություններին։ Այսպիսի համակարգված ներկայացումը սովորողին հնարավորություն է տալիս ոչ միայն մտապահելու առանձին կանոններ, այլև հասկանալու լեզվական երևույթների փոխկապակցվածությունը և դրանց գործառույթը խոսքում։ Քերականական գիտելիքի յուրացումը կարևոր նշանակություն ուներ գրագետ գրավոր խոսքի ձևավորման, ընթերցանության և գրական հայերենի կանոնների պահպանման համար։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև հայագիտական կրթության զարգացման համատեքստում, երբ լեզվի ուսուցումն ու քերականական նկարագրությունը կարևոր միջոցներ էին ազգային գրավոր մշակույթի շարունակականությունն ապահովելու համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայոց լեզվի պատմական քերականության, 19-րդ դարի կրթական համակարգի, լեզվաբանական մտքի և հայերեն ուսումնական գրականության զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Պարսկաստանում տեղի ունեցած ժողովրդավարական շարժումը, որի նպատակն էր սահմանադրության ընդունումը, միապետական իշխանության սահմանափակումը և պետական բարեփոխումների իրականացումը։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հեղափոխության պատճառները Սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամ, քաղաքական անարդարություն և հասարակական դժգոհություն։ Սահմանադրական շարժում Պայքար սահմանադրության ընդունման և խորհրդարանի (մեջլիս) ստեղծման համար։ Հայերի մասնակցությունը Հրաչիկ Սիմոնյան-ի ուսումնասիրությամբ՝ հայ համայնքները ակտիվ մասնակցություն են ունեցել հեղափոխական շարժումներին, մամուլին և քաղաքական կազմակերպություններին։ Քաղաքական և ռազմական զարգացումներ Հեղափոխական և հակահեղափոխական ուժերի պայքարը, ներքին բախումները։ Հեղափոխության հետևանքները Սահմանադրության հաստատում, բայց նաև երկարատև անկայունություն տարածաշրջանում։

Մաթեմատիկա

Фрактальная геометрия природы աշխատությունը գիտահանրամատչելի և մաթեմատիկական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է բնության ձևերի և կառուցվածքների նկարագրման նոր մոտեցում՝ հիմնված ֆրակտալ երկրաչափության գաղափարների վրա, այն բացատրում է, թե ինչպես են բարդ բնական օբյեկտները՝ լեռների ռելիեֆը, գետային ցանցերը, ամպերը, ափագծերը, ծառերի ճյուղավորումը և կենսաբանական կառուցվածքները, հաճախ ունենում ինքնանմանություն և կրկնվող օրինաչափություններ տարբեր մասշտաբներում, գիրքը մանրամասն ներկայացնում է ֆրակտալների հիմնական հասկացությունները, Մանդելբրոտի կողմից ձևավորված տեսության հիմքերը, ֆրակտալ չափողականության գաղափարը և դրա կիրառությունները ֆիզիկայում, կենսաբանությունում, համակարգչային գրաֆիկայում և քաոսի տեսությունում, միաժամանակ ընդգծելով, որ դասական էվկլիդյան երկրաչափությունը հաճախ բավարար չէ բնության բարդ ձևերը նկարագրելու համար, և ֆրակտալ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ մոդելավորել բնական երևույթների կառուցվածքը և դինամիկան։

