Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է ներկանյութերով հարստացված հեղուկ բյուրեղական ֆոտոնային կառուցվածքների հիման վրա ձևավորված լազերային միջավայրերի օպտիկական հատկությունների փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղուկ բյուրեղների պարբերական կառուցվածքի, ֆոտոնային արգելված գոտիների և ակտիվ ներկանյութերի լուսարձակման առանձնահատկությունների փոխազդեցությունն է, որը հնարավորություն է տալիս կառավարել լույսի տարածումը, սպեկտրային ընտրողականությունը և լազերային ճառագայթման ձևավորումը։ Քննվում են նման միջավայրերի կլանման, լուսարձակման, անդրադարձման և հաղորդման սպեկտրային բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները տարբեր ֆիզիկական պայմանների ազդեցությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներկանյութի մոլեկուլների և հեղուկ բյուրեղական մատրիցի փոխազդեցությանը, քանի որ ակտիվ նյութի կոնցենտրացիան, մոլեկուլային կողմնորոշումը և ֆոտոնային կառուցվածքի պարամետրերը կարող են էականորեն պայմանավորել համակարգի օպտիկական արձագանքը։ Ուսումնասիրվում է ֆոտոնային արգելված գոտու և ներկանյութի լուսարձակման սպեկտրի փոխադարձ դիրքի նշանակությունը լազերային գեներացիայի առաջացման և դրա սպեկտրային բնութագրերի ձևավորման համար։ Փորձարարական հետազոտությունների շրջանակում կարող են գնահատվել գրգռման պայմաններից կախված ճառագայթման ինտենսիվությունը, սպեկտրային գծերի փոփոխությունները, գեներացիայի շեմային վարքը և լույսի բևեռացման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում է նաև արտաքին ազդեցությունների՝ ջերմաստիճանի, էլեկտրական կամ այլ կառավարող գործոնների միջոցով հեղուկ բյուրեղական կառուցվածքի օպտիկական հատկությունների փոփոխման հնարավորությունը, ինչը կարևոր է վերակարգավորվող ֆոտոնային սարքերի ստեղծման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փորձարարական տվյալների և ֆոտոնային միջավայրերի տեսական պատկերացումների համադրումը՝ դիտվող սպեկտրային երևույթների ֆիզիկական մեխանիզմները բացահայտելու համար։ Նման համակարգերը հետաքրքրություն են ներկայացնում կոմպակտ և վերակարգավորվող լազերային աղբյուրների, օպտիկական սենսորների, ֆոտոնային տարրերի և ժամանակակից օպտոէլեկտրոնային սարքերի մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի, լազերային ֆիզիկայի, սպեկտրոսկոպիայի և ֆոտոնիկայի փորձարարական մոտեցումները՝ ակտիվ ֆոտոնային միջավայրերում լույսի կառավարման և լազերային գեներացիայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրության նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է վեստիբուլային համակարգի միակողմանի խանգարման պայմաններում կենտրոնական նյարդային համակարգում զարգացող հարմարվողական և նյարդապաշտպանիչ գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հիպոթալամուսի և ուղեղիկի մասնակցությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլային կոմպենսացիայի մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով նյարդային համակարգը աստիճանաբար հարմարվում է հավասարակշռության և տարածական կողմնորոշման համար պատասխանատու ծայրամասային ազդակների անհամաչափությանը։ Քննվում են վեստիբուլային ապարատի և կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև նյարդային պլաստիկության դերը խանգարված գործառույթների մասնակի կամ առավել ամբողջական վերականգնման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղեղիկին՝ որպես շարժումների կոորդինացման, հավասարակշռության պահպանման և զգայական տեղեկատվության ինտեգրման կարևոր կենտրոնի, ինչպես նաև հիպոթալամուսին՝ վեգետատիվ, հոմեոստատիկ և հարմարվողական արձագանքների կարգավորման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են այս կառույցներում հնարավոր ֆունկցիոնալ և բջջային փոփոխությունները, դրանց ժամանակային ընթացքը և կապը վեստիբուլային համակարգի կենտրոնական վերակազմավորման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նյարդապաշտպանիչ մեխանիզմների գնահատումը, որոնք կարող են նպաստել նյարդային բջիջների ֆունկցիոնալ կայունության պահպանմանը և վնասմանը հաջորդող հարմարվողական վերակազմավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նյարդաֆիզիոլոգիական, ձևաբանական և կենսաքիմիական ցուցանիշները՝ կոմպենսացիայի տարբեր փուլերում տեղի ունեցող փոփոխությունների ամբողջական պատկեր ձևավորելու նպատակով։ Դիտարկվում է նաև նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների միջև