Готовые материалы

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկերի իրացվելիության կառավարման տեսական և գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի՝ իր կարճաժամկետ և ընթացիկ պարտավորությունները ժամանակին ու ամբողջությամբ կատարելու կարողության ապահովումն է՝ միաժամանակ պահպանելով ակտիվների եկամտաբերության և ռիսկերի ընդունելի մակարդակը։ Իրացվելիության արդյունավետ կառավարումը բանկային գործունեության կարևորագույն ուղղություններից է, քանի որ բանկը մշտապես պետք է հավասարակշռի իրացվելի ակտիվների անհրաժեշտ ծավալը, վարկավորման և ներդրումային գործառնություններից ստացվող եկամուտները, ներգրավված միջոցների արժեքը և հնարավոր ֆինանսական ռիսկերը։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել իրացվելիության տնտեսական էությունը, դրա գնահատման մեթոդները, հիմնական ցուցանիշներն ու գործակիցները, ինչպես նաև ակտիվների և պասիվների կառուցվածքի ազդեցությունը բանկի վճարունակության և ֆինանսական կայունության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ակտիվների և պասիվների ժամկետային համապատասխանության խնդիրը, քանի որ բանկի միջոցների ներգրավման և տեղաբաշխման ժամկետների անհամապատասխանությունը կարող է առաջացնել իրացվելիության պակաս կամ ավելցուկ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ավելցուկային իրացվելիության խնդիրը․ չափազանց բարձր իրացվելիությունը կարող է նվազեցնել բանկի եկամտաբերությունը, եթե ազատ դրամական միջոցները չեն ուղղվում ավելի եկամտաբեր ակտիվների, մինչդեռ անբավարար իրացվելիությունը կարող է մեծացնել վճարունակության և ֆինանսական ճնշման ռիսկերը։ ՀՀ օրինակով թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հաշվի առնել տեղական բանկային համակարգի առանձնահատկությունները, ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակը, վարկավորման ծավալները, ավանդային բազայի կառուցվածքը, դրամական և արտարժութային միջոցների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև բանկային գործունեության կարգավորման պահանջները։ Իրացվելիության կառավարման արդյունավետ համակարգը ենթադրում է ոչ միայն ընթացիկ ցուցանիշների հաշվարկ և վերահսկողություն, այլև ապագա դրամական հոսքերի կանխատեսում, հնարավոր սթրեսային իրավիճակների գնահատում և արտակարգ ֆինանսավորման աղբյուրների նախապես սահմանում։ Այս տեսանկյունից թեման առնչվում է նաև բանկային ռիսկերի կառավարմանը, քանի որ իրացվելիության ռիսկը կարող է փոխկապակցված լինել վարկային, շուկայական, տոկոսադրույքային և արտարժութային ռիսկերի հետ։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է օպտիմալ կառավարման մեխանիզմների բացահայտումը, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել բանկի ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը և ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ ՀՀ բանկային կրթական և մասնագիտական ծրագրերում նույնպես առանձին ուշադրություն է դարձվում առևտրային բանկի ակտիվների ու պասիվների կառավարմանը, բանկի գործունեության գնահատման ցուցանիշներին և վարկային պորտֆելի կառավարմանը, ինչը ցույց է տալիս թեմայի առանցքային նշանակությունը բանկային ֆինանսների ուսումնասիրության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել բանկերի ֆինանսական կառավարման արդյունավետության գնահատման, իրացվելիության և եկամտաբերության միջև հավասարակշռության բացահայտման, ինչպես նաև Հայաստանի բանկային համակարգում իրացվելիության կառավարման կատարելագործման հնարավորությունների ուսումնասիրման համար։ Այն հատկապես օգտակար է ֆինանսների, բանկային գործի, տնտեսագիտության և ֆինանսական ռիսկերի կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում մանկավարժական մտքի և ֆիզիկական դաստիարակության զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ 19-րդ դարի կեսերից մինչև 21-րդ դարի առաջին տասնամյակը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ձևավորվել երեխաների և երիտասարդների ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես է փոխվել դրա տեղը կրթության և դաստիարակության ընդհանուր համակարգում, և ինչպիսի մանկավարժական գաղափարներ են առաջադրվել մարդու ֆիզիկական, մտավոր, բարոյական ու սոցիալական զարգացման փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Թեմայի կարևոր կողմերից մեկն այն է, որ ֆիզիկական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարմնի ամրապնդման, շարժողական կարողությունների զարգացման կամ առողջության պահպանման միջոց, այլև որպես անձի համակողմանի ձևավորման բաղադրիչ։ Այդ տեսանկյունից աշխատանքը կապում է ֆիզիկական դաստիարակության պատմությունը հայ մանկավարժական մտքի ընդհանուր զարգացման հետ՝ անդրադառնալով կրթական գաղափարների