Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է Խիկարի մասին պատմությունների և խրատական զրույցների ուսումնասիրությանը հայ մատենագրության մեջ՝ հինարևելյան գրական ավանդույթների, մշակութային փոխազդեցությունների և գրական ժառանգության փոխանցման պատմության համատեքստում։ Քննարկվում են հինարևելյան իմաստասիրական և խրատական գրականության ձևավորման առանձնահատկությունները, իմաստուն խորհրդատուի կերպարի նշանակությունը և բարոյախրատական գաղափարների արտահայտման գեղարվեստական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Խիկարի կերպարի ծագմանը, ասորական և մերձավորարևելյան գրական ավանդույթներում նրա մասին պատմությունների տարածմանը, ինչպես նաև դրանց հայերեն տարբերակների ձևավորման և պահպանման հարցերին։ Ուսումնասիրվում են հայկական ձեռագրական աղբյուրները, պատմության տարբեր խմբագրությունները, թարգմանական առանձնահատկությունները և տեքստային տարբերությունների հնարավոր պատճառները։ Դիտարկվում են իմաստության, արդարության, հավատարմության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական պատասխանատվության և խոհեմության վերաբերյալ գաղափարները, որոնք արտահայտվում են պատմողական դրվագների, առակների և խրատների միջոցով։ Կարևորվում են հայ մատենագրության և հինարևելյան գրականության միջև առկա թեմատիկ, կառուցվածքային ու գաղափարական ընդհանրությունները, ինչպես նաև հայկական գրական միջավայրում օտարալեզու ստեղծագործությունների յուրացման և վերամշակման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատական վերլուծության ենթարկվել հայկական, ասորական և այլ լեզուներով պահպանված տարբերակները՝ բացահայտելու պատմության փոխանցման ուղիները, կերպարային համակարգի փոփոխությունները և բարոյախրատական բովանդակության զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում միջնադարյան հայկական գրականության մեջ իմաստասիրական զրույցների, առակների և խրատական պատմությունների տարածմանը, դրանց կրթադաստիարակչական նշանակությանը և ընթերցողական ընկալման առանձնահատկություններին։ Առանձնացվում են բանավոր ու գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերության, գրական փոխառությունների, տեքստերի խմբագրման և մշակութային միջնորդության հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում են նաև պատմության լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատկերավոր արտահայտությունները, խորհրդանշական դրվագները և դրանց կապը հինարևելյան իմաստության գրականության ավանդույթների հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հայ թարգմանական մատենագրության, միջնադարյան գրական կապերի և հինարևելյան գրական ժառանգության ուսումնասիրության խորացմանը։ Հետազոտությունը նշանակություն ունի հայկական և մերձավորարևելյան մշակույթների փոխազդեցության, գրական տեքստերի պատմական փոխանցման և համեմատական գրականագիտության զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Այն օգտակար է հայագետների, գրականագետների, արևելագետների, բանասերների, ձեռագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։