Պատրաստի նյութեր

Այս հրատարակությունը Հայաստանի գրադարանային ոլորտին նվիրված գիտամեթոդական հանդեսի 2024 թվականի երկրորդ թողարկումն է, որը ներառում է մասնագիտական հոդվածներ և հաղորդումներ՝ գրադարանագիտության, մատենագիտության, ժառանգության պահպանության և հարակից հումանիտար ոլորտների վերաբերյալ։ Թողարկման նյութերը հիմնականում հիմնված են 2024 թվականի հոկտեմբերի 3-4-ին անցկացված «Ժառանգության պահպանություն՝ հանուն կայուն ապագայի» գիտաժողովում ներկայացված զեկուցումների և հաղորդումների վրա։ Բովանդակությունը բաժանված է յոթ հիմնական ուղղությունների՝ ազգային ժառանգության պահպանություն, ընթերցանության խթանում, թվային բովանդակության կառավարում, կառավարում և մասնագիտական զարգացում, հայկական ժառանգության պահպանություն և հանրահռչակում, Սփյուռքի ժառանգության պահպանություն և հանրահռչակում, ինչպես նաև հաղորդումներ։ Հրատարակությունը կարևորում է գրադարանների՝ որպես մշակութային հիշողության պահպանման, գիտելիքի տարածման և հասարակության կրթական ու մշակութային զարգացման կենտրոնների դերը։ Նյութերում քննարկվում են գրադարանային հավաքածուների պահպանության և կառավարման, մշակութային ժառանգության թվայնացման, թվային բովանդակության կազմակերպման և հասանելիության ապահովման ժամանակակից խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընթերցանության խթանմանը և գրադարանային ծառայությունների զարգացմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս դիտարկել գրադարանը ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման վայր, այլև որպես ակտիվ հասարակական և կրթական միջավայր։ Թողարկման կարևոր ուղղություններից է հայկական մշակութային ժառանգության պահպանումն ու հանրահռչակումը՝ ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ Սփյուռքի գրադարաններում և մշակութային հաստատություններում պահպանվող նյութերի համատեքստում։ Այս տեսանկյունից հրատարակությունը ներկայացնում է հայ գրավոր և մշակութային ժառանգության պահպանման ժամանակակից մոտեցումները, թվային տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները և մասնագիտական համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Նյութերը կարող են օգտակար լինել նաև գրադարանների կառավարման, մասնագիտական զարգացման, տեղեկատվական ռեսուրսների կազմակերպման և ոլորտի նորարարական մեթոդների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունն արժեքավոր է գրադարանագետների, մատենագետների, արխիվագետների, թանգարանագետների, հրատարակչական ոլորտի մասնագետների և հումանիտար գիտությունների հետազոտողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու Հայաստանի գրադարանային ոլորտի արդի խնդիրներին, միջազգային փորձի և նոր տեխնոլոգիաների կիրառման միտումներին, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման ու հանրահռչակման ժամանակակից մոտեցումներին։ 2024 թվականի երկրորդ թողարկումը, ունենալով գիտամեթոդական և մասնագիտական ուղղվածություն, կարող է ծառայել նաև որպես հետազոտական աղբյուր՝ Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացման, թվայնացման, ժառանգության պահպանության և մասնագիտական գործունեության ընթացիկ գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Aspergillus flavus Link. սնկով ընկուզավոր մշակաբույսերի որոշ տեսակների և գետնանուշի աղտոտվածության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև աղտոտման նվազեցման և կանխարգելման արդյունավետ միջոցառումների մշակմանը Իրանի Իսլամական Հանրապետության Խորասանե Ռազավի և Սեմնան նահանգներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ սնկային ախտածնի տարածվածության մակարդակը, ուսումնասիրել դրա զարգացմանը նպաստող պայմանները և գնահատել գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի ու սննդային անվտանգության վրա դրա հնարավոր ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ այս սունկը որոշ պայմաններում կարող է արտադրել աֆլատոքսիններ, որոնք լուրջ խնդիր են սննդամթերքի անվտանգության և պահեստավորված գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի տեսանկյունից։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ընկուզավոր մշակաբույսերի և գետնանուշի վարակվածության հաճախականությունը, վարակի ինտենսիվությունը, տարածքային տարբերությունները և ախտածնի զարգացման վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շրջակա միջավայրի պայմանների, մասնավորապես ջերմաստիճանի, խոնավության, հողի և մշակաբույսերի աճեցման ու պահպանման պայմանների ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ինչպես դաշտային, այնպես էլ լաբորատոր ուսումնասիրություններ՝ սնկի նույնականացման, վարակված նմուշների գնահատման և տարբեր պայմաններում դրա կենսաբանական առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Առանձին ուղղություն է աղտոտման կանխարգելման և պայքարի միջոցառումների