Ուսուցման կազմակերպման կոլեկտիվ եղանակի իրականացման մեթոդաբանութունը, տեսությունը և պրակտիկան

История

Հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի միջնադարյան մայրաքաղաք Անիի ավերակների լուսանկարչական վավերագրմանը և ներկայացնում է պատմական քաղաքի պահպանված ճարտարապետական ու հնագիտական հուշարձանները։ Նյութի հիմնական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լուսանկարները հնարավորություն են տալիս տեսողականորեն պատկերացում կազմելու Անիի երբեմնի քաղաքային միջավայրի, պաշտպանական կառույցների, եկեղեցիների, պալատական և քաղաքացիական շինությունների, ինչպես նաև քաղաքի ավերակների վիճակի մասին։ Լուսանկարները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես պատկերազարդ նյութ, այլև որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ ամրագրելով հուշարձանների տեսքը որոշակի ժամանակաշրջանում և հնարավորություն տալով հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում համեմատել դրանց պահպանվածության ու փոփոխությունների աստիճանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի Անիի ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ քաղաքի ավերակները ներառում են միջնադարյան հայկական ճարտարապետության բազմաթիվ արժեքավոր օրինակներ և արտացոլում են նրա՝ որպես քաղաքական, տնտեսական, մշակութային ու հոգևոր կենտրոնի բազմադարյա պատմությունը։ Նյութում ներկայացված պատկերները կարող են ընդգրկել քաղաքի պարիսպները, պաշտպանական աշտարակները, եկեղեցական համալիրները, փողոցների և բնակելի թաղամասերի մնացորդները, ինչպես նաև առանձին ճարտարապետական դետալներ։ Լուսանկարչական վավերագրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել շինությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հարդարանքը, քանդակային և դեկորատիվ տարրերը և դրանց փոխհարաբերությունը քաղաքի ընդհանուր հատակագծային միջավայրի հետ։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է նաև պատմական հիշողության և մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ նման պատկերային աղբյուրները փաստագրում են այնպիսի հուշարձաններ, որոնց վիճակը ժամանակի ընթացքում կարող է փոփոխվել բնական, մարդկային և այլ գործոնների ազդեցությամբ։ Նյութը կարող է օգտագործվել Անիի պատմության, հայկական միջնադարյան ճարտարապետության, հնագիտության, մշակութաբանության և լուսանկարչական վավերագրության ուսումնասիրություններում։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հնագետներին, ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, հայագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին և Անիի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Другие предметы

Խորդենի աշխատությունը մասնագիտական-ուսումնական և կիրառական բնույթի ձեռնարկ է, որը նվիրված է խորդենու (պելարգոնիումի) կենսաբանական առանձնահատկությունների, դեկորատիվ արժեքի և մշակության տեխնոլոգիաների համապարփակ ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ինչպես ջերմատնային, այնպես էլ բաց դաշտային աճեցման մոտեցումները։ Հեղինակ Ս. Գ. Բարսեղյանը գրքում ներկայացնում է խորդենու տեսակային բազմազանությունը, աճի և զարգացման փուլերը, ծաղկման կենսաբանական օրինաչափությունները և դեկորատիվ հատկությունները՝ ընդգծելով բույսի լայն կիրառությունը կանաչապատման և ծաղկաբուծության ոլորտում։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է մշակության հիմնական տեխնոլոգիաները՝ հողի կամ սուբստրատի ընտրություն, ցանք կամ կտրոններով բազմացում, սնուցման և պարարտացման համակարգեր, ոռոգման ռեժիմներ և լուսային պայմանների կարգավորում՝ ապահովելու բույսի առողջ աճ և երկարատև ծաղկում։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմատնային պայմաններում խորդենու արտադրությանը՝ ներառյալ միկրոկլիմայի կառավարումը, հիվանդությունների և վնասատուների կանխարգելման միջոցները, ինչպես նաև բույսերի ձևավորման և էտման տեխնիկաները։ Ներկայացվում են նաև գործնական մոտեցումներ՝ դեկորատիվ արտադրանքի որակի բարձրացման, բազմացման արդյունավետության և շուկայական պահանջներին համապատասխանեցման վերաբերյալ։ Աշխատությունը նախատեսված է դեկորատիվ բուսաբուծության մասնագետների, ագրոնոմների, ջերմատնային տնտեսությունների աշխատողների և ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները ծաղկաբուծության և խորդենու մշակության ժամանակակից տեխնոլոգիաների ոլորտում։