Գրականություն

Ստեղծագործության հիմքում Աստվածաշնչի Ծննդոց գրքում ներկայացված Աբելի մահվան պատմությունն է՝ մարդկության վաղ շրջանի ամենախորհրդանշական և բարոյական իմաստով ծանր դրվագներից մեկը։ Աբելի և նրա եղբայր Կայենի պատմության միջոցով բացահայտվում են եղբայրական հարաբերությունների խաթարման, նախանձի, վիրավորված ինքնասիրության, զայրույթի և չարիքի աստիճանական զարգացման թեմաները։ Աբելի կերպարը խորհրդանշում է անմեղությունը, հավատարմությունն ու բարեպաշտությունը, իսկ նրա ողբերգական վախճանը դառնում է մարդկային մեղքի և բռնության հետևանքների մասին մտորելու առիթ։ Քնարական և պատմողական ձևերի համադրությամբ նման բնույթի երկերը սովորաբար ոչ միայն վերապատմում են աստվածաշնչյան իրադարձությունը, այլև այն վերածում են բարոյական խրատի՝ ընթերցողին ուղղորդելով խորհելու մարդկային խղճի, եղբայրասիրության, պատասխանատվության և ներողամտության մասին։ Ստեղծագործության ողբերգական տրամադրությունը հնարավորություն է տալիս ընդգծելու անմեղ զոհի ճակատագրի նկատմամբ կարեկցանքը և դատապարտելու նախանձից ու չար կամքից ծնվող գործողությունները։ Այն նաև առիթ է անդրադառնալու աստվածային արդարության, մեղքի և հատուցման գաղափարներին։ Այսպիսով, երկը միավորում է աստվածաշնչյան պատումի կրոնական նշանակությունն ու գեղարվեստական վերամշակումը՝ ներկայացնելով մարդկային բնավորության հակասությունները, բարոյական ընտրության հետևանքները և եղբայրական սիրո խախտման ողբերգական արդյունքները։

