Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է պետական իշխանության և պետական կառավարման փոխհարաբերությունների տեսական հիմքերի ու գործնական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական համակարգի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում պետական իշխանության էությունը, դրա կազմակերպման սկզբունքները, պետական մարմինների իրավասությունների բաշխումը և կառավարման գործընթացում դրանց փոխգործակցության մեխանիզմներն են։ Պետական իշխանությունը դիտարկվում է որպես հանրային իշխանության ինստիտուցիոնալ ձև, իսկ պետական կառավարումը՝ որպես պետական նպատակների և գործառույթների իրականացման կազմակերպական ու վարչական գործընթաց։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել իշխանությունների բաժանման սկզբունքը, պետական մարմինների իրավական կարգավիճակը, գործադիր կառավարման կազմակերպումը, որոշումների ընդունման ընթացակարգերը և պետական ինստիտուտների միջև լիազորությունների սահմանազատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեսական հասկացությունների և իրական կառավարման պրակտիկայի հարաբերակցությանը՝ պարզելու համար, թե իրավական ու ինստիտուցիոնալ կառուցակարգերն ինչպես են արտահայտվում պետական կառավարման ամենօրյա գործունեության մեջ։ Կարևոր ուղղություն է պետական կառավարման արդյունավետության, հաշվետվողականության, թափանցիկության և իրավական պատասխանատվության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կենտրոնական և տարածքային կառավարման մարմինների հարաբերություններին, վարչարարության կազմակերպմանը, հանրային ծառայության դերին և կառավարչական որոշումների իրականացման մեխանիզմներին։ Հայաստանի օրինակով թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պետական կառավարման ինստիտուտների զարգացման և վերափոխման առանձնահատկությունները՝ դրանք դիտարկելով սահմանադրական և վարչաիրավական սկզբունքների շրջանակում։ Առանձին նշանակություն ունի պետական կառավարման բարեփոխումների ուսումնասիրությունը, քանի որ ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները կարող են առնչվել լիազորությունների հստակեցմանը, վարչական գործընթացների կազմակերպմանը, հանրային ծառայությունների որակին և պետական մարմինների աշխատանքի արդյունավետությանը։ Միաժամանակ կարևորվում է քաղաքացու և պետական կառավարման մարմինների հարաբերությունների իրավական կազմակերպումը՝ որպես հանրային կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական ու վարչական իրավունքի և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով համակարգված ներկայացնել պետական իշխանության կազմակերպման և կառավարման գործնական իրականացման հիմնական խնդիրները Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։

Աշխատությունը նվիրված է նեմատիկ հեղուկ բյուրեղներում լազերային ճառագայթման ազդեցությամբ առաջացող ջերմամեխանիկական և հիդրոդինամիկական երևույթների տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լույսի էներգիայի կլանման, միջավայրի տեղային ջերմային արձագանքի, մոլեկուլային կողմնորոշման փոփոխությունների և հեղուկի շարժման միջև ձևավորվող փոխկապակցվածությունն է։ Նեմատիկ հեղուկ բյուրեղների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք միաժամանակ դրսևորում են հեղուկներին բնորոշ հոսունություն և մոլեկուլների որոշակի ուղղորդված կարգավորվածություն, ինչի շնորհիվ արտաքին օպտիկական կամ ջերմային ազդեցությունները կարող են առաջացնել բարդ կառուցվածքային և դինամիկական փոփոխություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լազերային ազդեցությամբ առաջացող ջերմաստիճանային անհամասեռությունների և դրանց հետևանքով ձևավորվող մեխանիկական լարումների, կողմնորոշման վերադասավորումների ու հոսքային երևույթների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել լույսի ինտենսիվության տարածական բաշխման, նյութի օպտիկական ու ջերմային հատկությունների և սկզբնական մոլեկուլային կողմնորոշման ազդեցությունները համակարգի ընդհանուր վարքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նեմատիկ միջավայրի անիզոտրոպ բնույթը, քանի որ ֆիզիկական հատկությունների ուղղությունից կախվածությունը պայմանավորում է ջերմության տարածման, մոլեկուլային վերադասավորման և հիդրոդինամիկական արձագանքի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև լազերային ճառագայթմամբ պայմանավորված ոչ գծային օպտիկական երևույթներին և դրանց կապին միջավայրի ջերմային ու մեխանիկական փոփոխությունների հետ։ Տեսական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս փոխկապակցված ձևով նկարագրել ջերմափոխանակությունը, հեղուկի շարժումը և ուղղորդված կառուցվածքի դինամիկան, իսկ փորձարարական դիտարկումները՝ գնահատել առաջարկվող մոդելների համապատասխանությունը իրական ֆիզիկական գործընթացներին։ Նման երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև կառավարվող օպտիկական նյութերի և հեղուկբյուրեղային համակարգերի ֆիզիկական հնարավորությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի, լազերային ֆիզիկայի, ջերմաֆիզիկայի, հիդրոդինամիկայի և ոչ գծային օպտիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել լույսի և կառուցվածքայինորեն կարգավորված հեղուկ միջավայրի փոխազդեցությամբ ձևավորվող նոր դինամիկական երևույթների բնույթը։

