Влияние паратиреоидного гормона на нейрональную активность голубого пятна и интегративное состояние организма крыс

Литература

Գրականության և արվեստի մեջ իրականությունը հանդիսանում է հիմնական աղբյուրներից մեկը, որի միջոցով ստեղծագործողը արտահայտում է շրջապատող աշխարհի, մարդու կյանքի, հասարակական հարաբերությունների և ներքին հոգեբանական վիճակների պատկերումը։ Սակայն արվեստում իրականությունը չի փոխանցվում անմիջական և մեխանիկական ձևով, այլ վերափոխվում է ստեղծագործական երևակայության, գեղարվեստական միջոցների և հեղինակի անհատական ընկալման միջոցով։ Գրականության մեջ իրականությունը կարող է ներկայացվել ինչպես ռեալիստական, այնպես էլ խորհրդանշական կամ ընդհանրացված ձևերով՝ կախված հեղինակի նպատակներից և գեղարվեստական ուղղությունից։ Ռեալիզմը փորձում է առավել ճշգրիտ արտացոլել կյանքի իրական պատկերները՝ ցույց տալով հասարակության տարբեր շերտերի կյանքը, սոցիալական խնդիրները և մարդու առօրյա փորձառությունները, մինչդեռ այլ ուղղություններ, օրինակ՝ ռոմանտիզմը կամ մոդեռնիզմը, իրականությունը ներկայացնում են զգացմունքների, գաղափարների և ներքին աշխարհի միջոցով։ Արվեստում իրականությունը հաճախ վերածվում է խորհրդանիշների, պատկերների և գեղագիտական ձևերի, որոնք օգնում են ավելի խորքային կերպով բացահայտել կյանքի իմաստը և մարդու գոյության խնդիրները։ Ստեղծագործական իրականությունը միշտ կապված է հեղինակի աշխարհայացքի, պատմական ժամանակաշրջանի և մշակութային միջավայրի հետ, ինչի շնորհիվ նույն իրականությունը կարող է տարբեր ձևերով արտահայտվել տարբեր արվեստագետների մոտ։ Գրականության և արվեստի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ նրանք ոչ միայն արտացոլում են իրականությունը, այլև այն մեկնաբանում, քննադատում և երբեմն նաև փոխակերպում են՝ առաջարկելով նոր տեսանկյուններ մարդու և աշխարհի մասին։ Այսպիսով, արվեստի մեջ իրականությունը ոչ թե պարզ պատճենում է կյանքի, այլ ստեղծագործական վերարտադրություն, որը նպաստում է մարդու մտածողության, զգացմունքների և աշխարհընկալման զարգացմանը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններ, լեզվաբանություն, գրականագիտություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, ինչպես նաև պատմագրության ոլորտին առնչվող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ գիտակարգերում ձևավորվող ժամանակակից հետազոտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նաև նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, գիտական հաղորդակցության զարգացմանը և հումանիտար ու հասարակագիտական գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

География

Գեոմորֆոլոգիայի դաշտային պրակտիկայի կազմակերպման և անցկացման ուսումնամեթոդական ուղեցույց աշխատությունը ուսումնամեթոդական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է գեոմորֆոլոգիայի դաշտային աշխատանքների կազմակերպման և իրականացման համար՝ ներկայացնելով ռելիեֆի ձևերի ուսումնասիրության, քարտեզագրման և վերլուծության հիմնական սկզբունքներն ու մեթոդները, այն ընդգրկում է դաշտային դիտարկումների պլանավորման, չափումների կատարման, նմուշառման, տեղագրական և երկրաբանական տվյալների հավաքագրման ու մշակման կանոնները, ինչպես նաև արդյունքների մեկնաբանման մեթոդաբանությունը, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում տարբեր գեոմորֆոլոգիական գործընթացների՝ էրոզիայի, կուտակման, սողանքների և տեկտոնական շարժումների ուսումնասիրությանը իրական դաշտային պայմաններում, միաժամանակ տրամադրելով գործնական առաջադրանքներ և օրինակներ, որոնք օգնում են ուսանողներին զարգացնել հետազոտական հմտություններ և կիրառել տեսական գիտելիքները բնական միջավայրում, այն կարևոր գործիք է աշխարհագրության և երկրաբանության ոլորտի մասնագետների պատրաստման համար։

Экономика