մշակումը, որը կարող է ներառել մշակության ագրոտեխնիկական ճիշտ կազմակերպում, բերքահավաքի ժամկետների օպտիմալացում, վնասված պտուղների առանձնացում, պատշաճ չորացում և պահպանման պայմանների վերահսկում։ Կարևոր է նաև մշակաբույսերի վնասատուների և այլ գործոնների նկատմամբ վերահսկողությունը, քանի որ հյուսվածքների վնասվածությունը կարող է նպաստել սնկի ներթափանցմանը և զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է գնահատել տարբեր կանխարգելիչ և կենսաբանական մոտեցումների արդյունավետությունը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ինչպես սնկային վարակվածությունը, այնպես էլ դրա հետ կապված սննդային ռիսկերը։ Երկու նահանգների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ագրոկլիմայական պայմաններում աղտոտվածության մակարդակները և բացահայտել տարածքային առանձնահատկությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի վերահսկման, սննդամթերքի անվտանգության ապահովման, պահեստավորման տեխնոլոգիաների կատարելագործման և արտադրողների համար կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման գործում։ Աշխատանքը միավորում է սնկաբանության, բուսասանիտարիայի և սննդի անվտանգության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել վտանգավոր սնկային աղտոտվածության տարածումը և ապահովել ընկուզավոր մշակաբույսերի ու գետնանուշի առավել անվտանգ արտադրություն և պահպանում։

Այս աշխատությունը նվիրված է արհեստական բանականության մոդելների գնահատման արդյունավետության ուսումնասիրությանը սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր արհեստական բանականության և մեքենայական ուսուցման մոդելների հնարավորություններն են՝ տնտեսական և սոցիալական գործընթացների վերլուծության, կանխատեսման, դասակարգման և որոշումների կայացման խնդիրներում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այն չափանիշներն ու մեթոդաբանությունները, որոնց միջոցով գնահատվում է մոդելների արդյունավետությունը՝ կանխատեսումների ճշգրտությունը, կայունությունը, ընդհանրացման ունակությունը, հաշվարկային արդյունավետությունը և տարբեր տվյալային պայմաններում աշխատելու հուսալիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալ-տնտեսական տվյալների առանձնահատկություններին, քանի որ դրանք հաճախ բնութագրվում են մեծածավալությամբ, բազմաչափությամբ, ժամանակային փոփոխականությամբ, բացակայող արժեքներով և փոխկապակցված գործոնների առկայությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր մոդելներ՝ դասական վիճակագրական մեթոդներից և ռեգրեսիոն մոտեցումներից մինչև ծառային ալգորիթմներ, նեյրոնային ցանցեր և ժամանակակից մեքենայական ուսուցման համակարգեր։ Կարևոր ուղղություն է մոդելների կիրառումը այնպիսի խնդիրներում, ինչպիսիք են տնտեսական աճի կանխատեսումը, գործազրկության և գնաճի վերլուծությունը, եկամուտների գնահատումը, սոցիալական ռիսկերի բացահայտումը, պահանջարկի կանխատեսումը և բնակչության սոցիալ-տնտեսական վարքագծի ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող է գնահատվել նաև տվյալների որակի, ընտրանքի կառուցվածքի և մոդելի պարամետրերի ազդեցությունը վերջնական արդյունքների վրա։ Առանձին կարևորություն է տրվում արհեստական բանականության մոդելների թափանցիկության և մեկնաբանելիության խնդրին, քանի որ սոցիալ-տնտեսական ոլորտում որոշումների կայացումը պահանջում է ոչ միայն բարձր կանխատեսական ճշգրտություն, այլև արդյունքների հիմնավորվածության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալելիություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ալգորիթմական կողմնակալության, տվյալների ներկայացուցչականության, գաղտնիության և պատասխանատու կիրառման հարցերին։ Մոդելների արդյունավետության համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել յուրաքանչյուր մոտեցման առավելություններն ու սահմանափակումները և որոշել, թե որ պայմաններում է տվյալ մոդելի կիրառումն առավել նպատակահարմար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք ծառայել սոցիալ-տնտեսական վերլուծության գործընթացների ավտոմատացման, կանխատեսումների որակի բարձրացման և տվյալահեն որոշումների կայացման արդյունավետության բարելավման համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է տատանվող էլեկտրոններով պարպման ստացիոնար դինամիկական բնութագրերի վրա խողովակի երկրաչափական պարամետրերի ազդեցության ուսումնասիրությանը և ստացված արդյունքների հնարավոր կիրառությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գազային պարպման համակարգերում էլեկտրոնների շարժման, տարածական բաշխման և էլեկտրական դաշտի հետ փոխազդեցության առանձնահատկություններն են, որոնք պայմանավորում են պարպման կայունությունն ու դինամիկան։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել խողովակի երկարության, տրամագծի, ձևի, էլեկտրոդների փոխադարձ դիրքի և այլ երկրաչափական պարամետրերի