Աշխատությունը նվիրված է գործարար բանակցությունների լեզվական և գործաբանական կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ բանակցային հաղորդակցությունը դիտարկելով որպես նպատակաուղղված խոսքային փոխազդեցություն, որի ընթացքում կողմերը ներկայացնում են իրենց շահերը, մեկնաբանում դիմացինի դիրքորոշումը և փորձում ձևավորել փոխընդունելի լուծումներ։ Հետազոտության տեսական հիմքում Հարվարդի բանակցային նախագծի սկզբունքային բանակցությունների մոտեցումն է, որի շրջանակում կարևոր նշանակություն ունեն անձի և խնդրի տարանջատումը, հայտարարված դիրքորոշումների փոխարեն կողմերի իրական շահերի բացահայտումը, փոխադարձ օգուտ ապահովող տարբերակների որոնումը և որոշումների հիմնավորումը հնարավորինս օբյեկտիվ չափանիշներով։ Լեզվագործաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են այս սկզբունքներն արտահայտվում կոնկրետ խոսքային ռազմավարությունների, խոսքային ակտերի և լեզվական միջոցների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առաջարկների, պահանջների, հարցերի, համաձայնության և անհամաձայնության, փաստարկման, պարզաբանման, զիջումների ու հակաառաջարկների ձևակերպմանը։ Քննվում է նաև խոսողի հաղորդակցական նպատակի և ընտրված լեզվական ձևի հարաբերակցությունը՝ հաշվի առնելով, որ նույն բովանդակությունը տարբեր ձևակերպումների դեպքում կարող է ունենալ տարբեր գործաբանական ազդեցություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքավարության ռազմավարությունների, անուղղակի արտահայտությունների, մեղմացուցիչ լեզվական միջոցների և համագործակցային բառապաշարի ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են նպաստել հաղորդակցական լարվածության նվազեցմանը և աշխատանքային հարաբերությունների պահպանմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է վերլուծվել նաև հարցերի դերը բանակցություններում, քանի որ նպատակային հարցադրումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու կողմերի առաջնահերթությունները, ճշտելու անորոշ տեղեկությունները և տարբերակելու դիրքորոշումները դրանց հիմքում ընկած շահերից։ Առանձին նշանակություն ունի ոչ միայն ասվածի բառային բովանդակությունը, այլև համատեքստը, ենթատեքստը, խոսքային հերթափոխը և մասնակիցների փոխադարձ արձագանքները։ Գործարար հաղորդակցությունը դիտարկվում է որպես կառուցվածքային գործընթաց, որի տարբեր փուլերում կիրառվող լեզվական ռազմավարությունները կարող են փոխվել՝ նախնական դիրքորոշումների ներկայացումից մինչև տարբերակների քննարկում և համաձայնության ձևակերպում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է գործաբանության, դիսկուրսի վերլուծության, գործարար հաղորդակցության և բանակցությունների տեսության մոտեցումները՝ բացահայտելով արդյունավետ բանակցային հաղորդակցության լեզվական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է շենքերի և ինժեներական կառույցների սեյսմամեկուսացման համար նախատեսված ռետինամետաղական հենարանների արտադրական տեխնոլոգիայի մշակմանն ու դրանց մեխանիկական հատկությունների գնահատման համար փորձարկման ուժային համակարգի ստեղծմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բազմաշերտ էլաստոմերային և մետաղական բաղադրիչներից կազմված հենարանների կառուցվածքային առանձնահատկություններն են, որոնց համատեղ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս փոփոխել կառույցի դինամիկական արձագանքը սեյսմիկ ազդեցությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են կիրառվող նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, շերտերի փոխազդեցությունը, արտադրության որակը և դրանց ազդեցությունը պատրաստի հենարանի կրողունակության, հորիզոնական ճկունության, ուղղաձիգ կոշտության ու երկարաժամկետ կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրական գործընթացի վերարտադրելիության և պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկման խնդիրներին, քանի որ նյութերի կամ շերտերի միացման հատկությունների փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ ամբողջ սեյսմամեկուսիչ տարրի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Հետազոտության երկրորդ կարևոր ուղղությունը փորձարկման համակարգի սկզբունքների մշակումն է, որը նախատեսված է հենարանների վարքը վերահսկվող մեխանիկական