Влияние паратиреоидного гормона на нейрональную активность голубого пятна и интегративное состояние организма крыс

Հոգեբանություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ուսանողների վրա ապատեղեկատվության սոցիալ-հոգեբանական բացասական ազդեցության ուսումնասիրությանը և դրա կանխարգելման արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, որ թվային հաղորդակցության և սոցիալական ցանցերի լայն տարածման պայմաններում երիտասարդները մեծ ծավալի տեղեկատվություն են ստանում տարբեր և հաճախ ոչ վերահսկվող աղբյուրներից, ինչի հետևանքով կեղծ, մոլորեցնող կամ դիտավորյալ խեղաթյուրված տեղեկատվությունը կարող է ներգործել նրանց ընկալումների, համոզմունքների, հուզական վիճակի, վարքագծային դիրքորոշումների և սոցիալական հարաբերությունների վրա։ Ապատեղեկատվության ազդեցությունը հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել ուսանողների շրջանում, քանի որ նրանք ակտիվորեն օգտվում են թվային հարթակներից, միաժամանակ գտնվում են աշխարհայացքի, մասնագիտական ինքնության և սոցիալական դիրքորոշումների ձևավորման փուլում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ապատեղեկատվության նկատմամբ ուսանողների ընկալունակության վրա ազդող սոցիալ-հոգեբանական գործոնները, այդ թվում՝ տեղեկատվության աղբյուրի նկատմամբ վստահությունը, նախնական համոզմունքները, քննադատական մտածողության մակարդակը, խմբային պատկանելությունը, սոցիալական ազդեցությունը և հուզական արձագանքները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով կեղծ կամ խեղաթյուրված տեղեկատվությունը տարածվում է և ձեռք բերում հավաստիության տեսք՝ կրկնվող հաղորդագրությունների, հեղինակավոր անձանց անունների օգտագործման, վախի կամ զայրույթի առաջացման, սենսացիոն վերնագրերի և խմբային կարծիքի ազդեցության միջոցով։ Ապատեղեկատվության սոցիալ-հոգեբանական դեստրուկտիվ ազդեցությունը կարող է դրսևորվել իրականության սխալ ընկալմամբ, անհիմն վախերի և տագնապի առաջացմամբ, հասարակական բևեռացման խորացմամբ, անվստահության տարածմամբ, ագրեսիվ կամ հակասոցիալական վարքագծի խթանմամբ և սոցիալական կապերի թուլացմամբ։ Հայաստանի պայմաններում խնդիրը կարող է ունենալ նաև առանձնահատուկ նշանակություն՝ կապված հասարակական և քաղաքական զգայուն թեմաների շուրջ տեղեկատվական հոսքերի ինտենսիվության, ճգնաժամային իրավիճակների և սոցիալական ցանցերում արագ տարածվող բովանդակության հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսանողների տեղեկատվական վարքագծի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե ինչ աղբյուրներից են նրանք ստանում տեղեկությունները, որքան հաճախ են ստուգում դրանց հավաստիությունը, ինչ չափանիշներով են տարբերակում վստահելի և անվստահելի հաղորդագրությունները և ինչ դեր են տալիս իրենց սոցիալական շրջապատի կարծիքին։ Կարող են կիրառվել հարցաթերթային, սոցիալ-հոգեբանական, համեմատական և վիճակագրական մեթոդներ՝ տարբեր խմբերի տեղեկատվական վարքագիծը և ապատեղեկատվության նկատմամբ դիմադրողականությունը գնահատելու համար։ Կանխարգելման տեսանկյունից աշխատանքը կարևորում է մեդիագրագիտության և տեղեկատվական գրագիտության զարգացումը, քանի որ ուսանողների՝ աղբյուրները քննադատաբար գնահատելու, փաստերը ստուգելու և մանիպուլյատիվ բովանդակությունը ճանաչելու կարողությունները կարող են նվազեցնել ապատեղեկատվության ազդեցությունը։ Կրթական միջավայրում արդյունավետ կանխարգելումը կարող է ներառել փաստերի ստուգման հմտությունների ուսուցում, աղբյուրների համեմատական վերլուծություն, թվային անվտանգության վերաբերյալ իրազեկում, տրամաբանական սխալների և մանիպուլյացիոն տեխնիկաների ճանաչում, ինչպես նաև պատասխանատու տեղեկատվական վարքագծի ձևավորում։ Կարևոր է նաև հոգեբանական բաղադրիչը․ անհրաժեշտ է զարգացնել ոչ միայն տեղեկատվությունը ստուգելու տեխնիկական կարողությունները, այլև սեփական հուզական արձագանքները վերահսկելու և ուժեղ հույզեր առաջացնող տեղեկատվությանը քննադատաբար մոտենալու