փոփոխության ազդեցությունը պարպման էլեկտրական ու դինամիկական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տատանվող էլեկտրոնների շարժման ռեժիմներին և դրանց ազդեցությամբ առաջացող էլեկտրամագնիսական ու պլազմային գործընթացներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել պարպման հոսանքի, լարման, էլեկտրոնային հոսքերի, տատանումների հաճախականության, ամպլիտուդի և կայունության փոփոխությունների վերլուծություն՝ տարբեր երկրաչափական պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է տեսական մոդելների և փորձարարական տվյալների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել խողովակի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և պարպման դինամիկայի միջև քանակական ու որակական կապերը։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում համակարգը ձեռք է բերում կայուն ստացիոնար ռեժիմ, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք հանգեցնում են տատանողական կամ անկայուն վիճակների առաջացման։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ էլեկտրոնային և իոնային հոսքերի կառավարման, գազային պարպման վրա հիմնված սարքերի կատարելագործման, պլազմային տեխնոլոգիաների, վակուումային և էլեկտրատեխնիկական համակարգերի նախագծման համար։ Խողովակի երկրաչափության ազդեցության բացահայտումը հնարավորություն է տալիս օպտիմալացնել սարքի կառուցվածքը և անհրաժեշտ աշխատանքային ռեժիմները՝ ցանկալի էլեկտրական ու դինամիկական բնութագրեր ստանալու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը միավորում է պլազմային ֆիզիկայի, էլեկտրադինամիկայի և կիրառական ֆիզիկայի խնդիրները՝ նպաստելով տատանվող էլեկտրոններով պարպումների ֆիզիկական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և դրանց տեխնիկական կիրառությունների ընդլայնմանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային կառուցապատման մեջ բարձրահարկ գերիշխող շենքերի ձևավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ճարտարապետական, քաղաքաշինական, տարածական, տեսողական և քաղաքային միջավայրի պահպանության տեսանկյուններից։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բարձրահարկ կառույցների՝ որպես քաղաքի տարածական կերպարը ձևավորող առանցքային տարրերի, տեղադրման, ծավալատարածական կազմակերպման և շրջակա կառուցապատման հետ փոխհարաբերության խնդիրներն են։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել Երևանի քաղաքային կառուցվածքը, բնական ռելիեֆը, տեսողական առանցքները, պատմական կենտրոնի առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնք ազդում են բարձրադիր շենքերի ընկալման ու քաղաքային համայնապատկերի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրահարկ գերիշխող կառույցների տեղադրման նպատակահարմարությանը, դրանց բարձրության և ծավալի հարաբերակցությանը հարակից շենքերի ու փողոցային տարածքների հետ, ինչպես նաև քաղաքի տարբեր հատվածների միջև տեսողական կապերի պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն հակասությանը, որը երբեմն առաջանում է ժամանակակից բարձրահարկ կառուցապատման պահանջների և Երևանի պատմական-ճարտարապետական կերպարի պահպանության անհրաժեշտության միջև։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քաղաքային համայնապատկերի, պատմական հուշարձանների տեսանելիության, փողոցների տարածական ընկալման և բնական լանդշաֆտի հետ նոր կառուցապատման ներդաշնակեցման խնդիրներին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև բարձրահարկ կառուցապատման ազդեցությունը տրանսպորտային հոսքերի, հետիոտնային միջավայրի, ինժեներական ենթակառուցվածքների, կանաչ տարածքների, բնական լուսավորության և միկրոկլիմայի վրա։ Առանձին կարևորություն ունի բարձրահարկ գերիշխողների ձևավորման չափորոշիչների մշակումը, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի որոշել դրանց տեղադրման, բարձրության, ծավալային լուծումների և ճարտարապետական կերպարի համապատասխանությունը տվյալ քաղաքային միջավայրին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել Երևանի տարբեր հատվածների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու արդեն ձևավորված բարձրահարկ գերիշխողների ազդեցությունը և նոր կառուցապատման հնարավոր զարգացման սցենարները։ Աշխատանքի նպատակներից է առաջարկել քաղաքաշինական և ճարտարապետական լուծումներ, որոնք թույլ կտան համատեղել քաղաքի զարգացման, ժամանակակից կառուցապատման և ներդրումային պահանջները՝ Երևանի պատմական ու տարածական ինքնատիպության պահպանման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Երևանի կայուն և հավասարակշռված քաղաքային զարգացման, քաղաքային տեսարանի պահպանության և ապագա բարձրահարկ կառուցապատման առավել հիմնավորված պլանավորման տեսանկյունից։