փոխհամաձայնեցված գործունեության նշանակությունը, քանի որ հավասարակշռության վերականգնումը պայմանավորված է ոչ թե մեկ կենտրոնի, այլ փոխկապակցված նյարդային ցանցերի վերակազմավորմամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, վեստիբուլոլոգիայի և փորձարարական նյարդաբանության մոտեցումները՝ վեստիբուլային վնասումից հետո կենտրոնական կոմպենսացիայի և նյարդապաշտպանիչ հարմարվողականության մեխանիզմներն ավելի ամբողջական հասկանալու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքացիական շինարարության զարգացման հիմնական ուղղությունների, առկա հիմնախնդիրների և երկարաժամկետ հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնակելի, հասարակական և սոցիալական նշանակության շենքերի կառուցման ոլորտի զարգացումն է՝ տնտեսական, քաղաքաշինական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական գործոնների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Քննվում են շինարարության ոլորտի զարգացման նախադրյալները, ներդրումային ակտիվության նշանակությունը, շինարարական կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետությունը, նյութատեխնիկական ապահովումը և շինարարական արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակարանային շինարարության պահանջարկին, քաղաքային բնակավայրերի ընդլայնման և վերակառուցման խնդիրներին, հասարակական ենթակառուցվածքների զարգացմանը և տարածքների արդյունավետ օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակակից շինարարական տեխնոլոգիաների, նոր նյութերի, էներգաարդյունավետ լուծումների և նախագծման նոր մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ շենքերի որակի, հուսալիության և շահագործման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սեյսմակայուն շինարարության խնդիրը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի բնական պայմանները և կառուցվող ու վերակառուցվող շենքերի անվտանգության նկատմամբ ներկայացվող պահանջների նշանակությունը։ Դիտարկվում են նաև քաղաքաշինական պլանավորման, հողօգտագործման, ինժեներական և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման փոխհարաբերությունները, քանի որ քաղաքացիական շինարարության կայուն զարգացումը պայմանավորված է տարածքային պլանավորման ամբողջական համակարգով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել շինարարության ֆինանսավորման, ներդրումային ծրագրերի իրականացման, ոլորտի մասնագիտական ներուժի և շինարարական կազմակերպությունների մրցունակության խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բնապահպանական պահանջների, շենքերի էներգաարդյունավետության, քաղաքային միջավայրի որակի և կառուցապատման ընթացքում մշակութային ու ճարտարապետական արժեքների պահպանման անհրաժեշտությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարության տնտեսագիտության, քաղաքաշինության, շինարարական տեխնոլոգիաների և տարածքային զարգացման մոտեցումները՝ քաղաքացիական շինարարության արդյունավետ, անվտանգ և երկարաժամկետ զարգացման հնարավոր ուղղությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հանքային հանքավայրերում օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման վիճակագրական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ երկրատեղեկատվական մոդելավորման և տարածական տվյալների վերլուծության մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում հանքայնացման տարածական անհամասեռության բացահայտումը, օգտակար բաղադրիչների պարունակության փոփոխությունների գնահատումը և դրանց տարածական փոխկապակցվածության մաթեմատիկական նկարագրությունն է՝ Գեղի գետի ավազանի և Ագարակի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայրի նյութերի օրինակով։ Քննվում են երկրաբանական, երկրաքիմիական և տարածական տվյալների միասնական տեղեկատվական միջավայրում հավաքագրման, համակարգման և վերլուծության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նմուշարկման կետերի տվյալների վիճակագրական մշակմանը, օգտակար բաղադրիչների պարունակության տարածական փոփոխականության գնահատմանը և այն օրինաչափությունների բացահայտմանը, որոնք կարող են արտացոլել հանքայնացման կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են երկրավիճակագրական և քարտեզագրական մոտեցումների հնարավորությունները՝ դիտարկումների սահմանափակ քանակի հիման վրա տարածական բաշխման շարունակական մոդելներ ձևավորելու և տարբեր տեղամասերի միջև հնարավոր տարբերությունները գնահատելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում թվային թեմատիկ քարտեզների, տարածական շերտերի և եռաչափ կամ բազմաչափ մոդելների կիրառումը՝ հանքային մարմինների կառուցվածքի և օգտակար բաղադրիչների տեղաբաշխման ավելի ամբողջական պատկերացում ստանալու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր երկրաբանական գործոններ՝ ապարների կազմը, կառուցվածքային խախտումները, հանքայնացման գոտիները և երկրաքիմիական ցուցանիշները՝ դրանց ու օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սկզբնական տվյալների որակի, նմուշարկման խտության և ընտրված մոդելավորման մեթոդի ազդեցությանը ստացված տարածական գնահատականների հավաստիության վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են հանքավայրերի երկրաբանական կառուցվածքի մեկնաբանման, հանքային ռեսուրսների գնահատման և հետախուզական տվյալների արդյունավետ կառավարման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանքավայրերի երկրաբանության, երկրավիճակագրության, երկրաքիմիայի և երկրատեղեկատվական համակարգերի մոտեցումները՝ օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման օրինաչափությունների համակարգված բացահայտման և թվային ներկայացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի և Հունաստանի միջև հարաբերությունների ուսումնասիրությանը 20-րդ դարի երկրորդ կեսին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն հակասություններին, որոնք զարգացել են երկու պետությունների դաշնակցային համագործակցության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն երևույթն է, երբ ընդհանուր ռազմաքաղաքական համակարգի շրջանակում համագործակցող պետությունների միջև միաժամանակ պահպանվում կամ խորանում են երկկողմ տարաձայնություններն ու շահերի բախումները։ Քննվում են հարաբերությունների քաղաքական, ռազմավարական և դիվանագիտական բաղադրիչները, դրանց փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում և միջազգային միջավայրի ազդեցությունը երկկողմ փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Կիպրոսի խնդրին, Էգեյան ծովի հետ կապված տարաձայնություններին, տարածքային և իրավական հարցերին, օդային ու ծովային տարածքների վերաբերյալ հակասություններին և անվտանգության տարբեր ընկալումներին՝ որպես հարաբերությունների լարվածության հիմնական թեմաների։ Ուսումնասիրվում է նաև Հյուսիսատլանտյան դաշինքի շրջանակում երկու երկրների փոխգործակցությունը՝ պարզելու համար, թե ընդհանուր դաշնակցային պարտավորությունները ինչպես են համատեղվել ազգային շահերի և երկկողմ մրցակցության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Սառը պատերազմի միջազգային համակարգի ազդեցության վերլուծությունը, քանի որ երկու պետությունների ռազմավարական նշանակությունը պայմանավորում էր նրանց հարաբերությունների նկատմամբ արտաքին դերակատարների շարունակական հետաքրքրությունը։ Դիտարկվում են դիվանագիտական ճգնաժամերի, բանակցային գործընթացների և հարաբերությունների հարաբերական մեղմացման փուլերը՝ հնարավորություն տալով բացահայտել մրցակցության և համագործակցության հերթագայման օրինաչափությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել երկու երկրների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները, անվտանգության պատկերացումները և տարածաշրջանային ռազմավարությունները՝ առանց կողմերից որևէ մեկի դիրքորոշմանը գնահատողական առավելություն տալու։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային կազմակերպությունների և դաշնակից պետությունների միջնորդական կամ զսպող դերակատարությանը տարբեր ճգնաժամային փուլերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների պատմության, դաշինքների տեսության և տարածաշրջանային անվտանգության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ռազմաքաղաքական դաշինքի անդամների միջև համագործակցությունը և երկարատև հակասությունները գոյակցել նույն միջազգային համակարգի շրջանակում։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր ճշգրտությամբ անտենային համակարգերի նախագծման, կառուցման և տեխնիկական բնութագրերի ապահովման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անտենների երկրաչափական կառուցվածքի, էլեկտրադինամիկական հատկությունների և մեխանիկական ճշգրտության փոխկապակցվածությունն է, քանի որ կառուցվածքային նույնիսկ փոքր շեղումները կարող են ազդել ճառագայթման ուղղվածության, ուժեղացման գործակցի և ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Քննվում են անտենների նախագծման տեսական