Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловИстория
Генерал-адъютант Иван Давыдович Лазарев
Աշխատությունը նվիրված է ռուսական կայսրության գեներալ-ադյուտանտ Իվան Դավիդովիչ Լազարևի կենսագրության և ռազմաքաղաքական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա դերը XIX դարի կայսերական ռազմական և վարչական համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է Լազարևի ծագումը, կրթական ուղին և ռազմական ծառայության փուլերը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նրա մասնակցությանը կայսրության հարավային և կովկասյան քաղաքականության իրագործմանը։ Գրքում դիտարկվում են նրա ծառայողական առաջխաղացումները, վարչական հանձնարարությունները և կապերը կայսերական արքունիքի հետ, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը տարածաշրջանային կառավարման գործընթացների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսական կայսրության Կովկասյան քաղաքականության համատեքստում նրա գործունեությանը՝ ռազմական գործողություններ, դիվանագիտական առաքելություններ և տեղական վարչակարգերի հետ հարաբերություններ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև նրա դերի ընկալումը ժամանակակիցների և պատմագրության մեջ՝ գնահատելով նրա ներդրումը կայսերական համակարգի կայունացման գործընթացներում։
Обновлено. 2026-09-20
Экономика
ՀՀ ներքին պետական պարտքի մոդելավորումը
Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներքին պետական պարտքի մոդելավորման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով պետական ֆինանսների կառավարման և տնտեսական կանխատեսումների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են պետական պարտքի ձևավորման առանձնահատկությունները, դրա վրա ազդող մակրոտնտեսական գործոնները, պարտքային բեռի գնահատման մեթոդները և մոդելավորման ժամանակակից մոտեցումները։ Գրքում քննարկվում են ներքին պարտքի կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ֆինանսական կայունության ապահովման, ռիսկերի գնահատման և տնտեսական քաղաքականության մշակման հետ կապված խնդիրները։ Ներկայացված վերլուծական մեթոդներն ու մոդելները հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրել պետական պարտքի դինամիկան և դրա ազդեցությունը երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և մակրոտնտեսական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։
Обновлено. 2026-09-05
Психология
Տրամաբանականի և ինտուիցիայի փոխհարաբերությունը սուբյեկտի իմացական գործունեության մեջ
Աշխատությունը նվիրված է տրամաբանական մտածողության և ինտուիցիայի փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը սուբյեկտի իմացական գործունեության շրջանակում։ Հետազոտության հիմքում մարդու ճանաչողական գործընթացների այն առանձնահատկությունն է, որ գիտելիքի ձեռքբերումը, խնդրի լուծումը և որոշումների կայացումը կարող են պայմանավորվել ինչպես գիտակցված, հետևողական և տրամաբանական դատողություններով, այնպես էլ արագ, անմիջական և ամբողջական ընկալմամբ, որը սովորաբար բնութագրվում է որպես ինտուիցիա։ Ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել այս երկու ձևերի առանձնահատկությունները, դրանց գործառույթները և փոխլրացման հնարավորությունները՝ պարզելու համար, թե ինչ պայմաններում են տրամաբանական վերլուծությունն ու ինտուիտիվ ընկալումը հանդես գալիս որպես միմյանց հակադիր կամ, ընդհակառակը, փոխկապակցված գործընթացներ։ Տրամաբանականի շրջանակում կարևորվում են փաստարկվածությունը, հետևողականությունը, պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը և եզրահանգումների գիտակցված կառուցումը, մինչդեռ ինտուիցիան կարող է կապված լինել իրավիճակի արագ ըմբռնման, նախկին փորձի ընդհանրացման, ենթագիտակցական մշակման և առանց մանրամասն վերլուծության որոշակի եզրակացության հանգելու հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս