Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատանքի շուկայի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ գործունեության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ աղքատության հաղթահարման խնդրի հետ սերտ փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում աշխատանքի շուկան դիտարկվում է որպես բնակչության զբաղվածության, եկամուտների ձևավորման և սոցիալական բարեկեցության ապահովման կարևորագույն համակարգ, որի արդյունավետությունը էական ազդեցություն ունի աղքատության մակարդակի և սոցիալական անհավասարության վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի հարաբերակցությանը, զբաղվածության և գործազրկության մակարդակներին, աշխատուժի մասնագիտական կառուցվածքին, աշխատավարձերի ձևավորմանը, աշխատանքի արտադրողականությանը և աշխատաշուկայի տարածքային ու ոլորտային առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք սահմանափակում են բնակչության տնտեսական ակտիվությունը և կայուն զբաղվածության հնարավորությունները, այդ թվում՝ աշխատատեղերի պակասը, մասնագիտական հմտությունների և գործատուների պահանջների անհամապատասխանությունը, ցածր վարձատրությունը և աշխատանքի շուկայի անհավասարակշռությունները։ Աշխատանքում աղքատությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ցածր եկամուտների հետևանք, այլև որպես զբաղվածության սահմանափակ հնարավորությունների, մարդկային կապիտալի թերզարգացման և սոցիալական խոցելիության արդյունք։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում է աշխատանքի շուկայի ակտիվացման, զբաղվածության ընդլայնման և եկամտաբեր աշխատատեղերի ստեղծման դերը աղքատության նվազեցման գործում։ Քննարկվում են պետական զբաղվածության քաղաքականության, մասնագիտական կրթության և վերապատրաստման ծրագրերի, սոցիալական աջակցության մեխանիզմների, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման և աշխատաշուկայի կարգավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական պաշտպանության և աշխատանքի խթանման քաղաքականությունների միջև հավասարակշռությանը՝ նպատակ ունենալով ոչ միայն մեղմել աղքատության հետևանքները, այլև ստեղծել բնակչության ինքնուրույն եկամուտ ստանալու կայուն հնարավորություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի աշխատանքի շուկայի զարգացման ուղղությունների հիմնավորմանը, զբաղվածության արդյունավետ քաղաքականության մշակմանը, աշխատուժի մրցունակության բարձրացմանը և աղքատության հաղթահարման ավելի նպատակային մեխանիզմների ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, զբաղվածության ոլորտի պատասխանատուներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, վերլուծաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է իրանական մշակույթի կարևորագույն ստեղծագործական հուշարձաններից մեկի և երաժշտական արվեստի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում էպիկական պատումի, նրա կերպարների, հերոսական դրվագների և գաղափարական աշխարհընկալման արտացոլումն է երաժշտության մեջ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են էպիկական սյուժեները, հերոսների կերպարները, մարտական տեսարանները, սիրային պատմությունները, ողբերգական դրվագներն ու հանդիսավոր իրադարձությունները ներշնչել երաժշտական ստեղծագործությունների ձևավորումը և կատարողական ավանդույթների զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարսկական երաժշտական մշակույթում բանավոր ավանդույթի, ասմունքի, երգեցողության և գործիքային նվագակցության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև պատմողական նյութի երաժշտական մատուցման ձևերին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ազգային երաժշտական ժառանգության պահպանման և սերունդներին փոխանցման գործում էպիկական գրականության ունեցած նշանակությանը։ Կարևորվում է գրական տեքստի և երաժշտական արտահայտչամիջոցների փոխազդեցությունը՝ ռիթմի, մեղեդայնության, ինտոնացիայի, երաժշտական կերպարների և կատարողական մեկնաբանությունների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է էպիկական ժառանգությունը վերաիմաստավորվել տարբեր ժամանակաշրջաններում և