բեռնվածքների պայմաններում գնահատելու համար։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է որոշել ուժի և տեղաշարժի փոխկապակցվածությունը, դեֆորմացիոն վարքը, էներգիայի ցրման ունակությունը և կրկնվող ազդեցությունների պայմաններում հատկությունների փոփոխության ընդհանուր օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեսական հաշվարկների, թվային մոդելավորման և փորձարարական տվյալների համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ընտրված կառուցվածքային լուծումների համապատասխանությունը նախատեսված գործառույթներին։ Առանձին նշանակություն ունի փորձարկման արդյունքների վերարտադրելիության և չափումների հավաստիության ապահովումը, քանի որ դրանց հիման վրա կարող են գնահատվել պատրաստի հենարանների որակական ու մեխանիկական բնութագրերը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նաև տեղական արտադրական հնարավորությունների զարգացմանը և սեյսմակայուն շինարարության համար անհրաժեշտ ինժեներական բաղադրիչների ուսումնասիրությանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է սեյսմակայուն շինարարության, նյութագիտության, կառուցվածքային մեխանիկայի և փորձարարական ճարտարագիտության մոտեցումները՝ ուղղված սեյսմամեկուսիչ համակարգերի հուսալիության և որակի գնահատման գիտատեխնիկական հիմքերի կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում հանդիպող միջատակեր կաթնասունների տեսակային կազմի, տարածվածության, կենսաբանական առանձնահատկությունների և էկոլոգիական կապերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ կենդանական խմբի ֆաունիստական բազմազանության բացահայտումն է՝ տարբեր բնական գոտիներում և կենսամիջավայրերում դրանց տարածման օրինաչափությունների գնահատմամբ։ Քննվում են տեսակների աշխարհագրական բաշխվածությունը, բնակավայրերի ընտրությունը, բարձրադիր գոտիականության հետ կապը և բնական պայմանների ազդեցությունը պոպուլյացիաների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջատակերների կենսակերպին, սննդային առանձնահատկություններին, ակտիվության բնույթին, բազմացման ընդհանուր օրինաչափություններին և շրջակա միջավայրի այլ բաղադրիչների հետ փոխհարաբերություններին։ Այս կենդանիները դիտարկվում են նաև էկոհամակարգերում իրենց ունեցած գործառական նշանակության տեսանկյունից, քանի որ մասնակցում են անողնաշարավորների պոպուլյացիաների կարգավորմանը և միաժամանակ ընդգրկված են սննդային շղթաների տարբեր մակարդակներում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել Հայաստանի տարբեր լանդշաֆտային և կլիմայական գոտիներում բնակվող տեսակների էկոլոգիական պահանջները՝ բացահայտելով դրանց հարմարվողականության առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է բնական և մարդածին գործոնների ազդեցության գնահատումը, այդ թվում՝ կենսամիջավայրերի փոփոխության, գյուղատնտեսական գործունեության, քաղաքաշինության և լանդշաֆտների վերափոխման հնարավոր հետևանքները կենդանիների տարածվածության ու թվաքանակի վրա։ Ֆաունիստական տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել առանձին տեսակների տարածման սահմանները և գնահատել կենդանական աշխարհի տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի հազվադեպ կամ սահմանափակ տարածում ունեցող տեսակների էկոլոգիական վիճակի ուսումնասիրությունը, որը կարող է հիմք ծառայել կենսաբազմազանության պահպանության խնդիրների գնահատման համար։ Նյութը կարևոր է նաև Հայաստանի կենդանական աշխարհի պատմական ձևավորման և հարակից տարածաշրջանների ֆաունաների հետ կենսաաշխարհագրական կապերի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենդանաբանության, թերիոլոգիայի, կենդանիների էկոլոգիայի և կենսաաշխարհագրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով միջատակերների դերը Հայաստանի բնական էկոհամակարգերում և դրանց բազմազանության պահպանության գիտական նշանակությունը։

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային պայմաններում շահագործվող հարկադրական բռնկումով ավտոմոբիլային շարժիչների աշխատանքային բեռնվածքների ուսումնասիրության համար նախատեսված լաբորատոր փորձարարական համակարգի մշակման և դրա հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում բարձրության փոփոխությամբ պայմանավորված միջավայրային գործոնների ազդեցությունն է շարժիչի աշխատանքային բնութագրերի վրա, քանի որ մթնոլորտային ճնշման, օդի խտության և ջերմաստիճանային պայմանների փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ շարժիչի հզորության, վառելիքային արդյունավետության և ընդհանուր աշխատանքային ռեժիմների վրա։ Լաբորատոր ստենդը դիտարկվում է որպես վերահսկվող պայմաններում իրական շահագործման որոշ բնութագրեր վերարտադրելու և տարբեր աշխատանքային ռեժիմների համեմատական հետազոտություն իրականացնելու միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պարամետրերի ընտրությանը, որոնք հնարավորություն են տալիս համապատասխան կերպով բնութագրել շարժիչի բեռնվածքային վիճակը և գնահատել միջավայրային պայմանների փոփոխության ազդեցությունը դրա աշխատանքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել շարժիչի պտտման հաճախականության, ոլորող մոմենտի, հզորության, վառելիքի ծախսի և այլ ընդհանուր ցուցանիշների փոխկապակցվածությունները՝ տարբեր բեռնվածքային պայմաններում։ Կարևոր խնդիր է փորձարարական համակարգի չափողական և վերահսկողական հնարավորությունների հիմնավորումը, որպեսզի ստացված տվյալները լինեն համադրելի և կիրառելի շարժիչի աշխատանքային բնութագրերի գնահատման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել իրական ճանապարհային պայմանների և լաբորատոր մոդելավորման արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ գնահատելու համար ընտրված նմանակման մոտեցման համապատասխանությունը։ Առանձին նշանակություն ունի լեռնային ճանապարհներին ավտոմոբիլի շարժման ընթացքում փոփոխվող բեռնվածքների բնույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ վերելքները, ճանապարհային դիմադրությունները և բարձրության փոփոխությունը կարող են ձևավորել շարժիչի աշխատանքի տարբեր ռեժիմներ։ Ստենդային հետազոտությունների կիրառումը հնարավորություն է տալիս համակարգված ուսումնասիրել այդ ազդեցությունները՝ առանց յուրաքանչյուր գնահատման համար իրական ճանապարհային փորձարկումների անհրաժեշտության։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ավտոմոբիլային շարժիչների տեսության, փորձարարական մեխանիկայի, չափիչ տեխնիկայի և տրանսպորտային ճարտարագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել լեռնային պայմաններում ավտոմոբիլային շարժիչների աշխատանքային բնութագրերի ուսումնասիրման գիտափորձարարական հիմքը։

Աշխատությունը նվիրված է մարմնավաճառության հետ առնչվող իրավական և կրիմինալոգիական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ երևույթը դիտարկելով քրեական իրավունքի, իրավակիրառ պրակտիկայի, հանցավորության կանխարգելման և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխկապակցվածության շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր վարքագծերի իրավական սահմանազատման խնդիրն է՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն արարքներին, որոնք կարող են կապված լինել այլ անձի շահագործման, հարկադրանքի, կազմակերպման կամ դրանից ապօրինի օգուտ ստանալու հետ։ Կարևորվում է իրավական հասկացությունների հստակ ձևակերպումը, քանի որ տարբեր բնույթի գործողությունների ոչ բավարար տարբերակումը կարող է դժվարություններ առաջացնել իրավական որակման և պատասխանատվության կիրառման ընթացքում։ Կրիմինալոգիական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են երևույթի առաջացմանն ու պահպանմանը նպաստող սոցիալական, տնտեսական և միջավայրային գործոնները՝ առանց խնդիրը միայն քրեական պատասխանատվության շրջանակում սահմանափակելու։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում խոցելի անձանց պաշտպանության, շահագործման և մարդկանց թրաֆիքինգի հետ հնարավոր կապերի տարբերակմանը, ինչպես նաև հարկադրանքի ենթարկված անձանց նկատմամբ իրավական պաշտպանության մեխանիզմների նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր երկրների իրավական մոտեցումները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են կարգավորվում պատասխանատվության, կանխարգելման և տուժողների պաշտպանության հարցերը։ Կարևոր ուղղություն է քրեական քաղաքականության արդյունավետության գնահատումը՝ ուսումնասիրելով, թե իրավական սահմանափակումներն ու կանխարգելիչ միջոցները որքանով են նպաստում շահագործման և դրա հետ կապված հանցավոր վարքագծի նվազեցմանը։ Միաժամանակ ընդգծվում է սոցիալական կանխարգելման նշանակությունը՝ կրթական, սոցիալական աջակցության և պաշտպանության համակարգերի փոխգործակցության տեսանկյունից։ Քննության առարկա կարող են դառնալ նաև իրավապահ մարմինների, սոցիալական ծառայությունների և հասարակական կառույցների համագործակցության ընդհանուր սկզբունքները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քրեական իրավունքի և կրիմինալոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգված ներկայացնել երևույթի իրավական կարգավորման, շահագործման կանխարգելման, պատասխանատվության սահմանազատման և խոցելի անձանց իրավունքների պաշտպանության հիմնական խնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է գրաբարի անվանական համակարգում հանդիպող հոլովական զուգաձևությունների ուսումնասիրությանը և դրանց պատմական զարգացմանը հետագա գրական հայերենում։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական երևույթներն են, երբ միևնույն բառը կամ բառային խումբը կարող է հանդես