Գիրքը ուսումնասիրում է պետական և տեղական հարկերի համակարգը՝ ներկայացնելով հարկային քաղաքականության կառուցվածքը, դրանց տեսակները և դերը հանրային ֆինանսների ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են պետական հարկերի հիմնական ձևերը՝ եկամտային հարկ, ավելացված արժեքի հարկ, շահութահարկ և ակցիզներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման սկզբունքները և տնտեսական ազդեցությունը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է տեղական հարկերին և վճարներին՝ գույքահարկ, հողի հարկ և համայնքային այլ վճարներ, ընդգծելով դրանց նշանակությունը տեղական ինքնակառավարման մարմինների ֆինանսական անկախության ապահովման գործում։ Գրքում քննարկվում են նաև հարկային համակարգի կառուցվածքը, հարկային բեռի բաշխումը, հարկային քաղաքականության սոցիալական և տնտեսական հետևանքները, ինչպես նաև վարչարարության արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական և տեղական հարկերի փոխկապակցվածությանը, բյուջետային համակարգի կայունությանը և հարկային բարեփոխումների անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում պետական և տեղական հարկերի վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը պատմաերկրաբանական և հանքագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը վերաբերում է Կարսի մարզի և Երևանի նահանգի աղաբեր գոյացություններին, ինչպես նաև հետազոտությունների ընթացքում արձանագրված այլ օգտակար հանածոների ու բնական հանքային ռեսուրսների տարածմանը։ Նյութի առանցքում տարածաշրջանի երկրաբանական կառուցվածքի, քարաղի հանքավայրերի, աղային շերտերի առաջացման պայմանների, տարածական տեղաբաշխման և հնարավոր տնտեսական նշանակության նկարագրությունն է։ Աղաբեր գոյացությունները դիտարկվում են շրջակա ապարների, երկրաբանական շերտերի և տեղանքի ընդհանուր կառուցվածքի հետ փոխկապակցվածության մեջ, ինչը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել դրանց ծագման և ձևավորման պատմության վերաբերյալ։ Միաժամանակ աշխատանքը չի սահմանափակվում միայն քարաղի պաշարներով․ ներկայացվում են ճանապարհային և դաշտային ուսումնասիրությունների ընթացքում հանդիպած մետաղական ու ոչ մետաղական օգտակար հանածոների վերաբերյալ դիտարկումներ։ Դրանց շարքում առանձնացվում են ոսկու դրսևորումները, պղնձային, արծաթակապարային և մկնդեղային հանքայնացումները, ծծմբի, ասբեստի և քարածխի պաշարների կամ երևակումների մասին տեղեկությունները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հանքային ջրերի աղբյուրների և աղային ջրերի ուսումնասիրությունները, որոնք դիտարկվում են տարածաշրջանի երկրաբանական ու ջրաերկրաբանական պայմանների համատեքստում։ Հեղինակի դաշտային դիտարկումները կարող են ներառել ապարների արտաքին հատկանիշների, շերտերի դիրքի, հանքային մարմինների տարածման և առանձին տեղամասերի բնական պայմանների նկարագրություններ, որոնց շնորհիվ նյութը արժեք է ձեռք բերում նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի երկրաբանական հետազոտությունների պատմական վկայություն։ Հատուկ նշանակություն ունի օգտակար հանածոների աշխարհագրական տեղաբաշխման նկարագրությունը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնելու Կարսի և Երևանի պատմական վարչական տարածքների հանքահումքային ռեսուրսների վերաբերյալ ժամանակի գիտական պատկերացումները։ Աշխատությունը հետաքրքիր է նաև տնտեսական պատմության տեսանկյունից, քանի որ բնական պաշարների ուսումնասիրությունը կապված էր դրանց արդյունաբերական օգտագործման հնարավորությունների, հանքարդյունաբերության զարգացման և տարածաշրջանի տնտեսական ներուժի գնահատման հետ։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունների համար նման աղբյուրը պահանջում է քննադատական համադրություն ավելի ուշ երկրաբանական քարտեզագրման և հետազոտությունների հետ, քանի որ հին տերմինաբանությունը, վարչական սահմանները և օգտակար հանածոների գնահատման մեթոդները տարբերվում են ներկայիս գիտական մոտեցումներից։ Այդուհանդերձ, նյութը կարևոր սկզբնաղբյուր է Հայաստանի և հարակից տարածքների երկրաբանական ուսումնասիրման պատմության, հանքավայրերի վաղ նկարագրությունների և բնական ռեսուրսների հետազոտման