ինչպես է գրական պատումը վերածվել երաժշտական ստեղծագործության կամ կատարողական նյութի։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև պարսկական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ բացահայտում է գրականության, երաժշտության և ազգային ինքնության ձևավորման միջև առկա սերտ կապերը։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, արվեստաբաններին, գրականագետներին, իրանագետներին, մշակութաբաններին, արևելագետներին, ազգային երաժշտական ավանդույթների հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է վրաց միջնադարյան մեծ բանաստեղծ Շոթա Ռուսթավելու կյանքին, ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա համաշխարհային գրականության մեջ ունեցած նշանակությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով «Ընձենավոր»-ին։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է հեղինակի ստեղծագործական և պատմամշակութային միջավայրը, XII դարի վրացական հասարակության ու մշակույթի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն գաղափարական և գեղարվեստական պայմանները, որոնցում ձևավորվել է պոեմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության սյուժետային կառուցվածքին, կերպարների համակարգին, սիրո, ընկերության, հավատարմության, պատվի, արդարության և անձնական ազատության գաղափարներին։ Աշխատանքում կարող են քննության առնվել գլխավոր հերոսների բնավորությունների ձևավորումը, նրանց փոխհարաբերությունները և այն բարոյական արժեքները, որոնք արտահայտվում են գործողությունների ու երկխոսությունների միջոցով։ Կարևորվում են նաև պոեմի լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, բանաստեղծական ձևը, պատկերավորման միջոցները, փոխաբերությունները, խորհրդանիշներն ու արևելյան և քրիստոնեական մշակութային ազդեցությունների համադրությունը։ Ուսումնասիրությունը Ռուսթավելու ստեղծագործությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես վրացական ազգային գրականության բարձրագույն նվաճում, այլև որպես միջնադարյան համաշխարհային գրականության նշանակալի հուշարձան, որն իր գաղափարական խորությամբ և գեղարվեստական կառուցվածքով շարունակում է հետաքրքրել տարբեր մշակույթների ընթերցողներին։ Հրատարակության հոբելյանական բնույթը հնարավորություն է տալիս ընդգծելու հեղինակի ժառանգության պատմական նշանակությունը և նրա ստեղծագործության տեղը վրացական գրականության զարգացման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, վրացագիտության և համեմատական գրականության մասնագետներին, թարգմանիչներին, միջնադարյան մշակույթի հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և դասական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Արցախի տարբեր ընտանի կենդանիների կաթից անջատված կաթնաթթվային բակտերիաների և դրանց կողմից արտադրվող մետաբիոտիկների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կաթնաթթվային բակտերիաների բազմազանությունը, տեսակային և կենսաբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարվողականությունը տարբեր կենդանական ծագման կաթի միջավայրին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարբեր ընտանի կենդանիների կաթից մանրէաբանական մեկուսացումների ստացումը, դրանց նույնականացումը և ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական հատկությունների գնահատումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բակտերիաների արտադրած մետաբիոտիկներին՝ կենսաբանական ակտիվ միացությունների համալիրին, որոնք կարող են ներառել օրգանական թթուներ, բակտերիոցինանման նյութեր, ֆերմենտներ և այլ միացություններ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է այդ նյութերի հակամանրէային ակտիվությունը, ազդեցությունը տարբեր միկրոօրգանիզմների աճի վրա և հնարավոր նշանակությունը սննդամթերքի պահպանման ու կենսաբանական անվտանգության ապահովման գործում։ Կարևորվում է նաև օգտակար կաթնաթթվային բակտերիաների պրոբիոտիկ ներուժի գնահատումը, դրանց տեխնոլոգիական հատկությունները և կաթնամթերքի արտադրության մեջ կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել տեղական կենդանական ռեսուրսների