հմտությունները։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել բուհերում մեդիագրագիտության և կանխարգելիչ կրթական ծրագրերի մշակման, ուսանողների տեղեկատվական դիմակայունության բարձրացման և ապատեղեկատվության տարածման սոցիալական հետևանքների նվազեցման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը խնդիրը դիտարկում է ոչ միայն որպես տեղեկատվական կամ տեխնոլոգիական, այլև որպես սոցիալ-հոգեբանական և կրթական հիմնախնդիր՝ կարևորելով ուսանողների քննադատական մտածողության, մեդիագրագիտության, տեղեկատվական ինքնապաշտպանության և հոգեբանական դիմակայունության զարգացումը՝ ապատեղեկատվության վնասակար ազդեցությունը կանխելու նպատակով։

Պատմություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ռուսաստանի հայոց արքեպիսկոպոս, իշխան Հովսեփ Արղության-Երկայնաբազուկի արտասանած ճառը, որն արժեքավոր պատմական և հոգևոր սկզբնաղբյուր է XVIII դարի վերջի հայ հասարակական, եկեղեցական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Հովսեփ Արղությանը հայ եկեղեցական և հասարակական նշանավոր գործիչներից էր, որի գործունեությունը կապված էր Ռուսաստանի հայ համայնքների կազմակերպման, ազգային ինքնության պահպանման և հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացման հետ։ Ճառը հետաքրքրություն է ներկայացնում ժամանակաշրջանի եկեղեցական հռետորաբանության, պաշտոնական խոսքի կառուցվածքի և կրոնաբարոյական գաղափարների արտահայտման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հանդիսավոր խոսքի արտահայտչամիջոցները և հոգևոր առաջնորդի հասարակական դիրքի արտացոլումը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ռուսահայ համայնքների հոգևոր կյանքի պատմական միջավայրը, եկեղեցական իշխանության և հասարակական հարաբերությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայ հոգևորականության մասնակցությունը ազգային ու մշակութային գործընթացներին։ Կարևորվում են ճառի նշանակությունը որպես ժամանակաշրջանի գրավոր հուշարձան, դրա պատմալեզվաբանական արժեքը և ռուսերեն հին տպագիր գրականության մեջ հայկական թեմատիկայի ներկայացումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցու պատմության հետազոտողների, աղբյուրագետների, լեզվաբանների և հայ-ռուսական պատմամշակութային կապերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Բժշկություն

Բժշկական գիտությունների, համաճարակաբանության, հանրային առողջապահության և առողջապահության կազմակերպման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիվանդությունների տարածվածության հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և հոգեբուժական ծառայության կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում բնակչության հիվանդացության և հիվանդությունների տարածվածության ցուցանիշները, դրանց տարածքային, տարիքային, սեռային և սոցիալ-ժողովրդագրական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեկան առողջության խանգարումների համաճարակաբանական բնութագրերին, դրանց հայտնաբերման, հաշվառման և բժշկական օգնության կազմակերպման խնդիրներին։ Վերլուծվում են հիվանդությունների տարածվածության վրա ազդող սոցիալական, տնտեսական, ժողովրդագրական և առողջապահական գործոնները, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի բուժօգնության պահանջարկի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են հոգեբուժական ծառայության կառուցվածքը, մասնագիտացված բուժհաստատությունների գործունեությունը, կադրային և նյութատեխնիկական ռեսուրսների բաշխումը և բուժօգնության հասանելիության ապահովման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել հիվանդանոցային և արտահիվանդանոցային հոգեբուժական օգնության կազմակերպման ձևերը, վաղ հայտնաբերման, շարունակական հսկողության և վերականգնողական ծառայությունների զարգացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հոգեբուժական օգնության տարածքային հասանելիությանը, բուժման շարունակականությանը, պացիենտների իրավունքների պաշտպանությանը և հոգեկան առողջության հետ կապված խարանի նվազեցման նշանակությանը։ Կարևորվում է բժշկական վիճակագրության, համաճարակաբանական վերլուծության և առողջապահական ծառայությունների գործունեության գնահատման մեթոդների կիրառումը՝ կազմակերպական խնդիրների բացահայտման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հոգեբուժական ծառայության ռացիոնալ կազմակերպման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և բնակչության հոգեկան առողջության պահպանմանն ուղղված միջոցառումների հիմնավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանության, հոգեբուժության, հանրային առողջապահության, առողջապահության կառավարման և բժշկական վիճակագրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտատնտեսագիտական հետազոտությունը նվիրված է հարկային համակարգի մոդելավորման և դրա կառավարման խնդիրներին անորոշության պայմաններում՝ նպատակ ունենալով իրական ներդրումների խթանումը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հարկային համակարգի տեսական հիմքերը և պետության հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի ձևավորման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է անորոշության պայմաններում տնտեսական որոշումների կայացման առանձնահատկությունները՝ կիրառելով տնտեսամաթեմատիկական մոդելներ, էկոնոմետրիկ վերլուծություններ և սցենարային մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային բեռի օպտիմալ բաշխմանը, հարկային խթանների արդյունավետությանը և ներդրումային ռիսկերի գնահատման մեխանիզմներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև իրական ներդրումների վրա ազդող մակրոտնտեսական գործոնները՝ տոկոսադրույքներ, գնաճ, փոխարժեքային տատանումներ և պետական քաղաքականության կանխատեսելիություն։ Հեղինակը առաջարկում է հարկային համակարգի կառավարման կատարելագործման մոդելներ՝ հիմնված ռիսկերի նվազեցման, հարկային խթանների նպատակային կիրառման և ներդրումային ակտիվության բարձրացման վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ֆունկցիոնալ նշանակության սննդամթերքի նոր տեխնոլոգիաների մշակմանը՝ սննդային արժեքը, կենսաբանական ակտիվությունը և մարդու առողջության համար հնարավոր օգտակար հատկությունները համադրող արտադրանքի ստեղծման նպատակով։ Աշխատության հիմքում ժամանակակից սննդի տեխնոլոգիայի այն ուղղությունն է, որի շրջանակում սննդամթերքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օրգանիզմի էներգետիկ և սննդանյութային պահանջները բավարարող միջոց, այլև որպես կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչների աղբյուր։ Այս մոտեցումը ենթադրում է արտադրանքի բաղադրության, հումքի ընտրության, տեխնոլոգիական մշակման և պահպանման պայմանների համալիր ուսումնասիրություն։ Ֆունկցիոնալ նշանակության սննդամթերքի մշակման ժամանակ կարևոր է ընտրել այնպիսի հումք և բաղադրիչներ, որոնք կարող են բարձրացնել արտադրանքի սննդային կամ ֆիզիոլոգիական արժեքը։ Այդ նպատակով կարող են օգտագործվել վիտամիններով, հանքային նյութերով, սննդային մանրաթելերով, սպիտակուցներով, պոլիֆենոլներով և այլ կենսաբանորեն ակտիվ միացություններով հարուստ բնական հումքեր։ Հնարավոր է նաև կիրառել պրոբիոտիկ միկրոօրգանիզմներ, նախաբիոտիկ բաղադրիչներ կամ այլ ֆունկցիոնալ նյութեր՝ համապատասխան տեխնոլոգիական պայմանների պահպանմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բաղադրության և տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացումը։ Նոր արտադրանքի ստեղծման դեպքում անհրաժեշտ է ոչ միայն ապահովել օգտակար բաղադրիչների առկայությունը, այլև պահպանել արտադրանքի համային, բույրային, գունային և կառուցվածքային հատկությունները։ Տեխնոլոգիական մշակումը կարող է փոխել հումքի կենսաբանական ակտիվ նյութերի պարունակությունը, ուստի ջերմային մշակման, չորացման, խմորման, պահեստավորման և փաթեթավորման ռեժիմների ընտրությունը պետք է հիմնված լինի համապատասխան փորձարարական տվյալների վրա։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական և սննդային ցուցանիշների գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել խոնավության, սպիտակուցների, ճարպերի, ածխաջրերի, սննդային մանրաթելերի, հանքային տարրերի և այլ բաղադրիչների պարունակությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է գնահատել կենսաբանական ակտիվ նյութերի պահպանվածությունը տեխնոլոգիական գործընթացի տարբեր փուլերում։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու՝ արդյոք մշակված տեխնոլոգիան իրականում ապահովում է արտադրանքի նախատեսված ֆունկցիոնալ հատկությունները։ Առանձին կարևորություն ունի արտադրանքի անվտանգությունը։ Ֆունկցիոնալ սննդամթերքի տեխնոլոգիայի մշակումը պետք է ներառի հումքի մանրէաբանական և քիմիական անվտանգության գնահատում, արտադրական գործընթացի հիգիենիկ վերահսկողություն և պահպանման ժամկետի հիմնավորում։ Նոր բաղադրիչների կիրառման դեպքում անհրաժեշտ է նաև գնահատել դրանց տեխնոլոգիական համատեղելիությունը և օգտագործման անվտանգությունը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս համատեղել արտադրանքի ֆունկցիոնալ արժեքը և սպառողի անվտանգության պահանջները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև զգայորոշիչ գնահատումը։ Նույնիսկ բարձր սննդային կամ կենսաբանական արժեք ունեցող արտադրանքը կարող է սահմանափակ կիրառություն ունենալ, եթե այն չի բավարարում սպառողի համային և կառուցվածքային նախասիրություններին։ Այդ պատճառով համի, հոտի, արտաքին տեսքի, գույնի, խտության և այլ զգայորոշիչ հատկանիշների ուսումնասիրությունը տեխնոլոգիայի կատարելագործման կարևոր բաղադրիչ է։ Հնարավոր է համեմատել տարբեր բաղադրատոմսեր և տեխնոլոգիական ռեժիմներ՝ լավագույն սպառողական և սննդային ցուցանիշներով տարբերակը որոշելու համար։ Ֆունկցիոնալ սննդամթերքի տեխնոլոգիաների մշակումը կարևոր է նաև սննդի արդյունաբերության նոր արտադրատեսակների ստեղծման տեսանկյունից։ Ժամանակակից սպառողական պահանջարկը խթանում է այնպիսի արտադրանքի զարգացումը, որը համատեղում է հարմարավետ օգտագործումը, բարձր սննդային արժեքը և առողջությանը նպաստող բաղադրիչների առկայությունը։ Այդպիսի արտադրանք կարող է մշակվել տարբեր խմբերի համար՝ կախված նրանց սննդային պահանջներից և արտադրանքի նախատեսված նշանակությունից։ Աշխատության մեջ կարող է դիտարկվել նաև տեղական և ոչ ավանդական բուսական հումքի օգտագործման հնարավորությունը։ Տեղական հումքի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ստեղծելու ազգային կամ տարածաշրջանային առանձնահատկություններով ֆունկցիոնալ արտադրանք, բարձրացնել տեղական գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման արդյունավետությունը և ընդլայնել սննդի արդյունաբերության արտադրատեսակների տեսականին։ Այս ուղղությամբ կարևոր է ուսումնասիրել հումքի քիմիական կազմը, կենսաբանական ակտիվությունը և տեխնոլոգիական հատկությունները։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ մշակված տեխնոլոգիական լուծումները կարող են հիմք ծառայել սննդի արդյունաբերության մեջ նոր արտադրատեսակների ստեղծման և արտադրական գործընթացների կատարելագործման համար։ Դրանք կարող են կիրառվել տարբեր տեսակի սննդամթերքի արտադրության մեջ՝ համապատասխան բաղադրության, տեխնոլոգիական ռեժիմների և անվտանգության պահանջների ընտրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է սննդամթերքի քիմիական կազմի, սննդային և կենսաբանական արժեքի, տեխնոլոգիական մշակման, անվտանգության և սպառողական հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Դրա հիմնական նպատակն է ստեղծել գիտականորեն հիմնավորված տեխնոլոգիական մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի ստանալ բարձր սննդային և ֆունկցիոնալ արժեք ունեցող, անվտանգ և սպառողական պահանջներին համապատասխան սննդամթերք։ Թեման կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, սննդաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, սննդի արդյունաբերության մասնագետներին, քիմիկոսներին, գյուղատնտեսական հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։