Готовые материалы

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին պետական պարտքի կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պարտքի ձևավորման, սպասարկման, արդյունավետ օգտագործման և երկարաժամկետ կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ արտաքին պետական փոխառությունները կարող են կարևոր դեր ունենալ երկրի տնտեսական զարգացման, ենթակառուցվածքների ֆինանսավորման, բյուջետային խնդիրների լուծման և ներդրումային ծրագրերի իրականացման գործում, սակայն պարտքային ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործումը կամ պարտքի չափազանց արագ աճը կարող է մեծացնել պետական ֆինանսների և մակրոտնտեսական կայունության նկատմամբ ռիսկերը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է արտաքին պետական պարտքի էությունը, դրա կառուցվածքը, ձևավորման աղբյուրները և պետական ֆինանսական համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Վերլուծվում են միջազգային ֆինանսական կազմակերպություններից, օտարերկրյա պետություններից և այլ արտաքին աղբյուրներից ներգրավվող վարկային միջոցների առանձնահատկությունները, դրանց պայմանները, մարման ժամկետները, տոկոսադրույքները և արտարժութային կառուցվածքը։ Այս գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել արտաքին պարտքի սպասարկման բեռը և դրա ազդեցությունը պետական բյուջեի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտաքին պարտքի դինամիկային և դրա հարաբերակցությանը երկրի տնտեսական աճի, պետական եկամուտների և համախառն ներքին արդյունքի հետ։ Պարտքի մակարդակի գնահատումը միայն բացարձակ մեծությամբ բավարար չէ, ուստի աշխատանքում կարևորվում են պարտքի կայունության ցուցանիշները, սպասարկման ծախսերը, վերաֆինանսավորման և արտարժութային ռիսկերը, ինչպես նաև արտաքին ֆինանսավորման նկատմամբ կախվածության աստիճանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պարտքային ռիսկերի կառավարման խնդիրը։ Արտաքին պարտքի զգալի մասը սովորաբար արտարժույթով ձևավորվելու դեպքում փոխարժեքի փոփոխությունները կարող են մեծացնել պարտքի սպասարկման իրական արժեքը և լրացուցիչ ճնշում գործադրել պետական ֆինանսների վրա։ Բացի այդ, տոկոսադրույքների փոփոխությունները, միջազգային ֆինանսական շուկաների պայմանները և արտաքին տնտեսական ցնցումները կարող են ազդել նոր փոխառությունների արժեքի և նախկին պարտավորությունների սպասարկման հնարավորությունների վրա։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև ներգրավված փոխառու միջոցների արդյունավետության խնդրին։ Պետական պարտքի կայուն կառավարումը ենթադրում է, որ ներգրավված ֆինանսական ռեսուրսները պետք է ուղղվեն այնպիսի ծրագրերի և ներդրումների ֆինանսավորմանը, որոնք կարող են նպաստել տնտեսական աճին, արտադրողականության բարձրացմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և ապագայում պետական եկամուտների ընդլայնմանը։ Հակառակ դեպքում պարտքի սպասարկման բեռը կարող է մեծանալ՝ առանց համապատասխան տնտեսական արդյունքի ձևավորման։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են նաև պետական պարտքի կառավարման ինստիտուցիոնալ և կառավարչական մեխանիզմները։ Կարևորվում են պարտքի պլանավորման, ռիսկերի գնահատման, փոխառությունների պայմանների ընտրության, պարտքի պորտֆելի դիվերսիֆիկացման և տեղեկատվության թափանցիկության հարցերը։ Պարտքի կառավարման արդյունավետ համակարգը պետք է հնարավորություն տա նախապես գնահատել տարբեր սցենարների ազդեցությունը պետական ֆինանսների վրա և նվազեցնել ֆինանսական ցնցումների նկատմամբ խոցելիությունը։ Աշխատանքում արտաքին պետական պարտքի խնդիրը դիտարկվում է նաև երկրի ընդհանուր մակրոտնտեսական քաղաքականության համատեքստում։ Պարտքի կառավարման արդյունավետությունը սերտորեն կապված է հարկաբյուջետային քաղաքականության, տնտեսական աճի, գնաճի, փոխարժեքի, արտաքին առևտրի և վճարային հաշվեկշռի վիճակի հետ։ Այդ պատճառով պարտքային քաղաքականությունը չի կարող դիտարկվել պետական ֆինանսների մյուս ուղղություններից մեկուսացված։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտքի կառավարման և տնտեսական անվտանգության փոխհարաբերությանը։ Պարտքի չափի և կառուցվածքի փոփոխությունները կարող են ազդեցություն ունենալ երկրի ֆինանսական ինքնուրույնության, բյուջետային ճկունության և տնտեսական քաղաքականության իրականացման հնարավորությունների վրա։ Այս համատեքստում կարևորվում է պարտքային ռազմավարության երկարաժամկետ և կանխատեսելի բնույթը, ինչպես նաև պարտքի կայունության ապահովումը նույնիսկ արտաքին տնտեսական անբարենպաստ պայմաններում։ Աշխատանքը նաև դիտարկում է արտաքին ֆինանսավորման առավելությունների և հնարավոր բացասական հետևանքների հավասարակշռման խնդիրը։ Արտաքին փոխառությունները կարող են արագացնել զարգացման ծրագրերի իրականացումը, սակայն դրանց արդյունավետությունը կախված է միջոցների նպատակային օգտագործումից, ներդրումային ծրագրերի տնտեսական վերադարձից և պարտքի սպասարկման կարողությունից։ Հետևաբար պարտքի կառավարման կատարելագործումը պետք է ներառի ոչ միայն պարտքի ծավալի վերահսկում, այլև փոխառությունների ներգրավման և օգտագործման արդյունավետության բարձրացում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետության արտաքին պետական պարտքի կառավարման հիմնական խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները՝ շեշտադրելով պարտքի կայունությունը, պարտքային ռիսկերի նվազեցումը, փոխառու միջոցների արդյունավետ օգտագործումը և պետական ֆինանսների երկարաժամկետ հավասարակշռության պահպանումը։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման մասնագետներին, բանկային և ֆինանսական ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև Հայաստանի մակրոտնտեսական քաղաքականությամբ և պետական ֆինանսների կառավարմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է եղևնու (Abies Mill.) յուղի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը սիբիրախտի կանխարգելման և բուժման համատեքստում։ Հետազոտության հիմքում բուսական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի նկատմամբ հետաքրքրությունն է և դրանց հնարավոր կիրառությունը վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարում։ Աշխատանքում եղևնու յուղը դիտարկվում է որպես բարդ բաղադրությամբ բնական նյութ, որի բաղադրիչները կարող են օժտված լինել տարբեր կենսաբանական հատկություններով, այդ թվում՝ հակամանրէային և հակաբորբոքային ազդեցության հնարավոր դրսևորումներով։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է եղևնու յուղի քիմիական կազմի ընդհանուր բնութագրումը և դրա կենսաբանական ակտիվության վերաբերյալ տվյալների գնահատումը։ Քննարկվում է յուղի բաղադրության մեջ մտնող հիմնական ցնդող միացությունների նշանակությունը և դրանց հնարավոր ազդեցությունը միկրոօրգանիզմների ու հյուսվածքների վրա։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում բնական պատրաստուկների ակտիվության վրա ազդող գործոններին, քանի որ բուսական յուղերի հատկությունները կարող են փոփոխվել՝ կախված բուսական հումքի տեսակից, աճեցման պայմաններից, հավաքման ժամանակից, ստացման եղանակից և պահպանման պայմաններից։ Աշխատանքը սիբիրախտը դիտարկում է որպես լուրջ վարակիչ հիվանդություն, որի հարուցիչը Bacillus anthracis-ն