Готовые материалы

Աշխատությունը գովեստաբանական և հոգևոր բնույթի գրական երկ է, որի հիմնական նպատակն է փառաբանության խոսքի միջոցով արտահայտել հարգանք, երախտագիտություն և հոգևոր մեծարում։ Գովեստը քրիստոնեական գրականության մեջ կարևոր արտահայտչաձև է, որի միջոցով ներկայացվում են աստվածային կատարելությունները, սրբերի առաքինությունները, եկեղեցական ավանդույթի արժեքները և հավատքի օրինակելի դրսևորումները։ Նմանատիպ տեքստերում հաճախ կիրառվում են ներբողական խոսքի միջոցներ, հանդիսավոր դարձվածքներ, աստվածաշնչյան պատկերներ և խորհրդանշական արտահայտություններ՝ ընդգծելու համար գովերգվող անձի կամ սրբազան գաղափարի նշանակությունը։ «Նորոգ և սրբագրությամբ» բնորոշումը վկայում է, որ հրատարակության մեջ նախորդ տեքստը ենթարկվել է վերանայման և լեզվական կամ բովանդակային ճշգրտման՝ նպատակ ունենալով բարելավել դրա ընթեռնելիությունն ու պահպանել գրավոր ավանդույթի պատշաճ ձևը։ Այս հանգամանքը կարևոր է նաև բնագրերի վերամշակման, խմբագրման և հոգևոր գրականության փոխանցման պատմության ուսումնասիրության համար։ Գովեստաբանական շարադրանքը կարող էր կիրառվել եկեղեցական միջավայրում, տոնական առիթներով կամ հոգևոր դաստիարակության նպատակով՝ ընթերցողին ուղղորդելով դեպի բարեպաշտություն, երախտագիտություն և առաքինի վարք։ Հրատարակությունը ներկայացնում է հայ հոգևոր խոսքի արտահայտչական հնարավորությունները և Երուսաղեմի հայկական եկեղեցական միջավայրում գրավոր ավանդույթի պահպանման ու վերանայման կարևորությունը։ Այն արժեքավոր է հայ կրոնական գրականության, ներբողական ժանրի և եկեղեցական խմբագրական գործունեության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը մտավոր և ուսուցողական բնույթի երկ է, որի վերնագիրը մատնանշում է «պատճառ» հասկացության քննությունը՝ որպես մտածողության, դատողության և երևույթների բացատրության կարևոր հիմք։ Պատճառը փիլիսոփայական ու տրամաբանական մտքի առանցքային հասկացություններից է, քանի որ հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իրադարձությունների առաջացման պայմանները, երևույթների միջև կապերը և որոշակի պնդումների հիմնավորվածությունը։ Նման բնույթի աշխատություններում սովորաբար քննարկվում են պատճառի և հետևանքի փոխհարաբերությունը, հիմնավորման նշանակությունը, փաստարկների կառուցումը, դատողությունների ճշմարտացիությունը և տարբեր երևույթների միջև առկա կապերի բացահայտումը։ Տեքստը կարող է դիտարկվել նաև որպես մտքի կարգավորման և բանական դատողության ձևավորման միջոց, քանի որ պատճառաբանելու կարողությունը կարևոր է ինչպես գիտելիքի ձեռքբերման, այնպես էլ առօրյա որոշումների կայացման համար։ «Տետրակ» ձևաչափը հուշում է համառոտ, որոշակի թեմայի շուրջ կենտրոնացած շարադրանքի բնույթը, որը կարող էր նախատեսված լինել ընթերցողի ինքնուրույն ուսումնասիրության կամ ուսուցողական կիրառության համար։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն փիլիսոփայական և տրամաբանական գրականության զարգացման պատմության տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին վերացական հասկացությունները ներկայացվում հայերեն գրավոր խոսքում և ինչպիսի նշանակություն էր տրվում բանական մտածողությանն ու գիտելիքի հիմնավորմանը հայ մտավոր մշակույթի մեջ։