քննարկել այն հարցը, թե արդյոք ինտուիտիվ գիտելիքը պետք է դիտարկել որպես տրամաբանական մտածողության հակադրություն, թե այն կարող է նախորդել, լրացնել կամ ուղղություն տալ հետագա ռացիոնալ վերլուծությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ փորձի դերը, քանի որ կուտակված գիտելիքն ու նախկին իրավիճակների ճանաչումը կարող են նպաստել արագ ինտուիտիվ կողմնորոշմանը, իսկ տրամաբանական ստուգումը՝ գնահատել այդ ինտուիտիվ ենթադրության հիմնավորվածությունը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստեղծագործական մտածողությանը, գիտական հայտնագործությանը, մասնագիտական որոշումների կայացմանը և բարդ խնդիրների լուծմանը, որտեղ հաճախ միահյուսվում են ինտուիտիվ ենթադրությունն ու դրա հետագա տրամաբանական հիմնավորումը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության, հոգեբանության, իմացաբանության և ճանաչողական գիտությունների ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին՝ որպես մարդու ճանաչողական գործունեության կառուցվածքի, մտածողության տարբեր ձևերի և դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրման նյութ։
Обновлено. 2026-09-23
Религия
Ծիսական արարողությունների գիրք (Մաշտոց)
Հայ առաքելական եկեղեցու ծիսական ժառանգության կարևորագույն գրքերից մեկի այս հրատարակությունը ներկայացնում է եկեղեցական խորհուրդների, օրհնությունների, նվիրագործումների և հոգևոր ու հասարակական կյանքի տարբեր իրադարձությունների առիթով կատարվող արարողությունների կարգն ու աղոթական ձևերը։ Մաշտոցը հայ եկեղեցական ավանդության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող ծիսամատյան է, որը նախատեսված է հոգևորականների ծառայության և եկեղեցական արարողությունների պատշաճ իրականացման համար։ Այն ամփոփում է դարերի ընթացքում ձևավորված ծիսական կանոններ, աղոթքներ, օրհնության բանաձևեր և արարողակարգային կարգադրություններ՝ ներկայացնելով Հայ եկեղեցու հոգևոր կյանքի կազմակերպման կարևոր սկզբունքները։ Աշխատության բովանդակային առանցքը մարդու կյանքի տարբեր հանգրվանների հոգևոր իմաստավորումն է և դրանց կապը եկեղեցական խորհուրդների ու օրհնությունների հետ։ Հայ քրիստոնեական աշխարհընկալման համաձայն՝ մարդու կյանքը իր սկզբից մինչև ավարտը ներառված է եկեղեցու հոգևոր հովանավորության և աղոթական ծառայության շրջանակում։ Ծիսական արարողությունները ոչ միայն նշանավորում են կարևոր իրադարձությունները, այլև դրանց հաղորդում են կրոնական ու բարոյական նշանակություն՝ անհատին և ընտանիքին կապելով եկեղեցական համայնքի հետ։ Այս առումով Մաշտոցը ներկայացնում է հավատացյալի անձնական կյանքի, ընտանեկան հարաբերությունների և հասարակական գործունեության մեջ եկեղեցու ունեցած հոգևոր դերակատարությունը։ Ծիսամատյանի կարևոր բաժիններից են եկեղեցական խորհուրդների կատարման կարգերը։ Մկրտության և դրոշմի խորհուրդները խորհրդանշում են մարդու մուտքը քրիստոնեական հավատքի աշխարհ, հոգևոր վերածնունդը և Սուրբ Հոգու շնորհների ընդունումը։ Պսակի խորհուրդը հաստատում է ամուսնական միության սրբազան բնույթը՝ ընդգծելով ամուսինների փոխադարձ սերը, հավատարմությունը, պատասխանատվությունն ու ընտանեկան կյանքի հոգևոր հիմքերը։ Հիվանդների այցելության, աղոթքի, օրհնության և հոգևոր մխիթարության հետ կապված կարգերը նույնպես կարևոր տեղ ունեն եկեղեցական ծառայության մեջ, քանի որ արտահայտում են մարդու նկատմամբ քրիստոնեական հոգատարության, կարեկցանքի և օգնության սկզբունքները։ Այս ծիսական գործողությունները միավորում են անհատական հոգևոր կարիքները և եկեղեցու համայնքային առաքելությունը՝ հավատացյալին ապահովելով հոգևոր աջակցություն կյանքի տարբեր իրավիճակներում։ Մաշտոցի մյուս կարևոր բովանդակային ուղղությունը օրհնությունների և նվիրագործումների արարողակարգն է։ Հայ եկեղեցական ավանդության մեջ օրհնությունը դիտարկվում է որպես Աստծո բարերարության հայցում և նյութական ու հասարակական կյանքի հոգևոր