գալ հոլովման մեկից ավելի ձևերով՝ պայմանավորված պատմական, ձևաբանական, հնչյունական կամ գործառական գործոններով։ Քննվում են զուգահեռ հոլովաձևերի առաջացման աղբյուրները, դրանց տարածվածությունը տարբեր լեզվական փուլերում և այն փոփոխությունները, որոնց հետևանքով որոշ ձևեր պահպանվել են, մյուսները՝ սահմանափակվել կամ դուրս եկել գործածությունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրաբարի հոլովման տիպերի փոխհարաբերություններին, հոլովական վերջավորությունների տարբերակներին և բառերի՝ մեկ հոլովման համակարգից մյուսին անցնելու երևույթներին։ Պատմական զարգացման տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են գրաբարյան զուգաձևությունները շարունակվել միջին հայերենում, ապա տարբեր կերպ արտահայտվել աշխարհաբարի և ժամանակակից գրական հայերենի ձևաբանական համակարգում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական համաբանության դերը, որի ազդեցությամբ առավել տարածված հոլովման ձևերը կարող էին աստիճանաբար ընդլայնել իրենց գործածության շրջանակը և փոխարինել ավելի սահմանափակ տարբերակներին։ Միաժամանակ հաշվի են առնվում հնչյունական փոփոխությունները, բառային կազմի զարգացումը և լեզվական նորմավորման գործընթացները, որոնք նույնպես կարող էին ազդել հոլովական ձևերի հետագա ճակատագրի վրա։ Հետազոտության նյութը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր հուշարձաններ և գրական աղբյուրներ, որոնց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել առանձին ձևերի պատմական ընթացքը։ Զուգաձևությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժամանակակից հայերենի որոշ անկանոն կամ տարբերակային հոլովաձևերի ծագումը բացատրելու համար, քանի որ դրանց մի մասը կապված է լեզվի ավելի վաղ փուլերում գոյություն ունեցած ձևաբանական տարբերությունների հետ։ Աշխատանքը նպաստում է հայերենի հոլովական համակարգի պատմական վերակազմությանը և ցույց տալիս, որ գրական լեզվի ձևաբանական կառուցվածքը ձևավորվել է երկարատև փոփոխությունների, տարբերակների մրցակցության և լեզվական համակարգի աստիճանական վերակազմավորման արդյունքում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական քերականության, ձևաբանության, գրաբարի և հայոց լեզվի պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելով հոլովական համակարգի զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվության հաջորդական փոխանցման համար նախատեսված ունիվերսալ միկրոէլեկտրոնային սարքի կառուցվածքային սկզբունքների մշակմանը և դրա հիմնական տեխնիկական ու գործառական բնութագրերի հետազոտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում թվային տվյալների հաջորդական ձևով փոխանցման կազմակերպումն է, որի դեպքում տեղեկատվական բիթերը հաղորդվում են սահմանված հերթականությամբ՝ համապատասխան համաժամացման և կառավարման ազդանշանների միջոցով։ Ուսումնասիրվում են սարքի տրամաբանական կառուցվածքի ձևավորման, առանձին ֆունկցիոնալ հանգույցների փոխգործակցության և տարբեր տեղեկատվական համակարգերում կիրառելիության ապահովման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ունիվերսալության սկզբունքին, որը ենթադրում է սարքի հարմարեցման հնարավորություն տվյալների փոխանցման տարբեր պայմաններին և թվային համակարգերի տարբեր կառուցվածքներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տվյալների ընդունման, ժամանակավոր պահպանման, հաջորդականացման, փոխանցման և կառավարման գործառույթները, ինչպես նաև դրանց միջև ժամանակային համապատասխանության ապահովումը։ Կարևոր խնդիր է փոխանցման արագության, հուսալիության, ազդանշանների կայունության և սարքի ապարատային բարդության միջև արդյունավետ հարաբերակցության ձևավորումը։ Միկրոէլեկտրոնային իրականացման տեսանկյունից ուսումնասիրվում են տրամաբանական տարրերի և ֆունկցիոնալ բլոկների կառուցման սկզբունքները, ինտեգրման հնարավորությունները, էներգասպառման և չափային բնութագրերի ընդհանուր ազդեցությունը համակարգի արդյունավետության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի սարքի աշխատանքի մոդելավորումն ու փորձարարական գնահատումը, որոնց միջոցով հնարավոր է համեմատել նախագծային լուծումները և ստուգել ընտրված կառուցվածքի գործառական համապատասխանությունը նախատեսված պահանջներին։ Հաջորդական փոխանցման համակարգերում կարևորվում է նաև տվյալների ամբողջականության պահպանումը և փոխանցման ընթացքում հնարավոր սխալների հայտնաբերման ընդհանուր մեխանիզմների դիտարկումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ սարքի համատեղելիությանը տարբեր թվային հանգույցների հետ և դրա կիրառման հնարավորություններին հաշվողական, չափիչ, կառավարման ու կապի համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային սխեմատեխնիկայի, տեղեկատվության փոխանցման և էլեկտրոնային սարքերի նախագծման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել արդյունավետ և բազմակիրառելի տեխնիկական լուծում հաջորդական տվյալափոխանակության կազմակերպման համար։