մանրէաբանական ներուժի բացահայտմանը, տարածաշրջանային կենսաբազմազանության ուսումնասիրությանը և արժեքավոր մանրէային շտամների ընտրությանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ֆերմենտացված կաթնամթերքի արտադրության, բնական կենսապահպանիչների ստացման, սննդային կենսատեխնոլոգիայի և օգտակար միկրոօրգանիզմների հիման վրա նոր արտադրանքների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանրէաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, սննդի տեխնոլոգներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, կաթնամթերքի արտադրության մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է կորպորատիվ կառավարման համակարգի ազդեցության ուսումնասիրությանը իրանական կազմակերպությունների շուկայական արժեքի և ռիսկայնության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կորպորատիվ կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության կառավարման, վերահսկողության և շահագրգիռ կողմերի միջև հարաբերությունների կարգավորման կարևոր մեխանիզմ, որն անմիջականորեն կարող է ազդել ընկերության ֆինանսական արդյունքների, ներդրումային գրավչության և շուկայական դիրքի վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են կորպորատիվ կառավարման հիմնական բաղադրիչները՝ տնօրենների խորհրդի կառուցվածքն ու անկախությունը, սեփականության կենտրոնացվածությունը, բաժնետերերի իրավունքների պաշտպանությունը, կառավարման և վերահսկողության գործառույթների տարանջատումը, ֆինանսական հաշվետվողականության թափանցիկությունը և ներքին վերահսկողության արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով կառավարման որակի բարելավումը կարող է նպաստել ներդրողների վստահության բարձրացմանը, տեղեկատվական անհամաչափության նվազեցմանը, գործակալական հակասությունների սահմանափակմանը և կազմակերպության շուկայական արժեքի ավելացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է կորպորատիվ կառավարման և կազմակերպության ռիսկայնության փոխկապակցվածությունը՝ ներառյալ ֆինանսական, գործառնական և շուկայական ռիսկերի կառավարման հնարավորությունները։ Իրանական կազմակերպությունների օրինակով հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հաշվի առնել երկրի ինստիտուցիոնալ, իրավական և տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները և գնահատել դրանց ազդեցությունը կառավարման մեխանիզմների արդյունավետության վրա։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել ֆինանսական և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ՝ կորպորատիվ կառավարման ցուցանիշների, շուկայական արժեքի և ռիսկայնության միջև փոխկապակցվածությունները բացահայտելու համար։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել կազմակերպությունների կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը, ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացմանը և ֆինանսական ռիսկերի առավել արդյունավետ կառավարմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կորպորատիվ կառավարման և ֆինանսների մասնագետներին, տնտեսագետներին, ներդրողներին, ընկերությունների ղեկավարներին և ֆինանսական վերլուծաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական պարտքի ձևավորման, կառավարման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում պետական պարտքը դիտարկվում է որպես պետական ֆինանսների կարևոր բաղադրիչ, որն անհրաժեշտ է տնտեսական զարգացման ծրագրերի ֆինանսավորման, բյուջետային պակասուրդի ծածկման և ֆինանսական կայունության ապահովման համար, սակայն միաժամանակ կարող է առաջացնել երկարաժամկետ ֆինանսական ռիսկեր։ Աշխատանքում վերլուծվում են պետական պարտքի կառուցվածքը, ներքին և արտաքին պարտքի հարաբերակցությունը, պարտքային պարտավորությունների սպասարկման առանձնահատկությունները, փոխառությունների ներգրավման աղբյուրներն ու պայմանները և դրանց ազդեցությունը պետական բյուջեի ու մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտքի կայունության գնահատմանը, պարտքի սպասարկման ծախսերի կառավարմանը, տոկոսադրույքային և արժութային ռիսկերի նվազեցմանը, ինչպես նաև պարտքային պորտֆելի օպտիմալ կառուցվածքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պետական պարտքի և տնտեսական աճի փոխկապակցվածության վերլուծությունը, քանի որ փոխառու միջոցների արդյունավետ օգտագործումը կարող է նպաստել արտադրական ներուժի ընդլայնմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և տնտեսական ակտիվության բարձրացմանը, մինչդեռ պարտքային միջոցների ոչ արդյունավետ կիրառումը կարող է մեծացնել ապագա ֆինանսական բեռը։ Քննարկվում են նաև պարտքի կառավարման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները, պետական ֆինանսների թափանցիկության և հաշվետվողականության նշանակությունը, պարտքային ռիսկերի կանխատեսման և վերահսկման գործիքները։ Աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու ՀՀ պետական պարտքի կառավարման հիմնական խնդիրները և առաջարկելու դրանց լուծման ուղղություններ՝ պարտքի կառուցվածքի կատարելագործման, ռիսկերի կառավարման, փոխառությունների արդյունավետ օգտագործման և պետական ֆինանսական քաղաքականության երկարաժամկետ կայունության ապահովման միջոցով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել պետական պարտքի կառավարման քաղաքականության կատարելագործման, բյուջետային ռիսկերի նվազեցման և երկրի ֆինանսական կայունության ամրապնդման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման և հանրային ֆինանսների մասնագետներին, բանկային ու ներդրումային ոլորտի ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, վերլուծաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է առևտրաարդյունաբերական ազատ գոտիների՝ որպես տնտեսական զարգացման խթանման գործիքի ուսումնասիրությանը՝ Իրանի «Քիշ» ազատ գոտու օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ազատ տնտեսական գոտիների ստեղծման նպատակները, դրանց գործունեության կազմակերպման սկզբունքները և այն տնտեսական մեխանիզմները, որոնց միջոցով դրանք կարող են նպաստել ներդրումների ներգրավմանը, արտադրության ընդլայնմանը, արտաքին առևտրի ակտիվացմանը և նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «Քիշ» ազատ գոտու ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկություններին, դրա աշխարհագրական դիրքի, ենթակառուցվածքների, հարկային և մաքսային արտոնությունների, ներդրումային միջավայրի և միջազգային տնտեսական կապերի դերին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ազատ գոտիների ազդեցությունը տեղական տնտեսության կառուցվածքի փոփոխության, ձեռնարկատիրական ակտիվության, կապիտալի ներհոսքի, արտահանման և ներմուծման ծավալների, ինչպես նաև ծառայությունների և զբոսաշրջության զարգացման վրա։ Քննարկվում են նաև նման գոտիների արդյունավետության գնահատման չափանիշները և այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում ազատ տնտեսական գոտին կարող է վերածվել երկարաժամկետ տնտեսական աճի և տարածաշրջանային զարգացման կենտրոնի։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է «Քիշ» ազատ գոտու փորձի վերլուծությունը՝ որպես այլ երկրների, այդ թվում՝ զարգացող տնտեսությունների համար կիրառելի փորձի հնարավոր աղբյուր։ Միաժամանակ դիտարկվում են ազատ գոտիների գործունեության հետ կապված հնարավոր սահմանափակումներն ու ռիսկերը՝ ենթակառուցվածքային ծախսերը, արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը, տնտեսական գործունեության տարածքային անհավասարակշռությունը և արտոնությունների արդյունավետության ապահովման խնդիրները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու ազատ առևտրատնտեսական գոտիների նշանակության մասին և գնահատելու դրանց դերը ներդրումային ու արտադրական ներուժի ակտիվացման, միջազգային տնտեսական ինտեգրման և տարածաշրջանային մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետներին, ներդրումային քաղաքականության և պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, գործարարներին, հետազոտողներին, վերլուծաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության XXI համագումարի որոշումների և նյութերի գրադարանային պրոպագանդայի կազմակերպման մեթոդական հարցերին։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրադարանների աշխատակիցների համար և