Ծակոտկեն փոշենյութերից տաք ճնշումով մշակմամբ հոծ և սնամեջ արտադրատեսակների ստացման տեխնոլոգիայի մշակում

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի գոյականի և ածականի խոսքիմասային տարարժեքության երևույթի ուսումնասիրությանը և դրա ուսուցման մեթոդական հիմնախնդիրներին բուհական համակարգում։ Հետազոտության առանցքում այն լեզվական դեպքերն են, երբ բառը կամ բառաձևը կարող է դրսևորվել տարբեր խոսքի մասերի նշանակությամբ և գործառույթով՝ պայմանավորված համատեքստով, շարահյուսական դիրքով, իմաստային առանձնահատկություններով և խոսքային կիրառությամբ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է գոյականի և ածականի սահմանազատման խնդիրը, դրանց փոխադարձ անցումները, խոսքիմասային և խոսքիմաստային հատկանիշների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել տվյալ միավորի պատկանելությունը համապատասխան խոսքի մասին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարարժեքության դրսևորման տարբեր ձևերին, դրանց լեզվական պատճառներին և գործածական առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով, որ խոսքի մասերի դասակարգումը միշտ չէ, որ կարող է հիմնվել միայն բառի բառարանային նշանակության վրա։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է տեսական նյութի ուսուցման մեթոդաբանությունը։ Քննարկվում են բուհական կրթական գործընթացում գոյականի և ածականի տարարժեքության վերաբերյալ գիտելիքների մատուցման, համակարգման և ամրապնդման արդյունավետ եղանակները, ինչպես նաև ուսանողների լեզվաբանական մտածողության և վերլուծական կարողությունների զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի տեսությամբ, բառագիտությամբ, քերականությամբ և լեզվի ուսուցման մեթոդիկայով զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն համադրում է լեզվաբանական տեսական դիտարկումները և դրանց մանկավարժական կիրառությունը՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ ներկայացնել տարարժեքության էությունը և ձևավորել դրա ճանաչման ու վերլուծության գործնական հմտություններ։ Աշխատանքը 2009 թվականին հրատարակվել է որպես Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում պատրաստված թեկնածուական գիտական աշխատանքի սեղմագիր՝ 20 էջ ծավալով։

Экономика

Զբաղվածությունը և գործազրկությունը տնտեսության մեջ ներկայացնում են աշխատուժի ակտիվության և աշխատանքի օգտագործման մակարդակները, որոնք առանցքային են սոցիալ-տնտեսական կայունության և երկրի տնտեսական զարգացման գնահատման համար։ Զբաղվածությունը ցույց է տալիս այն մարդկանց թվաքանակը, որոնք ակտիվորեն ներգրավված են արտադրության կամ ծառայությունների ոլորտում և ստեղծում են արտադրողական արժեք, ինչը բարձրացնում է ազգային եկամուտը, բարելավում հասարակության կենսամակարդակը և նպաստում սոցիալական կայունությանը։ Գործազրկությունը, իր հերթին, հանդիսանում է այն բնակչության մասը, որը պատրաստ է աշխատել, սակայն չի գտնում համապատասխան աշխատատեղ, և նրա բարձր մակարդակը կարող է հանգեցնել եկամուտների կրճատման, սպառողական պահանջարկի նվազման և սոցիալական խնդիրների աճի։ Զբաղվածության և գործազրկության հարաբերակցության վերլուծությունը թույլ է տալիս գնահատել աշխատուժի արդյունավետ օգտագործումը, տնտեսական աճի հեռանկարները, ներդրումների ազդեցությունը և աշխատաշուկայի քաղաքականության արդյունավետությունը։ Աշխատատեղերի ստեղծումը, մասնագիտացված կրթության ապահովումը և աշխատաշուկայի մեխանիզմների բարելավումը նպաստում են զբաղվածության աճին և գործազրկության նվազեցմանը, ինչը, իր հերթին, ամրապնդում է երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացումը։ Այսպիսով, զբաղվածությունն ու գործազրկությունը հանդիսանում են կենտրոնական գործոններ՝ տնտեսության առողջության, սոցիալական կայունության և տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքակրթության զարգացման հակասական կողմերի քննադատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն սոցիալական, բարոյական և մշակութային երևույթները, որոնք հեղինակային մեկնաբանության մեջ դիտարկվում են որպես քաղաքակրթական առաջընթացի «մութ կողմեր»։ Հեղինակը քննարկում է հասարակական զարգացման ընթացքում ի հայտ եկող արժեքային ճգնաժամերը, անհավասարության խորացումը, բռնության և օտարման ձևերը, ինչպես նաև տեխնոլոգիական առաջընթացի և մարդկային հումանիտար արժեքների միջև առաջացող հակասությունները։ Գրքում քաղաքակրթության պատմությունը ներկայացվում է որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ նյութական առաջընթացը միշտ չէ, որ համընկնում է բարոյական կամ սոցիալական առաջընթացի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հասարակության խնդիրներին՝ զանգվածային մշակույթ, սպառողականություն, սոցիալական մեկուսացում և արժեքային համակարգերի փոփոխություն։ Հեղինակը կիրառում է քննադատական-փիլիսոփայական մոտեցում՝ փորձելով բացահայտել այն գործոնները, որոնք հանգեցնում են քաղաքակրթության ներքին հակասությունների սրմանը։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական փաստարկման ուսումնասիրությանը՝ որպես քաղաքական հաղորդակցության, հանրային համոզման և քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքական խոսքում փաստարկների կառուցման, ներկայացման և ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության վրա ազդող տրամաբանական, հռետորական, հոգեբանական և սոցիալական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական գործիչների, կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ քաղաքական դերակատարների կողմից կիրառվող հիմնավորման ռազմավարություններին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել փաստարկի կառուցվածքը, թեզի և հիմնավորումների փոխհարաբերությունը, ապացույցների օգտագործումը, հակափաստարկների ներկայացումը և տարբեր տեսակի տրամաբանական ու հռետորական հնարքների կիրառումը քաղաքական բանավեճերում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քաղաքական խոսքի առանձնահատկություններին, որտեղ փաստարկման արդյունավետությունը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն տրամաբանական հիմնավորվածությամբ, այլև խոսողի հեղինակությամբ, լսարանի արժեքային համակարգով, հույզերով և տվյալ քաղաքական իրավիճակի առանձնահատկություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական բանավեճերի, նախընտրական քարոզարշավների, խորհրդարանական ելույթների, լրատվամիջոցների և հանրային քննարկումների ընթացքում կիրառվող փաստարկման ձևերին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական փաստարկման և մանիպուլյատիվ հաղորդակցության սահմանների բացահայտումը, ինչպես նաև այն մեխանիզմների վերլուծությունը, որոնց միջոցով փաստարկները կարող են ազդել հանրային կարծիքի և քաղաքական վարքագծի վրա։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քարոզչական տեխնիկաները, հռետորական ազդեցությունը, քաղաքական շրջանակավորումը և տեղեկատվության ընտրովի ներկայացումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել քաղաքական հաղորդակցության մեխանիզմների, հանրային կարծիքի ձևավորման և քաղաքական բանավեճերի կառուցվածքի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ քաղաքական խոսքի վերլուծության, ընտրական հաղորդակցության, հանրային բանավեճերի և քննադատական մտածողության զարգացման ոլորտներում։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, լրագրողներին, սոցիալական հոգեբաններին, քաղաքական խորհրդատուներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Политология