փոփոխությանը, դպրոցական դաստիարակության նպատակներին, սերնդի առողջ և ներդաշնակ զարգացման խնդիրներին ու հասարակական պահանջներին։ Ուսումնասիրվող ժամանակահատվածի լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս տեսնել պատմական շարունակականությունը և միաժամանակ բացահայտել տարբեր փուլերի առանձնահատկությունները։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հայ լուսավորական և մանկավարժական գաղափարները, որոնցում կրթությունը դիտարկվում էր որպես անհատի և հասարակության առաջընթացի կարևոր պայման։ Այդ շրջանի մանկավարժական մտածողության մեջ ֆիզիկական դաստիարակության հարցերը կապված էին նաև առողջության, աշխատանքի, կարգապահության և երեխայի բնական զարգացման հետ։ Հայ մանկավարժական ժառանգության ուսումնասիրություններում, օրինակ, Խաչատուր Աբովյանի գաղափարների շրջանակում նշվում է նաև ֆիզիկական և աշխատանքային դաստիարակության անհրաժեշտությունը երեխայի անձի զարգացման գործում։ Հետագա ժամանակաշրջաններում ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպումն աստիճանաբար ավելի սերտորեն կապվեց դպրոցական կրթության, ուսուցման մեթոդների և պետական կրթական համակարգի զարգացման հետ։ Հետազոտության համար կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ մոտեցումները ձևավորվել են ոչ միայն տեսական մանկավարժական աշխատությունների, այլև կրթական հաստատությունների, ուսումնական ծրագրերի, մեթոդական մշակումների և հասարակական կյանքի փոփոխությունների ազդեցությամբ։ Խորհրդային շրջանում ֆիզիկական կուլտուրան և սպորտը ստացան ավելի համակարգված կազմակերպական և կրթական ձևեր, իսկ ֆիզիկական պատրաստվածությունը ներառվեց մատաղ սերնդի դաստիարակության լայն համակարգում։ Հայաստանի անկախության շրջանը, իր հերթին, առաջ բերեց նոր խնդիրներ՝ կապված ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակության վերաիմաստավորման, առողջ ապրելակերպի խթանման, մանկապատանեկան սպորտի զարգացման և կրթության նոր պահանջներին համապատասխան մեթոդների կիրառման հետ։ Այդ համատեքստում ուշագրավ է, որ Հայաստանի օրենսդրության մեջ ևս մանկապատանեկան ֆիզիկական դաստիարակությունն ու սպորտը կապվում են երեխաների առողջ կենսակերպի, կրթության և անհատի զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատանքի ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր դարաշրջանների մանկավարժական մոտեցումները և բացահայտել այն գաղափարների զարգացումը, որոնք վերաբերում են մարդու ֆիզիկական և հոգևոր զարգացման ամբողջականությանը։ Այն արժեքավոր է հատկապես հայ մանկավարժության պատմությամբ, ֆիզիկական դաստիարակության տեսությամբ և դպրոցական կրթության զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակչական և մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը լույս է տեսել Երևանում 2010 թվականին, ունի 22 էջ, պարունակում է նկարներ և մատենագիտական ցանկ, իսկ վերջում ներկայացված է նաև ռուսերեն ամփոփում։

Սա տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի պարբերական հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, մասնագետներին, գիտնականներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանների աշխատակիցներին և մշակույթի ու արվեստի ոլորտով հետաքրքրվող այլ անձանց ժամանակին տեղեկացնել նոր լույս տեսած գրականության մասին։ Հրատարակությունը կազմվել է Հայաստանի Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից և նախատեսված է մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, մշակութային ժառանգության ու հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Նյութերի ընդգրկումն ունի լայն աշխարհագրական և լեզվական շրջանակ․ ցանկում ներկայացվում են հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն լեզուներով հրատարակված համապատասխան գրքերը, պարբերականների նյութերը և հոդվածները, իսկ որոշ թողարկումներում ներառվում են նաև Հայաստանի սահմաններից դուրս ռուսերենով հրատարակված այն աշխատանքները, որոնք վերաբերում են հայկական մշակույթին և արվեստին։ Նյութերը դասավորված են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքով, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կարող է թեմատիկ բաժինների միջոցով ավելի հեշտ կողմնորոշվել անհրաժեշտ գրականության որոնման ընթացքում։ Յուրաքանչյուր բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով՝ սկզբում հայերեն, ապա ռուսերեն լեզուներով։ Հրատարակության առանձնահատուկ օգտակար բաղադրիչներից է յուրաքանչյուր գրքի նկարագրությանը համապատասխան գրքային շիֆրի նշումը, որը հեշտացնում է տվյալ հրատարակության որոնումն ու գրադարանային ֆոնդում նույնականացումը։ Մատենագիտական համարակալումը շարունակական է թողարկումից թողարկում՝ ամբողջ տարվա ընթացքում, ինչը