Готовые материалы

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների ու մասնագիտական գրականության մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, հետազոտողներին և ոլորտի մասնագետներին համակարգված կերպով տեղեկացնել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած համապատասխան գրականության մասին։ Այն կազմված է որպես ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու և կարող է ընդգրկել մշակույթի ու արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքեր, ժողովածուներ, հոդվածներ, կատալոգներ, տեղեկատու հրատարակություններ և այլ տպագիր նյութեր։ Ներկայացվող նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել ՀՍՍՀ մշակութային կյանքի, արվեստի զարգացման, պատմության, տեսության և առանձին ստեղծագործական ուղղությունների վերաբերյալ առկա նոր գրականության մեջ։ Մատենագիտական տեղեկատվությունը կարող է ներառել կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, գրականությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, թանգարանային և մշակութային գործունեությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Առանձնահատուկ արժեք ունի այն փաստը, որ նման ընթացիկ տեղեկատուները ոչ միայն արձանագրում են հրատարակված գրականությունը, այլև ձևավորում են ոլորտային տեղեկատվության համակարգված շտեմարան, որը կարող է օգտագործվել հետագա գիտական, կրթական և մշակութային ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատության մեջ մատենագիտական գրառումների դասակարգումն ու նկարագրությունը հնարավորություն են տալիս ընթերցողին ստանալ հրատարակությունների վերաբերյալ անհրաժեշտ հիմնական տեղեկությունները և ընտրել հետազոտության համար համապատասխան աղբյուրներ։ Նման հրատարակությունը կարևոր դեր կարող է ունենալ նաև գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, գիտահետազոտական կենտրոնների և կրթական կազմակերպությունների տեղեկատվական սպասարկման գործում։ Այն նպաստում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության շրջանառությանը, մասնագիտական տեղեկատվության հասանելիության բարձրացմանը և տարբեր ոլորտների հետազոտողների միջև տեղեկատվական կապերի ամրապնդմանը։ Ընթացիկ բնույթը հատկապես կարևոր է, քանի որ թույլ է տալիս պարբերաբար արձանագրել նոր հրատարակությունների հայտնվելը և ժամանակին լրացնել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվական դաշտը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և հրատարակչական կյանքի յուրօրինակ փաստաթուղթ, քանի որ ներկայացվող գրականության ամբողջությունը պատկերացում է տալիս այն թեմաների, հեղինակների, արվեստագետների և մշակութային երևույթների մասին, որոնք արտացոլվել են ՀՍՍՀ-ում հրատարակվող գրականության մեջ։ Այս տեսանկյունից տեղեկատուն արժեքավոր է ոչ միայն որպես գործնական մատենագիտական գործիք, այլև որպես մշակութային պատմության ուսումնասիրման օժանդակ աղբյուր։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանային ֆոնդերի համալրման, թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման, գիտական աշխատանքների աղբյուրագիտական ապահովման և մշակույթի ու արվեստի ոլորտում տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, գրականագետներին, պատմաբաններին, թանգարանների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Մեծ Բրիտանիայի՝ Հայաստանի և Այսրկովկասի նկատմամբ ունեցած աշխարհառազմավարական շահերի և քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է տարածաշրջանի նշանակությունը Բրիտանական կայսրության արտաքին և ռազմական քաղաքականության համատեքստում՝ հաշվի առնելով Օսմանյան կայսրության դեմ պատերազմը, Ռուսաստանի ազդեցությունը, Մերձավոր Արևելքի ռազմավարական հաղորդակցության ուղիները և Կովկասի բնական ու տնտեսական ռեսուրսների կարևորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմի սկզբից տարածաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական իրավիճակին, Կովկասյան ռազմաճակատի զարգացումներին և այն հանգամանքներին, որոնք Մեծ Բրիտանիայի համար մեծացրին Հայաստանի և Այսրկովկասի ռազմավարական նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են բրիտանական քաղաքականության հիմնական նպատակները, այդ թվում՝ Օսմանյան կայսրության դիրքերի թուլացումը, տարածաշրջանում հակառակորդ ուժերի առաջխաղացման սահմանափակումը, հաղորդակցության և առևտրային ուղիների նկատմամբ վերահսկողության ապահովումը և սեփական աշխարհաքաղաքական ազդեցության պահպանումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի նկատմամբ բրիտանական քաղաքականության ուսումնասիրությունը, հատկապես հայ բնակչության անվտանգության, պատերազմի հետևանքով առաջացած հումանիտար ճգնաժամի և հայկական քաղաքական շրջանակների հետ հարաբերությունների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Հայոց ցեղասպանության հետևանքներին և դրանց վերաբերյալ բրիտանական քաղաքական ու հասարակական շրջանակների արձագանքին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ բրիտանական մարդասիրական նախաձեռնություններին, օգնության կազմակերպմանը և հայ փախստականների ու տեղահանված բնակչության խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքին՝ միաժամանակ դրանք դիտարկելով ավելի լայն ռազմավարական շահերի համատեքստում։ Այսրկովկասի նկատմամբ քաղաքականության ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել Վրաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի տարածքների ու քաղաքական ուժերի նկատմամբ բրիտանական մոտեցումները, ինչպես նաև տարածաշրջանում ձևավորված բազմակողմ հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Մեծ Բրիտանիայի և Ռուսաստանի հարաբերություններին, քանի որ մինչև 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձությունները Կովկասում բրիտանական քաղաքականությունը մեծապես պայմանավորված էր դաշնակցային հարաբերություններով և Ռուսաստանի ռազմական ներկայությամբ։ 1917 թվականի հեղափոխությունից և ռուսական զորքերի հեռացումից հետո տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական իրավիճակի կտրուկ փոփոխությունը նոր խնդիրներ առաջադրեց բրիտանական դիվանագիտության և ռազմական ռազմավարության