Այս աշխատությունը նվիրված է կոկորդի հեռացումից հետո լոգոպեդական աշխատանքի օպտիմալացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով խոսքային հաղորդակցության վերականգնման, հիվանդների սոցիալական հարմարվողականության և կյանքի որակի բարելավման խնդիրների վրա։ Կոկորդի հեռացումից հետո մարդու բնական ձայնառաջացման մեխանիզմը էապես փոխվում է, ինչի հետևանքով առաջանում են հաղորդակցական լուրջ դժվարություններ և անհրաժեշտություն է առաջանում ձևավորել ձայնային հաղորդակցության այլընտրանքային եղանակներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նման հիվանդների խոսքային և հաղորդակցական հնարավորությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև վերականգնողական գործընթացի վրա ազդող բժշկական, հոգեբանական և սոցիալական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լոգոպեդական միջամտության կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով հիվանդի ընդհանուր առողջական վիճակը, վիրահատությունից հետո անցած ժամանակահատվածը, անհատական խոսքային հնարավորությունները, լսողությունը, ճանաչողական առանձնահատկությունները և հաղորդակցական կարիքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է ձայնի վերականգնման տարբեր մեթոդների կիրառումը, այդ թվում՝ կերակրափողային խոսքի, էլեկտրակոկորդի և տրախեոէզոֆագեալ խոսքի ուսուցումը՝ դրանց արդյունավետության, մատչելիության և հիվանդի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխանության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ լոգոպեդական պարապմունքների փուլային կազմակերպմանը՝ նախապատրաստական աշխատանքներից և շնչառական հմտությունների ձևավորումից մինչև ձայնային միջոցի կիրառման և հասկանալի խոսքի զարգացման փուլեր։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև արտասանության, խոսքի տեմպի, շնչառության և ձայնային հաղորդակցության կոորդինացիայի կատարելագործումը, քանի որ վերականգնված խոսքի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն ձայնի առկայությամբ, այլև հաղորդակցության հասկանալիությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդի հոգեբանական վիճակին և սոցիալական վերաինտեգրմանը, քանի որ բնական ձայնի կորուստը կարող է առաջացնել ինքնավստահության նվազում, սոցիալական շփումներից խուսափելու և հաղորդակցական մեկուսացման խնդիրներ։ Այդ պատճառով լոգոպեդական վերականգնումը կարող է դիտարկվել որպես համալիր գործընթաց, որը ներառում է նաև ընտանիքի անդամների, բժշկական մասնագետների և հոգեբանական աջակցության ծառայությունների համագործակցություն։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լոգոպեդական աշխատանքի առավել արդյունավետ կազմակերպման սկզբունքները, գնահատելու տարբեր խոսքային վերականգնողական մեթոդների արդյունքները և մշակելու անհատականացված մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել կոկորդի հեռացումից հետո հիվանդների խոսքային վերականգնման արդյունավետության բարձրացմանը, հաղորդակցական անկախության ընդլայնմանը և հասարակական ու մասնագիտական կյանքին առավել լիարժեք վերադարձին։

Այս աշխատությունը նվիրված է սիլիկոնային եղանակով չորացված ամնիոտիկ թաղանթի կիրառման ուսումնասիրությանը ակնագնդի և կոպերի բուժական ու վերականգնողական-պլաստիկ վիրահատությունների ժամանակ։ Հետազոտության կենտրոնում ամնիոտիկ թաղանթի՝ որպես կենսաբանական նյութի, հնարավորություններն են աչքի մակերեսի և հարակից հյուսվածքների վերականգնման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել դրա կենսաբանական հատկությունները, հյուսվածքների հետ համատեղելիությունը, վերականգնողական ազդեցությունը և վիրահատական միջամտությունից հետո ապաքինման գործընթացի վրա ունեցած հնարավոր ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ աչքի մակերեսի կամ կոպերի հյուսվածքները վնասված են հիվանդության, վնասվածքի, սպիացման կամ այլ ախտաբանական գործընթացների հետևանքով և անհրաժեշտ է վերականգնել դրանց կառուցվածքն ու ֆունկցիան։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ամնիոտիկ թաղանթի կիրառման տեխնիկական առանձնահատկություններին, վիրահատական դաշտում դրա տեղադրման եղանակներին և տարբեր կլինիկական իրավիճակներում դրա օգտագործման նպատակահարմարությանը։ Կարևոր ուղղություն է բուժման արդյունքների գնահատումը՝ հաշվի առնելով հյուսվածքների էպիթելիզացիայի արագությունը, բորբոքային երևույթների նվազումը, ցավային զգացողությունների փոփոխությունը, վերքի ապաքինումը և հնարավոր բարդությունների հաճախականությունը։ Աչքի մակերեսի վիրաբուժության դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ թաղանթի կիրառումը եղջերաթաղանթի և կոնյուկտիվայի վերականգնմանն ուղղված միջամտություններում, մինչդեռ կոպերի վիրաբուժության ժամանակ այն կարող է դիտարկվել որպես հյուսվածքային վերականգնմանն օժանդակող նյութ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր վիրաբուժական մեթոդների համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե ինչ պայմաններում է կենսաբանական թաղանթի կիրառումն ապահովում առավել բարենպաստ կլինիկական արդյունքներ։ Սիլիկոնային չորացման տեխնոլոգիայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նյութի պահպանման, պատրաստման, ստերիլության և վիրաբուժական կիրառման հարմարավետության տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու այս կենսաբանական նյութի տեղն ու նշանակությունը ժամանակակից ակնաբուժական և պլաստիկ վիրաբուժության մեջ, ինչպես նաև բացահայտելու դրա կիրառման առավելություններն ու հնարավոր սահմանափակումները։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել աչքի մակերեսի և կոպերի վիրաբուժական բուժման մեթոդների կատարելագործմանը և հետվիրահատական հյուսվածքային վերականգնման արդյունավետության բարձրացմանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի պատմության ուսումնասիրությանը 1960-1988 թվականներին՝ խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական, վարչական, ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարզի ներքին զարգացումներն են, նրա վարչական կարգավիճակի առանձնահատկությունները և Խորհրդային Հայաստանի ու Ադրբեջանի ԽՍՀ կազմում տեղի ունեցող քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը տարածաշրջանի կյանքի վրա։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել մարզի կառավարման համակարգը, տեղական իշխանությունների գործունեությունը, տնտեսական զարգացման ուղղությունները, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության վիճակը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և բնակչության կենսապայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդագրական գործընթացներին, բնակչության ազգային կազմի փոփոխություններին, բնակավայրերի զարգացմանը և այդ փոփոխությունների հասարակական նշանակությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության, մշակույթի, լեզվական միջավայրի, պատմամշակութային ժառանգության պահպանության և հասարակական կյանքի այլ ոլորտների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մարզի սոցիալ-տնտեսական զարգացման անհամաչափություններին և այն խնդիրներին, որոնք առկա էին տեղական բնակչության շրջանում։ 1960-1980-ական թվականների ընթացքում կուտակված սոցիալական և քաղաքական խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու այն գործընթացները, որոնք աստիճանաբար հանգեցրին հասարակական ակտիվության աճին և քաղաքական պահանջների ձևավորմանը։ Առանձին կարևորություն ունի 1980-ականների երկրորդ կեսի իրադարձությունների վերլուծությունը, երբ Խորհրդային Միությունում սկսված վերակառուցման և քաղաքական ազատականացման պայմաններում տարածաշրջանում ավելի բացահայտ դարձան նախկինում կուտակված հակասություններն ու դժգոհությունները։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել այդ շրջանի հանրահավաքները, հասարակական շարժումները, քաղաքական գործընթացները և դրանց ազդեցությունը մարզի հետագա պատմական զարգացման վրա։ Միաժամանակ թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու կենտրոնական խորհրդային իշխանությունների, հանրապետական իշխանությունների և տեղական կառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները և դրանց դերը տարածաշրջանում ստեղծված իրավիճակի ձևավորման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր է Լեռնային Ղարաբաղի՝ մինչև 1988 թվականը ունեցած քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական վիճակի ամբողջական պատկերը ներկայացնելու համար և կարող է օգտակար լինել խորհրդային շրջանի Հարավային Կովկասի պատմության, ազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է հայազգի նշանավոր ջութակահար և մանկավարժ Իվան Կալամյանի կյանքին, մասնագիտական գործունեությանը և երաժշտական մանկավարժության մեջ ունեցած նշանակությանը։ Նա ծնվել է 1903 թվականին Թավրիզում և իր մասնագիտական կրթությունը ստացել է Մոսկվայում և Փարիզում՝ ծանոթանալով ջութակի ռուսական և ֆրանսիական կատարողական դպրոցների ավանդույթներին։ Նրա մասնագիտական ձևավորման ընթացքում ձեռք բերած գիտելիքներն ու փորձը հետագայում հիմք դարձան սեփական մանկավարժական սկզբունքների մշակման համար։ 1937 թվականին տեղափոխվելով Միացյալ Նահանգներ՝ նա շարունակեց իր գործունեությունը որպես կատարող, սակայն առավել մեծ ճանաչում ձեռք բերեց որպես ջութակի նշանավոր մանկավարժ։ Նա դասավանդել է Կուրտիսի երաժշտական ինստիտուտում և Ջուլիարդի դպրոցում՝ պատրաստելով բարձրակարգ երաժիշտների մի քանի սերունդ։ Նրա ուսուցման մեթոդաբանության հիմքում տեխնիկական կատարելության և երաժշտական արտահայտչականության համադրությունն էր։ Նա մեծ նշանակություն էր տալիս ձախ և աջ ձեռքերի ճիշտ աշխատանքին, ինտոնացիային, աղեղի կառավարմանը, ռիթմական ճշգրտությանը, հնչերանգի ձևավորմանը և կատարողական ազատությանը։ Միաժամանակ նա կարևորում էր յուրաքանչյուր ուսանողի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ ձգտելով ոչ թե