նպատակ ունի ներկայացնելու քաղաքական-գաղափարական բնույթի նյութերի տարածման, ընթերցողների հետ աշխատանքի կազմակերպման և համապատասխան գրադարանային միջոցառումների անցկացման եղանակները։ Նյութերում ուշադրություն է դարձվում գրքային և տեղեկատվական ֆոնդերի նպատակային օգտագործմանը, թեմատիկ ցուցահանդեսների, մատենագիտական տեսությունների, ընթերցողական միջոցառումների, զրույցների, դասախոսությունների և այլ ձևերի կազմակերպմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գրադարանների կողմից քաղաքական ու հասարակական նշանակության հրապարակումների համակարգված ներկայացմանը, դրանց բովանդակության վերաբերյալ ընթերցողների իրազեկմանը և տարբեր տարիքային ու սոցիալական խմբերի հետ համապատասխան աշխատանքային ձևերի ընտրությանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային գործունեության գաղափարական ուղղվածության, գրադարանների հասարակական գործառույթների և մեթոդական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքների մասին։ Այն միաժամանակ կարող է դիտարկվել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և տեղեկատվական քաղաքականության պատմական վկայություն, քանի որ արտացոլում է գրադարանների առջև դրված խնդիրները և դրանց իրականացման համար առաջարկվող մեթոդները։ Նյութերը կարող են օգտակար լինել ոչ միայն գրադարանային աշխատանքի պատմությունն ուսումնասիրողների, այլև խորհրդային շրջանի հասարակական, մշակութային և տեղեկատվական քաղաքականությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, գրադարանների մեթոդական բաժինների աշխատակիցներին, պատմաբաններին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, աղբյուրագետներին և խորհրդային շրջանի գրադարանային գործի ուսումնասիրողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկություններ թաքցնող համակարգերի ինֆորմացիոն-տեսական ուսումնասիրությանը՝ դրանց կառուցվածքի, աշխատանքի սկզբունքների և տեղեկատվության քողարկման արդյունավետության մաթեմատիկական գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի համակարգեր, որոնց միջոցով տեղեկատվությունը կարող է թաքցվել հաղորդագրությունների, տվյալների, ազդանշանների կամ այլ տեղեկատվական միջավայրերի մեջ՝ նպատակ ունենալով սահմանափակել թաքցված տեղեկության հայտնաբերման հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվության քանակական գնահատման, անորոշության, էնտրոպիայի, տեղեկատվական հոսքերի և վիճակագրական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել տեղեկություն թաքցնող համակարգերի մաթեմատիկական մոդելները, դրանցում տեղեկատվության ներմուծման և վերականգնման մեխանիզմները, ինչպես նաև թաքցված տվյալների նկատմամբ արտաքին դիտարկողի հայտնաբերման հնարավորությունները։ Կարևորվում է համակարգերի արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով թաքցվող տեղեկատվության ծավալը, թաքցման մակարդակը, սկզբնական և փոփոխված տվյալների տարբերությունները և հաղորդակցության միջավայրի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության ինֆորմացիոն-տեսական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ձևակերպել համակարգերի հուսալիության և պաշտպանվածության գնահատման չափանիշներ՝ առանց սահմանափակվելու միայն կոնկրետ տեխնիկական իրականացման մանրամասներով։ Հետազոտությունը կարող է առնչվել նաև տեղեկատվության պաշտպանության, կոդավորման, վիճակագրական վերլուծության և տվյալների անվտանգ փոխանցման ընդհանուր խնդիրներին։ Աշխատանքի տեսական արդյունքները կարող են օգտակար լինել տեղեկատվության քողարկման համակարգերի մաթեմատիկական վերլուծության, դրանց արդյունավետության համեմատության և նոր մոդելների մշակման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ինֆորմացիայի տեսության, կիրառական մաթեմատիկայի, ինֆորմատիկայի և տեղեկատվական անվտանգության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում սովորողների ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սովորողների՝ ինքնուրույն հարցադրումներ ձևակերպելու, խնդիրներ առաջադրելու, տեղեկատվություն որոնելու և վերլուծելու, վարկածներ առաջադրելու, փորձարարական ու տեսական հետազոտություններ իրականացնելու, արդյունքները համակարգելու և հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագիտական և մաթեմատիկական առարկաների ուսուցման առանձնահատկություններին ու դրանց ներուժին՝ սովորողների հետազոտական մտածողության զարգացման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են ուսուցման այնպիսի մեթոդներ և կազմակերպական ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողի ակտիվ մասնակցությանը կրթական գործընթացին՝ խնդիրահեն, նախագծային, հետազոտական, փորձարարական և համագործակցային ուսուցման մոտեցումները։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը որպես սովորողի հետազոտական գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող մասնագետ, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սովորողը հնարավորություն ունի ինքնուրույն ուսումնասիրելու, սխալվելու, վերանայելու սեփական ենթադրությունները և հիմնավորելու ստացված արդյունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման մակարդակի գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների մշակումը, ինչպես նաև դրանց զարգացման արդյունավետության ստուգումը կրթական գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական կրթության բովանդակության և մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սովորողների ճանաչողական ինքնուրույնության, քննադատական և տրամաբանական մտածողության զարգացմանը և նրանց հետագա մասնագիտական ու գիտահետազոտական գործունեությանը նախապատրաստմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել դպրոցական կրթության կազմակերպման, ուսումնական ծրագրերի և մեթոդական նյութերի մշակման, ուսուցիչների վերապատրաստման և ուսումնառության անհատական ու խմբային ձևերի կատարելագործման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բնագիտամաթեմատիկական առարկաների ուսուցիչներին, կրթության կազմակերպիչներին, մեթոդիստներին, կրթության հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է փափուկ ցորենի տարբեր կենսաձևերի մուտացիոն փոփոխությունների ուսումնասիրմանը՝ էթիլենիմինը որպես քիմիական մուտագեն կիրառելու պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է քիմիական մուտագենեզի հնարավորությունը՝ ցորենի ժառանգական փոփոխականության ընդլայնման և սելեկցիոն արժեք ունեցող նոր ձևերի ստացման նպատակով։ Էթիլենիմինը դասվում է քիմիական մուտագենների շարքին և պատմականորեն կիրառվել է գյուղատնտեսական բույսերի մուտացիոն սելեկցիայի մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում փափուկ ցորենի տարբեր կենսաձևերի արձագանքն է մուտագեն ազդեցությանը, առաջացող փոփոխությունների բնույթը, հաճախականությունը և ժառանգականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բույսերի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունների փոփոխություններին, ձևաբանական և ֆիզիոլոգիական նոր հատկանիշների ի հայտ գալուն, ինչպես նաև այն փոփոխությունների բացահայտմանը, որոնք կարող են հետագայում օգտագործվել սելեկցիոն աշխատանքներում։ Աշխատանքում կարևորվում է մուտագենի ազդեցության և բույսի գենոտիպային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր կենսաձևեր կարող են տարբեր կերպ արձագանքել նույն մուտագեն ազդեցությանը։ Նման հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս ընդլայնելու ելանյութային գենետիկական բազմազանությունը և ընտրելու տնտեսապես արժեքավոր հատկանիշներ ունեցող մուտանտ ձևեր։ Մուտացիաների հայտնաբերման և դրանց ժառանգական բնույթի հաստատման համար կարևոր է նաև հաջորդ սերունդների ուսումնասիրությունը, ինչը կիրառվել է քիմիական մուտագենեզի վերաբերյալ դասական հետազոտություններում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ցորենի սորտերի կատարելագործման, նոր սելեկցիոն նյութի ստացման, արժեքավոր գենետիկական հատկանիշների որոնման և տեղական պայմաններին ավելի լավ հարմարված ձևերի ընտրության համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բույսերի գենետիկներին, սելեկցիոներներին, բուսաբույծներին, ագրոնոմներին, կենսաբաններին, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մեքենաշինական