Աշխատությունը ներկայացնում է Տոբիթի աստվածաշնչյան գիրքը՝ Հին Կտակարանի երկրորդականոն գրականության կարևոր ստեղծագործություններից մեկը, որն առանձնանում է իր բարոյական, հոգևոր և դաստիարակչական բովանդակությամբ։ Պատմության կենտրոնում Տոբիթն է՝ աստվածավախ և արդարամիտ մարդ, որը ծանր փորձությունների ու դժբախտությունների պայմաններում շարունակում է հավատարիմ մնալ իր կրոնական համոզմունքներին և բարեգործության սկզբունքներին։ Նրա որդու՝ Տոբիայի ճանապարհորդությունը, հրեշտակ Ռաֆայելի ուղեկցությունն ու միջամտությունը, ինչպես նաև Սառայի հետ կապված իրադարձությունները ձևավորում են պատմության հիմնական սյուժետային գիծը։ Գիրքը բացահայտում է հավատարմության, ընտանեկան նվիրվածության, ծնողական խրատի, ողորմածության, աղոթքի և աստվածային նախախնամության գաղափարները։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Ռաֆայել հրեշտակի կերպարը, որի միջոցով ընդգծվում են աստվածային օգնության, առաջնորդության և մարդու կյանքում անտեսանելի հոգևոր աջակցության նշանակությունը։ Տոբիթի պատմությունը միաժամանակ անդրադառնում է մարդկային տառապանքի, համբերության, հույսի և արդարության հարցերին՝ ցույց տալով, որ դժվարությունների պայմաններում հավատքի պահպանումը կարող է դառնալ հոգևոր ամրության աղբյուր։ Ստեղծագործության պարզ ու պատմողական շարադրանքը, կենդանի կերպարները և առօրյա կյանքի հետ կապված բարոյական խնդիրները այն դարձնում են մատչելի ընթերցանության և կրոնական դաստիարակության համար։ Այն կարևոր տեղ ունի աստվածաշնչյան գրականության, քրիստոնեական բարոյագիտության և ընտանեկան արժեքների ուսումնասիրության մեջ։

Աշխատությունը Հայ առաքելական եկեղեցու եկեղեցական օրացույցն է, որը համակարգում է տարվա ընթացքում նշվող տերունական տոները, սրբերի հիշատակության օրերը, պահքերը և եկեղեցական այլ նշանակալի իրադարձությունները։ Այն ներկայացնում է եկեղեցական ժամանակի կազմակերպման ավանդական համակարգը՝ հնարավորություն տալով հոգևորականներին և հավատացյալներին հետևելու տոնական տարվա հաջորդականությանը և պահպանելու պաշտամունքային կյանքի սահմանված կարգը։ Տոնացույցի կարևոր առանձնահատկություններից է շարժական և անշարժ տոների տարբերակումը։ Անշարժ տոները նշվում են հաստատուն օրերին, իսկ շարժական տոների ժամանակը որոշվում է եկեղեցական օրացույցի հաշվարկներով և փոխվում է տարեցտարի։ Այդ համակարգում առանձնահատուկ տեղ ունեն Սուրբ Ծնունդը, Աստվածահայտնությունը, Տյառնընդառաջը, Սուրբ Զատիկը, Համբարձումը, Հոգեգալուստը և Քրիստոսի կյանքի ու փրկագործության հետ կապված մյուս հիշատակությունները։ Ներկայացվում են նաև սրբերի, նահատակների և եկեղեցական ավանդության մեջ առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնող անձանց հիշատակի օրերը։ Նման օրացույցները գործնական նշանակություն ունեն եկեղեցական արարողությունների, ժամերգությունների, պատարագների և պահոց շրջանների ճիշտ կազմակերպման համար։ Դրանք նաև արտացոլում են հայ եկեղեցական ավանդույթի պատմական շարունակականությունը և կրոնական կյանքի ժամանակային կառուցվածքը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է հայ եկեղեցու օրացուցային համակարգի, տոնաբանական ավանդույթների և ծիսական մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ ներկայացնելով եկեղեցական տարվա կազմակերպման այն սկզբունքները, որոնցով առաջնորդվել է հավատացյալ համայնքը։