Հրատարակությունը ներառում է Ազգային ընդհանուր ժողովի քսանհինգերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ արձանագրելով ժողովական աշխատանքի ընթացքը, քննարկումների կազմակերպումը և նիստի մասնակիցների արտահայտած դիրքորոշումները։ Այն կարևոր վավերագրական աղբյուր է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի և ազգային ինքնակառավարման համակարգի ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու ժողովի աշխատանքային ընթացակարգերին, բարձրացված հարցերի քննարկմանը, ելույթների և առաջարկությունների ներկայացման ձևերին։ Ազգային ընդհանուր ժողովի նման փաստաթղթերը բացահայտում են համայնքի ներկայացուցչական կառավարման առանձնահատկությունները, ազգային հաստատությունների գործունեության շրջանակները և հասարակական նշանակության խնդիրների լուծման կազմակերպական մեխանիզմները։ Դրանք նաև արժեքավոր նյութ են ժամանակաշրջանի պաշտոնական խոսքի, վարչական լեզվի և արևմտահայ հասարակական մտքի ուսումնասիրության համար։ Ատենագրությունը նպաստում է ժողովի գործունեության ժամանակագրական վերակազմությանը և հնարավորություն է տալիս դիտարկելու համայնքային կառավարման շարունակականությունն ու փոփոխությունները՝ որպես արևմտահայ պատմության կարևոր բաղադրիչ։

Культура

Մատենագիտական ընթացիկ տեղեկատուն նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակվող նոր գրականության հաշվառմանը, համակարգմանը և հանրայնացմանը։ Այն նախատեսված է մշակութային կյանքի տարբեր բնագավառներին առնչվող գրքերի, հոդվածների, գիտական աշխատությունների, պարբերական հրապարակումների և տեղեկատվական այլ նյութերի մասին մատենագիտական տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ մշակույթի պատմությանը, գրականությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոարվեստին և ժողովրդական ստեղծագործությանը վերաբերող հրապարակումների ներկայացմանը։ Տեղեկատուի հիմնական նպատակն է նպաստել նոր հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը, մասնագիտական գրականության որոնման դյուրացմանը և մշակույթի ու արվեստի ոլորտներում իրականացվող հետազոտական, կրթական և ստեղծագործական աշխատանքների տեղեկատվական ապահովմանը։ Մատենագիտական նյութերի թեմատիկ դասակարգումն ու համակարգված ներկայացումը հնարավորություն են տալիս ընթերցողներին կողմնորոշվելու համապատասխան գրականության ընտրության հարցում և հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղություններին։ Հրատարակությունը նաև պատմամշակութային արժեք ունի՝ որպես խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային կյանքի, գիտական հետաքրքրությունների և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։