Готовые материалы

Հրատարակությունը նվիրված է Դիլիջանում գործող քաղաքային գրադարանի գործունեության փորձի ուսումնասիրմանն ու ընդհանրացմանը՝ ներկայացնելով գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման հիմնական ուղղությունները, կիրառված մեթոդները և ընթերցողների սպասարկման առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրադարանի՝ որպես բնակչության կրթական, տեղեկատվական և մշակութային սպասարկման կենտրոնի գործունեության վրա։ Ներկայացվում են գրքային ֆոնդի ձևավորման, համալրման, պահպանման և օգտագործման սկզբունքները, ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրման եղանակները, ինչպես նաև գրականության արդյունավետ շրջանառության կազմակերպման փորձը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տարիքի և մասնագիտական խմբերի ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքին, նրանց հետաքրքրությունների բացահայտմանը և համապատասխան գրականության առաջարկման մեթոդներին։ Քննության են առնվում գրքի և ընթերցանության տարածման նպատակով կազմակերպվող միջոցառումները՝ թեմատիկ ցուցահանդեսները, գրական քննարկումները, հանդիպումները, ընթերցողական միջոցառումները և մշակութային-լուսավորչական աշխատանքի այլ ձևերը։ Կարևորվում է գրադարանավարի դերը ոչ միայն գրականության տրամադրման, այլև ընթերցողին անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնման, համապատասխան աղբյուրների ընտրության և ընթերցողական հետաքրքրությունների զարգացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքին, գրադարանային կատալոգների և քարտարանների կիրառմանը, մատենագիտական տեղեկությունների տրամադրմանը և ընթերցողների տեղեկատվական հարցումների սպասարկմանը։ Ներկայացված գործնական փորձը հնարավորություն է տալիս գնահատել աշխատանքի պլանավորման, հաշվառման, վիճակագրական ցուցանիշների վերլուծության և գրադարանային ծառայությունների արդյունավետության բարձրացման մեթոդները։ Ուշադրություն է դարձվում նաև գրադարանի կապերին կրթական հաստատությունների, մշակութային կազմակերպությունների և տեղական հասարակության հետ՝ ընդգծելով համագործակցության նշանակությունը ընթերցանության խթանման և մշակութային կյանքի ակտիվացման գործում։ Քաղաքային գրադարանի աշխատանքային փորձի ընդհանրացումը կարող է ծառայել որպես մեթոդական օրինակ այլ գրադարանների համար՝ հնարավորություն տալով կիրառել արդյունավետ կազմակերպչական լուծումներ, զարգացնել ընթերցողների հետ աշխատանքի ձևերը և կատարելագործել մատուցվող ծառայությունները։ Միաժամանակ հրատարակությունը պատմական արժեք ունի, քանի որ արտացոլում է որոշակի ժամանակաշրջանում Հայաստանի քաղաքային գրադարանների գործունեության պայմանները, մասնագիտական մոտեցումները, հասարակական գործառույթները և գրադարանային աշխատանքի առաջնահերթությունները։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել նաև տեղական մշակութային միջավայրում գրադարանի ունեցած նշանակության և բնակչության կրթական ու տեղեկատվական պահանջների բավարարման գործում նրա դերի մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության և մշակութային հաստատությունների գործունեության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանավարների, մեթոդիստների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Հրատարակությունը տեղեկատու և մատենագիտական բնույթի աշխատանք է, որը ներկայացնում է տարբեր հեղինակների կյանքի, ստեղծագործական գործունեության, մասնագիտական ուղու և գրական կամ գիտական ժառանգության վերաբերյալ համակարգված տվյալներ։ Հիմնական նպատակն է ընթերցողին տրամադրել համառոտ, բայց բովանդակային տեղեկություններ ներկայացված անձանց կենսագրության, կրթության, գործունեության հիմնական փուլերի, մասնագիտական հետաքրքրությունների և ստեղծագործական ձեռքբերումների մասին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հեղինակների գործունեության ժամանակաշրջանին, նրանց ստեղծագործությունների թեմատիկ ու ժանրային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև գրականության, գիտության, մշակույթի կամ հասարակական կյանքի համապատասխան բնագավառներում ունեցած ներդրմանը։ Կենսագրական տվյալները հնարավորություն են տալիս հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկել նրանց ապրած ժամանակաշրջանի պատմական և մշակութային միջավայրի համատեքստում՝ բացահայտելով այն պայմանները, որոնք կարող էին ազդեցություն ունենալ նրանց աշխարհայացքի, հետաքրքրությունների և մասնագիտական գործունեության ձևավորման վրա։ Նյութերում կարող են ներկայացվել հեղինակների հիմնական աշխատությունները, հրատարակությունները, ստեղծագործական զարգացման փուլերը, զբաղեցրած պաշտոնները, մասնակցությունը գիտական կամ մշակութային կյանքին, ինչպես նաև նրանց գործունեության վերաբերյալ գնահատականներ։ Մատենագիտական բաղադրիչը նպաստում է յուրաքանչյուր հեղինակի ժառանգության առավել համակարգված ներկայացմանը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով կողմնորոշվել նրա ստեղծագործությունների և գործունեության վերաբերյալ առկա գրականության մեջ։ Նման տեղեկատուները կարևոր նշանակություն ունեն նաև գրադարանային և կրթական աշխատանքի համար, քանի որ կարող են օգտագործվել գրականության ընտրության, թեմատիկ ցուցակների կազմման, ցուցահանդեսների ու կրթական միջոցառումների կազմակերպման ժամանակ։ Հեղինակների մասին տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների գրական, գիտական և մշակութային կյանքի զարգացման առանձնահատկությունները, հեղինակների միջև ստեղծագործական կապերը և առանձին գաղափարական կամ գեղարվեստական ուղղությունների ձևավորման գործընթացները։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնական տեղեկատվական աղբյուր որևէ հեղինակի գործունեության ուսումնասիրությունը սկսելու համար՝ միաժամանակ ուղղորդելով դեպի նրա ստեղծագործական ժառանգության առավել խորքային ուսումնասիրություն։ Այն արժեքավոր է նաև կենսամատենագիտական աշխատանքի տեսանկյունից, քանի որ մեկտեղում և համակարգում է անձի կենսագրության ու ստեղծագործական գործունեության վերաբերյալ տարբեր բնույթի տեղեկություններ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, մատենագետների, գրադարանային աշխատողների, ուսուցիչների, ուսանողների և տարբեր հեղինակների կյանքով ու ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի օրացուցային տեղեկատու է, որը համակարգում է 1948 թվականին լրացող պատմական, հասարակական, գիտական, գրական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարեդարձերի ու հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ նյութերը։ Այն նախատեսված է համապատասխան տարեթվերի մասին տեղեկատվությունը մեկ աղբյուրում հավաքելու և գրադարանների, մշակութային ու կրթական հաստատությունների տեղեկատվական և հանրային աշխատանքներում օգտագործելու համար։ Նյութերը կազմակերպվում են ժամանակագրական սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով տարվա ընթացքում հետևողականորեն անդրադառնալ նշանավոր գործիչների ծննդյան կամ գործունեության տարեդարձերին, կարևոր պատմական իրադարձություններին, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի նշանակալի դրվագներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն տարեթվերին, որոնք կարող են հիմք ծառայել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, ընթերցանությունների, զեկուցումների, գրական երեկոների և գրադարանային այլ նախաձեռնությունների կազմակերպման համար։ Տեղեկատուի մատենագիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ տվյալները կարող են ուղեկցվել համապատասխան գրականության ընտրության կամ լրացուցիչ աղբյուրների օգտագործման ուղղորդմամբ՝ նպաստելով թեմաների առավել ամբողջական ներկայացմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակութային և կրթական հաստատությունների կողմից կարևորվող պատմական հիշողության, գիտական ժառանգության և գրական-մշակութային արժեքների շրջանակի մասին։ Միաժամանակ այն պատմական աղբյուրի նշանակություն ունի գրադարանային և մատենագիտական գործունեության զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակվա տեղեկատվական աշխատանքի սկզբունքները, տարեդարձերի ընտրության չափանիշները և հասարակական-մշակութային լուսաբանման առաջնահերթությունները։ Նման օրացույցների կիրառական նշանակությունը հատկապես կարևոր է գրադարանավարների, ուսուցիչների, մշակութային աշխատողների և դասախոսների համար, որոնք դրանց միջոցով կարող են նախապես պլանավորել տարվա ընթացքում կազմակերպվող թեմատիկ և կրթադաստիարակչական միջոցառումները։ Տարբեր բնագավառների հիշարժան իրադարձությունների համատեղ ներկայացումը նպաստում է պատմության, գրականության, գիտության և մշակույթի միջև կապերի բացահայտմանը և համապատասխան ժամանակաշրջանների վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների ձևավորմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև մատենագիտության, գրադարանագիտության, մշակույթի պատմության և պատմական ժամանակագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար՝ որպես որոշակի ժամանակաշրջանի տեղեկատվական և մշակութային քաղաքականության առանձնահատկություններն արտացոլող աղբյուր։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ստորգետնյա տարածությունների հաշվառման, գրանցման և կադաստրային տեղեկատվության համակարգված վարման կազմակերպական ու մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ստորգետնյա տարածքների՝ որպես տարածական և անշարժ գույքային համակարգի առանձնահատուկ բաղադրիչների նույնականացման, նկարագրման, չափագրման և համապատասխան տեղեկատվական համակարգերում արտացոլման սկզբունքների վրա։ Քննության են առնվում ստորգետնյա կառույցների, հաղորդակցուղիների, ինժեներական ցանցերի, թունելների, ստորգետնյա կայանատեղիների, պահեստային և տեխնիկական տարածքների ու այլ օբյեկտների կադաստրային հաշվառման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ նման օբյեկտների դիրքը և սահմանները հնարավոր չէ ամբողջությամբ ներկայացնել միայն հողամասերի ավանդական երկչափ կադաստրային նկարագրությամբ, ինչի պատճառով կարևորվում են տարածական տվյալների և եռաչափ ներկայացման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են ստորգետնյա օբյեկտների տարածական կոորդինատների, խորության, ծավալի, սահմանների, գործառնական նշանակության և վերգետնյա անշարժ գույքի հետ դրանց փոխկապակցվածության վերաբերյալ տվյալների հավաքագրման ու համակարգման սկզբունքները։ Կարևորվում են