Աշխատությունը եկեղեցական օրացուցային և ծիսական բնույթի հրատարակություն է, որը ներկայացնում է Հայ առաքելական եկեղեցու տոնական տարվա կառուցվածքը, տոների հաջորդականությունն ու դրանց հետ կապված հիշատակությունները։ Տոնացույցը կարևոր դեր ունի եկեղեցական կյանքի կազմակերպման մեջ՝ սահմանելով տարվա ընթացքում նշվող տոների, սրբերի հիշատակության օրերի, պահքերի և այլ կրոնական իրադարձությունների ժամանակագրական կարգը։ Այն օգնում է կողմնորոշվել շարժական և անշարժ տոների համակարգում, տարբերակել տերունական տոները, սրբերի հիշատակության օրերը և եկեղեցական տարվա առանձնահատուկ շրջանները։ Նման հրատարակություններում սովորաբար ներկայացվում են նաև տոների ծիսական նշանակության, դրանց նախապատրաստական շրջանի և տվյալ օրերին կատարվող եկեղեցական արարողությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Հատորների համատեղ ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տոնական տարվա կազմակերպման և եկեղեցական հիշողության համակարգված փոխանցման մասին։ Տոնացույցը գործնական նշանակություն ունի հոգևորականների, եկեղեցական սպասավորների և հավատացյալների համար, քանի որ նպաստում է պաշտամունքային կյանքի կանոնավոր իրականացմանը և կրոնական ավանդույթների պահպանմանը։ Միաժամանակ այն կարևոր աղբյուր է հայ եկեղեցական օրացույցի, ծիսագիտության և տոնաբանական ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես է եկեղեցական ժամանակը կարգավորվել և ներկայացվել հայերեն գրավոր մշակույթում՝ միավորելով աստվածաբանական հիշողությունը, ծիսական կարգապահությունն ու համայնքային հոգևոր կյանքը։

Հրատարակությունը Նոր Կտակարանի թարգմանություն է՝ նախատեսված հայերեն խոսող ընթերցողների համար և ներկայացնում է քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սուրբգրային բովանդակությունը։ Այն ընդգրկում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, ուսմունքի, փրկագործական առաքելության և նրա աշակերտների գործունեության մասին պատմող գրությունները՝ Ավետարանները, Առաքյալների գործերը, առաքելական թղթերն ու Հովհաննեսի Հայտնությունը։ Ավետարաններում բացահայտվում են Քրիստոսի քարոզչության հիմնական գաղափարները՝ Աստծո արքայությունը, սերը, ներողամտությունը, ապաշխարությունը, հավատը և մարդկանց հոգևոր վերափոխումը։ Ներկայացվում են նաև նրա առակները, հրաշքները, աշակերտների հետ հարաբերությունները, չարչարանքները, խաչելությունն ու հարությունը։ Առաքելական գրություններն անդրադառնում են վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորմանը, հավատացյալների փոխադարձ պարտականություններին, եկեղեցական կյանքի կազմակերպմանը և քրիստոնեական բարոյական սկզբունքներին։ Նոր Կտակարանը կարևոր տեղ ունի քրիստոնեական աստվածաբանության, ծիսական ավանդույթի և հոգևոր դաստիարակության մեջ՝ որպես հավատի և բարոյական կյանքի հիմնական ուղեցույց։ Այս հրատարակության առանձնահատկություններից է հայերեն կրոնական գրականության տարածման և սուրբգրային տեքստերը հայախոս համայնքներին հասանելի դարձնելու նշանակությունը։ Այն կարևոր նյութ է նաև հայերեն Աստվածաշնչի թարգմանությունների պատմության, կրոնական կրթության և միսիոներական հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության համար՝ արտացոլելով տարբեր լեզվական ու մշակութային միջավայրերում քրիստոնեական գրականության տարածման գործընթացները։