իմաստավորում։ Տների, տարբեր առարկաների, սննդի, աշխատանքի միջոցների և այլ նշանակության իրերի օրհնությունները ցույց են տալիս, որ քրիստոնեական հավատքը տարածվում է ոչ միայն եկեղեցու ներսում կատարվող պաշտամունքային գործողությունների, այլև մարդու առօրյա կյանքի վրա։ Օրհնության ծեսերի միջոցով հավատացյալը իր աշխատանքը, ընտանիքը, ունեցվածքը և շրջապատող աշխարհը ներկայացնում է աստվածային խնամքի ու պահպանության խնդրանքով։ Աշխատության կարևոր նշանակությունն արտահայտվում է նաև եկեղեցական համայնքի և սրբազան տարածքի հետ կապված արարողությունների պահպանման գործում։ Եկեղեցու օծումը, նվիրագործումը, խաչերի և այլ սրբազան առարկաների օրհնությունը կարևոր ծիսական գործողություններ են, որոնց միջոցով հաստատվում է եկեղեցու՝ որպես աղոթքի և պաշտամունքի վայրի առանձնահատուկ կարգավիճակը։ Նման արարողությունները միաժամանակ ունեն խորհրդանշական, աստվածաբանական և համայնքային նշանակություն, քանի որ արտահայտում են հավատացյալների միասնությունը և եկեղեցու շարունակականությունը։ Ծիսամատյանի գաղափարական հիմքում ընկած է այն համոզմունքը, որ եկեղեցական արարողության արտաքին ձևը պետք է համապատասխանի դրա ներքին հոգևոր բովանդակությանը։ Աղոթքները, սուրբգրային ընթերցումները, օրհնության խոսքերը, խորհրդանշական շարժումները և ծիսական առարկաների գործածությունը կազմում են միասնական համակարգ, որի յուրաքանչյուր բաղադրիչ ունի իր նշանակությունն ու տեղը։ Ծիսական կարգի պահպանումը դիտարկվում է որպես եկեղեցական ավանդության նկատմամբ հավատարմության և հոգևոր ծառայության պատշաճ իրականացման անհրաժեշտ պայման։ Այս պատճառով Մաշտոցը կարևոր գործնական նշանակություն ունի հոգևորականների համար՝ ապահովելով տարբեր արարողությունների կատարման ընդունված ձևերի պահպանումն ու փոխանցումը։ Գրական և կառուցվածքային առանձնահատկություններով աշխատությունը պատկանում է հայ եկեղեցական ծիսամատյանների դասական ավանդույթին։ Նրան բնորոշ են աղոթական խոսքի հանդիսավորությունը, կրոնական խորհրդանիշների կիրառությունը, եկեղեցական բանաձևերի կանոնակարգված շարադրանքը և արարողությունների հաջորդականության պահպանումը։ Լեզվական առումով նման գրքերը կարևոր աղբյուր են հայ եկեղեցական գրական լեզվի, ծիսական բառապաշարի, աստվածաբանական հասկացությունների և աղոթական ոճի ուսումնասիրության համար։ Դրանցում պահպանված լեզվական ձևերը արտացոլում են հայ եկեղեցական մատենագրության պատմական զարգացումը և գրավոր ավանդույթի շարունակականությունը։ Պատմական և մշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի հայ ծիսական գրքի պատմության մեջ։ Մաշտոցները դարեր շարունակ եղել են Հայ առաքելական եկեղեցու հոգևոր ծառայության անփոխարինելի ձեռնարկները։ Դրանց միջոցով պահպանվել են եկեղեցական խորհուրդների և արարողությունների կարգերը, ապահովվել է ծիսական ավանդության փոխանցումը և ամրապնդվել տարբեր համայնքներում պաշտամունքային կյանքի միասնականությունը։ 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքում նման գրքերի հրատարակությունն ու տարածումը մեծ նշանակություն ունեին եկեղեցական կյանքի կազմակերպման և հոգևորականության գործունեության ապահովման համար։ Պողոս Արապյան Ապուչեխցու տպագրական գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրության պատմության մեջ։ Նրա տպարանում հրատարակված կրոնական և եկեղեցական գրքերը նպաստել են հայերեն հոգևոր գրականության տարածմանը, ծիսական ժառանգության պահպանմանը և համայնքի կրոնական կրթության զարգացմանը։ Այս հրատարակությունը արժեքավոր է Հայ առաքելական եկեղեցու ծիսագիտության, խորհուրդների պատմության, եկեղեցական արարողակարգի, հայ հոգևոր մշակույթի և 19-րդ դարի հայ տպագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել աստվածաբաններին, ծիսագետներին, եկեղեցական պատմաբաններին, հայագետներին, հոգևորականներին և հայ քրիստոնեական ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Նրա գիտական ու ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է հայ եկեղեցու ծիսական համակարգի, հոգևոր արարողությունների խորհրդանշական նշանակության և ազգային կրոնական ինքնության պահպանման գործում ծիսամատյանների ունեցած դերի ճանաչման հնարավորությամբ։