թույլ է տալիս հետևողականորեն կազմակերպել և հետագայում օգտագործել մատենագիտական տեղեկությունները։ Ըստ Հայաստանի ազգային գրադարանի տվյալների՝ ներկայացված 1978 թվականի թողարկումը Երևանում հրատարակվել է 25 էջ ծավալով և ընդգրկում է տվյալ ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական տեղեկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական տեղեկատվական միջավայրը, այդ ժամանակաշրջանում շրջանառվող գրականությունը և գրադարանային-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները ուսումնասիրելու համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է հետազոտողների, գրադարանագետների, արվեստաբանների, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների և հին հրատարակությունների մատենագիտական հետազոտություններ իրականացնող ընթերցողների համար, քանի որ մեկտեղում և համակարգված ձևով ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի ու արվեստի ոլորտին վերաբերող գրական տեղեկատվությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Շառլ Նոդիեի ստեղծագործական ժառանգության զարգացմանն ու դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ֆրանսիական ռոմանտիկական արձակի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի գեղարվեստական աշխարհայացքի, թեմատիկ նախասիրությունների, ժանրային որոնումների և ոճական փոփոխությունների աստիճանական զարգացումն է, ինչպես նաև նրա ստեղծագործության կապը XIX դարի առաջին կեսի ֆրանսիական գրականության հիմնական միտումների հետ։ Նոդիեի ստեղծագործական ուղին ձևավորվում է այն ժամանակաշրջանում, երբ ֆրանսիական գրականությունը անցում էր կատարում դասականության նորմերից դեպի ռոմանտիզմի նոր գեղարվեստական սկզբունքներ։ Այդ գործընթացում նրա արձակը կարևոր դեր է կատարում երևակայության, զգացմունքի, անհատի ներաշխարհի, խորհրդավորի և անսովորի նկատմամբ հետաքրքրության տարածման գործում։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել գրողի ստեղծագործության տարբեր փուլերը՝ բացահայտելով այն փոփոխությունները, որոնց միջոցով նրա արձակը աստիճանաբար ձեռք է բերում ռոմանտիկական մտածողությանը բնորոշ գծեր։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ֆանտաստիկի, երազայինի, առեղծվածայինի և ժողովրդական բանահյուսության տարրերի կիրառությունը, որոնք Նոդիեի արձակին հաղորդում են յուրահատուկ մթնոլորտ և առանձնացնում այն ժամանակաշրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործություններից։ Կարևոր է նաև կերպարների հոգեբանական աշխարհի ուսումնասիրությունը, քանի որ ռոմանտիկական արձակում անհատի զգացմունքները, ներքին հակասությունները, մենակությունը և իրականության հետ բախումը դառնում են գեղարվեստական պատկերման առանցքային թեմաներ։ Նոդիեի ստեղծագործության էվոլյուցիան կարելի է դիտարկել նաև եվրոպական գրական գործընթացների հետ կապի մեջ՝ հաշվի առնելով գերմանական ռոմանտիզմի, ժողովրդական ավանդությունների և ֆանտաստիկ գրականության ազդեցությունները։ Նրա փորձարարական մոտեցումները նպաստեցին ֆրանսիական արձակի ժանրային հնարավորությունների ընդլայնմանը և հետագայում ֆանտաստիկ գրականության զարգացման համար կարևոր նախադրյալների ձևավորմանը։ Հետազոտության նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս Նոդիեին դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գրողի, այլև որպես ֆրանսիական ռոմանտիզմի ձևավորման գործընթացում կարևոր օղակ, որի ստեղծագործության մեջ միահյուսվում են ռոմանտիկական զգացմունքայնությունը, ֆանտաստիկ երևակայությունը, ժողովրդական մշակույթի տարրերը և հոգեբանական պատկերման նոր ձևերը։ Այս տեսանկյունից նրա արձակի ուսումնասիրությունը նպաստում է ֆրանսիական ռոմանտիկական գրականության գեղարվեստական զարգացման, ժանրային փոխակերպումների և XIX դարի գրական մտածողության փոփոխությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ծակոտկեն փոշենյութերի տաք ճնշումով մշակման միջոցով հոծ և սնամեջ արտադրատեսակների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և կատարելագործմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է մետաղական կամ այլ ինժեներական փոշիներից նախնական ծակոտկեն մարմինների ձևավորումը և դրանց հետագա տաք ճնշման պայմաններում խտացումը՝ անհրաժեշտ մեխանիկական և կառուցվածքային հատկություններով արտադրատեսակներ ստանալու նպատակով։ Տաք ճնշումը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ օգտագործել ջերմաստիճանի և ճնշման ազդեցությունը՝ նպաստելով նյութի մասնիկների միջև կապերի ամրապնդմանը, ծակոտկենության նվազեցմանը և արտադրանքի կառուցվածքի ու հատկությունների բարելավմանը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում տեխնոլոգիական գործընթացի հիմնական պարամետրերի