գեոդեզիական չափագրումների, քարտեզագրական նյութերի, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և թվային տվյալների բազաների կիրառման հնարավորությունները՝ կադաստրային տեղեկատվության ճշգրտության և հասանելիության բարձրացման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ստորգետնյա տարածքների նկատմամբ սեփականության, օգտագործման և այլ գույքային իրավունքների գրանցման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև տարբեր պետական և համայնքային մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանակման ու կառավարման համակարգման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է գործող իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրը, բացահայտվում են կադաստրի կազմակերպման ընթացքում առաջացող տեխնիկական, իրավական և տեղեկատվական խնդիրները։ Առանձին նշանակություն է տրվում միասնական տվյալների համակարգի ձևավորմանը, որը կարող է նվազեցնել տարբեր ենթակառուցվածքների վերաբերյալ տեղեկատվության անհամապատասխանությունները և նպաստել տարածքային պլանավորման արդյունավետությանը։ Ստորգետնյա տարածքների ամբողջական հաշվառումը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինության, շինարարության, ենթակառուցվածքների կառավարման և տարածքների անվտանգ օգտագործման տեսանկյունից։ Հատկապես խիտ կառուցապատված քաղաքային միջավայրերում ստորգետնյա տարածքների վերաբերյալ ճշգրիտ տվյալների առկայությունը կարևոր նշանակություն ունի նոր նախագծերի մշակման, ինժեներական ցանցերի պահպանման և տարածքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել կադաստրային համակարգի կատարելագործման, ժամանակակից տարածական տեխնոլոգիաների ներդրման և ստորգետնյա օբյեկտների վերաբերյալ միասնական ու արդիական տեղեկատվական բազայի ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կադաստրի, գեոդեզիայի, հողաշինարարության, քաղաքաշինության, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և անշարժ գույքի կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է արաբական լեզվաբանական ավանդույթում «հարֆ» հասկացության բովանդակության, քերականական կարգավիճակի և գործառութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տիպաբանական և համեմատական լեզվաբանության տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դասական արաբական քերականության մեջ բառերի դասակարգման սկզբունքների և հատկապես այն լեզվական միավորների բնույթի բացահայտման վրա, որոնք ավանդաբար ընդգրկվում են «հարֆ» հասկացության շրջանակում։ Քննության են առնվում արաբ քերականների մոտեցումները բառի և խոսքի մասերի սահմանման վերաբերյալ, ինչպես նաև անվան, բայի և հարֆի միջև սահմանվող կառուցվածքային, իմաստային ու գործառութային տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարֆերի ձևաբանական անփոփոխությանը, շարահյուսական գործառույթներին, այլ լեզվական միավորների միջև հարաբերություններ արտահայտելու կարողությանը և նախադասության ընդհանուր իմաստի ձևավորման գործում դրանց ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են նախդիրների, շաղկապների, մասնիկների և գործառութային այլ միավորների դասակարգման սկզբունքները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները ժամանակակից լեզվաբանության մեջ կիրառվող համապատասխան հասկացությունների հետ։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս արաբերենի նյութը դիտարկել տարբեր կառուցվածք ունեցող լեզուների համատեքստում և պարզել, թե որքանով է ավանդական արաբական դասակարգումը համադրելի ժամանակակից խոսքիմասային համակարգերի հետ։ Համեմատական վերլուծության ընթացքում կարևորվում են ոչ միայն ձևական հատկանիշները, այլև իմաստաբանական, շարահյուսական և գործառութային չափանիշները, որոնց հիման վրա հնարավոր է որոշել տվյալ միավորների տեղը լեզվի քերականական համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասական արաբական լեզվաբանական մտքի ձևավորմանը, վաղ շրջանի քերականների տեսական մոտեցումներին և հետագա գիտական ավանդույթի վրա դրանց ազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ավանդական տերմինների բովանդակությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համապատասխանում է ժամանակակից եվրոպական լեզվաբանության մեջ ընդունված տերմիններին, ինչի պատճառով դրանց համեմատությունը պահանջում է յուրաքանչյուր հասկացության գործառույթի և տեսական հիմքի մանրամասն քննություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում քերականական տերմինաբանության զարգացմանը և տարբեր լեզվաբանական ավանդույթների միջև հասկացությունների համարժեքության խնդրին։ Այս տեսանկյունից նյութը նպաստում է արաբական դասական քերականության տեսական ժառանգության ավելի ամբողջական ընկալմանը և հնարավորություն է տալիս այն գնահատել ընդհանուր լեզվաբանական ու տիպաբանական գաղափարների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արաբագիտության, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության, քերականության պատմության և արևելյան լեզուների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, լեզվաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1990 թվականին Հայաստանի գրադարանային համակարգում գործող գրադարանների