է, և ուսումնասիրում է այն հնարավորությունները, որոնք կարող են առաջանալ բնական ծագման նյութերի կիրառմամբ հիվանդության կանխարգելման կամ բուժման լրացուցիչ մոտեցումների շրջանակում։ Հետազոտության մեջ կարևոր է տարբերակել գիտականորեն հիմնավորված հակամանրէային ակտիվությունը կլինիկական արդյունավետությունից, քանի որ լաբորատոր պայմաններում ստացված ազդեցությունը ինքնին դեռևս չի նշանակում, որ նյութը կարող է փոխարինել հաստատված բժշկական բուժմանը։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը կարող է ներառել եղևնու յուղի ազդեցության վերաբերյալ փորձարարական տվյալների, գրականության և տարբեր հետազոտական արդյունքների համադրական գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելման և բուժման հասկացությունների տարբերությանը։ Կանխարգելման տեսանկյունից կարող են քննարկվել այնպիսի նյութերի ուսումնասիրման հնարավորությունները, որոնք տեսականորեն կարող են ազդել վարակիչ գործոնի կենսունակության կամ փոխանցման գործընթացների վրա, մինչդեռ բուժական կիրառման դեպքում անհրաժեշտ է գնահատել նյութի ազդեցությունը հիվանդության ընթացքի, հյուսվածքային փոփոխությունների և օրգանիզմի ընդհանուր վիճակի վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև եղևնու յուղի հնարավոր հակաբորբոքային և վերականգնողական հատկություններին, որոնք կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել վարակային գործընթացին ուղեկցող հյուսվածքային վնասումների ուսումնասիրության ժամանակ։ Միաժամանակ ընդգծվում է անվտանգության հարցը, քանի որ եթերայուղերը կենսաբանորեն ակտիվ խտացված նյութեր են և սխալ կիրառման դեպքում կարող են առաջացնել անցանկալի ազդեցություններ, այդ թվում՝ մաշկի և լորձաթաղանթների գրգռում կամ ալերգիկ ռեակցիաներ։ Այդ պատճառով դրանց բժշկական կիրառման հնարավորությունները պետք է գնահատվեն համապատասխան նախակլինիկական և կլինիկական ուսումնասիրությունների հիման վրա։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն միավորում է դեղաբանական, բուսաբանական և մանրէաբանական մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով բնական ծագման նյութի հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունները լուրջ վարակիչ հիվանդության համատեքստում։ Այն կարող է նպաստել բուսական հումքից ստացվող կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի հետագա ուսումնասիրմանը և դրանց կիրառական ներուժի գնահատմանը՝ միաժամանակ ընդգծելով ապացուցողական բժշկության պահանջների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է եղևնու յուղի հնարավոր հակամանրէային և օժանդակ բուժական հատկությունների ուսումնասիրության ուղղությունը՝ սիբիրախտի կանխարգելման և բուժման խնդիրների համատեքստում։ Այն կարող է հետաքրքրել դեղագետներին, բուսաբույժներին, մանրէաբաններին, վարակաբաններին և բնական կենսաբանական ակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերի համեմատական-համադրական ուսումնասիրությանը՝ երկու լեզուների բառապաշարի ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես հայերենի և պարսկերենի բազմադարյա լեզվամշակութային շփումների համատեքստում, քանի որ այդ հարաբերությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում իրենց արտահայտությունն են գտել նաև լեզուների բառապաշարում։ Աշխատանքում երկու լեզուների բառային համակարգերը դիտարկվում են համաժամանակյա տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ հատկանիշներին։ Ուսումնասիրվում են բառապաշարի հիմնական շերտերը, բառերի ծագումնաբանական առանձնահատկությունները, փոխառությունները, իմաստային փոփոխությունները, բառերի կազմության եղանակները և նոր բառերի առաջացման գործընթացները։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն բառային միավորները, որոնք երկու լեզուներում ունեն ընդհանուր կամ մերձավոր իմաստային դաշտեր, ինչպես նաև տարբերակելու ձևական նմանությունը իրական լեզվական ընդհանրությունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոխառություններին, որոնք հայերենի և պարսկերենի բառապաշարների փոխազդեցության կարևոր վկայություններից են։ Ուսումնասիրվում են պարսկերենից հայերեն անցած բառերը և հայերենի ազդեցության հնարավոր դրսևորումները պարսկերենի բառային համակարգում՝ հաշվի առնելով պատմական, մշակութային և հասարակական շփումների պայմանները։ Այս նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն պարզելու առանձին բառերի ծագումն ու տարածման ուղիները, այլև պատկերացնելու երկու ժողովուրդների երկարատև շփումների լեզվական հետևանքները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև երկու լեզուների բառաստեղծական համակարգերի համադրությունը։ Քննարկվում են ածանցման, բարդացման, բառային միավորների վերաիմաստավորման և այլ եղանակների միջոցով նոր բառերի կազմավորման առանձնահատկությունները։ Համեմատվում է այն, թե ինչպես են հայերենն ու պարսկերենը արձագանքում հասարակական, գիտատեխնիկական, մշակութային և քաղաքական նոր իրողություններին և ինչ լեզվական միջոցներով են լրացնում ժամանակակից բառապաշարը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև բառերի իմաստային կառուցվածքին։ Նույն կամ մոտ իմաստ ունեցող բառերի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իմաստային նրբերանգները, գործածական տարբերությունները, բազմիմաստության դրսևորումները և այն դեպքերը, երբ արտաքին ձևով նման բառերը տարբեր լեզուներում ունեն տարբեր նշանակություններ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է թարգմանության, երկլեզու բառարանագրության և լեզուների ուսուցման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից հասարակական կյանքի և մշակույթի ազդեցությանը երկու լեզուների բառապաշարի զարգացման վրա։ Նոր իրողությունների, տեխնոլոգիական առաջընթացի, միջազգային հաղորդակցության և գլոբալացման պայմաններում հայերենն ու պարսկերենը մշտապես համալրվում են նոր բառերով և արտահայտություններով, որոնց մի մասը ձևավորվում է ներքին բառաստեղծական միջոցներով, իսկ մյուս մասը ներթափանցում է այլ լեզուներից։ Այդ գործընթացների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու երկու լեզուների բառային համակարգերի շարժունակությունն ու զարգացման միտումները։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև հայերենագիտության և իրանագիտության փոխկապակցման հնարավորությամբ։ Երկու լեզուների բառապաշարի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես հայերենի և պարսկերենի միջև լեզվական կապերի առավել խորքային բացահայտմանը, այնպես էլ դրանց ժամանակակից վիճակի համակարգված նկարագրությանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ թարգմանության, բառարանագրության, լեզուների դասավանդման և միջմշակութային հաղորդակցության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերը որպես զարգացող և փոխազդեցությունների ենթարկվող համակարգեր՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, իմաստային, ծագումնաբանական և գործառական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայերենագետներին, իրանագետներին, թարգմանիչներին, բառարանագիրներին, լեզվի ուսուցիչներին և հայ-իրանական լեզվամշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությանն ու վերլուծությանը՝ 