բոլոր աշակերտներին նույն կերպ ուսուցանել, այլ բացահայտել նրանց ուժեղ կողմերն ու զարգացնել անհատական կատարողական ներուժը։ Նրա աշակերտների թվում էին միջազգային ճանաչում ունեցող բազմաթիվ ջութակահարներ, որոնցից են Իցհակ Պերլմանը, Պինկաս Ցուկերմանը, Կյուն-Վա Չունգը, Մայքլ Ռաբինը և այլ նշանավոր երաժիշտներ։ Նրանց հաջողությունները մեծապես նպաստեցին Կալամյանի մանկավարժական դպրոցի միջազգային հեղինակության ամրապնդմանը։ Նրա մասնագիտական ժառանգության կարևոր մասը կազմում են ջութակի կատարողական տեխնիկային և ուսուցման մեթոդաբանությանը նվիրված աշխատությունները, որոնք նշանակալի տեղ են զբաղեցնում ջութակի մանկավարժական գրականության մեջ։ Կալամյանի մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ նա միավորում էր տարբեր ազգային կատարողական դպրոցների լավագույն ավանդույթները՝ դրանք վերածելով միասնական և գործնական մանկավարժական համակարգի։ Նրա գործունեությունը կարևոր դեր ունեցավ XX դարի ջութակի կատարողական արվեստի և երաժշտական կրթության զարգացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրական ուղին, մասնագիտական ձևավորումը, մանկավարժական սկզբունքները, աշակերտների հետ աշխատանքը և միջազգային ազդեցությունը՝ ցույց տալով նրա ներդրումը ժամանակակից ջութակի դպրոցի զարգացման մեջ։ Նրա ժառանգությունը նշանակալի է նաև հայ երաժշտական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ նրա գործունեությունը ներկայացնում է հայազգի երաժշտի կարևոր ներդրումը համաշխարհային կատարողական արվեստի և երաժշտական մանկավարժության մեջ։

Այս աշխատությունը նվիրված է խատուտիկի արմատներից ինուլազ ֆերմենտի անջատման, մաքրման և դրա ֆիզիկաքիմիական ու կինետիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ինուլազն է՝ ֆերմենտ, որը կատալիզում է ինուլինային պոլիմերների հիդրոլիզը և կարևոր նշանակություն ունի ածխաջրերի կենսաքիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում բուսական հումքից ֆերմենտի արդյունավետ ստացմանը՝ ներառելով հումքի նախապատրաստումը, ֆերմենտային էքստրակցիան, ակտիվության որոշումը և ստացված ֆերմենտային պատրաստուկի մաքրման հնարավոր փուլերը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ֆերմենտի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում կարող են գնահատվել մոլեկուլային բնութագրերը, լուծելիությունը, կայունությունը, օպտիմալ ակտիվության պայմանները և տարբեր արտաքին գործոնների ազդեցությունը ֆերմենտային ակտիվության վրա։ Կինետիկական հետազոտությունների շրջանակում կարող են որոշվել սուբստրատի նկատմամբ ֆերմենտի ակտիվության առանձնահատկությունները, ռեակցիայի արագության կախվածությունը սուբստրատի կոնցենտրացիայից, ինչպես նաև հիմնական կինետիկական պարամետրերը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող է գնահատվել ջերմաստիճանի, միջավայրի թթվայնության, սուբստրատի քանակի և այլ պայմանների ազդեցությունը ֆերմենտի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև ֆերմենտի կայունության ուսումնասիրությունը տարբեր պայմաններում, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրա հնարավոր կիրառական նշանակությունը կենսատեխնոլոգիական և սննդարդյունաբերական գործընթացներում։ Բուսական աղբյուրից ինուլազի ստացումը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն պատճառով, որ բուսական հյուսվածքները կարող են հանդիսանալ կենսաբանորեն ակտիվ ֆերմենտների բնական աղբյուրներ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ բուսական հումքից ինուլազի ստացման առավել արդյունավետ պայմանները, բնութագրելու ստացված ֆերմենտի հիմնական հատկությունները և գնահատելու դրա կատալիտիկ ակտիվության առանձնահատկությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ֆերմենտների կենսատեխնոլոգիական ուսումնասիրությունների, ինուլինի վերամշակման, ածխաջրերի ֆերմենտային փոխակերպման և բնական բուսական հումքից կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստացման հետագա հետազոտությունների համար։

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 2010 թվականի ընթացքում տեղի ունեցած կարևոր հասարակական, քաղաքական, մշակութային և այլ իրադարձությունների վերաբերյալ զանգվածային լրատվամիջոցների արձագանքների համադրությունն ու վերլուծությունը։ Նյութերի միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական օրակարգի, հասարակական հետաքրքրությունների և մեդիա դաշտում տարբեր իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկությունների մասին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ մեկտեղում է տարբեր լրատվամիջոցների արձագանքները՝ հնարավորություն տալով հետևելու նույն իրադարձությունների ներկայացման տարբեր ձևերին, շեշտադրումներին և մեկնաբանություններին։ Նյութերում կարող են արտացոլվել քաղաքական գործընթացները, պետական կառավարման և հասարակական կյանքի զարգացումները, սոցիալ-տնտեսական