ընտրությանը, մասնավորապես՝ մշակման ջերմաստիճանին, ճնշման մեծությանը, պահման տևողությանը, սկզբնական ծակոտկենությանը, փոշու մասնիկների բնութագրերին և նախնական ձևավորման պայմաններին։ Այս գործոնների ճիշտ համադրությունը կարևոր է վերջնական արտադրատեսակի չափային ճշտության, խտության, ամրության և կառուցվածքային համասեռության ապահովման համար։ Հոծ արտադրատեսակների ստացման դեպքում հիմնական խնդիրներից է նյութի հնարավորինս ամբողջական խտացումը և ներքին արատների նվազեցումը, մինչդեռ սնամեջ արտադրատեսակների դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել ներքին խոռոչի կայուն ձևավորումը, պատերի հավասարաչափ հաստությունը և արտադրանքի երկրաչափական ճշտությունը։ Տեխնոլոգիայի մշակման ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նյութի կառուցվածքային փոփոխությունները, մեխանիկական հատկությունները, մնացորդային ծակոտկենությունը և արտադրանքի մակրո- ու միկրոկառուցվածքը։ Ստացված արդյունքների հիման վրա հնարավոր է որոշել տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալ համակցությունները և գնահատել տարբեր ձևի ու նշանակության արտադրատեսակների ստացման արդյունավետությունը։ Նման տեխնոլոգիայի կիրառումը կարող է նպաստել նյութի ավելի խնայող օգտագործմանը, արտադրական գործողությունների կրճատմանը և բարդ երկրաչափությամբ դետալների ստացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ մեքենաշինության, գործիքաշինության, տրանսպորտային տեխնիկայի և այլ ոլորտներում, որտեղ պահանջվում են բարձր ամրությամբ, ճշգրիտ երկրաչափությամբ և հատուկ կառուցվածքային հատկություններով հոծ կամ սնամեջ արտադրատեսակներ։

Աշխատությունը նվիրված է պլազմոն-պոլարիտոնների տեղայնացված գրգռման և դրանց տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը տերահերցային և օպտիկական հաճախականությունների տիրույթներում։ Պլազմոն-պոլարիտոնները առաջանում են էլեկտրամագնիսական ճառագայթման և նյութի էլեկտրոնային գրգռությունների փոխազդեցության արդյունքում և առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում նանոմաշտաբային համակարգերում լույսի տարածման ու կառավարման տեսանկյունից։ Նման գրգռությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է էլեկտրամագնիսական էներգիան փոխակերպվում նյութի ներսում տարածվող կամ մակերևույթին տեղայնացված ալիքների, ինչպես են այդ ալիքները փոխազդում նյութի կառուցվածքի հետ և ինչ պայմաններում կարելի է կառավարել դրանց տարածման ուղղությունն ու ինտենսիվությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է տեղայնացված գրգռման մեխանիզմների բացահայտումը, երբ արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտի ազդեցությամբ որոշակի միկրո- կամ նանոկառուցվածքներում ձևավորվում են ուժեղ տեղային էլեկտրամագնիսական դաշտեր։ Տարբեր հաճախականությունների տիրույթներում պլազմոն-պոլարիտոնների վարքը կարող է էապես տարբերվել՝ պայմանավորված նյութի էլեկտրական և օպտիկական հատկություններով, երկրաչափական կառուցվածքով, դիսպերսիոն օրինաչափություններով և կորուստների մակարդակով։ Տերահերցային տիրույթում դրանց ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ այդ հաճախականությունները միջանկյալ դիրք են զբաղեցնում միկրոալիքային և ինֆրակարմիր ճառագայթման միջև և հնարավորություն են տալիս հետազոտել նյութերի այնպիսի էլեկտրադինամիկական հատկություններ, որոնք այլ տիրույթներում դժվար է դիտարկել։ Օպտիկական տիրույթում պլազմոնային երևույթները կարող են օգտագործվել լույսի տեղայնացման, ուժեղացման և նանոմետրական մասշտաբներում կառավարման համար։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գրգռման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, ալիքների դիսպերսիան, տարածման երկարությունը, էներգիայի կորուստները, տեղային դաշտի ուժգնությունը և նյութի պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի վարքի վրա։ Այս երևույթների մաթեմատիկական և փորձարարական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել պլազմոնիկ համակարգերի նախագծման և դրանց հատկությունների նպատակային կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են ունենալ կիրառական նշանակություն նանոֆոտոնիկայի, գերարագ օպտոէլեկտրոնիկայի, տերահերցային տեխնոլոգիաների, բարձրազգայուն սենսորների, օպտիկական կապի և նանոմաշտաբային տեղեկատվական համակարգերի զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդրին՝ ուսումնասիրելով համայնքային կառավարման գործող համակարգը, դրա կազմակերպական և գործառութային առանձնահատկությունները, առկա խնդիրները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղական ինքնակառավարման դերի ուսումնասիրությունը համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման, բնակչությանը