ձեռնարկությունների ակտիվների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ակտիվները դիտարկվում են որպես ձեռնարկության արտադրական ներուժի և տնտեսական գործունեության կարևորագույն բաղադրիչ, որի արդյունավետ օգտագործումը անմիջականորեն ազդում է արտադրության ծավալների, ինքնարժեքի, շահութաբերության և ֆինանսական կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնական և շրջանառու ակտիվների կազմի ու կառուցվածքի ուսումնասիրությանը, դրանց տեխնիկական վիճակի գնահատմանը, արտադրական հզորությունների օգտագործման մակարդակին և ակտիվների շրջանառելիության արագությանը։ Մեքենաշինական ձեռնարկությունների համար կարևոր խնդիր է նաև սարքավորումների ֆիզիկական և բարոյական մաշվածության նվազեցումը, քանի որ հնացած հիմնական միջոցները կարող են մեծացնել արտադրական ռիսկերը և նվազեցնել արդյունավետությունը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ակտիվների օգտագործման արդյունավետությունը բնութագրող տնտեսական ցուցանիշները, դրանց փոփոխության վրա ազդող գործոնները և չօգտագործված ներուժի բացահայտման մեթոդները։ Կարևորվում են արտադրական հզորությունների բեռնվածության բարձրացումը, սարքավորումների շահագործման և տեխնիկական սպասարկման կատարելագործումը, պարապուրդների կրճատումը, արտադրական գործընթացների արդիականացումը և նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը։ Ժամանակակից հետազոտությունները ևս ցույց են տալիս, որ կապիտալի ավելի արդյունավետ բաշխումը կարող է էապես բարձրացնել մշակող արդյունաբերության ընդհանուր արտադրողականությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նաև շրջանառու ակտիվների կառավարմանը՝ պաշարների օպտիմալ մակարդակի ապահովմանը, դեբիտորական պարտքերի կառավարմանը և դրամական միջոցների արդյունավետ օգտագործմանը, քանի որ դրանց միջև հավասարակշռությունը կարևոր է արտադրության և շրջանառության անընդհատության համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ակտիվների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման կազմակերպատնտեսական մեխանիզմների մշակումը՝ ներառյալ ներդրումային քաղաքականության կատարելագործումը, տեխնիկական վերազինումը, արտադրության կազմակերպման բարելավումը, աշխատողների որակավորման բարձրացումը և նյութական խթանման արդյունավետ համակարգերի կիրառումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել մեքենաշինական ձեռնարկությունների արտադրական ներուժի առավել լիարժեք օգտագործմանը, ծախսերի նվազեցմանը, արտադրողականության և մրցունակության բարձրացմանը, ինչպես նաև լրացուցիչ ներդրումների անհրաժեշտությունը սահմանափակելու միջոցով առկա ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կիրառմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ֆինանսական և արտադրական կառավարման մասնագետներին, մեքենաշինության ոլորտի մասնագետներին, վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է համաշխարհային տնտեսության գլոբալացման պայմաններում ազգային տնտեսության անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում տնտեսական անվտանգությունը դիտարկվում է որպես ազգային անվտանգության կարևոր բաղադրիչ, որը կապված է երկրի տնտեսական ինքնուրույնության, կայուն զարգացման, մրցունակության և արտաքին ու ներքին ցնցումներին դիմակայելու կարողության հետ։ Գլոբալացման խորացման պայմաններում ազգային տնտեսությունները դառնում են ավելի փոխկապակցված, ինչի արդյունքում ընդլայնվում են միջազգային առևտրի, ներդրումների, տեխնոլոգիաների և տնտեսական համագործակցության հնարավորությունները, սակայն միաժամանակ մեծանում են արտաքին շուկաներից կախվածության, համաշխարհային ճգնաժամերի, ֆինանսական ցնցումների և տնտեսական անհավասարակշռությունների ազդեցության ռիսկերը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկություններին՝ որպես փոքր և բաց տնտեսության, որի տնտեսական անվտանգության վրա էական ազդեցություն կարող են ունենալ արտաքին առևտրի կառուցվածքը, ներմուծումներից կախվածությունը, արտահանման սահմանափակ դիվերսիֆիկացիան, արտաքին ֆինանսական պայմանները և տարածաշրջանային տնտեսական իրավիճակը։ Նման