խնդիրները, մշակութային իրադարձությունները և հանրային նշանակություն ունեցող այլ թեմաներ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում լրատվամիջոցների տեղեկատվական և գնահատողական մոտեցումների ուսումնասիրությունը, քանի որ մամուլի արձագանքները ոչ միայն փոխանցում են փաստական տեղեկատվություն, այլև ձևավորում են իրադարձությունների հասարակական ընկալումը։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել տվյալ ժամանակաշրջանի մեդիա օրակարգի, լրագրողական աշխատանքի, հասարակական կարծիքի ձևավորման և տեղեկատվական քաղաքականության առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս հետազոտողին համեմատել տարբեր լրատվամիջոցների դիրքորոշումները, բացահայտել թեմաների ընտրության և մատուցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրել հասարակական նշանակություն ունեցող իրադարձությունների շուրջ ձևավորված տեղեկատվական դիսկուրսը։ Որպես ժամանակաշրջանի մամուլի արձագանքների ամբողջություն՝ նյութը կարող է արժեքավոր լինել լրագրության և զանգվածային հաղորդակցության պատմության, հասարակական-քաղաքական գործընթացների, ժամանակակից պատմության և մեդիա ուսումնասիրությունների համար։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ 2010 թվականի հասարակական տրամադրությունների, տեղեկատվական միջավայրի և հանրային օրակարգի վերականգնման ու վերլուծության համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Բաքվի նահանգի հայության պատմաժողովրդագրական ուսումնասիրությանը XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբներին՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում հայկական բնակչության թվաքանակի, տեղաբաշխման, սոցիալական կազմի, տնտեսական գործունեության և համայնքային կյանքի հիմնական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Բաքվի նահանգում հայ բնակչության ձևավորման ու աճի գործընթացներն են, որոնք սերտորեն կապված էին տարածաշրջանի տնտեսական զարգացման, նավթարդյունաբերության վերելքի, քաղաքների ընդլայնման և բնակչության տեղաշարժերի հետ։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հայերի բնակության հիմնական վայրերը, քաղաքային և գյուղական բնակչության հարաբերակցությունը, ժողովրդագրական փոփոխությունների դինամիկան, ծնելիության և մահացության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ներգաղթի և արտագաղթի գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Բաքու քաղաքի հայկական համայնքին, որն աստիճանաբար դարձավ տարածաշրջանի տնտեսական, մշակութային և հասարակական կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ հայերի մասնագիտական և սոցիալական կազմին՝ ներկայացնելով նրանց մասնակցությունը արդյունաբերության, առևտրի, արհեստների, ծառայությունների, կրթության և այլ ոլորտների զարգացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական համայնքային կառույցներին, եկեղեցական և կրթական հաստատություններին, բարեգործական կազմակերպություններին, մամուլին և մշակութային կյանքին, որոնք նպաստում էին ազգային ինքնության պահպանմանը և համայնքի ներքին կազմակերպմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև հայության և տարածաշրջանի այլ էթնիկ ու կրոնական խմբերի միջև սոցիալական և տնտեսական հարաբերությունները, ինչպես նաև այն քաղաքական ու հասարակական գործընթացները, որոնք ազդեցություն էին ունենում հայկական բնակչության վիճակի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական անկայունության, ազգային-հասարակական լարվածությունների և դրանց ժողովրդագրական հետևանքների ուսումնասիրությանը։ Պատմաժողովրդագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համադրել վիճակագրական տվյալները, մարդահամարների և վարչական հաշվառումների նյութերը, պատմական վկայությունները և համայնքային տեղեկությունները՝ Բաքվի նահանգի հայության թվաքանակի ու տեղաբաշխման վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկեր ստանալու համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տարածաշրջանի հայության պատմությունը վերականգնելու, այլև Հարավային Կովկասի բազմազգ հասարակության ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական զարգացումները հասկանալու տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ համայնքի դերը տարածաշրջանի տնտեսական և մշակութային կյանքում և ներկայացնելու այն պատմական ու ժողովրդագրական գործընթացները, որոնք ձևավորեցին նրա վիճակը XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին։