1973 թվականի դրությամբ։ Այն ներկայացնում է խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային գրադարանային համակարգի կազմակերպման, զարգացման և հասարակության մշակութային ու կրթական կյանքում ունեցած դերի վերաբերյալ ընդհանրացված պատկեր։ Հետազոտության առանցքում գրադարանների աշխատանքի հիմնական ուղղություններն են՝ ընթերցողների սպասարկումը, գրքային ֆոնդերի համալրումն ու կազմակերպումը, գրականության տարածումն ու հանրայնացումը, մատենագիտական աշխատանքը, մշակութային և կրթական միջոցառումների անցկացումը, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի ընթերցանության պահանջների բավարարումը։ Աշխատանքում քաղաքային գրադարանը դիտարկվում է որպես ոչ միայն գրականություն տրամադրող հաստատություն, այլև մշակութալուսավորական կարևոր կենտրոն, որի միջոցով բնակչությանը հասանելի են դառնում գիտական, մասնագիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության տարբեր տեսակներ։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների ֆոնդերի բովանդակությանը, դրանց համալրման աղբյուրներին, գրքերի պահպանմանն ու դասակարգմանը, ինչպես նաև ընթերցողների պահանջներին համապատասխան գրականության ընտրության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև ընթերցողների հետ անհատական և խմբային աշխատանքի կազմակերպումը, քանի որ գրադարանի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն գրքային ֆոնդի ծավալով, այլև այն հանգամանքով, թե որքան արդյունավետ են գրադարանային աշխատողները կարողանում ընթերցողներին ուղղորդել դեպի անհրաժեշտ և օգտակար գրականություն։ Առանձին տեղ է հատկացվում գրքի և ընթերցանության հանրայնացման ձևերին։ Գրադարանային աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից են գրքի ցուցադրությունները, թեմատիկ անկյունները, գրական երեկոները, ընթերցողների հետ հանդիպումները, քննարկումները, բարձրաձայն ընթերցումները, գրքերի տեսությունները և այլ միջոցառումները, որոնց նպատակն է բարձրացնել գրքի նկատմամբ հետաքրքրությունը և ընդլայնել ընթերցողների շրջանակը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պատկերացնել, թե ինչպես էին քաղաքային գրադարանները փորձում համադրել ավանդական գրադարանային սպասարկումը մշակութային և հասարակական գործունեության տարբեր ձևերի հետ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանների մեթոդական գործունեության հարցը։ Քաղաքային գրադարանները հանդես էին գալիս ոչ միայն որպես առանձին ընթերցողների սպասարկող հաստատություններ, այլև որպես գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման ու կատարելագործման կենտրոններ՝ փորձի փոխանակման, մասնագիտական խորհրդատվության և աշխատանքի նոր ձևերի տարածման միջոցով։ Այս տեսանկյունից վերլուծվում է գրադարանների փոխհամագործակցության, աշխատանքի համակարգման և առաջավոր փորձի ընդհանրացման նշանակությունը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև բնակչության տարբեր սոցիալական, մասնագիտական և տարիքային խմբերի գրադարանային սպասարկմանը։ Քաղաքային գրադարանների առջև խնդիր էր դրված բավարարել ինչպես ընդհանուր ընթերցողական հետաքրքրությունները, այնպես էլ աշխատողների, երիտասարդության, ուսանողների, մասնագետների և ինքնակրթությամբ զբաղվող անձանց տեղեկատվական ու կրթական պահանջները։ Այդ նպատակով կարևոր էր գրականության նպատակային ընտրությունը և ընթերցողների հետ տարբերակված աշխատանքի իրականացումը։ 1973 թվականի համատեքստում գրադարանների գործունեությունը դիտարկվում է նաև խորհրդային մշակութային քաղաքականության շրջանակում, երբ գրադարաններին վերագրվում էր բնակչության կրթական և մշակութային մակարդակի բարձրացման, ընթերցանության տարածման և հասարակական գիտելիքների ընդլայնման կարևոր դեր։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրադարանային համակարգի առջև կանգնած գործնական խնդիրները՝ կապված գրքային ֆոնդերի համալրման, նյութատեխնիկական պայմանների, ընթերցողների սպասարկման որակի, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության և գրադարանային աշխատանքի արդյունավետության հետ։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային մշակութային միջավայրը, ընթերցանության տարածված ձևերը և բնակչության կրթամշակութային պահանջները։ Գրադարանների աշխատանքի ցուցանիշների, կազմակերպական մեթոդների և սպասարկման ձևերի վերլուծությունը կարող է պատկերացում տալ այն մասին, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում գիրքն ու գրադարանը հասարակական կյանքում և ինչ դեր էին դրանք կատարում գիտելիքի տարածման ու ինքնակրթության գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1973 թվականի դրությամբ Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության բազմակողմանի պատկերը՝ անդրադառնալով դրանց կազմակերպմանը, գրքային ֆոնդերին, ընթերցողների սպասարկմանը, մշակութալուսավորական աշխատանքին և մեթոդական գործունեությանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, պատմաբաններին, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի կրթական, մշակութային և գրադարանային համակարգերի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պիեզոէլեկտրական և մագնիտոէլեկտրաէլաստիկ պարբերական կառուցվածքներում ալիքների տարածման տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել պարբերաբար կառուցված միջավայրերում մեխանիկական, էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի փոխկապակցվածության հետևանքով առաջացող ալիքային երևույթների օրինաչափությունները և մշակել դրանց նկարագրման համապատասխան մաթեմատիկական մոտեցումներ։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ պարբերական կառուցվածքի երկրաչափական և նյութական հատկությունները կարող են էականորեն փոխել ալիքների տարածման բնույթը՝ առաջացնելով անդրադարձման, բեկման, ինտերֆերենցիայի և որոշակի հաճախականությունների տիրույթներում ալիքների տարածման սահմանափակման երևույթներ։ Պիեզոէլեկտրական նյութերի դեպքում մեխանիկական դեֆորմացիաները փոխկապակցվում են էլեկտրական դաշտի և էլեկտրական բևեռացման հետ, իսկ մագնիտոէլեկտրաէլաստիկ միջավայրերում այդ փոխազդեցությունն ընդլայնվում է նաև մագնիսական դաշտի ազդեցությամբ։ Աշխատանքում այս բազմաֆիզիկական փոխազդեցությունները դիտարկվում են միասնական տեսական շրջանակում՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ալիքների արագության, հաճախականության, ալիքային թվի և տարածման պայմանների փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարբերական կառուցվածքների դիսպերսիոն հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Դիսպերսիոն կապերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե տվյալ հաճախականությունների դեպքում ինչ պայմաններում կարող են տարածվել ալիքներ, իսկ երբ են առաջանում արգելված կամ կանգառային գոտիներ, որտեղ ալիքային տարածումը սահմանափակվում կամ վերանում է։ Այդ երևույթները հատկապես կարևոր են ֆոնոնային և էլեկտրամեխանիկական բյուրեղների, ալիքատարների, ֆիլտրերի և տարբեր ֆունկցիոնալ նյութերի նախագծման տեսանկյունից։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պարբերական շերտավոր կառուցվածքներ, տարբեր նյութերի համակցություններ և դրանց սահմանային