առջև։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև 1918 թվականին բրիտանական զորքերի և առաքելությունների ներգրավվածությունը տարածաշրջանում, Բաքվի և Կովկասի հաղորդակցությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը և տարածաշրջանային ուժերի հետ հարաբերությունների ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բրիտանական քաղաքականության և տեղական ժողովուրդների ազգային-քաղաքական նպատակների փոխհարաբերության վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես համագործակցության հնարավորությունները, այնպես էլ շահերի հակասությունները։ Պատերազմական տարիների իրադարձությունների համադրական ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի և Այսրկովկասի նկատմամբ բրիտանական քաղաքականությունը ձևավորվում էր միաժամանակ ռազմական, տնտեսական, աշխարհաքաղաքական և մարդասիրական գործոնների ազդեցությամբ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների, Մերձավոր Արևելքում բրիտանական ռազմավարության և հայ ժողովրդի պատմության կարևորագույն գործընթացների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագիտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագետներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տեղական ձկնահումքի օգտագործմամբ երշիկային արտադրատեսակների պատրաստման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով մշակել սննդային արժեքով բարձր, որակյալ, անվտանգ և սպառողական պահանջներին համապատասխան արտադրանք ստանալու արդյունավետ տեխնոլոգիական մոտեցումներ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տեղական ձկնատեսակների հումքային հատկությունները, դրանց քիմիական կազմը, սպիտակուցների, ճարպերի, հանքային նյութերի և այլ սննդային բաղադրիչների պարունակությունը, ինչպես նաև այդ ցուցանիշների ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձկնահումքի նախնական մշակման գործընթացներին՝ տեսակավորմանը, մաքրմանը, մասնատմանը, ոսկրազերծմանը, աղացմանը և տեխնոլոգիական խառնուրդի պատրաստմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երշիկային զանգվածի բաղադրության և բաղադրիչների հարաբերակցության ընտրությանը, քանի որ դրանց ճիշտ համադրումը կարող է որոշել արտադրանքի կառուցվածքը, համը, հոտը, հյութալիությունը, կայունությունը և սննդային արժեքը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր լրացուցիչ հումքերի, համեմունքների, աղի, ճարպային բաղադրիչների, կառուցվածքաստեղծ և այլ տեխնոլոգիական բաղադրիչների կիրառման հնարավորությունները՝ ձկնային հումքի առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմային մշակման օպտիմալ ռեժիմների ընտրությունը, քանի որ ջերմաստիճանի և մշակման տևողության ճիշտ համադրումը պետք է ապահովի արտադրանքի մանրէաբանական անվտանգությունը՝ միաժամանակ պահպանելով ցանկալի կառուցվածքը, համային հատկությունները և սննդային արժեքը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև պատրաստի արտադրանքի խոնավության, սպիտակուցի և ճարպի պարունակությունը, թթվայնությունը, աղիությունը, ջրապահունակությունը, կառուցվածքամեխանիկական և օրգանոլեպտիկ ցուցանիշները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պահպանման ընթացքում արտադրանքի որակի փոփոխություններին, մանրէաբանական կայունությանը և պիտանելիության ժամկետի հիմնավորմանը։ Տեղական հումքի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ներմուծվող հումքից կախվածությունը, արդյունավետ օգտագործել տեղական ձկնային ռեսուրսները և ստեղծել նոր, տեղական շուկային համապատասխան սննդամթերք։ Տեխնոլոգիայի կատարելագործումը կարող է ուղղված լինել նաև արտադրական կորուստների նվազեցմանը, հումքի օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և արտադրանքի ինքնարժեքի օպտիմալացմանը։ Հետազոտության ընթացքում տարբեր տեխնոլոգիական տարբերակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել այն բաղադրատոմսն ու արտադրական ռեժիմը, որոնք ապահովում են լավագույն ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և զգայաբանական ցուցանիշների համակցությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել ձկնամթերքի վերամշակման ձեռնարկություններում՝ նոր տեսակի երշիկային արտադրանքի մշակման և գործող տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տեղական ձկնահումքի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, ձկնամթերքի տեսականու ընդլայնմանը և բարձր ավելացված արժեք ունեցող սննդամթերքի արտադրության զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, ձկնարդյունաբերության մասնագետներին, սննդամթերքի որակի և անվտանգության մասնագետներին, արտադրական ձեռնարկությունների տեխնոլոգներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մոնղոլ ժողովրդի պատմության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ վաղ շրջանից մինչև մոնղոլական պետականության ձևավորման, հզորացման և հետագա զարգացման փուլերը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են մոնղոլական ցեղերի ծագումն ու բնակության տարածքները, նրանց հասարակական կառուցվածքը, տնտեսական գործունեությունը, կենցաղը, ռազմական ավանդույթներն ու քաղաքական հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում XIII դարի սկզբին տեղի ունեցած ցեղային միավորման գործընթացներին, որի արդյունքում ձևավորվեց կենտրոնացված մոնղոլական պետություն և ստեղծվեցին լայնածավալ նվաճումների համար անհրաժեշտ քաղաքական ու ռազմական նախադրյալներ։ Ուսումնասիրվում է Չինգիզ խանի իշխանության հաստատումը, մոնղոլական հասարակության և բանակի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ռազմական կառավարման համակարգը և նվաճողական արշավանքների ընդլայնումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Մոնղոլական կայսրության տարածքային ընդարձակմանը դեպի Չինաստան, Կենտրոնական Ասիա, Իրանի և Մերձավոր Արևելքի շրջաններ, ինչպես նաև դեպի Արևելյան Եվրոպա և Ռուսական իշխանություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նվաճված տարածքներում ձևավորված վարչական համակարգերին, հարկային հարաբերություններին, տեղական իշխանությունների հետ փոխհարաբերություններին և տարբեր ժողովուրդների ու