կենտրոնացված համակարգերի գործունեության ուսումնասիրությանը, կատարված աշխատանքների արդյունքների վերլուծությանը և դրանց կազմակերպման կատարելագործմանն ուղղված մեթոդական առաջարկությունների ներկայացմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրադարանային սպասարկման կազմակերպման, գրքային ֆոնդերի համալրման և օգտագործման, ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքի, մատենագիտական ու տեղեկատվական ծառայությունների և համակարգերի կառավարման հիմնական ուղղությունների գնահատման վրա։ Քննության են առնվում հաշվետու ժամանակաշրջանում գրադարանների գործունեությունը բնութագրող ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները և տարբեր համակարգերում արձանագրված արդյունքները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ինչպես արդյունավետ փորձը, այնպես էլ կազմակերպչական ու մեթոդական բնույթի խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների փոխհարաբերություններին, աշխատանքների համակարգմանը, միասնական ֆոնդի կազմակերպմանը, գրականության շրջանառությանը և ընթերցողական պահանջարկի բավարարման հնարավորություններին։ Կարևորվում է բնակչության տարբեր խմբերի գրադարանային սպասարկման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, ընթերցողների ներգրավման միջոցները, գրքի և ընթերցանության տարածման աշխատանքները, ինչպես նաև մշակութային ու կրթական միջոցառումների կազմակերպումը։ Վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են գրքային ֆոնդերի կազմի և օգտագործման արդյունավետության, նոր գրականության համալրման, պահպանության, դասակարգման և ընթերցողներին հասանելի դարձնելու խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղեկատու-մատենագիտական գործունեությանը, կատալոգների և քարտարանների կազմակերպմանը, գրադարանային տեղեկատվության տրամադրմանը և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների ուսումնասիրմանը։ Հատուկ նշանակություն է տրվում գրադարանային աշխատողների մասնագիտական գործունեությանը, աշխատանքի պլանավորմանը, հաշվառմանն ու հաշվետվությանը, մեթոդական օգնության կազմակերպմանը և մասնագետների փորձի տարածմանը։ Ներկայացվող մեթոդական հանձնարարականները նպատակ ունեն նպաստել աշխատանքների առավել համակարգված կազմակերպմանը, ծառայությունների որակի բարձրացմանը, առկա ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և տարբեր գրադարանային ստորաբաժանումների համագործակցության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը միաժամանակ արժեքավոր աղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի գրադարանային կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է համակարգի կազմակերպական վիճակը, մասնագիտական առաջնահերթությունները, ընթերցողական սպասարկման առանձնահատկությունները և գրադարանների առջև ծառացած խնդիրները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, տեղեկատվական գործունեության և մշակութային հաստատությունների կառավարման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանային աշխատողների, մեթոդիստների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի տարածքում մթնոլորտային տեղումների քիմիական կազմի և դրանցում տարբեր մետաղների պարունակության ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային միջավայրի աղտոտվածության գնահատման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անձրևաջրի և ձյան նմուշներում մետաղական տարրերի հայտնաբերման, դրանց կոնցենտրացիաների որոշման, տարածական ու ժամանակային փոփոխությունների բացահայտման և հնարավոր ծագման աղբյուրների գնահատման վրա։ Մթնոլորտային տեղումները դիտարկվում են որպես շրջակա միջավայրի վիճակը բնութագրող կարևոր ցուցիչ, քանի որ օդում առկա մասնիկներն ու մի շարք քիմիական միացություններ կարող են ներգրավվել տեղումների ձևավորման գործընթացում և դրանց միջոցով տեղափոխվել երկրային մակերևույթ։ Քննության են առնվում տեղումների հիմնական ջրաքիմիական բնութագրերը, միջավայրի թթվահիմնային հատկությունները և մետաղների պարունակության փոփոխությունները տարբեր եղանակային ու սեզոնային պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքային միջավայրում մետաղների հնարավոր մարդածին և բնական աղբյուրների տարբերակմանը։ Դրանց պարունակության վրա կարող են ազդեցություն ունենալ տրանսպորտային հոսքերը, արդյունաբերական և շինարարական գործունեությունը, վառելիքի այրման գործընթացները, ճանապարհային փոշին, հողային մասնիկների տեղափոխումը և տարածաշրջանի բնական երկրաքիմիական առանձնահատկությունները։ Նմուշների տարածքային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել քաղաքի տարբեր հատվածների միջև առկա տարբերությունները և առանձնացնել այն տարածքները, որտեղ որոշ տարրերի պարունակությունը կարող է համեմատաբար բարձր լինել։ Կարևորվում է նաև ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար տեղումների քիմիական կազմի կախվածությունը տարվա եղանակից, տեղումների ինտենսիվությունից և մթնոլորտային պայմաններից։ Հետազոտության շրջանակում կիրառվող ջրաքիմիական և անալիտիկ մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ քանակական տվյալներ, համադրել տարբեր նմուշների արդյունքները և բացահայտել առանձին մետաղների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել մթնոլորտային աղտոտման գործընթացների գնահատման, աղտոտիչների տեղափոխման և նստեցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության, ինչպես նաև երկարաժամկետ բնապահպանական փոփոխությունների վերահսկման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում մթնոլորտ–ջուր–հող համակարգում քիմիական տարրերի շրջանառությանը, քանի որ տեղումների միջոցով մակերևույթ հասնող նյութերը կարող են հետագայում ներգործել հողերի, մակերևութային ջրերի և քաղաքային էկոհամակարգերի քիմիական վիճակի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել պատկերացումները քաղաքային տարածքներում մթնոլորտային տեղումների՝ որպես բնապահպանական տեղեկատվության աղբյուրի նշանակության մասին և ձևավորել գիտական հիմք շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի կատարելագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ջրաքիմիայի, բնապահպանության, երկրաքիմիայի, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի և քաղաքային էկոլոգիայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքի սեյսմիկ ակտիվության օրինաչափությունների, երկրաշարժերի տարածաժամանակային բաշխման և սեյսմիկ վտանգի գնահատման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարածաշրջանի երկրաբանական և տեկտոնական կառուցվածքի, ակտիվ խզվածքների, երկրակեղևում ընթացող երկրադինամիկական գործընթացների և դրանց հետ կապված երկրաշարժային ակտիվության փոխհարաբերությունների վրա։ Քննության են առնվում պատմական և գործիքային դիտարկումների միջոցով գրանցված երկրաշարժերի տվյալները, դրանց ուժգնությունը, խորությունը, կրկնելիությունը և տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առավել ակտիվ սեյսմածին գոտիները և գնահատել ապագայում ուժեղ ցնցումների առաջացման հնարավորությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սեյսմիկ ռեժիմի քանակական բնութագրիչներին, երկրաշարժերի հաճախականության ու մագնիտուդի հարաբերակցությանը, օջախների տարածական տեղաբաշխմանը և ժամանակի ընթացքում սեյսմիկ ակտիվության փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում է Հայաստանի դիրքը տարածաշրջանային տեկտոնական համակարգում և հարակից տարածքներում ընթացող երկրադինամիկական գործընթացների ազդեցությունը երկրի սեյսմիկ իրավիճակի վրա։ Կարևորվում է սեյսմիկ վտանգի գնահատման հավանականային և այլ գիտական մոտեցումների կիրառումը, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբեր տարածքների համար գնահատել սպասվող գետնի ցնցումների մակարդակը և դրանց կրկնության հավանականությունը որոշակի ժամանակահատվածներում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղային երկրաբանական պայմանների նշանակությանը, քանի որ ապարների կազմը, հողի կառուցվածքը, ռելիեֆը և ստորերկրյա պայմանները կարող են փոփոխել սեյսմիկ ալիքների տարածման բնույթն ու մակերևութային ցնցումների ազդեցությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սեյսմիկ գոտիավորումը և վտանգի տարածքային քարտեզագրումը, որոնք անհրաժեշտ հիմք են բնակավայրերի զարգացման, քաղաքաշինական պլանավորման, շենքերի ու ենթակառուցվածքների նախագծման և սեյսմակայունության պահանջների սահմանման համար։ Պատմական ուժեղ երկրաշարժերի տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր սեյսմածին կառույցների ակտիվությունը և կատարելագործել վտանգի գնահատման կիրառվող մոդելները։ Առանձին նշանակություն է տրվում սեյսմոլոգիական դիտարկումների ցանցի, երկրաշարժերի շարունակական գրանցման և ստացված տվյալների համակարգված մշակման անհրաժեշտությանը։ Սեյսմիկ վտանգը դիտարկվում է նաև բնակչության անվտանգության և տարածքային զարգացման տեսանկյունից՝ ընդգծելով գիտական գնահատումների կիրառական նշանակությունը շինարարության, արտակարգ իրավիճակների պլանավորման և ռիսկերի նվազեցման ոլորտներում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի սեյսմիկ պայմանների մասին, բացահայտել բարձր վտանգավորություն ունեցող տարածքների առանձնահատկությունները և հիմնավորել սեյսմիկ ռիսկի նվազեցմանն ուղղված գիտական ու գործնական միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սեյսմոլոգիայի, երկրաֆիզիկայի, երկրաբանության, սեյսմակայուն շինարարության և բնական աղետների ռիսկերի կառավարման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է շագանակագեղձի բարորակ գերաճի դեպքում տրանսուրետրալ ռեզեկցիայից առաջ դոքսազոզինի և հակաօքսիդանտների կիրառման ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ վիրահատությունից հետո վաղ շրջանի կլինիկական արդյունքների գնահատման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նախավիրահատական դեղաբանական պատրաստման հնարավոր նշանակության, հիվանդների ընդհանուր վիճակի, միզարձակման խանգարումների արտահայտվածության և վիրահատական միջամտության անմիջական արդյունքների միջև փոխկապակցվածության վրա։ Քննության են առնվում շագանակագեղձի բարորակ գերաճի կլինիկական առանձնահատկությունները, ստորին միզուղիների ախտանշանների ձևավորման մեխանիզմները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ վիրահատական բուժման արդյունավետության ու հետվիրահատական