պայմանները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են նյութերի առաձգական, դիէլեկտրական, մագնիսական և պիեզոէլեկտրական հատկությունները ազդում ալիքային համակարգի վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի և կառուցվածքային պարամետրերի փոփոխության ազդեցությանը։ Շերտերի հաստությունը, նյութերի հարաբերակցությունը, պարբերականության չափը և արտաքին դաշտերի բնութագրերը կարող են փոփոխել ալիքների տարածման դիագրամները և ստեղծել ցանկալի հաճախականային հատկություններով կառուցվածքներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն գոյություն ունեցող համակարգերի վարքը, այլև տեսականորեն նախագծել նոր նյութական կառուցվածքներ՝ կանխորոշված ալիքային բնութագրերով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր դեր ունի մաթեմատիկական մոդելավորումը։ Համապատասխան դաշտային հավասարումների և պարբերականության պայմանների համադրումը թույլ է տալիս ստանալ ալիքների տարածման պայմանները և վերլուծել համակարգի սեփական տատանումներն ու դիսպերսիոն հատկությունները։ Տարբեր տեսական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ինչպես առանձին շերտերի հատկությունների, այնպես էլ ամբողջ պարբերական համակարգի ազդեցությունը ալիքների դինամիկայի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ բազմաֆունկցիոնալ նյութերի և մետանյութերի մշակման համար, քանի որ պիեզոէլեկտրական և մագնիտոէլեկտրական կապերի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս կառավարել մեխանիկական ալիքների տարածումը էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի միջոցով։ Այդպիսի հատկությունները հեռանկարային են սենսորների, ակտուատորների, ակուստիկ ֆիլտրերի, ալիքատարների, էներգիայի փոխակերպման համակարգերի և այլ էլեկտրամեխանիկական սարքերի ստեղծման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է պարբերական բազմաֆիզիկական միջավայրերում ալիքային գործընթացների տեսական ուսումնասիրություն՝ միավորելով էլաստոդինամիկան, ակուստիկան, էլեկտրամագնիսական երևույթները և նյութագիտությունը։ Այն նպաստում է պիեզոէլեկտրական և մագնիտոէլեկտրաէլաստիկ պարբերական համակարգերում ալիքների տարածման մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը և կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսների, մեխանիկայի և նյութագիտության մասնագետների, ինժեներների ու բազմաֆիզիկական նյութերի մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է փորձարարական երկարատև ճզմման համախտանիշի պայմաններում մոնոնուկլեար ֆագոցիտների համակարգի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանիզմի պաշտպանական համակարգի այն բջիջներն են, որոնք մասնակցում են վնասված հյուսվածքների մաքրմանը, օտարածին մասնիկների հեռացմանը, բորբոքային գործընթացների կարգավորմանը և իմունային պատասխանի ձևավորմանը։ Երկարատև ճզմման համախտանիշը ծանր տրավմատիկ վիճակ է, որի ժամանակ հյուսվածքների երկարատև մեխանիկական սեղմումը կարող է առաջացնել տեղային և համակարգային մի շարք խանգարումներ։ Աշխատանքում այդ գործընթացները դիտարկվում են հատկապես մոնոնուկլեար ֆագոցիտների համակարգի գործունեության տեսանկյունից՝ փորձելով բացահայտել, թե ինչպես է ծանր մեխանիկական վնասվածքն ազդում այդ համակարգի բջիջների քանակական, կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վնասվածքի զարգացման տարբեր փուլերում ֆագոցիտային համակարգի արձագանքի ուսումնասիրությունը։ Հյուսվածքային վնասումը, բջիջների քայքայումը և նյութափոխանակային խանգարումները կարող են առաջացնել բորբոքային միջնորդների ակտիվացում և փոխել իմունային համակարգի բջիջների գործունեությունը։ Մոնոնուկլեար ֆագոցիտները, ներառյալ մոնոցիտներն ու մակրոֆագները, այդ գործընթացում մասնակցում են վնասված հատվածների մաքրմանը և բորբոքային պատասխանի ձևավորմանն ու հետագա կարգավորմանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այդ բջիջների մասնակցությունը պաթոլոգիական գործընթացների զարգացման տարբեր փուլերում և գնահատել դրանց արձագանքի օրինաչափությունները։ Փորձարարական մոդելի կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող պայմաններում հետևել օրգանիզմում տեղի ունեցող փոփոխություններին և համեմատել տարբեր ժամանակահատվածներում ստացված ցուցանիշները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել արյան և հյուսվածքների բջջային կազմի փոփոխությունները, ֆագոցիտային ակտիվության դրսևորումները, ներքին օրգանների վիճակը և բորբոքային գործընթացների հետ կապված ձևաբանական փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն օրգաններին և համակարգերին, որոնք կարող են առավել զգայուն արձագանքել ծանր տրավմային և դրա հետևանքով առաջացող համակարգային փոփոխություններին։ Հետազոտության նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ երկարատև ճզմման համախտանիշի դեպքում տեղային վնասվածքը կարող է վերածվել ամբողջ օրգանիզմն ընդգրկող բարդ պաթոֆիզիոլոգիական գործընթացի։ Հյուսվածքների վնասման հետևանքով առաջացող նյութերի ներթափանցումը շրջանառություն, բորբոքային արձագանքը և օրգանների երկրորդային ախտահարումները կարող են փոխկապակցված կերպով ազդել իմունային համակարգի գործունեության վրա։ Այդ համատեքստում մոնոնուկլեար ֆագոցիտների համակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր է հիվանդության զարգացման մեխանիզմների ավելի ամբողջական ընկալման համար։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել նաև ֆագոցիտների համակարգի և այլ պաշտպանական մեխանիզմների փոխազդեցությունները՝ ընդգծելով բնածին իմունային պատասխանի դերը ծանր վնասվածքների ժամանակ։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե որ փուլերում են առավել արտահայտված ֆագոցիտային համակարգի փոփոխությունները և ինչպես են դրանք կապված ընդհանուր պաթոլոգիական գործընթացի ընթացքի հետ։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ծանր մեխանիկական վնասվածքների ժամանակ օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքի առանձնահատկությունների բացահայտմանը և հետագա ախտորոշիչ ու բուժական մոտեցումների գիտական հիմնավորմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հանքարդյունաբերության զարգացման ընթացքում ձևավորվող տնտեսական և էկոլոգիական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ հանքարդյունաբերությունը երկրի տնտեսության կարևոր ոլորտներից է, որը կարող է նպաստել արտադրության աճին, զբաղվածության ապահովմանը, արտահանման ծավալների ընդլայնմանը, ներդրումների ներգրավմանը և պետական ու համայնքային բյուջեների եկամուտների ձևավորմանը, սակայն միաժամանակ առաջացնում է շրջակա միջավայրի պահպանության, բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և սոցիալական պատասխանատվության լուրջ խնդիրներ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի հանքային ռեսուրսների ներուժը, հանքարդյունաբերության տնտեսական նշանակությունը, ոլորտի զարգացման հիմնական միտումները և դրա արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական ու տեխնոլոգիական գործոնները։ Վերլուծվում է հանքարդյունաբերության ազդեցությունը երկրի տնտեսության տարբեր ոլորտների վրա՝ ներառյալ արդյունաբերությունը, արտաքին առևտուրը, զբաղվածությունը, ներդրումային գործունեությունը և