Զանգեզուրի գոյամարտը 1920 թ. մայիս-1921 թ. հուլիս

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնակչության զբաղվածության կառավարման հիմնախնդիրների, մեխանիզմների և զարգացման ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են աշխատաշուկայի ձևավորման առանձնահատկությունները, զբաղվածության մակարդակի վրա ազդող տնտեսական և սոցիալական գործոնները, աշխատուժի առաջարկի ու պահանջարկի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև պետական կարգավորման գործիքները։ Հեղինակը քննարկում է զբաղվածության քաղաքականության իրականացման սկզբունքները, աշխատատեղերի ստեղծման, գործազրկության նվազեցման, մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման և մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կառավարման մեթոդներ, վիճակագրական վերլուծություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են զբաղվածության ոլորտի կատարելագործմանը և աշխատաշուկայի կայուն զարգացման ապահովմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տնտեսական պայմաններին, սոցիալական գործընթացներին և զբաղվածության համակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, սոցիոլոգների, աշխատանքի շուկայի հետազոտողների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և զբաղվածության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է մարդկանց շահագործման՝ թրաֆիքինգի երևույթի սոցիալ-հոգեբանական պատճառների վերլուծությանը և դրա վաղ կանխարգելման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Աշխատությունում դիտարկվում են այն հիմնական սոցիալական գործոնները, որոնք նպաստում են խոցելի խմբերի ներգրավմանը շահագործման ցանցերում, այդ թվում՝ աղքատությունը, սոցիալական անհավասարությունը, կրթական հնարավորությունների սահմանափակումը, միգրացիոն ռիսկերը և տեղեկատվական անբավարարությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հոգեբանական գործոններին՝ վստահության մանիպուլյացիային, կախվածության ձևավորմանը, զոհի ինքնագնահատականի նվազեցմանը և վերահսկման մեխանիզմներին, որոնք օգտագործվում են շահագործողների կողմից։ Աշխատությունը ներկայացնում է կանխարգելման բազմաստիճան մոտեցումներ՝ սկսած հանրային իրազեկման բարձրացումից և կրթական ծրագրերից մինչև իրավական պաշտպանության ուժեղացում և սոցիալական աջակցության համակարգերի զարգացում։ Քննարկվում է նաև վաղ հայտնաբերման կարևորությունը՝ ռիսկային խմբերի հետ աշխատանքում, համայնքային ներգրավվածության և միջգերատեսչական համագործակցության դերը։

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի ցանցերում էներգետիկ կորուստների նվազեցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ լարման կարգավորման միջոցով, դիտարկելով այն որպես էլեկտրամատակարարման արդյունավետության բարձրացման և համակարգի կայուն աշխատանքի ապահովման կարևոր ուղղություն։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են էներգիայի կորուստների հիմնական տեսակները՝ ակտիվ և ռեակտիվ կորուստները, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառները բաշխիչ և փոխանցման ցանցերում՝ կապված լարման անկման, բեռնվածության անհավասար բաշխման և ռեակտիվ հզորության անբավարար փոխհատուցման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լարման կարգավորման մեթոդներին՝ ներառյալ տրանսֆորմատորների կարգավորվող թափանցիկ կոճերի (tap changers) կիրառումը, կոնդենսատորային բատերի օգտագործումը, ավտոմատ լարման կարգավորման համակարգերը և խելացի ցանցերի (smart grid) տեխնոլոգիաները, որոնք հնարավորություն են տալիս իրական ժամանակում օպտիմալացնել էներգիայի հոսքերը և նվազեցնել տեխնիկական կորուստները։ Քննարկվում են նաև համակարգի մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել լարման փոփոխության ազդեցությունը էներգետիկ արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ լարման կարգավորման վրա հիմնված էներգակորուստների նվազեցման մեթոդները հանդիսանում են ժամանակակից էներգետիկ համակարգերի արդյունավետության բարձրացման կարևոր գործիք և ունեն նշանակալի կիրառական արժեք:

Право

Աշխատությունը նվիրված է պետական իշխանության և պետական կառավարման փոխհարաբերությունների տեսական հիմքերի ու գործնական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական համակարգի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում պետական իշխանության էությունը, դրա կազմակերպման սկզբունքները, պետական մարմինների իրավասությունների բաշխումը և կառավարման գործընթացում դրանց փոխգործակցության մեխանիզմներն են։ Պետական իշխանությունը դիտարկվում է որպես հանրային իշխանության ինստիտուցիոնալ ձև, իսկ պետական կառավարումը՝ որպես պետական նպատակների և գործառույթների իրականացման կազմակերպական ու վարչական գործընթաց։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել իշխանությունների բաժանման սկզբունքը, պետական մարմինների իրավական կարգավիճակը, գործադիր կառավարման կազմակերպումը, որոշումների ընդունման ընթացակարգերը և պետական ինստիտուտների միջև լիազորությունների սահմանազատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեսական հասկացությունների և իրական կառավարման պրակտիկայի հարաբերակցությանը՝ պարզելու համար, թե իրավական ու ինստիտուցիոնալ կառուցակարգերն ինչպես են արտահայտվում պետական կառավարման ամենօրյա գործունեության մեջ։ Կարևոր ուղղություն է պետական կառավարման արդյունավետության, հաշվետվողականության, թափանցիկության և իրավական պատասխանատվության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կենտրոնական և տարածքային կառավարման մարմինների հարաբերություններին, վարչարարության կազմակերպմանը, հանրային ծառայության դերին և կառավարչական որոշումների իրականացման մեխանիզմներին։ Հայաստանի օրինակով թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պետական կառավարման ինստիտուտների զարգացման և վերափոխման առանձնահատկությունները՝ դրանք դիտարկելով սահմանադրական և վարչաիրավական սկզբունքների շրջանակում։ Առանձին նշանակություն ունի պետական կառավարման բարեփոխումների ուսումնասիրությունը, քանի որ ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները կարող են առնչվել լիազորությունների հստակեցմանը, վարչական գործընթացների կազմակերպմանը, հանրային ծառայությունների որակին և պետական մարմինների աշխատանքի արդյունավետությանը։ Միաժամանակ կարևորվում է քաղաքացու և պետական կառավարման մարմինների հարաբերությունների իրավական կազմակերպումը՝ որպես հանրային կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական ու վարչական իրավունքի և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով համակարգված ներկայացնել պետական իշխանության կազմակերպման և կառավարման գործնական իրականացման հիմնական խնդիրները Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։