Հրատարակությունը ներկայացնում է քրիստոնեական Սուրբ Գրքի Նոր Կտակարանը՝ Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, փրկագործական առաքելության և առաքյալների գործունեության մասին պատմող սրբազան գրությունների ամբողջությունը։ Այն ներառում է Նոր Կտակարանի հիմնական գրական բաժինները՝ չորս Ավետարանները, Առաքյալների գործերը, առաքելական թղթերը և Հովհաննեսի Հայտնությունը։ Ավետարաններում ներկայացվում են Հիսուս Քրիստոսի ծնունդը, մկրտությունը, քարոզչությունը, հրաշքները, առակները, աշակերտների հետ հարաբերությունները, չարչարանքները, խաչելությունն ու հարությունը։ Առաքյալների գործերը պատմում են վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման, առաքյալների քարոզչական գործունեության և քրիստոնեության տարածման մասին, իսկ թղթերում քննարկվում են հավատքի, սիրո, հույսի, փրկության, եկեղեցական միասնության և քրիստոնեական կյանքի բարոյական սկզբունքները։ Հայտնության գիրքն իր խորհրդանշական պատկերներով անդրադառնում է բարու և չարի պայքարին, աստվածային դատաստանին և վերջնական հաղթանակի գաղափարին։ Նոր Կտակարանը քրիստոնեական հավատքի հիմնարար աղբյուրն է, որը դարեր շարունակ ձևավորել է եկեղեցական ծիսակարգը, աստվածաբանական միտքը, բարոյական ուսմունքը և մշակութային ավանդույթները։ Հայերեն այս հրատարակությունը կարևոր է նաև հայերեն աստվածաշնչյան գրականության, կրոնական կրթության և հայ համայնքների հոգևոր կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկելու սուրբգրային բովանդակության փոխանցումը հայերենով և քրիստոնեական գաղափարների տարածումը տարբեր մշակութային միջավայրերում։

Աշխատությունը ներկայացնում է հայերեն տպագիր և ձեռագիր գրքերի մատենագիտական ցանկ՝ կազմված Ալեքսանդր Խուդաբաշյանի անձնական մատենադարանի հավաքածուի հիման վրա։ Այն կարևոր տեղեկատու աղբյուր է հայ գրավոր ժառանգության պահպանման, նկարագրման և համակարգման պատմության ուսումնասիրության համար։ Գրքերի այբբենական դասավորությունը հեշտացնում է առանձին վերնագրերի որոնումը, համեմատությունը և նույնականացումը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով կողմնորոշվելու հավաքածուի բովանդակության մեջ։ Ցանկում տպագիր հրատարակությունների և ձեռագրերի համատեղ ընդգրկումը առանձնահատուկ արժեք ունի, քանի որ արտացոլում է հայ գրքի մշակույթի երկու կարևոր ավանդույթների՝ ձեռագրական ընդօրինակման և տպագրական տարածման շարունակականությունը։ Նման մատենագիտական նկարագրություններում սովորաբար ներառվում են ստեղծագործությունների վերնագրերը, հեղինակների անունները և գրքերի տարբերակման համար անհրաժեշտ այլ տվյալներ, որոնք օգտակար են հետազոտական աշխատանքի ընթացքում։ Անձնական մատենադարանի կազմի ուսումնասիրությունը կարող է պատկերացում տալ հավաքածուի ձևավորման սկզբունքների, գրքերի ձեռքբերման և պահպանման մշակույթի, ինչպես նաև տվյալ ժամանակաշրջանում հայերեն գրականության նկատմամբ հետաքրքրության մասին։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի հայագիտության, մատենագիտության, ձեռագրագիտության և գրադարանային գործի պատմության համար։ Այն նաև ընդգծում է անհատական հավաքածուների դերը ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման գործում՝ ցույց տալով, որ մասնավոր գրադարանները կարող են դառնալ գիտական ուսումնասիրությունների և պատմական հիշողության պահպանման արժեքավոր աղբյուրներ։