վերականգնման ընթացքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում α1-ադրենաբլոկատորների դեղաբանական ազդեցությանը և միզուղիների ֆունկցիոնալ վիճակի վրա դրանց հնարավոր ներգործությանը, ինչպես նաև հակաօքսիդանտային պաշտպանության նշանակությանը վիրահատական միջամտության հետ կապված օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական արձագանքների պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր նախավիրահատական պատրաստում ստացած հիվանդների խմբերի կլինիկական ցուցանիշները՝ գնահատելով վիրահատությունից հետո վաղ ժամանակահատվածում արձանագրվող արդյունքները։ Ուսումնասիրվում են միզարձակման ֆունկցիայի վերականգնումը, հիվանդների կլինիկական վիճակի փոփոխությունները, հիվանդանոցային հսկողության ընթացքը և բուժման ընդհանուր արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Կարևորվում է նաև հիվանդների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների, ուղեկցող հիվանդությունների, հիվանդության ծանրության և նախավիրահատական վիճակի ազդեցության գնահատումը։ Կլինիկական տվյալների վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել ուսումնասիրվող դեղաբանական մոտեցումների և վիրահատության անմիջական արդյունքների միջև հնարավոր կապերը, ինչպես նաև գնահատել դրանց նշանակությունը հիվանդների նախավիրահատական պատրաստման կազմակերպման համատեքստում։ Առանձին նշանակություն է տրվում վիրահատական բուժման անվտանգության և արդյունավետության բարձրացմանը, հետվիրահատական վերականգնման բարելավմանը և բուժման արդյունքների վրա բացասաբար ազդող գործոնների նվազեցմանը։ Աշխատությունը միավորում է ուրոլոգիական վիրաբուժության, կլինիկական դեղաբանության և հիվանդների նախավիրահատական կառավարման հարցերը՝ հնարավորություն տալով համալիր գնահատել դեղաբանական պատրաստման դերը վիրահատական բուժման ընդհանուր գործընթացում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ուրոլոգիայի, վիրաբուժության և կլինիկական դեղաբանության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, բժիշկների և համապատասխան բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է կրթություն ստանալու իրավունքի միջազգային իրավական հիմքերի, դրա պաշտպանության մեխանիզմների և միջազգային պարտավորությունները Հայաստանի Հանրապետության ազգային իրավական համակարգում իրականացնելու հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթության իրավունքի՝ որպես մարդու հիմնարար իրավունքի բովանդակության, իրավական բնույթի և պետությունների կողմից դրա ապահովման պարտավորությունների բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում մարդու իրավունքների պաշտպանության համընդհանուր և տարածաշրջանային համակարգերում ձևավորված սկզբունքներն ու չափանիշները, որոնք վերաբերում են կրթության մատչելիությանը, հասանելիությանը, հավասար հնարավորությունների ապահովմանը, խտրականության բացառմանը և կրթության որակին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ՄԱԿ-ի շրջանակում ընդունված մարդու իրավունքների վերաբերյալ միջազգային փաստաթղթերին, երեխաների և սոցիալական տարբեր խմբերի կրթական իրավունքների պաշտպանության սկզբունքներին, ինչպես նաև եվրոպական իրավական համակարգում գործող չափանիշներին և դրանց մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են պետության պարտավորությունները՝ կրթության իրավունքը հարգելու, պաշտպանելու և դրա արդյունավետ իրացումն ապահովելու տեսանկյունից։ Կարևորվում են պարտադիր և հասանելի կրթության կազմակերպումը, կրթական հաստատություններում հավասար վերաբերմունքը, հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող անձանց հնարավորությունների ապահովումը, ազգային և այլ փոքրամասնությունների կրթական իրավունքների պաշտպանությունը, ինչպես նաև ծնողների և սովորողների իրավունքների հավասարակշռման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային իրավական նորմերի ներպետական իրականացման գործընթացի ուսումնասիրությունը՝ Հայաստանի իրավական համակարգի օրինակով։ Վերլուծվում են սահմանադրական և օրենսդրական կարգավորումները, կրթության ոլորտում պետական քաղաքականության իրավական հիմքերը, իրավունքի պաշտպանության ներպետական մեխանիզմները և միջազգային պարտավորությունների կատարման ընթացքում առաջացող հնարավոր խնդիրները։ Առանձին նշանակություն է տրվում միջազգային պայմանագրերի և ազգային օրենսդրության փոխհարաբերությանը, միջազգային չափանիշներին ներպետական իրավակարգավորումների համապատասխանեցմանը և իրավակիրառ պրակտիկայում դրանց արդյունավետ իրականացմանը։ Դիտարկվում է նաև դատական և իրավապաշտպան մեխանիզմների դերը կրթական իրավունքի խախտումների կանխարգելման ու պաշտպանության գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրել միջազգային և ազգային իրավական կարգավորումները, բացահայտել դրանց միջև հնարավոր անհամապատասխանությունները և գնահատել այն իրավական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են ստանձնած միջազգային պարտավորությունների լիարժեք կատարման համար։ Կարևորվում է ոչ միայն կրթական համակարգի ձևական հասանելիությունը, այլև այնպիսի պայմանների ստեղծումը, որոնց դեպքում յուրաքանչյուր անձ կարող է իրականում օգտվել իր կրթական իրավունքներից՝ անկախ սոցիալական վիճակից կամ այլ հանգամանքներից։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ազգային օրենսդրության կատարելագործման, միջազգային չափանիշների առավել արդյունավետ կիրառման և կրթության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմների զարգացման ուղղությունների բացահայտմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների, սահմանադրական իրավունքի և կրթական քաղաքականության ոլորտներում աշխատող իրավաբանների, հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը ճանապարհորդական և պատմամշակութային բնույթի գրականություն է, որի առանցքում Հայաստանն ու Արարատի խորհրդանշական աշխարհն են՝ ներկայացված ճանապարհորդի դիտարկումների, անձնական տպավորությունների և պատմական անդրադարձների միջոցով։ Հեղինակը ճանապարհորդությունը վերածում է ոչ միայն աշխարհագրական տարածքի ճանաչման, այլև հայկական պատմության, մշակույթի, ազգային ինքնության և հիշողության բացահայտման միջոցի։ Նկարագրությունների միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է հայկական բնաշխարհին, բնակավայրերին, պատմական վայրերին, ճարտարապետական հուշարձաններին և այն մշակութային միջավայրին, որի մեջ ձևավորվել ու պահպանվել են հայկական ավանդույթները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում Արարատ լեռան պատմական և խորհրդանշական ընկալմանը, որը ներկայացվում է որպես աշխարհագրական սահմաններից դուրս եկող և հայ ժողովրդի պատմական հիշողության ու մշակութային ինքնագիտակցության հետ սերտորեն կապված խորհրդանիշ։ Ճանապարհորդական տպավորությունները զուգակցվում են պատմական տեղեկությունների հետ՝ հնարավորություն տալով տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձությունները դիտարկել կոնկրետ վայրերի և մշակութային ժառանգության համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայ ժողովրդի պատմական փորձառությանը, կրոնական և մշակութային ավանդույթներին, համայնքային կյանքին ու արտաքին աշխարհի հետ ունեցած հարաբերություններին։ Բնության և ճարտարապետության նկարագրությունները կարևոր դեր են կատարում ընդհանուր պատկերի ձևավորման մեջ՝ ներկայացնելով լեռնային լանդշաֆտները, հնագույն բնակավայրերը, եկեղեցիներն ու վանքերը որպես պատմական հիշողության կրողներ։ Միաժամանակ ճանապարհորդական հայացքը հնարավորություն է տալիս համադրել անցյալն ու հեղինակի ժամանակաշրջանի իրականությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները և մշակութային ժառանգությունը շարունակել ազդեցություն ունենալ մարդկանց ինքնընկալման ու հասարակական կյանքի վրա։ Նյութի արժեքը պայմանավորված է նաև արտաքին դիտորդի հայացքով, քանի որ հայկական աշխարհը ներկայացվում է անձնական հանդիպումների, տեղային դիտարկումների և ճանապարհորդության ընթացքում ձեռք բերված փորձառությունների միջոցով։ Այդ պատճառով աշխատությունը կարելի է դիտարկել միաժամանակ որպես ճանապարհորդական պատմություն, մշակութային նկարագրություն և հայագիտական հետաքրքրություն ներկայացնող աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն որոշակի աշխարհագրական տարածք, այլև հասկանալ Արարատի և Հայաստանի տեղը պատմական հիշողության, ազգային մշակույթի և ինքնության ձևավորման գործընթացներում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի պատմությամբ, ճանապարհորդական գրականությամբ, մշակութային աշխարհագրությամբ, հայագիտությամբ և հայկական պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում կրթական և դաստիարակչական գործընթացների կառավարման ժամանակակից մոտեցումների, մեթոդների ու տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դպրոցի՝ որպես միասնական մանկավարժական համակարգի արդյունավետ կազմակերպման վրա, որտեղ ուսուցումը, դաստիարակությունը, կառավարչական գործունեությունը և կրթական միջավայրի զարգացումը փոխկապակցված գործընթացներ են։ Քննության են առնվում կրթական հաստատության կառավարման հիմնական գործառույթները՝ նպատակադրումը, պլանավորումը, կազմակերպումը, համակարգումը, վերահսկումը, արդյունքների գնահատումը և հետադարձ կապի ապահովումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դպրոցի ղեկավարության, ուսուցիչների, դասղեկների, մանկավարժական խորհրդի, սովորողների և ծնողների միջև համագործակցության կազմակերպմանը՝ այն դիտարկելով կրթադաստիարակչական աշխատանքի արդյունավետության կարևոր պայման։ Ուսումնասիրվում են կառավարման ավանդական և նորարարական մոտեցումները, ռազմավարական ու ընթացիկ պլանավորման մեխանիզմները, որոշումների ընդունման գործընթացները և կրթական հաստատության ներքին կառավարման կառուցվածքի կատարելագործման հնարավորությունները։ Կարևորվում է սովորողակենտրոն կրթական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ հաշվի են առնվում աշակերտների տարիքային ու անհատական առանձնահատկությունները, կրթական պահանջները, հետաքրքրությունները և սոցիալական զարգացման պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում դաստիարակչական աշխատանքի ծրագրավորմանը, արժեքային համակարգի, պատասխանատվության, համագործակցության, ինքնուրույնության և հասարակական ակտիվության զարգացմանը նպաստող միջոցառումներին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև մանկավարժական