հանրային ծառայությունների մատուցման, տեղական խնդիրների լուծման և քաղաքացիների մասնակցության ապահովման գործընթացներում։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել համայնքային կառավարման մարմինների լիազորությունների և պատասխանատվության շրջանակը, ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման ու օգտագործման արդյունավետությունը, կառավարման որոշումների կայացման գործընթացը, համայնքային ծառայությունների որակը և բնակչության հետ հաղորդակցության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել տեղական ինքնակառավարման արդյունավետությունը, այդ թվում՝ ֆինանսական և մարդկային ռեսուրսների սահմանափակությանը, կառավարման գործընթացների ոչ բավարար թվայնացմանը, մասնագիտական կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությանը, բնակչության մասնակցության ցածր մակարդակին և համայնքային ծրագրերի պլանավորման ու իրականացման խնդիրներին։ Արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններից կարող են դիտարկվել համայնքների ֆինանսական կարողությունների ամրապնդումը, կառավարման գործընթացների թվայնացումը, աշխատակիցների մասնագիտական վերապատրաստումը, հաշվետվողականության և թափանցիկության բարձրացումը, քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնումը և համայնքային զարգացման ծրագրերի ավելի արդյունավետ պլանավորումը։ Կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև համայնքների միջև փորձի փոխանակումը, ժամանակակից կառավարման գործիքների ներդրումը և տեղական խնդիրների լուծման համար տվյալահեն մոտեցումների կիրառումը։ Ուսումնասիրության արդյունքում ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել համայնքային կառավարման որակի բարձրացմանը, ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը և բնակչության կարիքներին առավել համապատասխան ծառայությունների ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող բարեփոխումները կարող են ուղղված լինել ոչ միայն կառավարման ներքին գործընթացների կատարելագործմանը, այլև համայնքների կայուն զարգացմանը, քաղաքացիների վստահության ամրապնդմանը և տեղական ժողովրդավարության խորացմանը։ Այսպիսով, տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացումը դիտարկվում է որպես հանրային կառավարման համակարգի կատարելագործման և համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր նախապայման։

Աշխատությունը նվիրված է գործոնային վերլուծության կիրառելիության ընդլայնմանը և դրա օգտագործմանը սոցիոլոգիական կանխատեսման ռեգրեսիոն մոդելների զարգացման գործընթացում։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ սոցիոլոգիական ուսումնասիրություններում մեծ թվով փոխկապակցված ցուցանիշների առկայությունը կարող է դժվարացնել դրանց միջև օրինաչափությունների բացահայտումը և կանխատեսող մոդելների կառուցումը։ Գործոնային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բազմաթիվ փոխկապակցված փոփոխականների հիմքում առանձնացնել ավելի փոքր թվով ընդհանրացված գործոններ, որոնք արտացոլում են ուսումնասիրվող երևույթի հիմնական կառուցվածքային բաղադրիչները։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել տվյալների ծավալի կրճատմանը, փոփոխականների միջև կապերի ավելի հստակ մեկնաբանմանը և սոցիալական գործընթացների վրա ազդող հիմնական գործոնների բացահայտմանը։ Աշխատանքում դիտարկվում է գործոնային վերլուծության և ռեգրեսիոն մոդելավորման համադրության հնարավորությունը։ Առանձնացված գործոնները կարող են օգտագործվել որպես ռեգրեսիոն մոդելի բացատրող փոփոխականներ՝ սոցիալական երևույթների և գործընթացների հետագա զարգացումները կանխատեսելու համար։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կառուցել ավելի համակարգված մոդելներ, նվազեցնել փոխկապակցված բազմաթիվ ցուցանիշների ուղղակի օգտագործման հետևանքով առաջացող խնդիրները և ավելի հստակ գնահատել տարբեր սոցիալական գործոնների հարաբերական ազդեցությունը կանխատեսվող ցուցանիշի վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն տվյալների նախնական մշակումը, փոփոխականների ընտրությունը, գործոնների առանձնացումը, դրանց մեկնաբանությունը և ստացված գործոնների վիճակագրական նշանակության գնահատումը։ Այնուհետև հնարավոր է կառուցել ռեգրեսիոն մոդելներ և գնահատել դրանց կանխատեսող արդյունավետությունը՝ օգտագործելով համապատասխան վիճակագրական չափանիշներ։ Այս մեթոդաբանական մոտեցումը կարող է կիրառվել բնակչության սոցիալական վարքագծի, տնտեսական և սոցիալական պայմանների, հասարակական կարծիքի, զբաղվածության, կենսամակարդակի և այլ սոցիոլոգիական ցուցանիշների ուսումնասիրության ժամանակ։ Աշխատության նշանակությունն այն է, որ այն դիտարկում է բազմաչափ սոցիոլոգիական տվյալների