Աշխատությունը հայերեն տպագիր գրքի պատմության ուսումնասիրության համար կազմված մատենագիտական ցանկ է, որի նպատակն է մեկտեղել տարբեր քաղաքներում հրատարակված հայերեն գրքերը և ընթերցողին ներկայացնել հայ տպագրական մշակույթի աշխարհագրական ընդգրկումը։ Այն ընդգրկում է հայ գրքի հրատարակման այնպիսի կարևոր կենտրոններ, ինչպիսիք են Վենետիկը, Վիեննան, Կոստանդնուպոլիսը, Կալկաթան, Զմյուռնիան և Մոսկվան, ինչպես նաև այլ քաղաքներ, որտեղ ձևավորվել ու գործել են հայկական տպագրական օջախներ։ Այսպիսի մատենագիտական աշխատանքներում սովորաբար գրքերը դասակարգվում են ըստ վերնագրերի, հեղինակների, հրատարակության վայրերի և այլ նկարագրական տվյալների, ինչը հնարավորություն է տալիս տեղեկություններ հավաքելու հայերեն գրավոր ժառանգության տարածման, հրատարակչական գործունեության և մտավոր կյանքի զարգացման մասին։ Ցանկը կարևորում է հայ գրքի պատմությունը ոչ միայն որպես առանձին հրատարակությունների հաջորդականություն, այլև որպես տարբեր երկրներում բնակվող հայկական համայնքների կրթական, մշակութային և հոգևոր կապերի արտահայտություն։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ տպագրության միջազգային ցանցի, գրքերի շրջանառության և գիտելիքի տարածման ուղիների մասին։ Նման ժողովածուները կարևոր գործիք են մատենագետների, պատմաբանների, գրադարանագետների և հայ մշակույթի ուսումնասիրողների համար, քանի որ նպաստում են հրատարակությունների որոնմանը, համեմատությանը և մատենագիտական նկարագրությանը։ Աշխատությունն ունի նաև պատմամշակութային նշանակություն՝ վկայելով հայ գրքի աշխարհագրական տարածման և ազգային տպագրական ժառանգությունը համակարգելու ձգտման մասին։

Աշխատությունը ծիսական և եկեղեցական բնույթի ուղեցույց է, որը ներկայացնում է Երուսաղեմի սրբավայրերում Քրիստոսի չարչարանքներին նվիրված մշտական շաբաթական թափորի կազմակերպման և կատարման կարգը։ Այն առնչվում է Սուրբ Հարության տաճարի և Քրիստոսի երկրային կյանքի վերջին իրադարձությունների հետ կապված սրբազան վայրերի պաշտամունքային ավանդույթներին։ Թափորը քրիստոնեական ծիսական կյանքում ունի ոչ միայն արարողակարգային, այլև խորհրդանշական նշանակություն․ դրա միջոցով հավատացյալները հիշատակում են Քրիստոսի չարչարանքները, խաչելությունը, մահը և հարության խորհուրդը՝ աղոթքով ու հոգևոր խորհրդածությամբ վերապրելով փրկագործական իրադարձությունները։ Նման կարգացուցակներում սովորաբար սահմանվում են թափորի հաջորդականությունը, այցելվող սրբավայրերը, կանգառների հերթականությունը, կատարվող աղոթքներն ու շարականները, ինչպես նաև յուրաքանչյուր վայրի հետ կապված հիշատակության բովանդակությունը։ Հրատարակությունն արտացոլում է Երուսաղեմի հայկական հոգևոր կենտրոնի ծիսական գործունեությունը և Սուրբ Տեղերի պահպանման ու պաշտամունքի գործում Հայոց եկեղեցու ավանդական ներկայությունը։ Այն կարևոր նշանակություն ունի հայ եկեղեցական ծիսագիտության, ուխտագնացության պատմության և Երուսաղեմի հայկական համայնքի հոգևոր կյանքի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ ուղեցույցը վկայում է, որ սրբավայրերի այցելությունը դիտարկվել է որպես հավատքի գործնական արտահայտություն, որի ընթացքում տարածքը, հիշողությունը, աղոթքն ու համայնքային մասնակցությունը միավորվել են մեկ ամբողջական հոգևոր արարողության մեջ։