Обновлено. 2026-11-12
Религия
Աստվածգիտության հայտնություն
Այս աշխատությունը նվիրված է աստվածգիտության՝ որպես Աստծո էության, աստվածային ճշմարտությունների, հավատքի հիմնադրույթների և մարդու ու Արարչի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության հիմնարար հարցերին։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքը աստվածային հայտնության նշանակության բացահայտումն է՝ որպես Աստծո մասին ճշմարիտ գիտելիքի ձեռքբերման և քրիստոնեական աշխարհայացքի ձևավորման կարևորագույն հիմքի։ Աստվածգիտությունը քրիստոնեական մտքի մեջ դիտարկվում է ոչ միայն որպես կրոնական գիտելիքների ամբողջություն, այլև որպես հոգևոր ճանաչողության համակարգ, որի նպատակն է բացահայտել արարչագործության իմաստը, աստվածային նախախնամության դերը, մարդու գոյության նպատակը և փրկության ճանապարհը։ Աստվածային հայտնության գաղափարը ներկայացվում է որպես այն միջոցը, որով Աստված Իր կամքը, ճշմարտությունը և փրկագործական խորհուրդները հաղորդում է մարդկությանը՝ դրանք դարձնելով հավատքի, հոգևոր կյանքի և բարոյական վարքագծի հիմնասյուներ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է աստվածային ճշմարտությունների ճանաչմանը, քրիստոնեական հավատքի հիմնավորմանը և կրոնական գիտելիքի ու մարդկային բանականության փոխհարաբերությանը։ Աստվածային հայտնությունը քրիստոնեական աշխարհայացքում դիտարկվում է որպես մարդկային սահմանափակ ճանաչողությունը լրացնող և դեպի հոգևոր ճշմարտություն առաջնորդող իրողություն։ Մարդը, իր բանականությամբ ուսումնասիրելով բնությունը, աշխարհը և սեփական գոյությունը, կարող է խորհել Արարչի ներկայության մասին, սակայն աստվածային հայտնությունն է, որ նրան հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Աստծո կամքի, փրկագործության և հոգևոր կյանքի վերաբերյալ։ Այս իմաստով աստվածգիտությունը միավորում է հավատքի, բանականության և աստվածային հայտնության փոխլրացնող սկզբունքները։ Աշխատության կարևոր գաղափարական ուղղություններից է նաև Աստծո և արարչագործության փոխհարաբերության բացահայտումը։ Արարչագործությունը դիտարկվում է որպես աստվածային իմաստության և զորության արտահայտություն, իսկ մարդը՝ որպես բանական և բարոյական պատասխանատվությամբ օժտված արարած, որը կոչված է ճանաչելու իր Արարչին և ապրելու Նրա պատվիրաններին համապատասխան։ Այս մոտեցման շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում մարդու հոգևոր բնությունը, ազատ կամքը, մեղքի և փրկության խնդիրները, ինչպես նաև հավատքի միջոցով հոգևոր կատարելության հասնելու հնարավորությունը։ Քրիստոնեական աստվածաբանության հիմնարար գաղափարներից է այն համոզմունքը, որ աստվածային ճշմարտության ճանաչումը պետք է ուղեկցվի մարդու ներքին վերափոխմամբ։ Հավատքը չի սահմանափակվում միայն վարդապետական դրույթների ընդունմամբ, այլ ենթադրում է բարոյական պատասխանատվություն, խղճի մաքրություն, խոնարհություն, սեր և առաքինի վարքագիծ։ Աստվածգիտական ճանաչողության վերջնական նպատակը ոչ միայն Աստծո մասին գիտելիքի ձեռքբերումն է, այլև մարդու հոգևոր կյանքի ուղղորդումն ու կատարելագործումը։ Աշխատության թեմատիկ և գաղափարական նշանակությունը պայմանավորված է նաև քրիստոնեական դավանանքի հիմնարար ճշմարտությունների համակարգված ներկայացման անհրաժեշտությամբ։ Աստվածաբանական գրականության մեջ հայտնության խնդիրը սերտորեն կապված է Սուրբ Գրքի հեղինակության, եկեղեցական ավանդության, հավատքի փոխանցման և քրիստոնեական վարդապետության պահպանման հետ։ Աստվածային հայտնությունը դիտարկվում է որպես աստվածաբանական գիտելիքի աղբյուր, որի միջոցով բացահայտվում են մարդու փրկության, աստվածային սիրո, արդարության