Медицина

Այս ռազմական-բժշկական և սոցիալհիգիենիկ ուսումնասիրությունը նվիրված է զինծառայողների առողջական վիճակի որոշ բժշկասոցիալական առանձնահատկությունների վերլուծությանը և ռազմական բժշկական փորձաքննության կազմակերպման մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են զինվորական ծառայության պայմաններում անձնակազմի հոգեֆիզիոլոգիական հարմարման խնդիրները, ինչպես նաև մի շարք ֆունկցիոնալ և առողջական վիճակների տարածվածության գնահատման հարցերը՝ առողջապահական մոնիթորինգի և կանխարգելիչ միջոցառումների համատեքստում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է զինվորական բժշկական փորձաքննության կազմակերպչական և մեթոդաբանական հիմքերը՝ ընդգծելով առողջական վիճակի գնահատման չափանիշների, դասակարգման համակարգերի և որոշումների ընդունման ընթացակարգերի դերը ծառայության պիտանիության որոշման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ բժշկության, հոգեբանական աջակցության և հիգիենիկ պայմանների բարելավման միջոցառումների արդյունավետությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև առողջապահական վերահսկողության համակարգերի արդիականացման և տվյալների վրա հիմնված բժշկական որոշումների կայացման հնարավորությունները զինված ուժերում։ Հետազոտությունը նախատեսված է ռազմական բժիշկների, առողջապահության կազմակերպիչների, հետազոտողների և համապատասխան ոլորտի մասնագետների համար։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում ձևավորված հնագույն հավատալիքների, առասպելաբանական պատկերացումների և կրոնական աշխարհընկալման զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում են մարդու և բնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ վաղ պատկերացումները, բնության ուժերի պաշտամունքը, ծիսական ավանդույթները, սրբազան վայրերի նշանակությունը և աստվածությունների ու առասպելական կերպարների մասին պատկերացումների ձևավորումը։ Հետազոտվում են արևի, լուսնի, կրակի, ջրի, լեռների, ծառերի, կենդանիների և բնական այլ երևույթների հետ կապված պաշտամունքային դրսևորումները՝ դրանք դիտարկելով հին հասարակությունների աշխարհընկալման և առօրյա կյանքի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոտեմական, բնապաշտական և նախնիների պաշտամունքի հետ կապված պատկերացումներին, ինչպես նաև պտղաբերության, կյանքի ու մահվան, բնության վերածննդի և տիեզերական կարգի մասին առասպելական ընկալումներին։ Քննության են առնվում հայկական դիցարանի ձևավորման առանձնահատկությունները, աստվածությունների գործառույթները, նրանց միջև հարաբերությունները և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում կրոնական պատկերացումների կրած փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության համար կարևոր աղբյուրներ կարող են հանդիսանալ հնագիտական գտածոները, ժայռապատկերները, պաշտամունքային կառույցները, հին հեղինակների հաղորդած տեղեկությունները, միջնադարյան գրավոր աղբյուրները, բանահյուսական նյութերը, ժողովրդական ավանդությունները և ծիսական սովորույթները։ Համեմատական-պատմական մեթոդի միջոցով հնարավոր է հայկական նյութը համադրել հարևան և հինարևելյան մշակույթների կրոնական ու դիցաբանական համակարգերի հետ՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանրությունները, այնպես էլ տեղական առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում հին հավատալիքների տարրերի հետագա գոյատևումը ժողովրդական մշակույթում, տոներում, ծեսերում, հեքիաթներում, ավանդազրույցներում և խորհրդանշական պատկերացումներում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև կրոնական պատկերացումների պատմական փոխակերպումներին և հասկանալու, թե ինչպես են ավելի վաղ հավատալիքների որոշ տարրեր նոր պայմաններում վերաիմաստավորվել կամ ստացել այլ գործառույթներ։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հայագիտության, կրոնագիտության, ազգագրության, բանագիտության և մշակույթի պատմության համար՝ նպաստելով Հայաստանի հնագույն բնակչության հոգևոր աշխարհի, առասպելական մտածողության և մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Право