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների «ֆիզիկական կուլտուրա» առարկայի շրջանակում գիտելիքների ձևավորման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են տարիքային առանձնահատկությունները, շարժողական և ճանաչողական զարգացման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացում ֆիզիկական դաստիարակության դիդակտիկական սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է ուսուցման արդյունավետ մեթոդները՝ ներառյալ խաղային գործունեությունը, շարժողական վարժությունների համակարգված կիրառումը, ինտերակտիվ և համագործակցային ուսուցման ձևերը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ուսումնական նյութի մատչելիության ապահովման, սովորողների մոտ շարժողական հմտությունների և գիտելիքների միաժամանակյա ձևավորման, ինչպես նաև ուսուցման մոտիվացիայի բարձրացման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասի կառուցվածքին, ուսուցչի մեթոդական դերին և գնահատման չափանիշների կիրառմանը ֆիզիկական կուլտուրայի դասավանդման գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, սպորտային մանկավարժության մասնագետների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ կրտսեր դպրոցականների գիտելիքների ձևավորման արդյունավետ կազմակերպման համար։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի քերականության ուսումնասիրությանը և նախատեսված է հայերենի կառուցվածքի, լեզվական կանոնների ու գրավոր խոսքի առանձնահատկությունների ուսուցման համար։ Վերնագրում օգտագործված «դպրություն» բառը կապված է ուսուցման և կրթության հասկացությունների հետ, իսկ «նոր քերականություն հայերենի» ձևակերպումը ցույց է տալիս, որ գիրքը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնելու հայոց լեզվի քերականական գիտելիքները։ Քերականական աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեն լեզվի ուսուցման գործընթացում, քանի որ բացատրում են բառերի կազմությունը, խոսքի մասերի առանձնահատկությունները, բառերի փոփոխման ձևերը, նախադասությունների կառուցման սկզբունքները և գրավոր խոսքի ճիշտ կիրառության կանոնները։ Հայոց լեզվի քերականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու լեզվի ներքին կառուցվածքը, տարբեր լեզվական միավորների փոխհարաբերությունները և այն օրինաչափությունները, որոնց միջոցով բառերը միավորվում են իմաստալից արտահայտությունների ու նախադասությունների մեջ։ Նման դասագրքերում սովորաբար կարևոր տեղ են զբաղեցնում հնչյունների և տառերի ուսումնասիրությունը, վանկերի ու բառերի կազմությունը, գոյականի, ածականի, դերանվան, թվականի, բայի և այլ խոսքի մասերի քերականական հատկանիշները, ինչպես նաև բառերի հոլովման ու խոնարհման ձևերը։ Քերականական կանոնների համակարգված ներկայացումը սովորողին օգնում է տարբերակել բառերի գործառույթները, ճիշտ կիրառել լեզվական ձևերը և ավելի հստակ արտահայտել մտքերը թե՛ բանավոր, թե՛ գրավոր խոսքում։ Հայերենի ուսուցման համար նախատեսված աշխատությունները կարող էին ներառել նաև ուղղագրության, կետադրության, շարահյուսության և գրավոր շարադրանքի հետ կապված բացատրություններ՝ նպաստելով լեզվական գրագիտության զարգացմանը։ Քերականական գիտելիքների յուրացումը կարևոր է ոչ միայն դպրոցական կրթության, այլև գրական տեքստերի ընթերցման, գրավոր հաղորդակցության և լեզվի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար։ XIX դարում հայերեն քերականական գրքերի հրատարակությունը կապված էր հայ կրթական կյանքի ընդլայնման, դպրոցների գործունեության և մայրենի լեզվի ուսուցման մեթոդների կատարելագործման հետ։ Այդ ժամանակաշրջանում հայերենով դասագրքերի և ուսումնական ձեռնարկների ստեղծումը կարևոր միջոց էր կրթությունը կազմակերպելու, լեզվական գիտելիքները սերունդներին փոխանցելու և գրավոր լեզվի միասնականությանն աջակցելու համար։ Հայկական կրթական միջավայրում քերականական աշխատությունները նպաստում էին լեզվի կանոնների ուսուցմանը, ընթերցանության ու գրավոր խոսքի զարգացմանը և հայերենով գիտելիքներ ստանալու հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Կ. Պոլիսը հայ մշակութային և կրթական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ գործել են հայկական դպրոցներ, տպարաններ և հրատարակչական հաստատություններ։ Այդ միջավայրում լույս տեսած ուսումնական գրքերը շրջանառվել են կրթական ու մտավորական շրջանակներում և մասնակցել հայերեն տպագիր գրքի զարգացմանը։ Նման աշխատությունների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրանց ուսուցողական նշանակությամբ, այլև լեզվաբանական մտքի պատմության համար ունեցած կարևորությամբ։ Դրանք կարող են տեղեկություններ հաղորդել այն մասին, թե ինչպես էին տվյալ ժամանակաշրջանում դասակարգվում քերականական երևույթները, ինչ տերմինաբանություն էր կիրառվում, ինչպես էին բացատրվում լեզվական կանոնները և ինչ մեթոդներով էին կազմակերպվում հայերենի ուսուցումը։ Քերականական դասագրքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվաբանական մոտեցումները, բացահայտելու քերականական տերմինների փոփոխությունները և դիտարկելու հայերենի դասավանդման պատմական զարգացումը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի պատմությամբ, հայ լեզվաբանական մտքի զարգացմամբ, հին դասագրքերով, հայկական կրթական հաստատությունների գործունեությամբ և XIX դարի հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև կարևոր սկզբնաղբյուր լինել հին հայերեն քերականական ձեռնարկների լեզուն, կառուցվածքը և ուսուցողական սկզբունքներն ուսումնասիրելու համար։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել՝ աշխատությունն առավելապես վերաբերում է գրաբարին, աշխարհաբարին, հայերենի որևէ այլ լեզվական տարբերակի, թե ներկայացնում է քերականական ընդհանուր կանոններ։ Հնարավոր չէ նաև ճշգրիտ նշել գրքում ներառված բաժինները, վարժությունները կամ հեղինակի կիրառած քերականական մեթոդը՝ առանց բովանդակության կամ գրքի նախաբանի ուսումնասիրության։ Հետևաբար, նկարագրությունը ներկայացնում է հրատարակության հիմնական ուսումնական և լեզվաբանական ուղղվածությունը՝ հիմնվելով վերնագրի վրա և չվերագրելով գրքին չստուգված մանրամասներ։