տարածաշրջանային զարգացումը։ Միաժամանակ աշխատանքում հանքարդյունաբերությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական գործունեության ոլորտ, այլև որպես բնական միջավայրի վրա երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցող համակարգ։ Հանքավայրերի շահագործման հետևանքով կարող են առաջանալ հողային ծածկույթի խախտումներ, ջրային ռեսուրսների աղտոտում կամ սպառում, օդի որակի վատթարացում, հանքարդյունաբերական թափոնների կուտակում, կենսաբազմազանության վրա ճնշում և բնական լանդշաֆտների փոփոխություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում այդ ազդեցությունները դիտարկվում են դրանց տնտեսական և սոցիալական հետևանքների հետ փոխկապակցված՝ ընդգծելով այն հանգամանքը, որ բնապահպանական վնասների վերացումը կամ նվազեցումը նույնպես պահանջում է զգալի ֆինանսական և կազմակերպական ռեսուրսներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքարդյունաբերական թափոնների և պոչամբարների կառավարմանը։ Թափոնների անվտանգ պահեստավորումը, դրանց ծավալների նվազեցումը, հնարավոր վերամշակումը և շահագործված տարածքների վերականգնումը ներկայացվում են որպես ոլորտի կայուն զարգացման կարևոր պայմաններ։ Քննարկվում է նաև ջրային ռեսուրսների օգտագործման խնդիրը, քանի որ հանքարդյունաբերական գործընթացները կարող են ազդել ինչպես ջրի քանակական հասանելիության, այնպես էլ դրա որակի վրա։ Աշխատանքը կարևորում է նաև հանքարդյունաբերության տնտեսական արդյունքների և բնապահպանական ծախսերի համադրումը։ Միայն արտադրության ծավալների, շահույթի կամ արտահանման ցուցանիշների հիման վրա ոլորտի արդյունավետությունը գնահատելը կարող է ամբողջական չլինել, եթե հաշվի չեն առնվում շրջակա միջավայրին հասցվող վնասները, բնական կապիտալի կորուստը, համայնքների վրա ազդեցությունը և ապագա սերունդների համար ռեսուրսների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Այդ պատճառով հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում կայուն զարգացման և կանաչ տնտեսության սկզբունքների կիրառումը հանքարդյունաբերության ոլորտում։ Ուսումնասիրվում են նաև ոլորտի պետական կարգավորման և բնապահպանական վերահսկողության հիմնախնդիրները։ Աշխատանքը դիտարկում է ընդերքօգտագործման գործընթացների իրավական և վարչական կարգավորումը, բնապահպանական պահանջների պահպանման վերահսկողությունը, ընկերությունների պատասխանատվությունը և հանքարդյունաբերական գործունեության հետևանքով առաջացած վնասների կանխարգելման ու փոխհատուցման մեխանիզմները։ Կարևորվում է նաև պետական կառույցների, հանքարդյունաբերական ընկերությունների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների և ազդակիր համայնքների միջև արդյունավետ համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանրային մասնակցությանը, տեղեկատվության հասանելիությանը և որոշումների կայացման թափանցիկությանը, քանի որ հանքարդյունաբերական ծրագրերի հետևանքները հաճախ անմիջականորեն զգացվում են հանքավայրերի հարակից բնակավայրերում։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև տեխնոլոգիական արդիականացման հնարավորությունները։ Ժամանակակից և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել հանքային հումքի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, էներգիայի և ջրի սպառման կրճատմանը, թափոնների նվազեցմանը և արտադրական գործընթացների բնապահպանական ազդեցության սահմանափակմանը։ Այս համատեքստում ոլորտի զարգացման նպատակ է դիտարկվում ոչ միայն հանքարդյունահանման ծավալների ավելացումը, այլև արտադրության տեխնոլոգիական արդյունավետության և բնապահպանական անվտանգության բարձրացումը։ Հետազոտությունը միավորում է տնտեսական, էկոլոգիական, կառավարչական և սոցիալական մոտեցումները՝ հանքարդյունաբերության զարգացման խնդիրները դիտարկելով որպես փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի հանքարդյունաբերության զարգացման հիմնական տնտեսա-էկոլոգիական հակասությունները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման այնպիսի ուղղություններ, որոնք հնարավորություն կտան օգտագործել երկրի հանքային ներուժը՝ միաժամանակ նվազեցնելով շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը և ապահովելով երկարաժամկետ տնտեսական ու սոցիալական կայունություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպաններին, հանքարդյունաբերության և ընդերքօգտագործման մասնագետներին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև բնական ռեսուրսների կառավարման, կայուն զարգացման և Հայաստանի տնտեսական ու բնապահպանական քաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հայ կոմպոզիտորների ստեղծած համերգային ջութակի երկերի ուսումնասիրությանը և դրանց կատարողական ավանդույթների վերլուծությանը՝ XIX դարի 80-ական թվականներից մինչև XX դարի 60-ական թվականների վերջն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտությունը ներկայացնում է հայկական ջութակի երաժշտության ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքը՝ դիտարկելով այն ազգային երաժշտական մշակույթի ընդհանուր զարգացման համատեքստում և բացահայտելով հայ կոմպոզիտորների ներդրումը ջութակի մենակատարային ու համերգային երկացանկի հարստացման գործում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված ստեղծագործությունների ժանրային, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանցում ազգային երաժշտական մտածողության դրսևորումները, ինչպես նաև եվրոպական դասական և ռոմանտիկական երաժշտական ավանդույթների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են հայկական ժողովրդական երաժշտության մեղեդային, ռիթմական, լադային և ինտոնացիոն առանձնահատկությունները վերածվում պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորական լեզվի և արտահայտվում ջութակի համար գրված համերգային երկերում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ստեղծագործությունների կատարողական առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Քննարկվում են ջութակահարի առջև դրվող տեխնիկական և գեղարվեստական խնդիրները՝ կապված ձայնարտադրության, աղեղնավարման, դիրքերի փոփոխության, ֆրազավորման, ինտոնացիայի, ռիթմական ճկունության, դինամիկայի և արտահայտչականության հետ։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ստեղծագործության ամբողջական ընկալման համար կարևոր է ոչ միայն նոտային տեքստի ճշգրիտ վերարտադրությունը, այլև տվյալ երկի ոճական բնույթի, ազգային երաժշտական լեզվի և պատմամշակութային միջավայրի ըմբռնումը։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև հայկական ջութակի կատարողական դպրոցի ձևավորման և զարգացման գործընթացները։ Ուշադրություն է դարձվում կատարողների, մանկավարժների և երաժշտական հաստատությունների գործունեությանը, որոնց միջոցով ձևավորվել և փոխանցվել են մեկնաբանման որոշակի սկզբունքներ ու ավանդույթներ։ Կատարողական ավանդույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր սերունդների երաժիշտները մոտեցել նույն ստեղծագործություններին, ինչպիսի փոփոխություններ են տեղի ունեցել կատարողական ոճում և ինչպես են ազգային երաժշտական առանձնահատկությունները պահպանվել կամ վերաիմաստավորվել տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել հայկական ջութակի