վերլուծության և կանխատեսման համակցված մեթոդաբանություն՝ գործոնային վերլուծությունը դարձնելով ռեգրեսիոն մոդելների կատարելագործման գործիք։ Ստացված մոտեցումները կարող են նպաստել սոցիոլոգիական հետազոտությունների քանակական մեթոդների զարգացմանը, կանխատեսումների հիմնավորվածության բարձրացմանը և բարդ սոցիալական գործընթացների կառուցվածքային ավելի խոր ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Թանահատ-Գլաձոր պատմամշակութային համալիրին՝ դրա տեղադրությանը, հնագիտական պեղումների արդյունքներին և տարածքում պահպանված վիմագիր արձանագրությունների ուսումնասիրությանը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել միջնադարյան Հայաստանի կարևոր հոգևոր և մշակութային կենտրոններից մեկի պատմական զարգացման, կառուցապատման և հասարակական նշանակության մասին։ Հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված ճարտարապետական մնացորդները, շինարարական տարրերը, կենցաղային նյութերը և այլ գտածոները կարևոր աղբյուր են բնակավայրի ու վանական համալիրի գործունեության տարբեր փուլերը վերականգնելու համար։ Հատկապես արժեքավոր են վիմագիր արձանագրությունները, որոնք պատմական տեղեկություններ են հաղորդում կառույցների հիմնադրման, վերանորոգման, նվիրատվությունների, հողային սեփականության և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ։ Դրանք միաժամանակ կարևոր սկզբնաղբյուր են միջնադարյան հայոց լեզվի, անձնանունների, տեղանունների և գրային մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Աշխատության մեջ համալիրի տեղադրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու դրա ընտրության աշխարհագրական և պատմական պայմանները, ինչպես նաև կապը շրջակա բնակավայրերի և տարածաշրջանի այլ մշակութային կենտրոնների հետ։ Պեղումների և վիմագրական նյութերի համադրումը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հուշարձանի կառուցապատման ժամանակագրության, գործառույթի և պատմական նշանակության մասին։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև հուշարձանի մշակութային ժառանգության պահպանության խնդիրը, քանի որ նման համալիրները ոչ միայն հնագիտական արժեք ունեն, այլև հանդիսանում են Հայաստանի միջնադարյան հոգևոր, կրթական և մշակութային կյանքի կարևոր վկայություններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պատմաբանների, հնագետների, ճարտարապետության պատմությամբ և վիմագրությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մարդու օրգանիզմից լակտոբակտերիաների նոր շտամների անջատմանը, դրանց կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև գենետիկական մակարդակով նույնականացմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում մարդու բնական միկրոբիոտայի բաղադրիչ հանդիսացող կաթնաթթվային բակտերիաների առանձնացումը և դրանց բազմազանության բացահայտումն է։ Լակտոբակտերիաները կարևոր դեր ունեն մարդու միկրոբիոտայի հավասարակշռության պահպանման, տարբեր միկրոօրգանիզմների աճի սահմանափակման և որոշ կենսաբանական գործընթացների կարգավորման մեջ, ուստի նոր շտամների հայտնաբերումն ու դրանց հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող են ունենալ ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նոր առանձնացված միկրոօրգանիզմների աճի և կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց տարբերակման համար կիրառվող մանրէաբանական և կենսաքիմիական մոտեցումները, ինչպես նաև մոլեկուլային մեթոդների միջոցով դրանց տաքսոնոմիական պատկանելիության որոշումը։ Գենետիկական նույնականացումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ տարբերակել ուսումնասիրվող շտամները, համեմատել դրանք արդեն հայտնի միկրոօրգանիզմների հետ և պարզել դրանց ֆիլոգենետիկ կապերը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել ԴՆԹ-ի հաջորդականության ուսումնասիրության և համեմատական գենետիկական վերլուծության մեթոդներ, որոնք լրացնում են ավանդական մանրէաբանական հետազոտությունները։ Նոր շտամների առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է կարևոր լինել դրանց հնարավոր կենսատեխնոլոգիական կամ պրոբիոտիկ ներուժի հետագա գնահատման համար։ Միաժամանակ նման հետազոտությունները նպաստում են մարդու միկրոբիոտայի կազմի և միկրոօրգանիզմների միջև փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել մանրէաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության, գենետիկայի և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում՝ ստեղծելով հիմք նոր մանրէաբանական ռեսուրսների հետագա ուսումնասիրության և հնարավոր կիրառությունների գնահատման համար։