Աշխատությունը նվիրված է տեխնոլոգիաների միջազգային փոխանցման և փոխանակման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գիտելիքի, տեխնոլոգիական լուծումների, արտադրական փորձի և նորարարությունների միջազգային շարժի ազդեցությունն է ազգային տնտեսության մրցունակության, արտադրողականության և տեխնոլոգիական զարգացման վրա։ Քննվում են տեխնոլոգիաների փոխանցման հիմնական տնտեսական ձևերն ու ուղիները՝ օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների, լիցենզավորման, համատեղ ձեռնարկությունների, գիտատեխնիկական համագործակցության, միջազգային առևտրի և մասնագիտական գիտելիքի տարածման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն տնտեսական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են արտաքին տեխնոլոգիաների յուրացմանը և տեղական տնտեսության մեջ դրանց արդյունավետ կիրառմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տեխնոլոգիական կարողությունների մակարդակը, մարդկային կապիտալի որակը, գիտության և արտադրության փոխգործակցությունը, նորարարական ենթակառուցվածքները, ֆինանսավորման հասանելիությունը և մտավոր սեփականության պաշտպանության նշանակությունը։ Հայաստանի օրինակով կարևոր խնդիր է միջազգային տեխնոլոգիական հոսքերին մասնակցելու հնարավորությունների և սահմանափակումների գնահատումը՝ հաշվի առնելով ներքին շուկայի առանձնահատկությունները, տնտեսության կառուցվածքը և տեղական կազմակերպությունների տեխնոլոգիական ներուժը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեխնոլոգիաների ներմուծման տնտեսական արդյունավետությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով է դրանց յուրացումը նպաստում արտադրության արդիականացմանը, ծախսերի նվազեցմանը, նոր արտադրանքի ստեղծմանը և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է ոչ միայն պատրաստի տեխնոլոգիաների ձեռքբերումը, այլև դրանց տեղայնացման, կատարելագործման և սեփական նորարարական լուծումների ստեղծման կարողությունների զարգացումը։ Առանձին նշանակություն ունի պետության տնտեսական և նորարարական քաղաքականության դերը՝ գիտահետազոտական գործունեության, մասնավոր հատվածի և միջազգային գործընկերների միջև կապերի ձևավորման գործում։ Տեխնոլոգիական փոխանակումը դիտարկվում է նաև որպես միջազգային տնտեսական ինտեգրման բաղադրիչ, որի միջոցով տնտեսությունները կարող են ներգրավվել գիտելիքահեն արտադրության և արժեքի ստեղծման միջազգային գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, նորարարությունների կառավարման, տեխնոլոգիական զարգացման և ներդրումային քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի տնտեսության տեխնոլոգիական արդիականացման և միջազգային տեխնոլոգիական համագործակցության արդյունավետության բարձրացման հիմնական հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է շուկայում գերիշխող դիրք ունեցող առևտրային կազմակերպությունների ներդրումային որոշումների ձևավորման և հիմնավորման համար տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների ու մոդելների կիրառման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության երկարաժամկետ ներդրումային վարքագծի և շուկայական միջավայրի փոխկապակցվածությունն է՝ հաշվի առնելով պահանջարկի փոփոխությունները, մրցակցային պայմանները, ֆինանսական սահմանափակումները, կապիտալի արժեքը, սպասվող եկամտաբերությունը և ներդրումային ռիսկերը։ Գերիշխող դիրք ունեցող կազմակերպությունների դեպքում ներդրումային որոշումները դիտարկվում են նաև դրանց շուկայական նշանակության տեսանկյունից, քանի որ արտադրական կամ իրացման հնարավորությունների ընդլայնումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը և նոր ուղղություններում կապիտալի տեղաբաշխումը կարող են ազդեցություն ունենալ ոչ միայն կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների, այլև շուկայի ընդհանուր կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներդրումային ռազմավարության ձևավորման օպտիմալացման խնդիրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսները բաշխել տարբեր ներդրումային նախագծերի միջև՝ ընտրված տնտեսական չափանիշներին համապատասխան։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական ծրագրավորման, սցենարային վերլուծության, կանխատեսման, բազմաչափ գնահատման և որոշումների ընդունման մոդելավորման մոտեցումներ։ Կարևոր խնդիր է ժամանակի գործոնի հաշվառումը, քանի որ ներդրումային ծախսերը և դրանցից ակնկալվող տնտեսական արդյունքները ձևավորվում են տարբեր ժամանակահատվածներում, իսկ շուկայական պայմանները կարող են փոփոխվել ռազմավարության իրականացման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև անորոշության պայմաններում որոշումների մոդելավորում՝ համադրելով հնարավոր եկամտաբերությունն ու ռիսկը և գնահատելով տարբեր տնտեսական սցենարների ազդեցությունը ընտրված ռազմավարության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի մոդելների պարամետրերի ընտրությունը և դրանց համապատասխանությունը կազմակերպության իրական ֆինանսատնտեսական ցուցանիշներին, քանի որ դրանից է կախված հաշվարկային արդյունքների կիրառական արժեքը։ Տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս համեմատել ներդրումային ռազմավարության մի քանի հնարավոր տարբերակներ, գնահատել դրանց երկարաժամկետ հետևանքները և որոշումների ընդունումը դարձնել առավել համակարգված ու հիմնավորված։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ներդրումային կառավարման, միկրոտնտեսագիտության, շուկայի կառուցվածքների տեսության, օպտիմալացման և տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել խոշոր առևտրային կազմակերպությունների ռազմավարական ներդրումային որոշումների վերլուծության գործիքակազմը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անցումային տնտեսության պայմաններում փոքր բիզնեսի ձևավորման, կազմակերպման և կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ շուկայական հարաբերությունների կայացման գործընթացի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում փոքր ձեռնարկությունների դերն է տնտեսական կառուցվածքի վերափոխման, մասնավոր նախաձեռնության զարգացման, զբաղվածության ընդլայնման և մրցակցային միջավայրի ձևավորման գործում։ Քննվում են կենտրոնացված տնտեսական համակարգից շուկայական տնտեսության անցման ընթացքում առաջացած ինստիտուցիոնալ, ֆինանսական և կազմակերպական փոփոխությունները, որոնք նոր պայմաններ և միաժամանակ նոր դժվարություններ են ստեղծել փոքր ձեռնարկատիրության գործունեության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոքր բիզնեսի ստեղծման և գործունեության կազմակերպական ձևերի ընտրությանը, կառավարման կառուցվածքի ձևավորմանը, ֆինանսական ու նյութական ռեսուրսների օգտագործմանը, շուկայական պահանջարկի գնահատմանը և ձեռնարկության զարգացման ռազմավարության մշակմանը։ Փոքր ձեռնարկությունների կառավարման առանձնահատկությունները դիտարկվում են դրանց սահմանափակ ռեսուրսների, կառավարման համեմատաբար պարզ կառուցվածքի, սեփականատիրոջ անմիջական մասնակցության և շուկայական փոփոխություններին արագ արձագանքելու հնարավորության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ֆինանսավորման հասանելիության, վարկային միջոցների ներգրավման, հարկային միջավայրի, գործարար ենթակառուցվածքների և մասնագիտական կառավարման կարողությունների հետ կապված խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում փոքր բիզնեսի գործունեության վրա պետական տնտեսական քաղաքականության և ձեռնարկատիրության աջակցության մեխանիզմների ազդեցության գնահատումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև մրցակցության զարգացմանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, արտադրության և ծառայությունների ոլորտում փոքր ձեռնարկությունների մասնակցությանը, ինչպես նաև դրանց նշանակությանը տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին՝ ռազմավարական և ընթացիկ պլանավորման, ֆինանսական վերահսկողության, շուկայավարման, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և ձեռնարկատիրական ռիսկերի գնահատման միջոցով։ Փոքր բիզնեսի զարգացումը դիտարկվում է որպես շուկայական տնտեսության կայացման կարևոր բաղադրիչ, որը կարող է նպաստել տնտեսական ակտիվության տարածմանը և մասնավոր հատվածի ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ձեռնարկատիրության, կազմակերպությունների կառավարման, անցումային տնտեսության և փոքր բիզնեսի տնտեսագիտության մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանի տնտեսական վերափոխումների պայմաններում փոքր ձեռնարկությունների գործունեության հիմնական առանձնահատկություններն ու զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ուղղակի հարկման համակարգի զարգացման և տնտեսական աճի միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում եկամուտների, շահույթի և հարկման այլ ուղղակի ձևերի միջոցով պետական ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման գործընթացն է, ինչպես նաև հարկային քաղաքականության ազդեցությունը տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության, ներդրումային որոշումների, ձեռնարկատիրական ակտիվության և բնակչության տնտեսական վարքագծի վրա։ Ուղղակի հարկումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման միջոց, այլև որպես տնտեսական գործընթացների կարգավորման գործիք, որի կառուցվածքն ու կիրառման սկզբունքները կարող են ազդել ռեսուրսների