երաժշտության զարգացմանը XIX դարի վերջից մինչև XX դարի երկրորդ կեսը՝ բացահայտելով դրա հիմնական փուլերը, գեղարվեստական միտումները և կատարողական մտածողության փոփոխությունները։ Այդ ընթացքում հայկական պրոֆեսիոնալ երաժշտության զարգացման հետ մեկտեղ ընդլայնվել են նաև ջութակի համար ստեղծվող երկերի ժանրային և արտահայտչական հնարավորությունները՝ ձևավորելով ազգային ինքնատիպությամբ առանձնացող համերգային երկացանկ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև հայ ջութակահարների գործունեության նշանակությունը ստեղծագործությունների տարածման և կատարողական ավանդույթների հաստատման գործում։ Նրանց համերգային գործունեությունը, մանկավարժական աշխատանքը և տարբեր երաժշտական կենտրոնների հետ կապերը նպաստել են հայկական ջութակի երկերի ներգրավմանը մասնագիտական կատարողական պրակտիկայում և դրանց փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Աշխատանքը միավորում է երաժշտագիտական, պատմական և կատարողական վերլուծության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով ստեղծագործությունները դիտարկել միաժամանակ որպես կոմպոզիտորական արվեստի արդյունք և որպես կենդանի կատարողական ավանդույթի մաս։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է հայկական համերգային ջութակի երաժշտության զարգացման ամբողջական պատկերը՝ ընդգծելով դրա ազգային ինքնատիպությունը, եվրոպական երաժշտական մշակույթի հետ փոխազդեցությունը և կատարողական ավանդույթների շարունակականությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կատարող երաժիշտներին, ջութակահարներին, երաժշտական մանկավարժներին, արվեստաբաններին և հայկական երաժշտական մշակույթի պատմությամբ ու ազգային կատարողական դպրոցի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է անագի երկօքսիդի մակերևույթի վրա գազային մոլեկուլների ադսորբցիայի գործընթացների տեսական ուսումնասիրությանը՝ խտության ֆունկցիոնալ տեսության մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմքում ընկած է պինդ մարմնի մակերևույթի և գազային միջավայրի փոխազդեցության մանրամասն վերլուծությունը, որը կարևոր նշանակություն ունի մակերևութային երևույթների, կիսահաղորդչային նյութերի և գազազգայուն համակարգերի հատկությունների հասկացման համար։ Անագի երկօքսիդը լայնորեն ուսումնասիրվող մետաղական օքսիդային կիսահաղորդիչ է, որի մակերևութային հատկությունները մեծապես պայմանավորում են դրա վարքագիծը տարբեր գազային միջավայրերում։ Աշխատանքում տեսական հաշվարկների միջոցով ուսումնասիրվում են անագի երկօքսիդի մակերևույթի կառուցվածքային և էլեկտրոնային առանձնահատկությունները, մակերևութային ատոմների դասավորությունը, հնարավոր ակտիվ կենտրոնները և դրանց փոխազդեցությունը գազային մոլեկուլների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ադսորբցիայի էներգետիկ բնութագրերին, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս գնահատելու գազի մոլեկուլի և մակերևույթի միջև կապի ուժգնությունը և որոշելու փոխազդեցության բնույթը։ Խտության ֆունկցիոնալ տեսությունը հնարավորություն է տալիս քվանտամեխանիկական մակարդակով ուսումնասիրել էլեկտրոնային կառուցվածքը և հաշվարկել համակարգի էներգետիկ ու երկրաչափական պարամետրերը՝ առանց ամբողջ համակարգի փորձարարական հետազոտության անհրաժեշտության։ Այդ մոտեցմամբ հնարավոր է համեմատել գազային տարբեր մոլեկուլների ադսորբցիայի սցենարները, ուսումնասիրել դրանց նախընտրելի դիրքերը մակերևույթի վրա և պարզել, թե ինչպիսի փոփոխություններ են տեղի ունենում ինչպես գազային մոլեկուլի, այնպես էլ մակերևույթի էլեկտրոնային կառուցվածքում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում լիցքի վերաբաշխման ուսումնասիրությունը։ Գազային մոլեկուլի մակերևույթին միանալը կարող է առաջացնել էլեկտրոնային խտության փոփոխություն, լիցքի փոխանցում կամ բևեռացում, ինչն իր հերթին կարող է ազդել նյութի էլեկտրական և մակերևութային հատկությունների վրա։ Այս երևույթների վերլուծությունը հատկապես կարևոր է կիսահաղորդչային գազային սենսորների աշխատանքի մեխանիզմների հասկացման համար, քանի որ գազի մոլեկուլների ադսորբցիան կարող է փոխել նյութի հաղորդականությունը և առաջացնել չափելի էլեկտրական ազդանշան։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել նաև մակերևույթի էլեկտրոնային վիճակների, էներգետիկ մակարդակների և աշխատանքային ֆունկցիայի փոփոխությունները գազային մոլեկուլների ադսորբցիայից առաջ և հետո։ Այս տվյալները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ադսորբցիայի մեխանիզմների և դրա ազդեցության մասին նյութի ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև տեսական մոդելավորման և հաշվողական մեթոդների կիրառումը՝ տարբեր մակերևութային կառուցվածքների ու փոխազդեցության հնարավոր տարբերակների համեմատության համար։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել նյութի մակերևութային ակտիվության, գազային զգայունության և տարբեր մոլեկուլների նկատմամբ ընտրողականության վերաբերյալ եզրակացություններ կատարելու համար։ Աշխատանքը միավորում է պինդ մարմնի ֆիզիկան, մակերևութային քիմիան, քվանտային մեխանիկան և հաշվողական նյութագիտությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ատոմային և էլեկտրոնային մակարդակում տեղի ունեցող գործընթացները կապված լինել նյութի մակրոսկոպիկ հատկությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպաստում է անագի երկօքսիդի մակերևույթում գազերի ադսորբցիայի հիմնարար օրինաչափությունների բացահայտմանը և կարող է տեսական հիմք հանդիսանալ գազային սենսորների, մակերևութային էլեկտրոնիկայի և ֆունկցիոնալ կիսահաղորդչային նյութերի հետագա զարգացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ֆիզիկոսներին, քիմիկոսներին, նյութագետներին, քվանտային և հաշվողական քիմիայի մասնագետներին, ինչպես նաև մակերևութային երևույթների և գազազգայուն կիսահաղորդիչների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ցինկի օքսիդի հիմքով կոմպոզիցիաների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը, որոնց բաղադրության մեջ ներառված են սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացություններ և հակաուռուցքային դեղամիջոց դոքսոռուբիցին։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը տարբեր քիմիական բաղադրիչների համակցմամբ նոր նյութական համակարգերի ստացման, դրանց կազմի և կառուցվածքի ուսումնասիրման, ինչպես նաև ստացման տեխնոլոգիական պայմանների օպտիմալացման հնարավորությունների բացահայտումն է։ Աշխատանքում կարևորվում է սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացությունների հատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ նման միացությունները կարող են մետաղների իոնների հետ առաջացնել կայուն կոորդինացիոն համակարգեր և, կախված կառուցվածքից, ցուցաբերել տարբեր ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկություններ։ Ցինկի օքսիդը դիտարկվում է որպես կոմպոզիցիայի կարևոր բաղադրիչ, որի մակերևութային և քիմիական հատկությունները հնարավորություն են տալիս ձևավորելու բազմաբաղադրիչ համակարգեր և ազդելու դրանց կայունության ու ֆունկցիոնալ բնութագրերի վրա։ Հետազոտության առանձին ուղղություն է դոքսոռուբիցինի ներգրավումը ստացվող համակարգերում։ Դոքսոռուբիցինը լայնորեն