սկզբունքները, աշխատանքային հաճախականային տիրույթի և կառուցվածքային պարամետրերի ընտրության խնդիրները, ինչպես նաև էլեկտրամագնիսական դաշտի բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անդրադարձնող մակերևույթների երկրաչափական ճշգրտությանը, պատրաստման տեխնոլոգիական սխալներին, կառուցվածքի դեֆորմացիաներին և արտաքին միջավայրի ազդեցություններին։ Ուսումնասիրվում է ջերմաստիճանի փոփոխությունների, մեխանիկական ծանրաբեռնվածությունների և կառուցվածքային նյութերի հատկությունների ազդեցությունը անտենային համակարգի աշխատանքային բնութագրերի կայունության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաշվարկային և փորձարարական մեթոդների համադրումը՝ նախագծային պարամետրերի գնահատման, կառուցվածքի հնարավոր շեղումների հայտնաբերման և տեխնիկական լուծումների կատարելագործման նպատակով։ Դիտարկվում են նաև անտենային մակերևույթների և առանձին կառուցվածքային տարրերի չափման ու վերահսկման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել պատրաստված համակարգի համապատասխանությունը նախագծային պահանջներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ուղղվածության դիագրամի ձևավորման, կողային ճառագայթման նվազեցման, ազդանշանի ընդունման ու հաղորդման արդյունավետության և աշխատանքային բնութագրերի կայունության խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բարձր ճշգրտության անտենների կիրառությանը ռադիոկապի, արբանյակային հաղորդակցության, ռադիոաստղագիտության, ռադիոլոկացիայի և այլ տեխնիկական համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է էլեկտրամագնիսական էներգիայի ճշգրիտ ուղղորդում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անտենների տեսության, էլեկտրադինամիկայի, ճշգրիտ մեխանիկայի և չափագիտության մոտեցումները՝ բարձր տեխնիկական պահանջներին համապատասխան անտենային համակարգերի ստեղծման գիտական ու ինժեներական հիմնախնդիրները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է օպտիկապես թափանցիկ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության որոշման համար նախատեսված չափիչ սարքի մշակման և դրա աշխատանքային բնութագրերի հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում լուծույթի միջով անցնող կամ դրա հետ փոխազդող օպտիկական ճառագայթման բնութագրերի փոփոխությունների գրանցումն ու դրանց հիման վրա խառնուրդների առկայության և քանակական պարունակության գնահատումն է։ Քննվում են հեղուկ միջավայրերի օպտիկական հատկությունները, լույսի կլանման, ցրման և փոխանցման երևույթները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել չափումների ճշգրտության և վերարտադրելիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սարքի կառուցվածքային և չափագիտական բնութագրերին՝ լուսային աղբյուրի, օպտիկական համակարգի, լուսազգայուն ընդունիչի, ազդանշանի մշակման հանգույցների և արդյունքների ներկայացման միջոցների փոխկապակցված աշխատանքին։ Ուսումնասիրվում է չափվող օպտիկական պարամետրերի և լուծույթում խառնուրդների պարունակության միջև կախվածությունը՝ սարքի համապատասխան տրամաչափման և չափման արդյունքների մեկնաբանման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում զգայունության, ընտրողականության, չափման տիրույթի, սխալի և կայունության գնահատումը, քանի որ այս բնութագրերն են պայմանավորում սարքի գործնական կիրառելիությունը տարբեր լուծույթների հետ աշխատելիս։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել մշակված սարքի տվյալները վերահսկիչ կամ ընդունված չափման մեթոդներով ստացված արդյունքների հետ՝ դրա չափագիտական հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Դիտարկվում է նաև արտաքին պայմանների, լուծույթի ջերմաստիճանի, օպտիկական տարրերի վիճակի և այլ ուղեկցող գործոնների հնարավոր ազդեցությունը չափման արդյունքների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում չափման գործընթացի ավտոմատացման, ստացված ազդանշանների թվային մշակման և սարքի գործառական հնարավորությունների կատարելագործման հարցերին։ Նման սարքերը կարող են նշանակություն ունենալ այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է վերահսկել թափանցիկ հեղուկ միջավայրերի մաքրությունը կամ բաղադրության փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օպտիկական չափումների, սարքաշինության, չափագիտության և ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության գնահատման համար հուսալի և զգայուն չափիչ համակարգի ստեղծման