Выделение аргинилфенилаланина из гипоталамуса человека и некоторые стороны его биологической активности

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ուղեղի արյան շրջանառության փորձարարական խանգարումների և դրանց հետևանքով առաջացող վարքային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մեսեդինի կիրառմամբ համուղղման հնարավորություններին։ Գրքում ներկայացվում են ուղեղի իշեմիկ և հիպօքսիկ վիճակների մոդելավորման փորձարարական մոտեցումները, ինչպես նաև այդ պայմաններում կենդանիների վարքային, նյարդաֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական փոփոխությունները։ Հեղինակը վերլուծում է մեսեդինի ազդեցության մեխանիզմները՝ ընդգծելով նրա նյարդապաշտպանիչ հատկությունները, արյան շրջանառության կարգավորման և նեյրոմեդիատորային համակարգերի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև փորձարարական արդյունքների գնահատման չափանիշները, դեղաչափային կախվածությունները և բուժման արդյունավետության համեմատական վերլուծությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարքային փոփոխությունների՝ հիշողության, ուսուցման և շարժողական ակտիվության վերականգնման դինամիկային։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նյարդաբանների, դեղաբանների, փորձարարական բժշկության մասնագետների և կենսաբժշկական հետազոտողների համար՝ նպաստելով ուղեղի արյան շրջանառության խանգարումների բուժման նոր մոտեցումների զարգացմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է որոշ երկրորդային նեֆրոպաթիաների վաղ հայտնաբերման կլինիկական և ախտորոշիչ չափանիշների ուսումնասիրմանը նախահիվանդանոցային բժշկական օգնության փուլում։ Հետազոտության կենտրոնում երիկամների այն ախտահարումների ժամանակին ճանաչման խնդիրն է, որոնք կարող են զարգանալ այլ հիվանդությունների կամ համակարգային խանգարումների հետևանքով և սկզբնական փուլերում արտահայտվել ոչ սպեցիֆիկ կամ սահմանափակ կլինիկական նշաններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն ցուցանիշների համակարգմանը, որոնք կարող են նպաստել երիկամների ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ավելի վաղ հայտնաբերմանը և հետագա մասնագիտացված հետազոտության անհրաժեշտության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդների կլինիկական տվյալները, հիվանդության պատմությունը, ռիսկի գործոնները և լաբորատոր հետազոտություններով ստացվող ընդհանուր ցուցանիշները՝ դրանց ախտորոշիչ նշանակությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում է առանձին չափանիշների զգայունության և տեղեկատվական արժեքի համադրումը, քանի որ վաղ փուլերում միայն մեկ ցուցանիշը կարող է բավարար չլինել երիկամային ախտահարման բնույթը գնահատելու համար։ Նախահիվանդանոցային փուլի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև բժշկական օգնության հաջորդականության տեսանկյունից. առաջնային օղակում հնարավոր փոփոխությունների ժամանակին ճանաչումը կարող է նպաստել հիվանդի համապատասխան մասնագետի մոտ ուղղորդմանը և լրացուցիչ հետազոտությունների կազմակերպմանը։ Առանձին ուղղություն է տարբեր պատճառներով առաջացած երկրորդային նեֆրոպաթիաների ընդհանուր և տարբերակիչ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու վաղ ախտորոշման չափանիշների կիրառելիությունը տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև հիվանդների հետագա հսկողությունը՝ նախնական գնահատման տվյալները մասնագիտացված հետազոտությունների արդյունքների հետ համադրելու և առաջարկվող չափանիշների կլինիկական նշանակությունը պարզելու համար։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վաղ ախտորոշումը դիտարկել ոչ թե որպես առանձին հետազոտության արդյունք, այլ որպես կլինիկական տվյալների, ռիսկի գործոնների և համապատասխան հետազոտությունների համալիր գնահատման գործընթաց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նեֆրոլոգիայի, ներքին հիվանդությունների, լաբորատոր ախտորոշման և առաջնային բժշկական օգնության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարելավել երկրորդային երիկամային ախտահարումների վաղ ճանաչումն ու մասնագիտացված բժշկական գնահատման ժամանակին կազմակերպումը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է մարդու իրավունքների գաղափարի տեսական հիմքերի, բովանդակային կառուցվածքի և իրավական ու քաղաքական նշանակության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մարդու իրավունքների՝ որպես անձի արժանապատվության, ազատության և հասարակական հարաբերություններում նրա ինքնուրույնության ապահովման հիմնարար սկզբունքների համակարգի ընկալումն է։ Քննվում են մարդու իրավունքների ձևավորման պատմափիլիսոփայական նախադրյալները, բնական իրավունքի, ազատության, հավասարության և արդարության գաղափարների ազդեցությունը դրանց զարգացման վրա, ինչպես նաև այն գործընթացները, որոնց արդյունքում մարդու իրավունքները աստիճանաբար ամրագրվել են իրավական համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավունքների և ազատությունների էության, դրանց փոխկապակցվածության ու դասակարգման խնդիրներին՝ դիտարկելով քաղաքացիական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային իրավունքների ընդհանուր բնութագրերը։ Վերլուծվում է մարդու, հասարակության և պետության փոխհարաբերությունը՝ պարզաբանելով պետության դերը իրավունքների ճանաչման, պաշտպանության և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ իրավական մեխանիզմների ձևավորման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդու իրավունքների սահմանադրական ամրագրման, իրավական երաշխիքների, դատական պաշտպանության և իրավական պատասխանատվության ընդհանուր նշանակության ուսումնասիրությունը։ Իրավաքաղաքական տեսանկյունից քննարկվում է մարդու իրավունքների ազդեցությունը պետական իշխանության կազմակերպման, իրավական պետության, ժողովրդավարական հաստատությունների և քաղաքացիական հասարակության զարգացման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև անհատի իրավունքների և հանրային շահերի հարաբերակցության խնդրին, քանի որ իրավունքների իրականացումը հասարակական կյանքում կարող է առնչվել այլ անձանց իրավունքների պաշտպանության և իրավաչափ հանրային նպատակների ապահովման անհրաժեշտությանը։ Միջազգային իրավական հարթության դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու մարդու իրավունքների պաշտպանության համընդհանուր և տարածաշրջանային սկզբունքների ձևավորման նշանակությունը և դրանց փոխազդեցությունը ներպետական իրավակարգավորումների հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև իրավունքների իրավական ամրագրման և դրանց գործնական իրականացման միջև տարբերությունը՝ ընդգծելով արդյունավետ պաշտպանության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, քաղաքական գիտության և իրավունքի փիլիսոփայության մոտեցումները՝ մարդու իրավունքները ներկայացնելով որպես ժամանակակից իրավական ու քաղաքական համակարգերի հիմնարար արժեքային և նորմատիվ հիմքեր։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ռուս հասարակական մտքի և գրականության կարևոր ներկայացուցիչ Նիկոլայ Գավրիլովիչ Չեռնիշևսկու անձի ու ստեղծագործության ընկալմանը հայկական մշակութային և գրական միջավայրում։ Գրքում վերլուծվում է այն, թե ինչպես են Չեռնիշևսկու գաղափարները, գեղագիտական հայացքները և հասարակական-քաղաքական հայեցակարգերը ընդունվել, մեկնաբանվել և վերաիմաստավորվել հայ մտավորականության կողմից տարբեր պատմական փուլերում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հայ-ռուսական գրական կապերը, գաղափարական ազդեցությունների փոխանցման ուղիները և Չեռնիշևսկու ստեղծագործության ազդեցությունը հայ քննադատական մտքի զարգացման վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են տարբեր հայ հեղինակների աշխատություններ, թարգմանություններ և քննադատական մեկնաբանություններ, որոնք արտացոլում են նրա գաղափարների ընկալման բազմազանությունը։ Քննարկվում են նաև սոցիալ-փիլիսոփայական մոտեցումները, գրական ռեալիզմի ձևավորման գործընթացները և հասարակական մտածողության փոխազդեցությունները երկու մշակույթների միջև։ Գիրքը կարևորում է Չեռնիշևսկու ժառանգության տեղը հայ գրականագիտության և գաղափարական պատմության համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նրա ստեղծագործությունը դարձել միջմշակութային երկխոսության մաս։ Աշխատությունը նախատեսված է գրականագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և համեմատական գրականության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Культура