խոցելիությունները Հայաստանի տնտեսական անվտանգության վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտություններում ևս առանձնացվում են որպես կարևոր մարտահրավերներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել տնտեսական անվտանգության հիմնական բաղադրիչները, դրա գնահատման չափանիշներն ու ցուցանիշները, ներքին և արտաքին սպառնալիքները, ինչպես նաև տնտեսական քաղաքականության միջոցով դրանց չեզոքացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մակրոտնտեսական կայունության, արտադրական ներուժի, ֆինանսական համակարգի, էներգետիկ և պարենային ապահովվածության, արտաքին առևտրի, ներդրումային միջավայրի և տնտեսական մրցունակության դերը ազգային տնտեսության կայունության պահպանման գործում։ Հայաստանի տնտեսական անվտանգության գնահատման հետազոտություններում կիրառվել են նաև ցուցանիշային, բալային և մատրիցային մոտեցումներ՝ երկրի խոցելիության և սպառնալիքների մակարդակը գնահատելու նպատակով։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև տնտեսական գլոբալացման և ազգային շահերի միջև հավասարակշռության խնդրին՝ կարևորելով միջազգային տնտեսական ինտեգրման հնարավորությունների արդյունավետ օգտագործումը՝ առանց ազգային տնտեսության ռազմավարական ոլորտների նկատմամբ չափազանց մեծ արտաքին կախվածության ձևավորման։ Այս համատեքստում կարևոր են տնտեսության դիվերսիֆիկացումը, տեղական արտադրության զարգացումը, արտահանման մրցունակության բարձրացումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը, ներդրումային ռիսկերի կառավարումը և տնտեսական քաղաքականության երկարաժամկետ կանխատեսելիությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսական անվտանգության գնահատման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը, արտաքին տնտեսական ռիսկերի նվազեցմանը և գլոբալ տնտեսության հնարավորությունների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, տնտեսական անվտանգության մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի ներկայացուցիչներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների հետազոտողներին, վերլուծաբաններին, գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ծիրանենու և դեղձենու կլոնային պատվաստակալների ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և գնահատմանը Արարատյան գոգահովտի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տարբեր պատվաստակալների աճի և զարգացման բնույթը, հողի ու կլիմայական պայմաններին հարմարվողականությունը, արմատային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները և պատվաստված բույսերի հետ դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների կենսաբանական և արտադրական արժեքը պայմանավորող ցուցանիշներին՝ աճի ուժին, վեգետատիվ զարգացման ինտենսիվությանը, տնկարանային փուլում բույսերի որակին, պատվաստման հաջողությանը և հետագա զարգացման կայունությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում է նաև կլոնային պատվաստակալների ազդեցությունը պտղատու ծառերի բերքատվության, պտղի որակի, ծառերի չափերի և խնամքի տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների վրա։ Կարևորվում է այնպիսի պատվաստակալների ընտրությունը, որոնք առավել համապատասխան են Արարատյան գոգահովտի պայմաններին և կարող են ապահովել առողջ, կենսունակ ու բարձր արտադրողականությամբ պտղատու տնկարկների ձևավորում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կլոնային պատվաստակալների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները և հիմնավորելու դրանց նպատակահարմար օգտագործումը ժամանակակից ինտենսիվ պտղաբուծության մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել պտղատու տնկարանների արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը, տնկանյութի որակի բարելավմանը, նոր այգիների հիմնադրման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտա-պատվաստակալային համակցությունների ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պտղաբույծներին, ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, տնկարանային տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։