գիտատեխնիկական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է լայնաշերտ կապի համակարգերում տեղեկատվության փոխանցման արագության բարձրացման մեթոդների ուսումնասիրությանը և կատարելագործմանը՝ կապուղիների թողունակության, սպեկտրային արդյունավետության և հաղորդման հուսալիության փոխկապակցված գնահատմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում թվային տվյալների մեծ ծավալների արագ փոխանցման հնարավորությունների ընդլայնումն է՝ հաշվի առնելով կապուղիներում առաջացող աղմուկը, միջամտությունները, ազդանշանի աղավաղումները և հասանելի հաճախականային ռեսուրսների սահմանափակությունը։ Քննվում են թվային կապի համակարգերի կառուցման հիմնական սկզբունքները, ազդանշանների ձևավորման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև հաղորդման արագության վրա կապուղու բնութագրերի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոդուլյացիայի և կոդավորման արդյունավետ մեթոդների, բազմակիրառու հաղորդման մոտեցումների, բազմակի կրողներով ազդանշանների և կապուղու ռեսուրսների հարմարվողական կառավարման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում է տվյալների փոխանցման արագության և սխալների հավանականության միջև փոխզիջումը, քանի որ առավել բարձր արագությունների ապահովումը պետք է համադրվի ընդունվող տեղեկատվության բավարար հուսալիության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կապուղու թողունակության արդյունավետ օգտագործման խնդիրը՝ ազդանշանների մշակման, սխալների հայտնաբերման և ուղղման, ինչպես նաև հաղորդման պարամետրերի փոփոխվող պայմաններին համապատասխանեցման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում և համակարգչային նմանակումներ՝ տարբեր հաղորդման մեթոդների արդյունավետությունը համեմատելու և դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները գնահատելու համար։ Դիտարկվում է նաև հաղորդիչ և ընդունիչ համակարգերի փոխկապակցված աշխատանքը, քանի որ ընդհանուր արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն կապուղու հնարավորություններով, այլև ազդանշանի մշակման ամբողջ շղթայի բնութագրերով։ Անդրադարձ է կատարվում լայնաշերտ համակարգերում ռադիոհաճախականային և ցանցային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման նշանակությանը՝ միաժամանակ մեծ թվով օգտվողների սպասարկման և բարձր տվյալահոսքերի ապահովման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեղեկատվության տեսության, թվային կապի, ազդանշանների մշակման և հեռահաղորդակցական համակարգերի օպտիմալացման մոտեցումները՝ լայնաշերտ ցանցերում տեղեկատվության փոխանցման արագության և ընդհանուր հաղորդակցական արդյունավետության բարձրացման գիտատեխնիկական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Հրատարակությունը ներկայացնում է վաղ քրիստոնեական ջատագովական գրականության կարևոր հուշարձաններից մեկի հատված՝ կապված Արիստիդես անունով հայտնի քրիստոնյա ապոլոգետի մտավոր և աստվածաբանական ժառանգության հետ։ Բովանդակության առանցքում քրիստոնեական հավատքի հիմնավորումն ու պաշտպանությունն է հին աշխարհի կրոնական և փիլիսոփայական պատկերացումների միջավայրում։ Տեքստը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու վաղ քրիստոնեական համայնքների աշխարհայացքը, Աստծո, մարդու, բարոյականության և հավատքի վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև քրիստոնեության ինքնաներկայացման ձևերը այլ կրոնական ավանդույթների հետ հարաբերակցության մեջ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում տարբեր ժողովուրդների և կրոնական խմբերի հավատալիքների համեմատական դիտարկումը, որի միջոցով հեղինակը կառուցում է իր ջատագովական փաստարկները և ներկայացնում քրիստոնեական ուսմունքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարոյական վարքագծի թեման, քանի որ հավատքի ճշմարտացիության հիմնավորման մեջ նշանակություն է տրվում ոչ միայն աստվածաբանական գաղափարներին, այլև քրիստոնեական համայնքի անդամներին վերագրվող բարոյական սկզբունքներին և հասարակական հարաբերություններին։ Աղբյուրը կարևոր է նաև վաղ քրիստոնեական մտքի և հունահռոմեական մտավոր միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Առանձին գիտական նշանակություն ունի տեքստի փոխանցման պատմությունը, քանի որ նման հնագույն երկերի ուսումնասիրությունը կապված է տարբեր լեզուներով պահպանված ձեռագրային ավանդույթների, թարգմանությունների և հատվածների համադրման հետ։ Հայկական ձեռագրային ավանդույթը նույնպես կարևոր տեղ ունի այս ստեղծագործության տեքստաբանական ուսումնասիրության պատմության մեջ՝ նպաստելով դրա հին շերտերի վերականգնմանն ու միջազգային գիտական շրջանառությանը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել վաղ քրիստոնեության պատմությամբ, հայրաբանությամբ, աստվածաբանությամբ, ձեռագրագիտությամբ և հին քրիստոնեական գրականությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Ընդհանուր առմամբ այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է քրիստոնեական ապոլոգետիկ մտքի սկզբնական զարգացման, կրոնական բանավեճի ձևերի և հին աշխարհի մշակութային միջավայրում քրիստոնեական ինքնության ձևավորման ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է վաղ Տիեզերքի զարգացման տեսական ուսումնասիրությանը՝ մութ էներգիայի կամ դրան համարժեք դինամիկ բաղադրիչների հնարավոր ազդեցության հաշվառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տիեզերաբանական ընդարձակման սկզբնական փուլերի նկարագրությունն է և այն հարցը, թե էներգիայի տարբեր բաղադրիչների հատկություններն ինչպես կարող են ազդել Տիեզերքի երկրաչափության, ընդարձակման արագության և նյութի ու դաշտերի հետագա էվոլյուցիայի վրա։ Քննվում են ժամանակակից տիեզերաբանության հիմնական մաթեմատիկական մոդելները, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել համասեռ և իզոտրոպ Տիեզերքի դինամիկան՝ նյութի, ճառագայթման և բացասական ճնշմամբ բնութագրվող էներգետիկ բաղադրիչների առկայության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վիճակի հավասարման պարամետրերին և դրանց ազդեցությանը տիեզերաբանական լուծումների վարքի վրա։ Ուսումնասիրվում են արագացված ընդարձակման հնարավոր մեխանիզմները, վաղ տիեզերաբանական փուլերում դաշտային բաղադրիչների դերը և տարբեր տեսական սցենարների միջև անցումների առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սկզբնական պայմանների ընտրության խնդիրը, քանի որ տիեզերաբանական մոդելի հետագա զարգացումը կարող է զգալիորեն կախված լինել սկզբնական էներգետիկ խտություններից և համապատասխան դաշտերի հատկություններից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել սկալյար դաշտերի վրա հիմնված մոդելներ, տիեզերաբանական հաստատունի տարբերակներ և այլ տեսական մոտեցումներ՝ պարզելու համար դրանց հնարավոր ազդեցությունը ընդարձակման դինամիկայի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ Տիեզերքի արագացված ընդարձակման և ավելի ուշ ժամանակաշրջաններում դիտարկվող տիեզերաբանական արագացման միջև հնարավոր տեսական կապերին՝ միաժամանակ տարբերակելով մոդելային ենթադրությունները դիտողականորեն հաստատված փաստերից։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են Տիեզերքի սկզբնական փուլերի ֆիզիկական պայմանները, տիեզերաբանական դաշտերի բնույթը և լայնամասշտաբ կառուցվածքի ձևավորման նախադրյալները հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հարաբերականության ընդհանուր տեսության, տեսական ֆիզիկայի և ժամանակակից տիեզերաբանության մոտեցումները՝ մութ էներգիա պարունակող մոդելներում վաղ Տիեզերքի հնարավոր էվոլյուցիոն սցենարները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հետորովայնամզային ճարպային հյուսվածքում տարբեր ախտաբանական վիճակների ժամանակ առաջացող փոփոխությունների համալիր ճառագայթային գնահատմանը՝ համակարգչային տոմոգրաֆիայի և ուլտրաձայնային հետազոտության տվյալների համադրմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում ճարպային հյուսվածքի կառուցվածքային և տեսանելի փոփոխությունների բնութագրումն է, դրանց կապը հարակից օրգանների ու հյուսվածքների ախտաբանական գործընթացների հետ և տարբեր պատկերային մեթոդների ախտորոշիչ հնարավորությունների գնահատումը։ Քննվում են հետորովայնամզային տարածության անատոմիական առանձնահատկությունները, ճարպային շերտերի փոխհարաբերությունները երիկամների, ենթաստամոքսային գեղձի, խոշոր անոթների և այլ հարակից կառուցվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բորբոքային, այտուցային, ինֆիլտրատիվ և այլ բնույթի փոփոխությունների պատկերային դրսևորումների տարբերակմանը՝ առանց դրանք մեկ առանձին հիվանդության համար բացառիկ նշաններ համարելու։ Համակարգչային տոմոգրաֆիան դիտարկվում է որպես հետորովայնամզային տարածքի կառուցվածքների տարածական հարաբերությունները և հյուսվածքային փոփոխությունների տարածվածությունը գնահատելու կարևոր պատկերային մեթոդ, իսկ ուլտրաձայնային հետազոտությունը՝ որպես հասանելի և դինամիկ դիտարկման հնարավորություն