բաշխման, խնայողությունների, ներդրումների և տնտեսական ակտիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հարկային բեռի մակարդակի, հարկման արդյունավետության և տնտեսական աճի միջև հնարավոր փոխկապակցվածություններին՝ հաշվի առնելով, որ հարկային քաղաքականությունը պետք է համադրի պետական եկամուտների ապահովման և տնտեսական նախաձեռնությունների համար նպաստավոր պայմանների պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ուղղակի հարկերի կառուցվածքը, դրանց տեսակների հարաբերակցությունը, հարկային բազայի ձևավորման սկզբունքները, հարկային վարչարարության արդյունավետությունը և հարկային պարտավորությունների կատարման վրա ազդող տնտեսական գործոնները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հարկային համակարգի արդարության և չեզոքության խնդիրը, քանի որ հարկային բեռի բաշխման առանձնահատկությունները կարող են տարբեր ազդեցություն ունենալ տնտեսության առանձին հատվածների և եկամտային խմբերի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հարկային արտոնությունների, հարկման պարզեցման, հարկային կարգապահության բարձրացման և ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման ընդհանուր տնտեսական նշանակությանը։ Առանձին ուղղություն է ուղղակի հարկերի փոփոխությունների և ներդրումային միջավայրի միջև կապի գնահատումը՝ պարզելու համար, թե հարկային համակարգի տարբեր կառուցվածքային լուծումներն ինչպես կարող են անդրադառնալ կապիտալի կուտակման և գործարար ակտիվության վրա։ Միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ուղղակի հարկման կազմակերպման տարբեր մոտեցումներ և գնահատել դրանց առանձին տարրերի կիրառելիությունը Հայաստանի տնտեսական պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հարկային քաղաքականության, պետական ֆինանսների, մակրոտնտեսագիտության և տնտեսական աճի տեսությունների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ուղղակի հարկման համակարգի կատարելագործման և տնտեսական զարգացման միջև գոյություն ունեցող հիմնական կապերը։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ազգային դպրոցի 4–7-րդ դասարանների աշակերտների երկխոսական խոսքի զարգացման մեթոդական խնդիրներին՝ տեքստը դիտարկելով որպես բանավոր հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման հիմնական հենարան։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական և լեզվադիդակտիկական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ ընթերցված կամ ուսումնասիրված տեքստի բովանդակությունը կարող է ծառայել հարցուպատասխանի, զրույցի, քննարկման և հաղորդակցական տարբեր իրավիճակների կազմակերպման հիմք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին, լեզվական պատրաստվածության մակարդակին և մայրենի լեզվի հնարավոր ազդեցությանը ուսումնասիրվող լեզվով խոսքային հմտությունների ձևավորման գործընթացում։ Տեքստի կիրառումը հնարավորություն է տալիս աշակերտներին տրամադրել թեմատիկ, բառապաշարային և քերականական նյութ, որի հիման վրա նրանք կարող են կառուցել սեփական արտահայտությունները, արձագանքել զրուցակցի խոսքին, ձևակերպել հարցեր և շարունակել երկխոսությունը։ Քննվում են տեքստի ընտրության սկզբունքները՝ դրա բովանդակային մատչելիության, հաղորդակցական արժեքի, լեզվական բարդության և սովորողների հետաքրքրություններին համապատասխանության տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վարժությունների համակարգի կառուցումը՝ աստիճանական անցումով տեքստի ընկալումից և վերարտադրումից դեպի ավելի ինքնուրույն խոսքային գործունեություն։ Այդ գործընթացում կարող են կիրառվել տեքստի շուրջ հարցերի կազմում, դերային իրավիճակների ստեղծում, երկխոսության շարունակություն, բովանդակության քննարկում և տարբեր տեսակետների արտահայտում։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև ուսուցչի դերը հաղորդակցական միջավայրի կազմակերպման, սովորողների ակտիվ մասնակցության խթանման և լեզվական դժվարությունների հաղթահարման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկխոսական խոսքի այնպիսի հատկանիշների զարգացմանը, ինչպիսիք են խոսքային արձագանքի արագությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, հարց տալու և պատասխանելու կարողությունը, զրուցակցի խոսքը հասկանալը և հաղորդակցական իրավիճակին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Տեքստային հենարանի աստիճանական նվազեցումը կարող է նպաստել սովորողների խոսքային ինքնուրույնության ձևավորմանը՝ նախապատրաստելով նրանց իրական հաղորդակցական իրավիճակներում լեզվի կիրառմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, խոսքի զարգացման և հաղորդակցական ուսուցման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել միջին դպրոցական տարիքի աշակերտների երկխոսական խոսքի ձևավորման գործընթացը։