մշակույթների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև կայսրության կառավարման առանձնահատկությունների և դրա մասնատման գործընթացի ուսումնասիրությունը։ Չինգիզ խանի մահից հետո կայսրության տարբեր հատվածներում ձևավորվեցին առանձին խանություններ և քաղաքական կենտրոններ, որոնցից յուրաքանչյուրն աստիճանաբար ձեռք բերեց ավելի մեծ ինքնուրույնություն։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Յուան դինաստիայի ձևավորմանը Չինաստանում, Ոսկե Հորդայի, Չաղաթայական խանության և Իլխանության պատմությանը, ինչպես նաև դրանց քաղաքական, տնտեսական և մշակութային զարգացման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև մոնղոլական տիրապետության ազդեցությունը միջազգային առևտրի, հաղորդակցության և ժողովուրդների միջև մշակութային կապերի զարգացման վրա։ Մետաքսի ճանապարհի տարբեր հատվածների նկատմամբ վերահսկողության հաստատումը նպաստեց Ասիայի և Եվրոպայի միջև ապրանքների, մարդկանց, տեխնոլոգիաների և գաղափարների տեղաշարժի ակտիվացմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նվաճումների ծանր հետևանքներին՝ բնակչության կորուստներին, քաղաքների ավերմանը, տնտեսական անկայունությանը և սոցիալական փոփոխություններին։ Կարևոր է նաև մոնղոլների կրոնական քաղաքականության և տարբեր կրոնական ավանդույթների նկատմամբ նրանց վերաբերմունքի ուսումնասիրությունը, քանի որ կայսրության տարածքում համակեցության մեջ էին տարբեր հավատային համակարգեր։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս մոնղոլների պատմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես ռազմական նվաճումների պատմություն, այլև որպես միջնադարյան Եվրասիայի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջնադարագետներին, արևելագետներին, մոնղոլագետներին, միջազգային հարաբերությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի առաջնային շուկայի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել առաջնային շուկայի տնտեսական նշանակությունը, դրա ձևավորման ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերը, զարգացման վրա ազդող գործոնները և շուկայի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առաջնային շուկան այն հատվածն է, որտեղ իրականացվում է նոր թողարկված արժեթղթերի տեղաբաշխումը, և այդ գործընթացի միջոցով թողարկողները հնարավորություն են ստանում ներգրավել ֆինանսական միջոցներ՝ ներդրումային ծրագրերի, բիզնեսի ընդլայնման կամ պետական ծախսերի ֆինանսավորման համար։ Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի կարևոր բաղադրիչը պետական պարտատոմսերի շուկան է, որոնց առաջնային տեղաբաշխումն իրականացվում է աճուրդների միջոցով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են առաջնային շուկայի կառուցվածքը, դրա մասնակիցները, թողարկողների, ներդրողների, ֆինանսական միջնորդների, բորսայական և պահառության ենթակառուցվածքների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական և կորպորատիվ արժեթղթերի առաջնային տեղաբաշխման առանձնահատկություններին, տեղաբաշխման մեխանիզմներին և ներդրողների կողմից արժեթղթերի ձեռքբերման գործընթացին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շուկայի իրավական և կարգավորող հիմքերին, քանի որ արժեթղթերի թողարկման և տեղաբաշխման գործընթացների թափանցիկությունն ու կանոնակարգվածությունը կարևոր պայմաններ են ներդրողների վստահության և շուկայի կայունության ապահովման համար։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել արժեթղթերի թողարկման ծավալները, տեղաբաշխման արդյունքները, ներդրողների կազմը, պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցությունը, եկամտաբերության մակարդակները և շուկայի ակտիվության դինամիկան։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետական պարտատոմսերի առաջնային աճուրդների կազմակերպման մեխանիզմներին, մրցակցային և ոչ մրցակցային հայտերի կիրառմանը, ինչպես նաև առաջնային շուկայի մասնակիցների գործունեության արդյունավետությանը։ ՀՀ պետական պարտատոմսերի առաջնային շուկայի համար նախատեսված կարգավորումները սահմանում են աճուրդային գործընթացի, մասնակիցների հայտերի և տեղաբաշխման արդյունքների հաշվառման ու հրապարակման մեխանիզմները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առաջնային շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրների բացահայտումը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել ներդրումային պահանջարկի սահմանափակությունը, բնակչության ֆինանսական գրագիտության մակարդակը, կորպորատիվ արժեթղթերի թողարկման համեմատաբար փոքր ծավալները, շուկայի գործիքների և մասնակիցների բազմազանության անհրաժեշտությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը և ներդրողների վստահության ամրապնդման խնդիրը։ Կարևոր է նաև առաջնային և երկրորդային շուկաների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ նոր թողարկումների նկատմամբ ներդրողների հետաքրքրվածությունը մեծապես կախված է արժեթղթերի հետագա իրացվելիությունից և շուկայական շրջանառության հնարավորություններից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև արժեթղթերի շուկայի թվայնացմանը, էլեկտրոնային տեղաբաշխման մեխանիզմների զարգացմանը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ որպես շուկայի հասանելիության և գործառնությունների արդյունավետության բարձրացման միջոցներ։ Հայաստանում որոշ պարտատոմսերի տեղաբաշխում արդեն իրականացվում է Հայաստանի ֆոնդային բորսայի էլեկտրոնային տեղաբաշխման հարթակի միջոցով, ինչը վկայում է առաջնային շուկայի տեխնոլոգիական զարգացման ուղղությամբ ընթացող գործընթացների մասին։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել առաջնային շուկայի զարգացմանն ուղղված առաջարկություններ՝ նոր ֆինանսական գործիքների ընդլայնման, կորպորատիվ թողարկումների խթանման, ներդրողների շրջանակի ընդլայնման, շուկայի տեղեկատվական թափանցիկության բարձրացման, ֆինանսական գրագիտության զարգացման և շուկայական ենթակառուցվածքների կատարելագործման ուղղություններով։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի ֆինանսական շուկայի խորացմանը, տնտեսության մեջ երկարաժամկետ կապիտալի ներգրավման ընդլայնմանը և տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրների զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային և բանկային ոլորտի մասնագետներին, արժեթղթերի շուկայի մասնակիցներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության մեջ օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ներդրումային հոսքերի ձևավորման վրա ազդող հիմնական գործոնները, առկա խոչընդոտները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների տնտեսական էությունը, դրանց դերը կապիտալի կուտակման, արտադրության ընդլայնման, տեխնոլոգիական առաջընթացի, զբաղվածության և արտահանման ներուժի մեծացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ՕՈՒՆ-ը կարող է ոչ միայն ֆինանսական ռեսուրսներ ապահովել, այլև նպաստել նոր տեխնոլոգիաների, կառավարման ժամանակակից մեթոդների և միջազգային շուկաների հասանելիության ներթափանցմանը։ Հայաստանի պարագայում ուսումնասիրվում են ներդրումային միջավայրի ձևավորման վրա ազդող մակրոտնտեսական, իրավական, ինստիտուցիոնալ, քաղաքական և ենթակառուցվածքային գործոնները։ ՀՀ ներդրումային քաղաքականության առանցքային ուղղություններից է ներդրումների ներգրավումը և օտարերկրյա ներդրումների համար կանխատեսելի ու բարենպաստ միջավայրի ձևավորումը, իսկ պետական քաղաքականությունը հիմնված է բաց և մրցունակ ներդրումային միջավայրի գաղափարի վրա։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել ՕՈՒՆ-ի ներհոսքի ծավալներն ու դինամիկան, դրանց ոլորտային և աշխարհագրական կառուցվածքը, ներդրումների աղբյուրները և Հայաստանի տնտեսության առանձին ճյուղերի նկատմամբ օտարերկրյա ներդրողների հետաքրքրվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են սահմանափակել ներդրումների ներգրավումը, այդ թվում՝ շուկայի փոքր չափը, տարածաշրջանային և աշխարհաքաղաքական ռիսկերը, ենթակառուցվածքների անհավասար զարգացումը, վարչարարական խնդիրները, ֆինանսավորման հասանելիությունը, աշխատուժի որակավորման հարցերը և ներդրողների երկարաժամկետ վստահության ապահովումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ներդրումների պաշտպանության և իրավական կանխատեսելիության ուսումնասիրությունը։ 2026 թվականի հունիսի 18-ին ընդունված «Ներդրումների մասին» օրենքը նպատակ ունի բարելավել ներդրումների համար կանխատեսելի, բարենպաստ, մրցակցային և պաշտպանված իրավական միջավայրը՝ ամրագրելով իրավական որոշակիության, թափանցիկության, հաշվետվողականության, ոչ խտրականության և ներդրողների իրավունքների պաշտպանության սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական խթանների և աջակցության մեխանիզմներին՝ ներառյալ ներդրումային ծրագրերի աջակցությունը, ենթակառուցվածքների ապահովումը, տեխնոլոգիական սարքավորումների ներմուծման խթանումը և ներդրողների հետ նպատակային աշխատանքը։ ՀՀ կառավարությունը ներդրումների ներգրավման քաղաքականության շրջանակում նախատեսում է նաև մասնավոր ներդրումային ծրագրերի իրականացմանն աջակցող միջոցառումներ և վարչարարական խնդիրների համակարգված լուծումներ։ Կարևոր է նաև ՕՈՒՆ-ի արդյունավետության գնահատումը. ներդրումների մեծ ծավալն ինքնին բավարար ցուցանիշ չէ, եթե դրանք չեն ուղղվում արտադրողականության բարձրացման, տեխնոլոգիական արդիականացման, արտահանման ընդլայնման և բարձր ավելացված արժեք ունեցող գործունեության զարգացմանը։ Հետևաբար աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ներդրումների կառուցվածքի բարելավման, տնտեսության ոլորտային դիվերսիֆիկացման և երկարաժամկետ ու կայուն ներդրումների խթանման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական, համեմատական, կառուցվածքային և դինամիկ վերլուծության մեթոդներ՝ գնահատելու ՕՈՒՆ-ի շարժընթացը և դրա փոխկապակցվածությունը տնտեսական աճի ու այլ մակրոտնտեսական ցուցանիշների հետ։ Ստացված արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել ներդրումային միջավայրի բարելավման, ներդրողների պաշտպանության, պետական աջակցության գործիքների կատարելագործման, ներդրումային տեղեկատվության հասանելիության բարձրացման և թիրախային ոլորտներում օտարերկրյա կապիտալի ներգրավման ուղղություններ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսության մեջ ավելի մեծ ծավալի, ավելի բազմազան և ավելի բարձր որակի օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավմանը՝ միաժամանակ նպաստելով տեխնոլոգիական զարգացմանը, աշխատատեղերի ստեղծմանը, արտահանման աճին և երկրի միջազգային մրցունակության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային քաղաքականության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, գործարարներին, ներդրումային խորհրդատուներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է արևային էներգիայի հարթապանելային ֆոտովերափոխիչների ավտոմատացված նախագծման մեթոդի մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել նախագծման գործընթացի արդյունավետությունը, ճշգրտությունը և արագությունը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը արևային ճառագայթման էներգիան էլեկտրական էներգիայի փոխակերպող հարթապանելային սարքերի կառուցվածքային և էլեկտրական պարամետրերի հաշվարկի ու ընտրության գործընթացների ավտոմատացումն է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ֆոտովերափոխիչների աշխատանքի սկզբունքները, կառուցվածքային տարրերը, էլեկտրական բնութագրերը և դրանց վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ արևային ճառագայթման ինտենսիվությունը, ջերմաստիճանը, նյութերի հատկությունները, մակերեսի չափերը և էլեկտրական միացման սխեմաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման խնդիրների ձևակերպմանը և այն պարամետրերի որոշմանը, որոնք անհրաժեշտ են սարքի պահանջվող ելքային հզորության, լարման, հոսանքի և էներգետիկ արդյունավետության ապահովման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մաթեմատիկական մոդելների և հաշվարկային ալգորիթմների մշակմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է ավտոմատ կերպով ընտրել ֆոտովերափոխիչի կառուցվածքային և տեխնիկական պարամետրերը՝ ելնելով նախապես սահմանված նախագծային պահանջներից։ Ավտոմատացված նախագծման համակարգը կարող է ներառել ելքային տվյալների մուտքագրում, հաշվարկային մոդելների կիրառում, տարբեր նախագծային տարբերակների համեմատություն, օպտիմալ պարամետրերի ընտրություն և վերջնական տեխնիկական բնութագրերի ձևավորում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են հաշվի առնվել նաև արևային էներգիայի ընդունման պայմանների փոփոխականությունը և արտաքին միջավայրի ազդեցությունը՝ նախագծվող սարքի աշխատանքի կայունությունն ու արդյունավետությունը գնահատելու համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նախագծային լուծումների օպտիմալացմանը, քանի որ սարքի չափերի, տարրերի քանակի, նյութերի և էլեկտրական միացումների ճիշտ ընտրությունը կարող է էականորեն ազդել դրա էներգետիկ ցուցանիշների և արտադրական արժեքի վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր նախագծային լուծումների համակարգչային մոդելավորում և դրանց հաշվարկային արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ առավել նպատակահարմար տարբերակի ընտրության նպատակով։ Մշակվող մեթոդը կարող է նվազեցնել ձեռքով կատարվող հաշվարկների ծավալը, կրճատել նախագծման ժամանակը և նվազեցնել նախագծային սխալների հավանականությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել արևային էլեկտրական համակարգերի, ֆոտոէլեկտրական վահանակների և դրանց առանձին բաղադրիչների նախագծման ու կատարելագործման գործընթացներում։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են հիմք հանդիսանալ նաև տարբեր հզորության և աշխատանքի պայմանների համար հարմարեցվող ավտոմատացված նախագծման ծրագրային համակարգերի ստեղծման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել էլեկտրատեխնիկայի, արևային էներգետիկայի, էներգետիկ համակարգերի, ավտոմատացված նախագծման և համակարգչային մոդելավորման ոլորտների մասնագետներին, ինժեներներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2001 թվականներին Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասում նրա գործունեության ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրադրության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են անկախ Հայաստանի, Ադրբեջանի և Վրաստանի ի հայտ գալը, տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունը և այդ գործընթացներում Թուրքիայի ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի կողմից նորանկախ պետությունների հետ դիվանագիտական, տնտեսական, քաղաքական և մշակութային հարաբերությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև տարածաշրջանում իր ազդեցությունն ընդլայնելու նպատակով իրականացվող նախաձեռնություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների զարգացումը՝ սկսած Հայաստանի անկախության ճանաչման գործընթացից մինչև սահմանային քաղաքականության ձևավորումը և երկկողմ հարաբերությունների սրման պատճառները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Թուրքիա-Ադրբեջան հարաբերություններին, որոնց զարգացման վրա ազդել են պատմամշակութային, քաղաքական և տնտեսական գործոնները, ինչպես նաև Ղարաբաղյան հակամարտությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Թուրքիայի և Վրաստանի հարաբերություններին, հատկապես տարանցիկ հաղորդակցության, էներգետիկ նախագծերի և տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության տեսանկյունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նավթագազային ռեսուրսների, տրանսպորտային հաղորդակցությունների և Կասպից ծովի էներգետիկ ներուժի շուրջ ձևավորված մրցակցությանը, քանի որ 1990-ականներին Հարավային Կովկասը աստիճանաբար վերածվեց միջազգային և տարածաշրջանային ուժերի շահերի հատման կարևոր գոտու։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև Թուրքիայի հարաբերությունները Ռուսաստանի և Իրանի հետ՝ հաշվի առնելով նրանց մրցակցող և երբեմն փոխլրացվող շահերը Հարավային Կովկասում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության հիմնական նպատակները՝ տարածաշրջանային ազդեցության ամրապնդում, տնտեսական կապերի ընդլայնում, էներգետիկ և տրանսպորտային ուղիների նկատմամբ շահերի պաշտպանություն և արևմտյան կառույցների հետ տարածաշրջանային համագործակցության խորացում։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել ներքին քաղաքական և տնտեսական գործոնների ազդեցությունը Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության վրա, ինչպես նաև այն սահմանափակումները, որոնք պայմանավորված էին հակամարտություններով, Ռուսաստանի ազդեցությամբ և Հարավային Կովկասի պետությունների տարբեր արտաքին կողմնորոշումներով։ 1991-2001 թվականների իրադարձությունների համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության ձևավորման սկզբնական փուլը և դրա հետագա զարգացման նախադրյալները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հարավային Կովկասի հետխորհրդային պատմության, թուրքական արտաքին քաղաքականության և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և թուրքագիտության մասնագետներին, տարածաշրջանագետներին, դիվանագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական ապահովագրության իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման և քաղաքացիների առողջության պաշտպանության ոլորտում ձևավորվող իրավահարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բժշկական ապահովագրության հասկացությունը, դրա հիմնական սկզբունքները, իրավական բնույթը, սուբյեկտների շրջանակը և ապահովագրական հարաբերությունների առաջացման ու իրականացման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրված անձի, ապահովագրական կազմակերպության, բժշկական հաստատության և պետության իրավունքներին ու պարտականություններին, ինչպես նաև նրանց միջև առաջացող իրավական հարաբերությունների կարգավորմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել բժշկական ծառայությունների դիմաց վճարման, ապահովագրական հատուցումների տրամադրման, բժշկական օգնության հասանելիության և ապահովագրական դեպքերի իրավական սահմանման հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բժշկական ապահովագրության ոլորտում պայմանագրային հարաբերություններին, ապահովագրական պայմանագրերի բովանդակությանը, կողմերի պատասխանատվությանը և վեճերի լուծման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ռիսկերի գնահատման, ապահովագրավճարների ձևավորման, ապահովագրական