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող նախադպրոցական երեխաների շրջանում փոխօգնության կարողությունների ձևավորմանը, դրանց զարգացման համար կիրառվող միջոցներին և մանկավարժական մեթոդներին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում երեխայի սոցիալական վարքի, համագործակցելու ունակության, դիմացինին աջակցելու և ընդհանուր գործունեության մեջ ներգրավվելու հմտությունների զարգացումն է։ Փոխօգնությունը նախադպրոցական տարիքում կարևոր սոցիալական կարողություն է, քանի որ այն նպաստում է երեխաների միջև դրական հարաբերությունների ձևավորմանը, հաղորդակցման զարգացմանը, խմբային գործունեությանը մասնակցելուն և սեփական ու ուրիշների կարիքները հասկանալուն։ Հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների դեպքում այդ կարողությունների ձևավորումը կարող է պահանջել ավելի նպատակային, հետևողական և երեխայի անհատական հնարավորություններին համապատասխան կազմակերպված աշխատանք։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել խաղային գործունեությունը, համատեղ առաջադրանքները, զույգերով և փոքր խմբերով աշխատանքը, մեծահասակի օրինակով սովորելը, խրախուսումը, իրավիճակային վարժությունները և սոցիալական փոխազդեցությունը զարգացնող տարբեր մանկավարժական միջոցներ։ Կարևոր նշանակություն է տրվում այնպիսի միջավայրի ստեղծմանը, որտեղ երեխան կարող է աստիճանաբար սովորել օգնություն առաջարկել, ընդունել ուրիշի օգնությունը, կիսվել նյութերով, հերթով կատարել գործողություններ, համագործակցել ընդհանուր նպատակի հասնելու համար և արձագանքել ընկերոջ դժվարություններին։ Մեթոդների արդյունավետ կիրառումը ենթադրում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացում, կրկնություն, տեսանելի և հասանելի ցուցումներ, դրական ամրապնդում և յուրաքանչյուր երեխայի անհատական առաջընթացի մշտական դիտարկում։ Այս գործընթացում կարևոր է նաև մանկավարժի և ընտանիքի համագործակցությունը, քանի որ փոխօգնության վարքային հմտությունները առավել արդյունավետ են ամրապնդվում այն դեպքում, երբ դրանք կիրառվում են ոչ միայն կրթական միջավայրում, այլև առօրյա իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել երեխաների սոցիալական ներառմանը, ինքնուրույնության և հաղորդակցական ակտիվության բարձրացմանը, ինչպես նաև հասակակիցների հետ ավելի դրական և համագործակցային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Արդյունքում փոխօգնության կարողությունների նպատակային զարգացումը դիտարկվում է որպես երեխայի սոցիալական և անձնային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը կարող է ձևավորվել համակարգված մանկավարժական աշխատանքի, համապատասխան խաղերի, վարժությունների և աջակցող միջավայրի միջոցով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մալարիայի համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և հիվանդության կանխարգելման միջոցառումների վերլուծությանը։ Հետազոտության շրջանակում մալարիան դիտարկվում է որպես վարակիչ հիվանդություն, որի տարածման և պահպանման հնարավորությունները պայմանավորված են մի շարք կենսաբանական, աշխարհագրական, կլիմայական, սոցիալական և առողջապահական գործոններով։ Ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարածքում հիվանդության տարածման պատմությանը, համաճարակաբանական իրավիճակի փոփոխություններին, դեպքերի տարածքային և ժամանակային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հիվանդության փոխանցման համար նպաստավոր պայմաններին։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել հիվանդության տարածման մեջ մոծակների՝ որպես փոխանցողների, դերը, բնակչության տարբեր խմբերի վարակման ռիսկը և շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցությունը համաճարակային գործընթացի վրա։ Կարևոր ուղղություն է մալարիայի դեպքերի վաղ հայտնաբերման, լաբորատոր ախտորոշման, հիվանդների հաշվառման և համաճարակաբանական հսկողության կազմակերպումը, քանի որ արդյունավետ վերահսկողությունը պահանջում է հիվանդության հնարավոր նոր դեպքերի արագ հայտնաբերում և համապատասխան միջոցառումների իրականացում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կանխարգելման համալիր համակարգին, որը կարող է ներառել փոխանցողների դեմ պայքար, բնակչության իրազեկում, ռիսկային տարածքների համաճարակաբանական վերահսկողություն և բժշկական ծառայությունների պատրաստվածության ապահովում։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ Հայաստանի համար մալարիայի համաճարակաբանական իրավիճակը անհրաժեշտ է դիտարկել ինչպես պատմական տվյալների, այնպես էլ շրջակա միջավայրի և բնակչության շարժունակության փոփոխությունների համատեքստում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել մալարիայի դեմ կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետության գնահատմանը, համաճարակաբանական հսկողության կատարելագործմանը և հիվանդության հնարավոր տարածման ռիսկերի նվազեցմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբաններին, վարակաբաններին, հանրային առողջապահության մասնագետներին, բժշկական հետազոտողներին, առողջապահության կազմակերպիչներին, ուսանողներին և Հայաստանի վարակիչ հիվանդությունների պատմությամբ ու կանխարգելմամբ հետաքրքրվող մասնագետներին։