Աշխատությունը ներկայացնում է հին հրեական փիլիսոփայական և աստվածաբանական մտքի կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Ալեքսանդրացի Փիլոնի երկերի հայերեն պահպանված նյութերը։ Փիլոնի ստեղծագործական ժառանգությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրեական կրոնական ավանդույթի և հունական փիլիսոփայության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար, քանի որ նա աստվածաշնչյան պատմություններն ու պատվիրանները մեկնաբանել է փիլիսոփայական, այլաբանական և բարոյագիտական մոտեցումներով։ Ժողովածուում ընդգրկված են Ծննդոց և Ելք գրքերի մեկնություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու աշխարհի արարման, մարդու ստեղծման, աստվածային նախախնամության, հավատքի, ազատության և բարոյական պատասխանատվության վերաբերյալ գաղափարները։ Սամսոնի մասին ճառը կապված է աստվածաշնչյան հերոսի կյանքի, ուժի, հավատի և մարդկային թուլությունների թեմաների հետ, իսկ Հովնանի պատմության մեկնությունը բացահայտում է հնազանդության, ապաշխարության, աստվածային ողորմության և մարդու հոգևոր վերափոխման հարցերը։ Երեք մանկանց մասին պատմությունը վերաբերում է կրոնական համոզմունքներին հավատարիմ մնալու, փորձությունների դիմակայելու և աստվածային պաշտպանության գաղափարներին։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Փիլոնի այլաբանական մեկնության եղանակը, որի միջոցով աստվածաշնչյան անձինք, իրադարձություններն ու պատկերները ձեռք են բերում նաև ներքին հոգևոր և բարոյական նշանակություն։ Երկը կարևոր աղբյուր է հայերեն թարգմանական գրականության, աստվածաշնչյան մեկնողական ավանդույթի և անտիկ փիլիսոփայական մտքի հայերեն փոխանցման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է թե՛ աստվածաբանությամբ ու փիլիսոփայությամբ հետաքրքրվողների, թե՛ հին գրականության, մեկնողական մեթոդների և հայ մտավոր մշակույթի պատմությունն ուսումնասիրողների համար։

Աշխատության վերնագիրը մատնանշում է մարդկային բնավորության և բարոյական արժեքների այն հակադրությունը, երբ մարդու ներքին մեծությունը չի պայմանավորվում բնակավայրի չափերով, հասարակական դիրքով կամ նյութական հնարավորություններով։ Փոքր քաղաքը ստեղծագործության գաղափարական միջավայրում կարող է հանդես գալ որպես մարդկային հարաբերությունների, փոխադարձ ճանաչողության, համայնքային կապերի և առօրյա կյանքի պարզության խորհրդանիշ, իսկ «մեծ սիրտ ունեցող մարդիկ» արտահայտությունը շեշտադրում է բարությունը, առատաձեռնությունը, կարեկցանքը և ուրիշների նկատմամբ հոգատարությունը։ Վերնագրի հիման վրա կարելի է ենթադրել, որ երկի առանցքում հասարակ մարդկանց արժանիքների բացահայտումն է և այն միտքը, որ իսկական մեծությունը դրսևորվում է ոչ թե արտաքին հաջողություններով, այլ մարդու արարքներով ու վերաբերմունքով։ Նմանատիպ գեղարվեստական գործերում հաճախ ներկայացվում են հասարակական կյանքի տարբեր իրավիճակներ, մարդկային փոխհարաբերություններ, փոխօգնության դրսևորումներ և բարոյական ընտրություններ, որոնց միջոցով բացահայտվում են անհատական ու համայնքային արժեքները։ Ստեղծագործության հնարավոր խրատական շեշտադրումը ընթերցողին հրավիրում է վերանայել մարդկանց գնահատելու չափանիշները՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց ներքին հատկանիշներին, ոչ թե արտաքին հանգամանքներին։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հասարակական կյանքի, համայնքային մտածողության և բարոյական պատկերացումների արտացոլման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով դիտարկելու, թե ինչպես էր գեղարվեստական խոսքում արժևորվում մարդկային համերաշխությունն ու հոգևոր առատաձեռնությունը։

