Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է հայ արձակի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի՝ Սերո Խանզադյանի ստեղծագործական լեզվի և գեղարվեստական ոճի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքի հիմնական ուշադրության կենտրոնում գրողի լեզվական մտածողությունն է, բառապաշարի առանձնահատկությունները, ժողովրդախոսակցական և գրական լեզվի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև այն գեղարվեստական միջոցները, որոնց շնորհիվ նրա արձակը ձեռք է բերում ինքնատիպ արտահայտչականություն և ազգային երանգավորում։ Ուսումնասիրության ընթացքում բացահայտվում են հեղինակի կողմից հայոց լեզվի բառային հարստության, դարձվածքների, բարբառային տարրերի, ժողովրդական խոսքի և պատկերավոր արտահայտությունների կիրառման առանձնահատկությունները։ Խանզադյանի լեզվական արվեստի կարևոր կողմերից է խոսքի բնականությունն ու կենսունակությունը․ նրա ստեղծագործություններում կերպարների խոսքը հաճախ կապված է նրանց սոցիալական միջավայրի, աշխարհայացքի, բնավորության և պատմամշակութային պայմանների հետ, ինչի շնորհիվ լեզուն դառնում է ոչ միայն պատմողական, այլև կերպարակերտման կարևոր միջոց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են բառի ընտրությունը, նախադասության կառուցվածքը, խոսքի ռիթմը, նկարագրական և պատկերավոր արտահայտությունները նպաստում հեղինակի գեղարվեստական աշխարհի ձևավորմանը։ Առանձին կարևորություն ունի ազգային-մշակութային բաղադրիչը․ գրողի լեզուն սերտորեն կապված է հայկական բնաշխարհի, ժողովրդի կենցաղի, ավանդույթների, պատմական հիշողության և ազգային մտածողության հետ։ Այդ պատճառով լեզվական նյութի ուսումնասիրությունը միաժամանակ դառնում է գրողի ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղագիտական առանձնահատկությունների բացահայտման միջոց։ Գրքում կարող են քննության առնվել նաև հեղինակի լեզվի պատկերավորման համակարգը, բնության նկարագրությունների արտահայտչականությունը, երկխոսությունների կառուցվածքը, հերոսների անհատական խոսքի առանձնահատկությունները և պատմողական խոսքի ձևերը։ Այս ամենը թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ, թե ինչպիսի դեր ունի լեզուն գրական կերպարների ստեղծման, մթնոլորտի ձևավորման և ստեղծագործության հուզական ազդեցության ապահովման գործում։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է հայ գրականության և հայոց լեզվի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողների, ուսուցիչների, գրականագետների և հետազոտողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև Սերո Խանզադյանի ստեղծագործությունների լեզվաոճական առանձնահատկությունները, ժամանակակից հայ արձակի զարգացումը և հայ գրական լեզվի գեղարվեստական կիրառությունը ուսումնասիրելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է գրողի ստեղծագործական անհատականությունը լեզվի տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես է բառի, խոսքի և գեղարվեստական արտահայտության միջոցով ձևավորվում ինքնատիպ գրական աշխարհ և ինչպես է գրական լեզուն վերածվում ազգային հիշողության, մարդկային բնավորությունների ու կյանքի իրականության արտահայտման հզոր միջոցի։