հատուցումների սահմանների և բժշկական ծառայությունների որակի նկատմամբ վերահսկողության իրավական խնդիրներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բժշկական ապահովագրության և պետական սոցիալական պաշտպանության համակարգերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման տարբեր մեխանիզմների արդյունավետ համադրումը կարող է էական ազդեցություն ունենալ բնակչության բժշկական օգնության հասանելիության վրա։ Հայաստանի Հանրապետությունում առողջության պահպանման իրավունքը և բժշկական օգնության ու սպասարկման կազմակերպման հիմքերը կարգավորվում են համապատասխան իրավական ակտերով, իսկ առողջապահական ոլորտի իրավական դաշտի կատարելագործումը շարունակում է մնալ հանրային քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև բժշկական ապահովագրության զարգացման հնարավոր մոդելները, միջազգային փորձը և դրա կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Կարևոր խնդիրներից է ապահովագրական համակարգի միջոցով քաղաքացիների ֆինանսական ռիսկերի նվազեցումը՝ միաժամանակ ապահովելով բժշկական ծառայությունների որակը, մատչելիությունը և բուժօգնության շարունակականությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև անձնական և բժշկական տվյալների պաշտպանության, բժշկական գաղտնիքի պահպանման և ապահովագրական հարաբերություններում տեղեկատվության օրինական օգտագործման իրավական պահանջներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բժշկական ապահովագրության իրավական կարգավորման բացերի բացահայտման, գործող մեխանիզմների կատարելագործման և առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման ավելի արդյունավետ իրավական մոդելների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, առողջապահության ոլորտի մասնագետներին, ապահովագրական կազմակերպությունների աշխատակիցներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, իրավական հետազոտողներին, բժիշկներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է 1920 թվականի մայիսից մինչև 1921 թվականի հուլիսը Զանգեզուրում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի բնակչության ինքնապաշտպանական պայքարն է, որը ծավալվեց Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկայուն քաղաքական իրավիճակի, խորհրդայնացման գործընթացների և տարածաշրջանում ձևավորված բարդ ռազմաքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Զանգեզուրի աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական նշանակությունը, տարածաշրջանի բնակչության ազգային ու քաղաքական դիրքորոշումները, տեղական իշխանությունների գործունեությունը և արտաքին ուժերի ազդեցությունը տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1920 թվականի մայիսյան իրադարձություններին, Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո Զանգեզուրում ստեղծված իրավիճակին, Կարմիր բանակի և տեղական հայկական ուժերի միջև ռազմական բախումներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Գարեգին Նժդեհի և մյուս ռազմական ու քաղաքական գործիչների գործունեությանը, տեղական զինված ուժերի կազմակերպմանը, ռազմավարական դիրքերի պահպանմանը և բնակավայրերի պաշտպանության մարտավարությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Զանգեզուրի ներքին քաղաքական իրավիճակին, բնակչության տարբեր խմբերի հարաբերություններին և այն հանգամանքներին, որոնք նպաստեցին երկարատև դիմադրության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է տարածաշրջանի նկատմամբ Խորհրդային Ռուսաստանի և հարևան Ադրբեջանի քաղաքականության, ինչպես նաև հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ազդեցության վերլուծությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռազմական գործողությունների ընթացքին, տարածքային վերահսկողության փոփոխություններին, հաղորդակցության և մատակարարման խնդիրներին ու պայքարի ընթացքում կիրառված կազմակերպչական միջոցներին։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև 1921 թվականի ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական զարգացումները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին Զանգեզուրի վերջնական խորհրդայնացմանն ու տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի ձևավորմանը։ Պատմական իրադարձությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն ռազմական դիմադրության ընթացքը, այլև դրա քաղաքական, սոցիալական և ազգային նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին շրջանի և խորհրդայնացման գործընթացի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսանկյունից, քանի որ Զանգեզուրում տեղի ունեցած իրադարձությունները սերտորեն կապված էին այդ ժամանակաշրջանի Հայաստանի ընդհանուր քաղաքական ճգնաժամի և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել 1920-1921 թվականների Հարավային Կովկասի պատմության, հայ ազգային-ազատագրական շարժումների և տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ռազմական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հայագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենի թթվածնային միացությունների վերականգնման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ համակցված վերականգնիչների կիրառմամբ, ինչպես նաև մոլիբդենի և դրա կարբիդի ստացման հնարավորությունների հետազոտությանը այրման ռեժիմում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մոլիբդենի օքսիդային միացություններից մետաղական մոլիբդենի և ածխածնային միացությունների ստացման առավել արդյունավետ պայմանները՝ հաշվի առնելով վերականգնման գործընթացների ջերմաքիմիական և կինետիկական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են մոլիբդենի թթվածնային միացությունների կառուցվածքը, դրանց վերականգնելիությունը և տարբեր վերականգնիչների հետ փոխազդեցության օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակցված վերականգնիչների օգտագործմանը, որոնց համատեղ ազդեցությունը կարող է փոփոխել ռեակցիայի ընթացքը, ջերմային ռեժիմը և վերջնական արդյունքի կազմն ու հատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վերականգնման գործընթացների ջերմային էֆեկտներին, ինքնատարածվող կամ այրման ռեժիմով ընթացող ռեակցիաների առանձնահատկություններին և այն գործոններին, որոնք որոշում են գործընթացի կայունությունն ու արդյունավետությունը։ Այրման ռեժիմում նյութի ստացումը հնարավորություն է տալիս օգտագործել ռեակցիայի ընթացքում անջատվող ջերմությունը՝ գործընթացը արագացնելու և արտաքին էներգիայի պահանջը նվազեցնելու նպատակով։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ելային բաղադրիչների հարաբերակցությունը, վերականգնիչների տեսակը և քանակը, ածխածնի առկայությունը, ջերմաստիճանը, ռեակցիայի տարածման արագությունը և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված մոլիբդենի և մոլիբդենի կարբիդի փուլային ու քիմիական կազմի որոշումը, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումը։ Մոլիբդենի կարբիդի ստացումը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում նյութագիտության տեսանկյունից, քանի որ այն կարող է կիրառվել բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում աշխատող նյութերի, մաշակայուն բաղադրիչների, կատալիտիկ համակարգերի և այլ տեխնիկական նշանակության նյութերի ստեղծման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ռենտգենաֆազային, քիմիական և ջերմային վերլուծության մեթոդների կիրառություն՝ ռեակցիայի արդյունքների և ստացված նյութերի կազմի ու կառուցվածքի պարզաբանման համար։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշելու այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է բարձր աստիճանի վերականգնում և նպատակային բաղադրության արտադրանքի ստացում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել մոլիբդենի և դրա կարբիդների ստացման ավելի արդյունավետ, արագ և էներգախնայող տեխնոլոգիական մոտեցումների զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ մետալուրգիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, փոշեմետալուրգիայի և հատուկ հատկություններով նյութերի ստացման ոլորտներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել անօրգանական քիմիայի, նյութագիտության, մետալուրգիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավունքի շրջանակում հափշտակությունների իրավական որակավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների տարբեր տեսակների տարանջատման չափանիշները և դրանց ճիշտ իրավական գնահատման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության կենտրոնում հափշտակության հասկացությունն է, դրա օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, հանցակազմի տարրերը, հանցագործության կատարման եղանակը, առարկան, պատճառված գույքային վնասի բնույթն ու չափը։ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի համապատասխան նորմերը հափշտակության առանձին դրսևորումների համար նախատեսում են տարբեր իրավական կարգավորումներ, այդ թվում՝ գողություն, կողոպուտ, ավազակություն, խարդախություն և վստահված գույքը հափշտակելը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նշված արարքների սահմանազատմանը, քանի որ դրանց միջև տարբերությունը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն գույքի ապօրինի վերցման փաստով, այլև դրա կատարման եղանակով, տուժողի նկատմամբ կիրառված ազդեցության բնույթով, հանցավորի դիտավորության առանձնահատկություններով և գույքի նկատմամբ իրավական վերահսկողության ձեռքբերման հանգամանքներով։ Գողության դեպքում առանցքային հատկանիշը գաղտնի հափշտակությունն է, կողոպուտի դեպքում՝ բացահայտ հափշտակությունը, իսկ ավազակության դեպքում՝ բռնություն գործադրելով կամ դրա սպառնալիքով կատարված հափշտակությունը։ Խարդախությունն առանձնանում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով գույքի ձեռքբերմամբ, իսկ վստահված գույքի հափշտակության դեպքում կարևոր է այն հանգամանքը, որ գույքը նախապես օրինական հիմքով հանձնված է եղել հանցավորին, և հափշտակելու դիտավորությունն առաջացել է այն ստանալուց հետո։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հանցագործության ճիշտ որակավորման համար նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների վերլուծությունը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արարքի կատարման վայրն ու եղանակը, տուժողի իրազեկվածությունը, բռնության առկայությունը կամ բացակայությունը, խաբեության բնույթը, գույքի արժեքը, հանցակիցների մասնակցությունը, բնակարան կամ այլ տարածք ապօրինի մուտք գործելը և այլ ծանրացուցիչ հանգամանքներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն դեպքերին, երբ արտաքին հատկանիշներով միմյանց մոտ արարքների միջև իրավական սահմանագիծը հստակ չէ, և անհրաժեշտ է համադրել հանցակազմի բոլոր օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ հատկանիշները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև պատճառված գույքային վնասի չափի ճիշտ որոշումը, քանի որ գործող քրեական օրենսգրքով որոշ հափշտակությունների համար պատասխանատվության տարբերակումը կարող է պայմանավորված լինել հանցագործության չափով և այլ որակավորող հանգամանքներով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հափշտակությունների որակավորման դատաիրավական պրակտիկայի վերլուծություն՝ բացահայտելու համար իրավական նորմերի կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները և դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել քրեական իրավունքի նորմերի առավել միասնական կիրառմանը, հանցագործությունների ճիշտ սահմանազատմանը և իրավական պատասխանատվության անհատականացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավաբաններին, գիտական հետազոտողներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան մոնղոլների պատմության ուսումնասիրությանը՝ հայերեն պատմական աղբյուրների և ժամանակակիցների վկայությունների հիման վրա։ Այն արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ կենտրոնանում է մոնղոլական նվաճումների, Կովկասում և Առաջավոր Ասիայում նրանց հայտնվելու ու քաղաքական ազդեցության վերաբերյալ հայկական մատենագրության պահպանած տեղեկությունների համակարգման և վերլուծության վրա։ Հետազոտության հիմքում օգտագործված նյութերը ներառում են միջնադարյան հայ պատմիչների երկերից քաղված տեղեկություններ, մասնավորապես Վարդան Արևելցու, Ստեփանոս Օրբելյանի, Սմբատ Սպարապետի և Կիրակոս Գանձակեցու պատմական երկերը։ Կ. Պ. Պատկանովի կազմած երկհատորյակը հրատարակվել է 1873-1874 թվականներին. առաջին հատորում ներառված են Վարդանի, Ստեփանոս Օրբելյանի և Սմբատի աշխատություններից քաղված հատվածներ, իսկ երկրորդը նվիրված է Կիրակոս Գանձակեցու պատմությունից քաղված նյութերին։ Աշխատության մեջ հայ պատմական աղբյուրները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու մոնղոլական արշավանքների ընթացքը, նվաճված տարածքների քաղաքական իրավիճակը, տեղական իշխանությունների և մոնղոլական իշխանության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև բնակչության կրած սոցիալական և տնտեսական հետևանքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն այն տեղեկությունները, որոնք վերաբերում են XIII դարի իրադարձություններին, մոնղոլական զորքերի առաջխաղացմանը դեպի Կովկաս և Մերձավոր Արևելք, տեղական իշխանների քաղաքական վարքագծին և նորաստեղծ իշխանական համակարգի հետ հարաբերություններին։ Հայկական աղբյուրների համադրումը թույլ է տալիս ոչ միայն վերականգնել առանձին իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև ուսումնասիրել մոնղոլական տիրապետության ազդեցությունը տարածաշրջանի հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի վրա։ Կարևոր է նաև աղբյուրագիտական մոտեցումը, քանի որ տարբեր պատմիչների հաղորդած տեղեկությունները կարող են տարբերվել ծավալով, շեշտադրումներով և իրադարձությունների մեկնաբանությամբ։ Այդ պատճառով նյութի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների մասին։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև այն առումով, որ հայկական միջնադարյան պատմագրությունը դիտարկվում է որպես մոնղոլների պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրային շերտ. ժամանակակից ուսումնասիրություններում նույնպես Կիրակոս Գանձակեցու, Վարդանի, Ստեփանոս Օրբելյանի և Սմբատի տեղեկությունները օգտագործվում են մոնղոլների՝ Կովկասում և Առաջավոր Ասիայում գործունեությունը վերականգնելու համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն նպաստում է հայ միջնադարյան պատմագրության տեղեկությունների հասանելիությանը և համակարգմանը՝ դրանք ներկայացնելով թարգմանության և բացատրական ծանոթագրությունների միջոցով։ Պատկանովի աշխատանքը կարևոր տեղ ունի մոնղոլական շրջանի ուսումնասիրության աղբյուրագիտական գրականության մեջ և հետագայում օգտագործվել է Կովկասի ու Արևմտյան Ասիայի XIII-XIV դարերի պատմությանը վերաբերող ուսումնասիրություններում։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջնադարագետներին, արևելագետներին, մոնղոլագիտության և հայագիտության մասնագետներին, աղբյուրագետներին, ինչպես նաև Կովկասի և Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գրադարանային ոլորտում մասնագիտական պարբերական մամուլի նշանակության և դրա ձևավորման ու զարգացման պատմական գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով «Հայկական գրադարան» պարբերականի գործունեությանը։ Հետազոտության հիմքում դրված է այն գաղափարը, որ մասնագիտական պարբերականը ոչ միայն տեղեկատվության տարածման միջոց է, այլև գրադարանային համայնքի մասնագիտական հաղորդակցության, փորձի փոխանակման, ոլորտային խնդիրների բարձրաձայնման և նոր գաղափարների տարածման կարևոր հարթակ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է պարբերականի ձևավորման պատմական միջավայրը և դրա կապը Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացման հետ։ Հետազոտական նյութերում նշվում է, որ 1996-2008 թվականներին հրատարակված պարբերականը կարևոր հարթակ էր գրադարանային մասնագիտական ոլորտի աշխատակիցների համար և անդրադառնում էր գրքի ու գրադարանային գործի մասնագետների, գրադարանների, դասախոսների, մշակույթի գործիչների և ուսանողների գործունեությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարբերականի բովանդակությանը, թեմատիկ ուղղություններին և հրապարակումների բազմազանությանը։ Այն դիտարկվում է որպես մասնագիտական գիտելիքի պահպանման և փոխանցման միջոց, որի միջոցով հնարավոր է եղել ներկայացնել գրադարանային հաստատությունների ձեռքբերումները, ոլորտում առկա խնդիրները, մասնագիտական փորձը և նորարարական մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև պարբերականի դերը գրադարանների հասարակական առաքելության արժևորման, գրադարանավարի մասնագիտության հեղինակության բարձրացման և ընթերցանության մշակույթի զարգացման գործում։ Այս առումով այն տեղավորվում է հայկական գրադարանային պարբերական մամուլի ավելի լայն ավանդույթի մեջ, որի նպատակներից են գրադարանային համակարգի խնդիրների լուսաբանումը, գրադարանների դերի ներկայացումը և միջազգային գրադարանագիտական փորձի տարածումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև պարբերականի՝ որպես պատմական աղբյուրի գնահատումը։ Հրապարակված հոդվածները, մասնագիտական նյութերը և տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային կյանքի տարբեր կողմերը, հետևելու մասնագիտական կառույցների գործունեությանը և հասկանալու ոլորտի առաջնահերթությունների փոփոխությունը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են պարբերական հրատարակությունները նպաստել գրադարանային մասնագետների միջև կապերի ամրապնդմանը և մասնագիտական ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետագա փուլում հայկական գրադարանային մասնագիտական մամուլի շարունակականությանը։ 2023 թվականից Հայաստանի գրադարանային ասոցիացիան հրատարակում է նոր գիտատեղեկատվական հանդես, որը ներառում է տեսության և պրակտիկայի, 21-րդ դարի գրադարանի, մշակութային ժառանգության, մարզային և համայնքային գրադարանների և այլ թեմատիկ ուղղություններ։ Այս շարունակականությունը ցույց է տալիս, որ մասնագիտական պարբերականը շարունակում է կարևոր դեր ունենալ գրադարանային ոլորտի գիտական և տեղեկատվական հաղորդակցության մեջ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի գրադարանային մամուլի պատմության, մասնագիտական հաղորդակցության և գրադարանագիտության զարգացման առանձնահատկությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետներին, պատմաբաններին, գրադարանների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։