զարգացման ուսումնասիրության համար։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է ցինիզմի սոցիոմշակութային բնույթի ուսումնասիրությանը և դրա դրսևորմանը զանգվածային հասարակության պայմաններում ձևավորվող անհատի վարքագծում, մտածողության մեջ ու արժեքային համակարգում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ցինիզմի՝ որպես հասարակական միջավայրին հարմարվելու, սեփական դիրքորոշումը թաքցնելու կամ սոցիալական իրականության նկատմամբ որոշակի վերաբերմունք արտահայտելու ձևի վերլուծության վրա։ Այն դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատական բնավորության գիծ կամ բարոյական դիրքորոշում, այլև որպես մշակութային և սոցիալական երևույթ, որի ձևավորումը պայմանավորված է հասարակական հարաբերությունների, արժեքային համակարգերի և զանգվածային գիտակցության փոփոխություններով։ Քննության է առնվում ամբոխի մարդու գաղափարը՝ որպես զանգվածային հասարակության մեջ անհատի ինքնության, ինքնուրույն դատողության և պատասխանատվության խնդիրները հասկանալու տեսական միջոց։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես կարող է անհատը խմբային միջավայրում աստիճանաբար ընդունել գերիշխող կարծիքները, վարքային ձևերը և գնահատականները՝ սահմանափակելով սեփական քննադատական ու ինքնուրույն դիրքորոշումը։ Այս համատեքստում ցինիկ վերաբերմունքը կարող է հանդես գալ որպես սոցիալական դիմակ, որի միջոցով մարդը փորձում է պաշտպանվել հասարակական հակասություններից, հիասթափությունից, արժեքների նկատմամբ անվստահությունից կամ սեփական դիրքի անորոշությունից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում «դիմակ» հասկացության սոցիոմշակութային նշանակությանը։ Դիմակը մեկնաբանվում է որպես այն դերային կերպարը, որը մարդը ներկայացնում է հասարակությանը՝ երբեմն տարբերելով այն իր ներքին համոզմունքներից և իրական ապրումներից։ Հասարակական միջավայրում ընդունված վարքականոնները, հեղինակության պահպանման անհրաժեշտությունը, խմբային ճնշումը և հասարակական գնահատականից կախվածությունը կարող են նպաստել նման դերային վարքագծի ձևավորմանը։ Ցինիզմն այս դեպքում կարող է ծառայել որպես հեռավորություն պահպանելու միջոց, երբ անհատը կասկածի տակ է դնում բարոյական սկզբունքները, հասարակական իդեալները կամ այլ մարդկանց գործողությունների անկեղծ շարժառիթները։ Քննության է առնվում դասական ցինիզմի և ժամանակակից ցինիկ գիտակցության տարբերությունը։ Հին փիլիսոփայական ավանդույթի որոշ ձևերում հասարակական պայմանականությունների քննադատությունը կապված էր ազատության, պարզության և կեղծ արժեքներից հրաժարվելու ձգտման հետ, մինչդեռ ժամանակակից սոցիոմշակութային միջավայրում ցինիզմը կարող է արտահայտվել ընդհանուր անվստահությամբ, հեգնական վերաբերմունքով և արժեքների իրական նշանակության նկատմամբ կասկածով։ Այս տարբերակումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հասկացության պատմական վերափոխումները և հասկանալ, թե ինչու նույն եզրույթը տարբեր ժամանակաշրջաններում կարող է ունենալ էապես տարբեր բովանդակություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում զանգվածային մշակույթի ազդեցությանը։ Զանգվածային հաղորդակցությունը, հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմները, սպառողական մշակույթը և հասարակական վարքի ստանդարտացումը կարող են նպաստել անհատականության որոշ դրսևորումների միօրինակացմանը։ Ուսումնասիրվում է այն հակասությունը, երբ մարդը մի կողմից ձգտում է առանձնանալ զանգվածից, իսկ մյուս կողմից՝ իր վարքով և գնահատականներով հաճախ հետևում է նույն զանգվածի կողմից ընդունված ձևերին։ Ցինիկ կեցվածքը կարող է այդ պայմաններում ստեղծել ինքնուրույնության արտաքին տպավորություն՝ առանց իրական քննադատական ինքնուրույնության ձևավորման։ Քննության են առնվում նաև հասարակական արժեքների արժեզրկման գործընթացները։ Երբ բարոյական, քաղաքական կամ մշակութային գաղափարների և հասարակական իրականության միջև առաջանում է նկատելի հակասություն, անհատի մոտ կարող է