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է մուսուլմանական իրավական համակարգում հանցագործության և պատժի հիմնահարցերի հետազոտությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության իրավական համակարգի օրինակով։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել իսլամական իրավունքի սկզբունքների և ժամանակակից պետական քրեական օրենսդրության փոխհարաբերությունը, ուսումնասիրել հանցագործության իրավական բնորոշումը, դրա կազմը, պատասխանատվության հիմքերը և պատժի կիրառման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են շարիաթի և իսլամական իրավագիտության այն հիմնական դրույթները, որոնք ձևավորել են հանցավոր արարքների և դրանց նկատմամբ կիրառվող պատժամիջոցների մասին պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների դասակարգմանը, մեղքի ձևերին, քրեական պատասխանատվության պայմաններին և իրավական պատասխանատվությունը բացառող կամ սահմանափակող հանգամանքներին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Իրանի քրեական իրավունքի համակարգի ուսումնասիրությունը, որտեղ ժամանակակից օրենսդրական մեխանիզմները միահյուսվում են իսլամական իրավական ավանդույթի հետ։ Քննության են առնվում պատժատեսակների հիմնական խմբերը, դրանց նշանակման սկզբունքները և իրավական նպատակները։ Մասնավորապես, ուսումնասիրվում են հուդուդի, քիսասի և դիյայի հետ կապված իրավական դրույթները, ինչպես նաև թազիրի բնույթի պատժամիջոցները, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբերակել աստվածային կամ ավանդական իրավական հիմքով սահմանված պատիժները և պետության կողմից սահմանվող պատժատեսակները։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատժի նպատակներին՝ հասարակական կարգի պահպանմանը, հանցագործությունների կանխարգելմանը, արդարության վերականգնմանը, տուժածի իրավունքների պաշտպանությանը և հանցավոր վարքի նկատմամբ իրավական արձագանքին։ Կարևոր նշանակություն ունի ավանդական իսլամական իրավական սկզբունքների և ժամանակակից քրեական իրավունքի պահանջների համադրման խնդիրը, հատկապես մարդու իրավունքների, իրավական հավասարության, պատժի համաչափության և դատական ընթացակարգերի տեսանկյունից։ Իրանի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են կրոնական իրավական նորմերը ներառվում ժամանակակից պետության իրավական համակարգում և ինչպես են դրանք փոխազդում օրենսդրական, դատական ու հասարակական զարգացումների հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել մուսուլմանական իրավական համակարգերի առանձնահատկությունների, իսլամական քրեական իրավունքի կառուցվածքի և Իրանի իրավական համակարգի զարգացման ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել համեմատական իրավագիտության, քրեական իրավունքի, իսլամական իրավունքի և Մերձավոր Արևելքի իրավաքաղաքական համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, իրավունքի տեսաբաններին, արևելագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային իրավունքի մասնագետներին, հետազոտողներին և իրավաբանական ու արևելագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 1950–1980-ական թվականների հայ բանաստեղծության զարգացման հիմնական միտումների, գեղարվեստական որոնումների և բանաստեղծական մտածողության փոփոխությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ ժամանակաշրջանի պոեզիայի թեմատիկ, ժանրային, ոճական և պատկերային համակարգերի զարգացումն է՝ դիտարկված հասարակական ու մշակութային միջավայրի փոփոխությունների համատեքստում։ Քննվում է նախորդ գրական ավանդույթների շարունակականությունը և դրանց վերաիմաստավորումը նոր սերնդի հեղինակների ստեղծագործություններում, ինչպես նաև անհատական գեղարվեստական ոճերի ձևավորման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդու ներաշխարհի, հայրենիքի, պատմական հիշողության, բնության, սիրո, ժամանակի, անհատի և հասարակության հարաբերությունների գեղարվեստական արտահայտման եղանակներին։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր փուլերում փոխվում բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքը, քնարական հերոսի կերպարը, պատկերային մտածողությունը և հեղինակային աշխարհընկալման արտահայտման ձևերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել դասական չափածոյի ավանդույթների և ազատ բանաստեղծական ձևերի հարաբերակցությունը, տաղաչափական որոնումները, լեզվական նորարարությունները, փոխաբերական համակարգի հարստացումը և խորհրդանշական մտածողության զարգացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային պատմության և մշակութային հիշողության թեմաների վերաիմաստավորումը, ինչպես նաև անհատական փորձառության և հասարակական իրականության հարաբերակցության խնդիրը։ Տարբեր սերունդների բանաստեղծների ստեղծագործությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրական զարգացման շարունակականությունն ու ներքին հակասությունները, նոր գեղագիտական սկզբունքների ձևավորումը և բանաստեղծական լեզվի փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել նաև համաշխարհային գրական գործընթացների և թարգմանական մշակույթի ազդեցությունը հայ պոեզիայի արտահայտչական հնարավորությունների ընդլայնման վրա։ Առանձին ուշադրության է արժանանում բանաստեղծական անհատականության խնդիրը, քանի որ ժամանակաշրջանի ընդհանուր գեղարվեստական միտումները տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում դրսևորվում են յուրահատուկ լեզվական, պատկերային և գաղափարական լուծումներով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականության պատմության, պոետիկայի, ոճագիտության և համեմատական գրականագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հայ բանաստեղծությունը որպես բազմաշերտ և շարունակաբար վերափոխվող գեղարվեստական համակարգ։