կիրառվող անտրացիկլինային հակաուռուցքային դեղամիջոց է, և դրա հետ կապված նյութագիտական ու դեղագործական ուսումնասիրություններում կարևոր են ակտիվ նյութի պահպանման, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր նպատակային կիրառման հարցերը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ուսումնասիրել, թե ինչ պայմաններում կարելի է ստանալ անհրաժեշտ բաղադրությամբ և վերարտադրելի հատկություններով կոմպոզիցիաներ՝ հաշվի առնելով սկզբնական նյութերի հարաբերակցությունը, ռեակցիայի պայմանները, ջերմաստիճանը, միջավայրի բնույթը, խառնման և չորացման ռեժիմները և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր։ Ստացված նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել դրանց քիմիական կազմի, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և բաղադրիչների միջև հնարավոր փոխազդեցությունների գնահատում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեխնոլոգիական գործընթացի վերարտադրելիության ապահովումը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերի դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են ազդել վերջնական նյութի հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը գտնվում է համակարգման քիմիայի, նյութագիտության և դեղագործական քիմիայի հատման ոլորտում և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել մետաղօրգանական բաղադրիչների, անօրգանական հիմքի և կենսաբանորեն ակտիվ դեղանյութի համատեղ համակարգերի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել դեղանյութերի կրիչների, ֆունկցիոնալ կոմպոզիցիոն նյութերի և նոր կենսաբժշկական կիրառություններ ունեցող համակարգերի հետագա մշակման տեսանկյունից։ Միաժամանակ աշխատանքը գիտականորեն կարևոր է այն պատճառով, որ համադրում է նյութի ստացման տեխնոլոգիական խնդիրները և դրա կառուցվածքաֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ուսումնասիրությունը՝ փորձելով բացահայտել ստացման պայմանների և վերջնական հատկությունների միջև կապերը։ Արդյունքում ձևավորվում է բազմաբաղադրիչ կոմպոզիցիայի ստացման և ուսումնասիրման համալիր մոտեցում, որը կարող է հիմք հանդիսանալ նմանատիպ համակարգերի հետագա կատարելագործման և կիրառական ներուժի գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, նյութագետներին, կենսաքիմիկոսներին և այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են կոորդինացիոն միացություններով, մետաղական օքսիդների հիմքով կոմպոզիտներով և կենսաբանական ակտիվ նյութերի նոր ձևերով։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես գիտական հիմք հետագա հետազոտությունների համար, որոնք ուղղված են ստացված համակարգերի կենսաբանական ակտիվության, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր դեղագործական կիրառությունների առավել խորքային գնահատմանը։

Այս հոդվածը անդրադառնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններին և դրանց նկատմամբ Եվրամիության արձագանքին՝ կենտրոնանալով Եվրոպական խորհրդարանի մի շարք պատգամավորների կողմից Ադրբեջանի նկատմամբ պատժամիջոցներ կիրառելու պահանջների վրա։ Հոդվածում ներկայացվում է այն քննադատությունը, ըստ որի՝ Եվրամիության կողմից Ադրբեջանի գործողությունների դատապարտումը բավարար քայլ չէ, և անհրաժեշտ են ավելի գործուն քաղաքական ու տնտեսական միջոցներ։ Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավորները կոչ էին անում վերանայել Եվրամիության հարաբերությունները Բաքվի հետ, կիրառել նպատակային տնտեսական և առևտրային պատժամիջոցներ, իսկ որոշ պատգամավորներ նաև առաջարկում էին սահմանափակել կամ դադարեցնել ադրբեջանական էներգակիրների ներմուծումը։ Հոդվածի կարևոր թեմաներից է Լաչինի միջանցքի շուրջ ստեղծված իրավիճակը, որը ռազմական գործողություններից առաջ ամիսներ շարունակ սահմանափակել էր սննդի, դեղորայքի, վառելիքի և այլ անհրաժեշտ միջոցների հասանելիությունը Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության համար։ Պատգամավորները պնդում էին, որ Եվրամիությունը բավականաչափ արագ և վճռական չի արձագանքել ստեղծված հումանիտար իրավիճակին և Հայաստանի կողմից հնչեցված ահազանգերին։ Քննարկվում է նաև Եվրամիության երկակի քաղաքականության խնդիրը, քանի որ նույն ժամանակահատվածում ԵՄ-ն խորացնում էր էներգետիկ համագործակցությունը Ադրբեջանի հետ՝ նպատակ ունենալով մեծացնել ադրբեջանական գազի մատակարարումները և նվազեցնել եվրոպական կախվածությունը ռուսական էներգակիրներից։ Այս հանգամանքը հոդվածում ներկայացվում է որպես քաղաքական և տնտեսական շահերի ու մարդու իրավունքների պաշտպանության միջև առաջացած հակասության օրինակ։ Պատգամավորների մի մասը պնդում էր, որ էներգետիկ համագործակցությունը չպետք է խոչընդոտի մարդու իրավունքների խախտումների և ռազմական գործողությունների նկատմամբ պատասխանատվության ապահովմանը։ Հոդվածում ներկայացվում են նաև եվրոպացի քաղաքական գործիչների գնահատականները, որոնց համաձայն՝ Եվրամիությունը պետք է ավելի հստակ դիրքորոշում ցուցաբերի տարածաշրջանային անվտանգության և միջազգային իրավունքի պաշտպանության հարցերում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն տեսակետին, որ պատժամիջոցները կարող են ծառայել ոչ միայն որպես պատժիչ միջոց, այլև որպես քաղաքական ճնշման գործիք՝ հետագա ռազմական գործողությունները կանխելու և բանակցային գործընթացը խթանելու նպատակով։ Միաժամանակ հոդվածը ցույց է տալիս, որ Ադրբեջանի նկատմամբ պատժամիջոցների հարցը կապված էր ավելի լայն աշխարհաքաղաքական խնդիրների հետ, այդ թվում՝ Եվրոպայի էներգետիկ անվտանգության, Ռուսաստանի ազդեցության, Թուրքիայի դերի և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության հետ։ Ներկայացվում են նաև այն մտահոգությունները, որ տարածաշրջանային ճգնաժամի խորացումը կարող էր հանգեցնել նոր հումանիտար խնդիրների և վտանգել Հայաստանի անվտանգությունը։ Հոդվածի համատեքստը հետագայում զարգացավ Եվրոպական խորհրդարանի 2023 թվականի հոկտեմբերյան բանաձևում, որտեղ պատգամավորները կոչ արեցին կիրառել նպատակային պատժամիջոցներ Ադրբեջանի այն պաշտոնյաների նկատմամբ, որոնց պատասխանատու էին համարում հրադադարի խախտումների և մարդու իրավունքների ոտնահարումների համար, ինչպես նաև վերանայել ԵՄ-ի հարաբերությունները Բաքվի հետ։

Այս աշխատանքը նվիրված է դպրոցական գրադարանի գործունեության և դպրոցականների՝ գրադարանային միջավայրում ներգրավման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է գրադարանը ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման և տրամադրման վայր, այլև որպես կրթական, մշակութային և սոցիալական կարևոր միջավայր, որը կարող է էական դեր ունենալ սովորողների ընթերցողական հետաքրքրությունների ձևավորման, գիտելիքների ընդլայնման, ինքնուրույն աշխատանքի և ստեղծագործական մտածողության զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում դպրոցականների և գրադարանի միջև կապի ամրապնդման անհրաժեշտությունն է։ Աշխատանքում դիտարկվում են այն գործոնները, որոնք ազդում են աշակերտների՝ գրադարան հաճախելու և գրականություն օգտագործելու հետաքրքրվածության վրա, ինչպես նաև այն մանկավարժական ու կազմակերպական մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է գրադարանը դարձնել դպրոցականների առօրյայի բնական և գրավիչ բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը, քանի որ գրքի նկատմամբ հետաքրքրությունը կարևոր պայման է ոչ միայն լեզվական և գրական կարողությունների, այլև քննադատական մտածողության, երևակայության, հաղորդակցական հմտությունների և ինքնակրթության զարգացման համար։ Աշխատանքը անդրադառնում է գրադարանավարի դերին՝ որպես սովորողներին գրքերի և տեղեկատվական աղբյուրների հետ կապող մասնագետի։ Ներկայացվում են ընթերցողների տարիքային առանձնահատկությունները հաշվի առնելու, նրանց հետաքրքրություններին համապատասխան գրականություն առաջարկելու, անհատական և խմբային աշխատանքներ կազմակերպելու, գրքի քննարկումներ, ընթերցանության ժամեր, գրական միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ և թեմատիկ հանդիպումներ անցկացնելու հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև ուսուցիչների և գրադարանի համագործակցության նշանակությունը։ Գրադարանը կարող է արդյունավետորեն լրացնել դասապրոցեսը՝ ապահովելով ուսումնական թեմաների վերաբերյալ լրացուցիչ գրականություն, խթանելով հետազոտական աշխատանքը և սովորողներին սովորեցնելով ինքնուրույն գտնել, ընտրել, համադրել և գնահատել տեղեկատվությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Թվային գրադարանները, էլեկտրոնային ռեսուրսները, առցանց կատալոգները և տեղեկատվական տեխնոլոգիաները կարող են ընդլայնել դպրոցական գրադարանի հնարավորությունները և այն ավելի համապատասխան դարձնել ժամանակակից սովորողների տեղեկատվական պահանջներին։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ թվային միջավայրի զարգացումը չի նվազեցնում տպագիր գրքի և կենդանի ընթերցանության նշանակությունը, այլ ստեղծում է դրանց համադրման նոր հնարավորություններ։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև դպրոցականներին գրադարան ներգրավելու խոչընդոտները՝ ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության նվազումը, ժամանցի այլընտրանքային ձևերի գերակշռությունը, գրադարանային ֆոնդի սահմանափակությունը, ժամանակի պակասը և գրադարանի գործունեության մասին սովորողների ոչ բավարար իրազեկվածությունը։ Դրանց հաղթահարման համար կարևորվում են գրադարանային ծառայությունների արդիականացումը, գրավիչ և հարմարավետ ընթերցասրահի ստեղծումը, աշակերտների նախասիրությունների ուսումնասիրությունը, նոր գրականության պարբերական համալրումը և սովորողների ակտիվ մասնակցությամբ միջոցառումների կազմակերպումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դպրոցական գրադարանը դիտարկում է որպես սովորողի անձի համակողմանի զարգացմանը նպաստող կրթամշակութային հաստատություն։ Այն ընդգծում է գրադարանավարի, ուսուցչի, դպրոցի և ընտանիքի համագործակցության կարևորությունը՝ ընթերցող և ինքնուրույն սովորող անհատի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, գրադարանավարների, կրթության կազմակերպիչների, դպրոցի ղեկավարության, ինչպես նաև դպրոցական ընթերցանության և գրադարանային աշխատանքի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հայկական հրաշապատում հեքիաթներում պառավի կերպարի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա ձևավորման առանձնահատկությունները, գեղարվեստական գործառույթները, խորհրդանշական իմաստները և կապը հայկական ժողովրդական աշխարհընկալման հետ։ Հետազոտության կենտրոնում տարեց կնոջ կերպարն է, որը հեքիաթային պատումներում կարող է հանդես գալ տարբեր և երբեմն հակադիր դերերով՝ որպես իմաստուն խորհրդատու, գաղտնի գիտելիքի կրող, փորձության կազմակերպիչ, օգնական, կախարդական ուժերի միջնորդ կամ, ընդհակառակը, բացասական հատկանիշներով օժտված կերպար։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պառավի կերպարը հայկական բանահյուսության մեջ չի սահմանափակվում միայն տարիքային կամ սոցիալական բնութագրով, այլ հաճախ ձեռք է բերում խորքային խորհրդանշական նշանակություն։ Նրա տարիքը կարող է կապվել կենսափորձի, իմաստության և անցյալի հիշողության հետ, իսկ հեքիաթային աշխարհում նրա ունեցած հատուկ գիտելիքը նրան առանձնացնում է մյուս կերպարներից։ Պառավը երբեմն հայտնվում է հերոսի ճանապարհին՝ փոխանցելով կարևոր տեղեկություն, խորհուրդ կամ առարկա, որը հետագայում վճռորոշ նշանակություն է ունենում սյուժեի զարգացման համար։ Մյուս դեպքերում նա դառնում է հերոսի փորձության կամ ընտրության կարևոր մասնակից՝ ստիպելով նրան դրսևորել խելամտություն, բարություն, համբերություն կամ քաջություն։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև պառավի կերպարի երկակի բնույթին։ Մի կողմից նա կարող է մարմնավորել մայրական հոգատարությունը, կենսափորձը, ժողովրդական իմաստությունը և բարեգործությունը, իսկ մյուս կողմից՝ հանդես գալ որպես վտանգավոր, խորամանկ կամ կախարդական ուժ ունեցող հակառակորդ։ Այս երկակիությունը հեքիաթային կերպարին հաղորդում է բազմաշերտություն և թույլ է տալիս ուսումնասիրել բարու ու չարի, իմաստության ու խորամանկության, մարդկայինի ու գերբնականի սահմանագծերը։ Քննության են առնվում նաև կերպարի արտաքին նկարագրությունը, խոսքը, վարքագիծը, գործողությունները և մյուս հերոսների հետ փոխհարաբերությունները։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հարկային պատասխանատվության մեխանիզմի ուսումնասիրությանը, դրա կիրառման ընթացքում առաջացող իրավական, տնտեսական և կազմակերպական խնդիրների բացահայտմանը և գործող համակարգի կատարելագործման հնարավորությունների վերլուծությանը։ Հետազոտության առանցքում հարկային պարտավորությունների պատշաճ կատարման ապահովումն է, հարկային կարգապահության ամրապնդումը և պետության ու հարկ վճարողների միջև իրավահարաբերությունների առավել արդյունավետ կարգավորումը։ Աշխատանքում հարկային պատասխանատվությունը դիտարկվում է որպես պետական ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով պետությունը ոչ միայն արձագանքում է հարկային օրենսդրության խախտումներին, այլև կանխարգելիչ ազդեցություն է գործում հարկային պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում են հարկային իրավախախտման հասկացությունը, դրա հիմնական հատկանիշները, պատասխանատվության առաջացման հիմքերը, պատասխանատվության միջոցների տեսակները և դրանց կիրառման իրավական նախադրյալները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հարկային պատասխանատվության և վարչական, քաղաքացիական ու այլ իրավական պատասխանատվության ձևերի փոխհարաբերությանը՝ ընդգծելով դրանց տարբերակման և ճիշտ կիրառման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կարևորում է նաև պատասխանատվության միջոցների համաչափության սկզբունքը, քանի որ հարկային խախտման համար սահմանվող հետևանքները պետք է համապատասխանեն ինչպես իրավախախտման բնույթին ու ծանրությանը, այնպես էլ հարկ վճարողի մեղավորության աստիճանին և առաջացած հետևանքներին։ Վերլուծվում են տույժերի, տուգանքների և հարկային պարտավորությունների հարկադիր կատարման հետ կապված մեխանիզմները, դրանց արդյունավետությունը և գործնական կիրառման ընթացքում ի հայտ եկող խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում հարկային վերահսկողության կազմակերպմանը, հարկային մարմինների լիազորություններին, հարկ վճարողների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությանը, ինչպես նաև հարկային վեճերի լուծման արդյունավետ մեխանիզմներին։