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ-գրիգորյան օրացույցին՝ ընդգծելով դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պատմական զարգացումը և ժամանակակից կիրառությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է հայ-գրիգորյան օրացույցի դերը պատմական, կրոնական և մշակութային գործընթացներում, ընդգրկում է ամիսների, տոների և տարեգրության համակարգի առանձնահատկությունների համեմատական վերլուծությունը՝ կապված հնագույն հայկական և արևմտյան գրիգորյան օրացույցների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրացույցի կիրառությանը ժամանակակից կրթական, պաշտոնական և հասարակական համակարգերում, ինչպես նաև այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, որոնք ապահովում են դրա միասնականությունը և օրինաչափությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է պատմաբանների, մշակութաբանների և աստղագիտողների համար՝ նպաստելով հայ-գրիգորյան օրացույցի գիտելիքների խորացմանը և պատմամշակութային համատեքստում իր նշանակության ուսումնասիրմանը։

Технология

Սննդի տեխնոլոգիայի և սննդարդյունաբերության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պտղային ալկոհոլային խմիչքների արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում տարբեր պտղատեսակների քիմիական կազմը, հումքի որակական ցուցանիշները, վերամշակման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ու զգայաբանական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պտղային հումքի ընտրության, նախնական մշակման, խմորման գործընթացների վերահսկման և արտադրության տեխնոլոգիական փուլերի արդյունավետության գնահատման հարցերին։ Վերլուծվում են շաքարների, օրգանական թթուների, բուրավետ նյութերի և այլ բաղադրիչների փոփոխությունները արտադրական գործընթացների ընթացքում, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը խմիչքների որակական հատկանիշների ձևավորման համար։ Քննարկվում են նաև արտադրանքի կայունության, պահպանման պայմանների, տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցման, հումքի արդյունավետ օգտագործման և արտադրական գործընթացների ստանդարտացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ժամանակակից սարքավորումների, լաբորատոր վերահսկողության, ֆիզիկաքիմիական վերլուծության և որակի գնահատման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սննդամթերքի անվտանգության պահանջների պահպանմանը, արտադրանքի որակի կայունության ապահովմանը, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը և պտղի վերամշակման ոլորտում տեխնոլոգիական նորարարությունների նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սննդի տեխնոլոգիայի, պտղի վերամշակման, սննդային քիմիայի, խմորման գործընթացների և սննդարդյունաբերության արտադրական կառավարման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։