Культура

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների ու մասնագիտական գրականության մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, հետազոտողներին և ոլորտի մասնագետներին համակարգված կերպով տեղեկացնել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած համապատասխան գրականության մասին։ Այն կազմված է որպես ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու և կարող է ընդգրկել մշակույթի ու արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքեր, ժողովածուներ, հոդվածներ, կատալոգներ, տեղեկատու հրատարակություններ և այլ տպագիր նյութեր։ Ներկայացվող նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել ՀՍՍՀ մշակութային կյանքի, արվեստի զարգացման, պատմության, տեսության և առանձին ստեղծագործական ուղղությունների վերաբերյալ առկա նոր գրականության մեջ։ Մատենագիտական տեղեկատվությունը կարող է ներառել կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, գրականությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, թանգարանային և մշակութային գործունեությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Առանձնահատուկ արժեք ունի այն փաստը, որ նման ընթացիկ տեղեկատուները ոչ միայն արձանագրում են հրատարակված գրականությունը, այլև ձևավորում են ոլորտային տեղեկատվության համակարգված շտեմարան, որը կարող է օգտագործվել հետագա գիտական, կրթական և մշակութային ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատության մեջ մատենագիտական գրառումների դասակարգումն ու նկարագրությունը հնարավորություն են տալիս ընթերցողին ստանալ հրատարակությունների վերաբերյալ անհրաժեշտ հիմնական տեղեկությունները և ընտրել հետազոտության համար համապատասխան աղբյուրներ։ Նման հրատարակությունը կարևոր դեր կարող է ունենալ նաև գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, գիտահետազոտական կենտրոնների և կրթական կազմակերպությունների տեղեկատվական սպասարկման գործում։ Այն նպաստում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության շրջանառությանը, մասնագիտական տեղեկատվության հասանելիության բարձրացմանը և տարբեր ոլորտների հետազոտողների միջև տեղեկատվական կապերի ամրապնդմանը։ Ընթացիկ բնույթը հատկապես կարևոր է, քանի որ թույլ է տալիս պարբերաբար արձանագրել նոր հրատարակությունների հայտնվելը և ժամանակին լրացնել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվական դաշտը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և հրատարակչական կյանքի յուրօրինակ փաստաթուղթ, քանի որ ներկայացվող գրականության ամբողջությունը պատկերացում է տալիս այն թեմաների, հեղինակների, արվեստագետների և մշակութային երևույթների մասին, որոնք արտացոլվել են ՀՍՍՀ-ում հրատարակվող գրականության մեջ։ Այս տեսանկյունից տեղեկատուն արժեքավոր է ոչ միայն որպես գործնական մատենագիտական գործիք, այլև որպես մշակութային պատմության ուսումնասիրման օժանդակ աղբյուր։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանային ֆոնդերի համալրման, թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման, գիտական աշխատանքների աղբյուրագիտական ապահովման և մշակույթի ու արվեստի ոլորտում տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, գրականագետներին, պատմաբաններին, թանգարանների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայազգի աշխարհահռչակ կինոռեժիսոր, սցենարիստ և արվեստագետ Սերգեյ Փարաջանովի կյանքի, ստեղծագործական գործունեության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական նյութերի համակարգմանը։ Այն կենսագրական և մատենագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին ներկայացնել արվեստագետի կյանքի ու գործունեության տարբեր փուլերին առնչվող փաստաթղթերը, գրքերը, հոդվածները, հարցազրույցները, քննադատական նյութերը և այլ հրատարակություններ։ Կենսամատենագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս Փարաջանովի ստեղծագործական ուղին դիտարկել ոչ միայն որպես կինոյի պատմության առանձին էջ, այլև որպես բազմաշերտ մշակութային երևույթ, որը միավորում է կինոն, կերպարվեստը, թատրոնը, կոլաժը, ժողովրդական արվեստը և հայկական մշակութային ժառանգությունը։ Գրքում ընդգրկված նյութերը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ տալ նրա կյանքի կարևոր հանգրվանների, մասնագիտական գործունեության, կինեմատոգրաֆիական աշխատանքների, ստեղծագործական սկզբունքների և արվեստագիտական հայացքների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն այն մատենագիտական աղբյուրները, որոնք անդրադառնում են նրա ֆիլմերի ստեղծման պատմությանը, գեղարվեստական լեզվին, կինեմատոգրաֆիական նորարարություններին և տարբեր ժամանակաշրջաններում նրա արվեստի նկատմամբ ձևավորված քննադատական վերաբերմունքին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Փարաջանովի ստեղծագործությունը երկար ժամանակ գտնվել է տարբեր մշակութային, քաղաքական և գեղարվեստական միջավայրերի հատման կետում, ուստի նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը պահանջում է բազմակողմանի աղբյուրագիտական մոտեցում։ Կենսամատենագիտությունը կարող է ընդգրկել ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն և այլ լեզուներով հրապարակված նյութեր՝ հնարավորություն տալով համադրել արվեստագետի գործունեության վերաբերյալ տարբեր աղբյուրներում ներկայացված տեսակետները։ Նման կառուցվածքը հատկապես օգտակար է հետազոտողների համար, քանի որ մեկտեղում է այն գրական և փաստագրական հենքը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նրա կենսագրությունը, ֆիլմագրությունը, արվեստի տեսությունը և մշակութային ազդեցությունը։ Աշխատանքը կարող է ծառայել որպես կարևոր օժանդակ աղբյուր կինոգիտության, արվեստագիտության, մշակութաբանության, գրականագիտության և հայ մշակույթի պատմության ուսումնասիրության ընթացքում։ Այն օգտակար է նաև ուսանողների, դասախոսների, գրականագետների, կինոգետների, արվեստաբանների և Փարաջանովի ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ոչ միայն տեղեկատու նյութերի հավաքածու է, այլև հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու արվեստագետի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրման աղբյուրագիտական շրջանակի մասին՝ բացահայտելով նրա տեղն ու նշանակությունը հայկական, խորհրդային և համաշխարհային կինոյի ու արվեստի պատմության մեջ։