Աշխատությունը բառարանագրական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին ներկայացնել բառերի իմաստները, բացատրել դրանց գործածությունը և նպաստել լեզվական գիտելիքների ընդլայնմանը։ «Փոքրիկ» բնորոշումը մատնանշում է համառոտ և գործնական բառապաշարային ժողովածուի գաղափարը, որը կարող էր ծառայել որպես լեզվական տեղեկատու՝ ուսման, ընթերցանության և առօրյա հաղորդակցության ընթացքում հանդիպող բառերի ըմբռնումը հեշտացնելու համար։ Նման բառարաններում բառերը սովորաբար ներկայացվում են առանձին բառահոդվածներով՝ դրանց բացատրություններով, հնարավոր իմաստային տարբերություններով և երբեմն նաև գործածության օրինակներով։ Հրատարակությունն արժեքավոր է լեզվի բառապաշարի, բառերի իմաստային կառուցվածքի և գրավոր խոսքի զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող էր օգտակար լինել ինչպես լեզու սովորողներին, այնպես էլ ընթերցողներին, որոնք ցանկանում էին հարստացնել իրենց բառապաշարը, ճշգրտել բառերի նշանակությունը և ավելի վստահ օգտվել գրավոր աղբյուրներից։ Բառարանագրական աշխատանքները կարևոր դեր են ունեցել լեզվական գիտելիքների համակարգման, գրավոր հաղորդակցության բարելավման և կրթության տարածման գործում։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ տպագրության և բառարանագրական մտքի պատմության համար՝ արտացոլելով հայերեն լեզվական տեղեկատու գրականության ձևավորման ու զարգացման վաղ շրջանի ձգտումները։ Այն վկայում է բառային նյութը հավաքելու, դասակարգելու և ընթերցողին մատչելի դարձնելու անհրաժեշտության գիտակցման մասին։

Աշխատությունը ներկայացնում է քաղաքական տնտեսության հիմնական գաղափարներն ու սկզբունքները՝ ընթերցողին ծանոթացնելով հասարակության տնտեսական կյանքի կազմակերպման, նյութական բարիքների արտադրության, բաշխման, փոխանակման և սպառման գործընթացներին։ Քաղաքական տնտեսությունը դիտարկվում է որպես գիտելիքի ոլորտ, որն ուսումնասիրում է մարդկանց տնտեսական հարաբերությունները, հասարակական հարստության ձևավորման պայմանները և տնտեսական գործունեության կապը պետական կառավարման ու հանրային կյանքի հետ։ Նման բնույթի ուսումնական աշխատություններում սովորաբար բացատրվում են աշխատանքի, արտադրության, սեփականության, կապիտալի, հողի, աշխատավարձի, շահույթի, գների, առևտրի և դրամաշրջանառության հասկացությունները։ Կարևորվում են նաև տնտեսական ռեսուրսների օգտագործման, ապրանքների արժեքի որոշման, շուկայի գործունեության, հարկման և պետական եկամուտների ձևավորման հարցերը։ Նյութի շարադրանքը նպատակ ունի պարզաբանելու, թե ինչպես են անհատների, արտադրողների, վաճառականների և պետական կառույցների տնտեսական որոշումները փոխկապակցվում և ազդում հասարակության բարեկեցության վրա։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես տնտեսական մտածողության ձևավորման և հասարակական երևույթները տնտեսական տեսանկյունից վերլուծելու ներածական աղբյուր։ Այն կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերեն տնտեսական գրականության զարգացման պատմության ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով քաղաքական տնտեսության գաղափարների տարածման և տնտեսական գիտելիքների մատչելիացման ձգտումը։