Այս աշխատությունը նվիրված է կախվածություն առաջացնող վարք դրսևորող դեռահասների անձնային և սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դեռահասության շրջանում ձևավորվող վարքային, հուզական և սոցիալական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն անհատական և միջավայրային գործոնները, որոնք կարող են նպաստել ադդիկտիվ վարքի ձևավորմանը կամ պահպանմանը։ Աշխատանքում դեռահասների վարքը դիտարկվում է զարգացման տարիքային առանձնահատկությունների համատեքստում՝ հաշվի առնելով ինքնության ձևավորման, ինքնագնահատականի փոփոխության, ինքնուրույնության ձգտման և հասակակիցների ազդեցության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձնային այն բնութագրերին, որոնք կարող են կապված լինել ռիսկային վարքի հետ, այդ թվում՝ իմպուլսիվությանը, հուզական անկայունությանը, ցածր կամ անկայուն ինքնագնահատականին, սթրեսի նկատմամբ խոցելիությանը, ինքնակարգավորման դժվարություններին և խնդիրների լուծման ոչ արդյունավետ ռազմավարություններին։ Սոցիալ-հոգեբանական մակարդակում կարող են ուսումնասիրվել ընտանիքի ներսում հարաբերությունները, ծնողական վերահսկողության և աջակցության առանձնահատկությունները, հասակակիցների խմբի ազդեցությունը, սոցիալական մեկուսացումը, դպրոցական միջավայրը և սոցիալական աջակցության հասանելիությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև դեռահասների կողմից սթրեսային իրավիճակների հաղթահարման ձևերին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով որոշ վարքային սովորություններ կարող են վերածվել կայուն ադդիկտիվ վարքի։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր խմբերի դեռահասների համեմատական հոգեբանական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու անձնային և սոցիալական այն գործոնները, որոնք առավել հաճախ ուղեկցում են խնդրահարույց վարքային դրսևորումներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ կանխարգելիչ և հոգեբանական աջակցության ծրագրերի մշակման համար՝ հատկապես ընտանիքի, դպրոցի և մասնագիտացված ծառայությունների համագործակցության շրջանակում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ադդիկտիվ վարքը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին վարքային խնդիր, այլև որպես բարդ սոցիալ-հոգեբանական երևույթ, որի ձևավորման վրա կարող են միաժամանակ ազդել անձնային առանձնահատկությունները, ընտանեկան հարաբերությունները, հասակակիցների միջավայրը և սոցիալական պայմանները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել վաղ հայտնաբերման, հոգեբանական կանխարգելման և դեռահասների սոցիալական հարմարվողականությանն ուղղված առավել նպատակային մոտեցումների մշակմանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոռոգման ջրամատակարարման կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի գյուղատնտեսական զարգացման, ջրային ռեսուրսների սահմանափակության և ջրային համակարգերի արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ոռոգման ջրի ձևավորման, բաշխման, մատակարարման և օգտագործման ամբողջ գործընթացն է, ինչպես նաև այդ գործընթացների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի ջրային ռեսուրսների տարածքային և սեզոնային բաշխվածությունը, ոռոգման պահանջարկի առանձնահատկությունները և գյուղատնտեսական արտադրության կախվածությունը կայուն ջրամատակարարումից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոռոգման համակարգերի տեխնիկական վիճակին, ջրանցքների և խողովակաշարերի մաշվածությանը, ջրի կորուստներին, պոմպակայանների արդյունավետությանը և ջրամատակարարման ենթակառուցվածքների շահագործման խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է ջրային ռեսուրսների կառավարման կազմակերպական և տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ ջրի բաշխման պլանավորումը, ջրօգտագործողների մասնակցությունը, վճարային համակարգերը և ջրօգտագործման վերահսկողությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ոռոգման ջրի արդյունավետ օգտագործման ժամանակակից մոտեցումներին՝ ջրախնայող տեխնոլոգիաների, կաթիլային և անձրևացման ոռոգման համակարգերի, ջրաչափման և թվային վերահսկողության գործիքների կիրառմանը։ Առանձին կարևորություն ունի կլիմայի փոփոխության ազդեցության գնահատումը, քանի որ ջրային ռեսուրսների հասանելիության փոփոխությունները կարող են մեծացնել գյուղատնտեսության ջրամատակարարման ռիսկերը և պահանջել կառավարման նոր մեխանիզմների ներդրում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև ոռոգման համակարգերի ֆինանսավորման, սպասարկման և վերականգնման խնդիրները, ինչպես նաև պետական կառավարման և ջրօգտագործողների միջև պատասխանատվության ու համագործակցության արդյունավետությունը։ Աշխատանքի նպատակներից է բացահայտել ոռոգման ջրամատակարարման համակարգի հիմնական խոչընդոտները և առաջարկել դրանց հաղթահարման գործնական ուղիներ՝ ուղղված ջրի կորուստների նվազեցմանը, ենթակառուցվածքների արդիականացմանը, կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և գյուղատնտեսության ջրային ապահովության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գյուղատնտեսության կայուն զարգացման, ջրային ռեսուրսների պահպանության և սահմանափակ ջրային պաշարների առավել արդյունավետ ու խնայող օգտագործման տեսանկյունից։