ձևավորվել անվստահություն ոչ միայն կոնկրետ հաստատությունների, այլև ընդհանուր արժեքային համակարգի նկատմամբ։ Այդ պայմաններում հեգնանքը, կասկածամտությունը և ցուցադրական անտարբերությունը կարող են դառնալ հասարակական վարքի տարածված ձևեր։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ նման վերաբերմունքը երբեմն համատեղվում է հենց այն համակարգին հարմարվելու հետ, որը մարդը քննադատում է։ Այս հակասությունը հնարավորություն է տալիս ցինիզմը դիտարկել որպես ժամանակակից հասարակության բարդ ինքնապաշտպանական և հարմարվողական մեխանիզմներից մեկը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կոնֆորմիզմի խնդրին և դրա հարաբերակցությանը ցինիզմի հետ։ Անհատը կարող է գիտակցել հասարակական հարաբերությունների որոշ թերություններ, քննադատել դրանք խոսքային մակարդակում, սակայն միաժամանակ շարունակել գործել ընդունված կանոնների համաձայն։ Այդպիսի իրավիճակում քննադատական խոսքը դեռևս չի նշանակում իրական ինքնուրույնություն կամ հասարակական պատասխանատվություն։ Հետազոտվում է նաև անանունության և պատասխանատվության թուլացման ազդեցությունը զանգվածային վարքագծի վրա։ Խմբի մաս կազմող մարդը որոշ իրավիճակներում կարող է սեփական գործողությունների պատասխանատվությունը վերագրել ընդհանուր միջավայրին՝ իր ընտրությունը ներկայացնելով որպես բոլորի կողմից ընդունված վարք։ Ցինիկ վերաբերմունքը կարող է լրացուցիչ արդարացման միջոց դառնալ՝ ստեղծելով այն պատկերացումը, թե հասարակական կյանքում բոլոր գործողություններն ի վերջո պայմանավորված են միայն անձնական շահերով։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է անհատի ինքնության խնդիրը։ Սոցիալական դերերի բազմազանությունը և հասարակության տարբեր խմբերի պահանջները կարող են ստեղծել իրավիճակ, երբ մարդու արտաքին վարքագիծը զգալիորեն տարբերվում է նրա անձնական համոզմունքներից։ Այդ հակասության երկարատև պահպանությունը կարող է նպաստել սեփական արժեքների նկատմամբ անվստահության և սոցիալական հարաբերությունների ձևական ընկալման զարգացմանը։ Դիտարկվում է նաև ցինիզմի և բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությունը։ Եթե մարդը հասարակական նորմերն ու արժեքները ընկալում է միայն որպես պայմանականություններ, ապա կարող է թուլանալ սեփական գործողությունները բարոյական չափանիշներով գնահատելու պատրաստակամությունը։ Միաժամանակ քննադատական վերաբերմունքը ինքնին չի նույնացվում ցինիզմի հետ. տարբերակվում են հիմնավորված քննադատությունը, կասկածը և այն դիրքորոշումը, որը սկզբունքորեն ժխտում է արժեքների ու անկեղծ շարժառիթների հնարավորությունը։ Այս տարբերակումը կարևոր է սոցիալական քննադատության և արժեքային նիհիլիզմի սահմանները հասկանալու համար։ Քննության են առնվում նաև հանրային հաղորդակցության մեջ հեգնանքի, ծաղրի և ցուցադրական անտարբերության գործառույթները։ Դրանք կարող են մի կողմից ծառայել հասարակական խնդիրների քննադատությանը, իսկ մյուս կողմից՝ ստեղծել հոգեբանական ու սոցիալական հեռավորություն և նվազեցնել իրական մասնակցության պատրաստակամությունը։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է անհատի և զանգվածի փոխհարաբերությունների, սոցիալական դերերի, արժեքային ճգնաժամերի և ժամանակակից մշակույթի մեջ ձևավորվող վարքային ռազմավարությունների համատեղ ուսումնասիրությամբ։ Ցինիզմի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հասարակական կյանքի այն հակասությունները, որոնց պայմաններում մարդը կարող է հասկանալ իր շրջապատի խնդիրները, սակայն դրանց նկատմամբ ընտրել հեռավորություն, հեգնանք կամ հարմարվողականություն։ Նյութը նպաստում է զանգվածային գիտակցության, հասարակական արժեքների փոփոխության, ինքնության և սոցիալական պատասխանատվության խնդիրների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել սոցիալական փիլիսոփայության, մշակութաբանության, սոցիոլոգիայի, սոցիալական հոգեբանության, էթիկայի և զանգվածային հասարակության տեսության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։