ընձեռող ախտորոշիչ միջոց։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում երկու մեթոդներով ստացված տվյալների համադրումը՝ դրանց տեղեկատվական հնարավորությունների, փոխլրացման և սահմանափակումների գնահատման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ճարպային հյուսվածքի խտության, միատարրության, հաստության և հարակից կառուցվածքների հետ սահմանների փոփոխությունները՝ համապատասխան կլինիկական տվյալների հետ համադրությամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր ախտաբանական գործընթացների տարածվածության և ծանրության պատկերային գնահատման նշանակությանը, ինչպես նաև հետազոտությունների կրկնակի իրականացման միջոցով փոփոխությունների դինամիկ դիտարկման հնարավորություններին։ Հատուկ նշանակություն ունի պատկերային նշանների ճիշտ մեկնաբանությունը, քանի որ նման փոփոխությունները հաճախ պետք է գնահատվեն հիվանդի ընդհանուր կլինիկական պատկերի, լաբորատոր տվյալների և այլ ախտորոշիչ արդյունքների հետ միասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճառագայթային ախտորոշման, համակարգչային տոմոգրաֆիայի և ուլտրաձայնային ախտորոշման մոտեցումները՝ հետորովայնամզային ճարպային հյուսվածքի փոփոխությունների հայտնաբերման և համալիր գնահատման հնարավորությունները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կենսաբանական համակարգերում ջրի հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը ոչ իոնացնող բնույթի ֆիզիկական գործոնների ազդեցության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն պատկերացումն է, որ ջուրը, լինելով բջիջների և հյուսվածքների հիմնական բաղադրիչներից մեկը, կարող է մասնակցել արտաքին ֆիզիկական ազդեցությունների էներգիայի ընկալման, փոխանցման և կենսաբանական համակարգի հետ փոխազդեցության գործընթացներին։ Քննվում են ջրի մոլեկուլային կառուցվածքի, ջրածնային կապերի, հիդրատացիոն շերտերի և լուծված նյութերի հետ փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները՝ կենսաբանական միջավայրի ֆիզիկաքիմիական կազմակերպման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ իոնացնող ֆիզիկական ազդեցությունների և ջրային միջավայրի փոխազդեցության վերաբերյալ տեսական ու փորձարարական մոտեցումներին՝ տարբերակելով հաստատված ֆիզիկական երևույթները դեռևս քննարկվող կենսաբանական մեկնաբանություններից։ Դիտարկվում է, թե ջրային միջավայրի ֆիզիկական հատկությունների հնարավոր փոփոխությունները ինչպիսի կապ կարող են ունենալ կենսամոլեկուլների կառուցվածքային վիճակի, թաղանթային գործընթացների, իոնային հավասարակշռության և բջջային նյութափոխանակության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբանական ազդեցությունների գնահատման մեթոդաբանական խնդիրը, քանի որ նման հետազոտություններում անհրաժեշտ է տարբերակել անմիջական ֆիզիկական ազդեցությունները, ջերմային փոփոխությունները և դրանցից անկախ հնարավոր ոչ ջերմային երևույթները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մաքուր ջրի, ջրային լուծույթների և ավելի բարդ կենսաբանական համակարգերի վերաբերյալ տվյալները՝ պարզելու համար, թե միջավայրի կազմն ինչպես է պայմանավորում արձագանքի բնույթը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ազդեցության ինտենսիվության, տևողության, հաճախականային բնութագրերի և կենսաբանական համակարգի սկզբնական վիճակի նշանակությանը։ Նման ուսումնասիրությունները գտնվում են կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և բջջային կենսաբանության հատման տիրույթում և կարևոր են արտաքին ֆիզիկական գործոնների կենսաբանական ազդեցության մեխանիզմների գիտական մեկնաբանման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ջուրը դիտարկում է ոչ միայն որպես կենսաքիմիական գործընթացների միջավայր, այլև որպես բարդ կենսաֆիզիկական համակարգի բաղադրիչ, որի հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ոչ իոնացնող ազդեցությունների և կենդանի համակարգերի փոխազդեցության օրինաչափությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ստամոքսի և տասներկումատնյա աղու խոցային ախտահարումների հետ կապված արյունահոսությունների դեպքում բուժական մարտավարության ձևավորման կլինիկական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդի վիճակի գնահատման, ախտորոշման, բարդության աստիճանի որոշման և համապատասխան բուժական մոտեցման ընտրության փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են այս վիճակների կլինիկական նշանակությունը, ընթացքի առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել հիվանդության զարգացման, կրկնության հավանականության և բուժման արդյունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ժամանակին ախտորոշման և հիվանդի ընդհանուր վիճակի համալիր գնահատման կարևորությանը՝ հաշվի առնելով կլինիկական դրսևորումները, լաբորատոր տվյալները և գործիքային հետազոտությունների արդյունքները։ Դիտարկվում է էնդոսկոպիկ հետազոտության նշանակությունը որպես ախտահարման տեղակայման և բնույթի գնահատման կարևոր միջոց, ինչպես նաև բուժական որոշումների կայացման գործընթացում դրա դերը։ Ուսումնասիրվում են պահպանողական, էնդոսկոպիկ և վիրաբուժական մոտեցումների ընտրության ընդհանուր սկզբունքները՝ շեշտադրելով, որ բուժական մարտավարությունը պայմանավորված է յուրաքանչյուր հիվանդի կլինիկական վիճակով և պահանջում է մասնագիտական անհատական գնահատում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բուժման արդյունքների գնահատումը, հիվանդության կրկնության ռիսկի ուսումնասիրությունը և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման հարցը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր կլինիկական խմբերի տվյալները՝ պարզելու համար հիվանդի վիճակի, ախտահարման բնույթի և ընտրված բուժական մոտեցման միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր մասնագետների համագործակցության նշանակությանը, քանի որ նման դեպքերի կառավարումը կարող է պահանջել գաստրոէնտերոլոգիական, էնդոսկոպիկ, վիրաբուժական և վերակենդանացման ծառայությունների համակարգված աշխատանք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գաստրոէնտերոլոգիայի, վիրաբուժության և կլինիկական ախտորոշման մոտեցումները՝ խոցային գաստրոդուոդենալ արյունահոսությունների ժամանակ բուժական մարտավարության ընտրության և հիվանդների կլինիկական կառավարման հիմնական սկզբունքները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Եվրոպական միության Արևելյան գործընկերության նախաձեռնության շուրջ համաեվրոպական խորհրդարանական կուսակցությունների և քաղաքական խմբերի ձևավորած քաղաքական խոսույթի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գաղափարները, փաստարկները, քաղաքական հասկացություններն ու մեկնաբանման շրջանակներն են, որոնց միջոցով եվրոպական կուսակցական դերակատարները ներկայացրել և քննարկել են նախաձեռնության նպատակները, զարգացման ուղղությունները և ԵՄ-ի արևելյան հարևանների հետ հարաբերությունները։ Քննվում է խորհրդարանական դիսկուրսի կառուցվածքը՝ ուշադրություն դարձնելով քաղաքական հայտարարություններին, բանավեճերին, ծրագրային փաստաթղթերին, բանաձևերին և այլ հրապարակային նյութերին, որոնց միջոցով արտահայտվել են տարբեր քաղաքական դիրքորոշումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր գաղափարական ուղղություններ ներկայացնող քաղաքական ուժերն ինչպիսի նշանակություն են վերագրել ժողովրդավարությանը, իրավունքի գերակայությանը, տնտեսական համագործակցությանը, տարածաշրջանային կայունությանը, քաղաքական բարեփոխումներին և եվրոպական ինտեգրման տարբեր ձևերին։ Ուսումնասիրվում են տարբեր կուսակցական խմբերի խոսույթներում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ առանց դրանց քաղաքական գնահատման կամ որևէ մոտեցման առավելություն վերագրելու։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքական լեզվի և բառապաշարի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են որոշ հասկացություններ օգտագործվել նախաձեռնության նպատակների, գործընկեր երկրների և Եվրոպական միության արտաքին քաղաքական դերակատարության վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու համար։ Դիտարկվում է նաև քաղաքական դիսկուրսի փոփոխականությունը տարբեր ժամանակահատվածներում՝ միջազգային և տարածաշրջանային զարգացումների, ԵՄ ներքին քաղաքական քննարկումների և գործընկեր երկրների հետ հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել քաղաքական դիսկուրսի վերլուծության, համեմատական քաղաքականագիտության և եվրոպական ուսումնասիրությունների մեթոդները՝ խորհրդարանական կուսակցությունների հաղորդակցական ռազմավարություններն ու գաղափարական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե եվրոպական խորհրդարանական քաղաքական միջավայրում ինչպես են ձևավորվել Արևելյան գործընկերության վերաբերյալ տարբեր պատկերացումները և ինչպես են կուսակցական ու գաղափարական տարբերությունները դրսևորվել ԵՄ արտաքին քաղաքականության վերաբերյալ հանրային ու խորհրդարանական քննարկումներում։