և ողորմածության գաղափարները։ Այս հարցադրումները կարևոր նշանակություն ունեն քրիստոնեական աշխարհայացքի ձևավորման և հավատացյալի հոգևոր ինքնագիտակցության ամրապնդման համար։ Գրական և գիտական առումով աշխատությունը պատկանում է աստվածաբանական-դավանաբանական գրականության ավանդույթին։ Այս ժանրին բնորոշ են կրոնական հասկացությունների բացատրությունը, աստվածաբանական դատողությունների զարգացումը, հավատքի հիմնադրույթների պարզաբանումը և փիլիսոփայական հարցադրումների համադրումը քրիստոնեական վարդապետության հետ։ Նման երկերի շարադրանքը սովորաբար նպատակ ունի ընթերցողին տրամադրել ոչ միայն կրոնական տեղեկություններ, այլև տրամաբանական ու գաղափարական հիմքեր՝ քրիստոնեական ճշմարտությունների գիտակցված ընկալման համար։ Աստվածգիտական գրականության առանձնահատկությունն այն է, որ այն միավորում է տեսական ճանաչողությունն ու հոգևոր-դաստիարակչական նպատակադրումը՝ կրոնական գիտելիքը դարձնելով մարդու անձնական և հասարակական կյանքի բարոյական ուղենիշ։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայ աստվածաբանական մտքի և Մխիթարյան միաբանության գիտակրթական գործունեության համատեքստում։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզին այդ ժամանակաշրջանում հայ կրոնական, փիլիսոփայական, պատմագիտական և լեզվաբանական մտքի զարգացման կարևոր կենտրոններից էր։ Մխիթարյան միաբանությունը նշանակալի աշխատանք էր իրականացնում քրիստոնեական աստվածաբանության, եկեղեցական հայրերի ժառանգության և կրոնափիլիսոփայական գրականության ուսումնասիրման ու հայերեն հրատարակման ուղղությամբ։ Նման աշխատությունների հրատարակությունը նպաստում էր հայ ընթերցողի աստվածաբանական գիտելիքների ընդլայնմանը, կրոնական հասկացությունների ճշգրտմանը և հայերեն գիտական ու փիլիսոփայական լեզվի հարստացմանը։ Այն նաև արտացոլում է հայ մտավոր մշակույթում հավատքի և բանական ճանաչողության համադրման ավանդույթը, որի շրջանակում քրիստոնեական վարդապետությունը դիտարկվում էր որպես անհատի հոգևոր դաստիարակության և հասարակական բարոյականության կարևոր հիմք։ Գիրքը արժեքավոր է հայ աստվածաբանական գրականության, քրիստոնեական դավանաբանության, հայտնության տեսության, կրոնափիլիսոփայական մտքի և Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաբանների, փիլիսոփայության պատմաբանների, հոգևորականների, հայ կրոնական մտքի հետազոտողների և քրիստոնեական աշխարհայացքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես աստվածային ճշմարտության, հավատքի և մարդկային հոգևոր ճանաչողության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ մտորումների կարևոր նյութ։
Обновлено. 2026-11-11
Другие предметы
Նոր գրքեր։ Հասարակական-քաղաքական գիտություններ։ Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն: Լեզվաբանություն։ Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Աշխարհագրություն։ Հնագիտություն; Ազգագրություն։ (Ինֆորմացիոն ցանկ) = Новые (1976, թիվ 6)
Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների բնագավառներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, ուսանողների, դասախոսների և լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Հրատարակությունն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրական գիտություններին, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող նոր աշխատություններ՝ արտացոլելով տվյալ ոլորտներում կատարվող արդի հետազոտությունները, տեսական զարգացումները և գիտական մտքի հիմնական ուղղությունները։ Ցանկը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան գրականություն ուսումնական, գիտահետազոտական կամ մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է, որը նպաստում է գիտական հաղորդակցության զարգացմանը, նոր գիտելիքների տարածմանը և հասարակագիտական ու հումանիտար գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։
Обновлено. 2026-11-02