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց ձորի աբորիգեն՝ տեղական ծագում ունեցող, քիչ տարածված խաղողի սորտերից և կլոններից բնական գինիների ստացման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը։ Հետազոտության հիմքում Հայաստանի այս կարևոր գինեգործական տարածաշրջանի խաղողի տեղական գենետիկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման և դրանցից բարձրարժեք գինիների արտադրության հնարավորությունների ուսումնասիրությունն է։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում Վայոց ձորի քիչ տարածված սորտերի և կլոնների խաղողի տեխնոլոգիական հատկություններին, հասունացման առանձնահատկություններին, քիմիական կազմին և գինեգործական ներուժին։ Ուսումնասիրվում են բնական գինիների արտադրության տարբեր փուլերը՝ խաղողի հումքի ընտրությունից և վերամշակումից մինչև խմորման, հնեցման և պատրաստի արտադրանքի ձևավորման գործընթացները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել կիրառվող տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խաղողի սորտային առանձնահատկությունների և ստացվող գինու որակական ցուցանիշների միջև կապի բացահայտումը, քանի որ տեղական սորտերի ճիշտ ընտրությունը և մշակման համապատասխան պայմանները կարող են նպաստել գինու ինքնատիպ համային, բույրային և ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների առավել լիարժեք դրսևորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել բնական խմորման գործընթացների, մանրէաբանական ակտիվության, շաքարների և թթուների փոխակերպման, սպիրտի ձևավորման և այլ տեխնոլոգիական ցուցանիշների ուսումնասիրություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև գինու որակի կայունության բարձրացումը՝ հնարավորինս պահպանելով տեղական հումքի բնական և սորտային առանձնահատկությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Վայոց ձորի քիչ տարածված խաղողի սորտերի պահպանմանը, դրանց արտադրական նշանակության բարձրացմանը և հայկական գինեգործության տեղական առանձնահատկությունների զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել գինեգործների, խաղողագործների, սննդի տեխնոլոգների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, գինու արտադրությամբ զբաղվող կազմակերպությունների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների օրգանիզմում էլեմենտների, մասնավորապես կենսական նշանակություն ունեցող հանքային տարրերի կարգավիճակի հիգիենիկ գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել երեխաների օրգանիզմում տարբեր տարրերի ապահովվածության մակարդակը և բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել դրանց հավասարակշռության վրա։ Նախադպրոցական տարիքը օրգանիզմի ինտենսիվ աճի և զարգացման շրջան է, ուստի այս փուլում հանքային տարրերի բավարար և հավասարակշռված ստացումը կարևոր նշանակություն ունի ֆիզիկական զարգացման, նյութափոխանակային գործընթացների և օրգանիզմի բնականոն կենսագործունեության համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են գնահատվել ինչպես անհրաժեշտ միկրոտարրերի, այնպես էլ դրանց հնարավոր պակասի կամ ավելցուկի դրսևորումները՝ հաշվի առնելով երեխաների սննդակարգը, կենսապայմանները, շրջակա միջավայրի առանձնահատկությունները և տարիքային գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն տարրերին, որոնց անբավարար կամ անհամաչափ ընդունումը կարող է անդրադառնալ երեխայի աճի և զարգացման գործընթացների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հիգիենիկ և կենսաքիմիական ցուցանիշների ուսումնասիրություն, սնուցման առանձնահատկությունների գնահատում և ստացված տվյալների համեմատություն տարիքային ընդունված չափորոշիչների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև ռիսկի հնարավոր գործոնների բացահայտումը և երեխաների էլեմենտային կարգավիճակի բարելավմանն ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումների հիմնավորումը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նախադպրոցական հաստատություններում սնուցման կազմակերպման, երեխաների առողջության պահպանման և սննդային ռիսկերի կանխարգելման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկաբույժներին, հիգիենիստներին, սնուցման մասնագետներին, առողջապահության կազմակերպիչներին, մանկական հաստատությունների աշխատակիցներին, գիտաշխատողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։