կոլեկտիվի կառավարման խնդիրը՝ մասնագիտական համագործակցության, աշխատանքի արդյունավետ բաշխման, ուսուցիչների շարունակական զարգացման և նախաձեռնողականության խթանման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն է տրվում կրթության որակի վերահսկման և գնահատման տեխնոլոգիաներին, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտել առկա խնդիրները, գնահատել իրականացվող ծրագրերի արդյունքները և համապատասխան փոփոխություններ կատարել կառավարման գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում է տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառությունը դպրոցի կառավարման մեջ՝ տվյալների հավաքագրման ու մշակման, փաստաթղթաշրջանառության, հաղորդակցության, պլանավորման և կրթական գործընթացի մշտադիտարկման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Կարևորվում են նաև դպրոցի և ընտանիքի համագործակցությունը, ծնողների մասնակցությունը կրթադաստիարակչական գործընթացին և դպրոցի կապը համայնքի ու սոցիալական այլ հաստատությունների հետ։ Կառավարման արդյունավետությունը դիտարկվում է որպես կրթության որակի, բարենպաստ հոգեբանական միջավայրի, մանկավարժական գործունեության կազմակերպվածության և սովորողների բազմակողմանի զարգացման վրա ազդող կարևոր գործոն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կրթության կառավարման, մանկավարժության և դպրոցական կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, դպրոցների ղեկավարների, ուսուցիչների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Ուսումնական բնույթի այս աշխատությունը նախատեսված է հայ սովորողների համար և ուղղված է ռուսաց լեզվի ընթերցանության, բառապաշարի, խոսքային կարողությունների և տեքստի ընկալման սկզբնական հմտությունների ձևավորմանը։ Նյութերի ընտրության հիմքում ընկած է լեզվի աստիճանական յուրացման սկզբունքը՝ պարզ և մատչելի տեքստերից անցում կատարելով համեմատաբար բարդ բառապաշար ու քերականական կառուցվածքներ պարունակող հատվածների։ Ընթերցանության համար նախատեսված նյութերը հնարավորություն են տալիս սովորողներին գործնականորեն ծանոթանալ ռուսերեն բառերի կիրառությանը, նախադասությունների կառուցվածքին, արտահայտչական միջոցներին և կապակցված խոսքի առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է ոչ միայն տեքստի տեխնիկական ընթերցումը, այլև դրա իմաստային ընկալումը, հիմնական մտքի առանձնացումը, նոր բառերի յուրացումը և դրանք բանավոր կամ գրավոր խոսքում օգտագործելու կարողության զարգացումը։ Հայալեզու սովորողների համար նախատեսված լինելը պայմանավորում է նյութի մեթոդական կառուցվածքը՝ հաշվի առնելով ռուսերենը որպես երկրորդ կամ օտար լեզու սովորելու առանձնահատկությունները և երկու լեզուների միջև առկա տարբերությունները։ Տեքստերի միջոցով հնարավոր է միաժամանակ զարգացնել ճիշտ արտասանությունը, ընթերցանության սահունությունը, բառապաշարային պաշարը և քերականական ձևերի ճանաչման կարողությունը։ Ժողովածուային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս մեկ ուսումնական աղբյուրում ներկայացնել տարբեր թեմաներով և բովանդակությամբ ընթերցանության նյութեր, որոնք կարող են ունենալ ինչպես կրթական ու դաստիարակչական, այնպես էլ ճանաչողական նշանակություն։ Ընտրված հատվածները կարող են սովորողին ծանոթացնել առօրյա կյանքի, բնության, հասարակական հարաբերությունների, մշակույթի, բարոյական արժեքների և այլ թեմաների հետ՝ միաժամանակ ծառայելով լեզվական գիտելիքների ամրապնդմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նման ձեռնարկների կիրառումը հայ-ռուսական կրթական և մշակութային կապերի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ դրանք արտացոլում են այն մեթոդական մոտեցումները, որոնց միջոցով տարբեր ժամանակաշրջաններում կազմակերպվել է ռուսաց լեզվի ուսուցումը հայ սովորողների շրջանում։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմամանկավարժական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ժամանակի դպրոցական կրթության բովանդակությունը, ընթերցանության համար նյութերի ընտրության սկզբունքները և լեզուների դասավանդման մեթոդական պատկերացումները։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցման պատմությամբ, հայ-ռուսական կրթական կապերով, դասավանդման մեթոդիկայով և հին ուսումնական գրականությամբ հետաքրքրվող լեզվաբանների, մանկավարժների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում լիզինգային գործունեության կազմակերպման, կառավարման և դրա տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է լիզինգի՝ որպես ներդրումային ֆինանսավորման գործիքի տնտեսական նշանակության, դրա կառավարման մեխանիզմների և կազմակերպությունների հիմնական միջոցների նորացման գործընթացում ունեցած դերի վրա։ Քննության են առնվում լիզինգային հարաբերությունների տեսական հիմքերը, դրանց ձևավորման սկզբունքները, ֆինանսական և գործառնական լիզինգի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև լիզինգային գործարքների մասնակիցների՝ լիզինգատուի, լիզինգառուի, մատակարարի և ֆինանսավորող կառույցների փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի ֆինանսական և գործարար միջավայրում լիզինգային ծառայությունների զարգացման առանձնահատկություններին, շուկայի ընդլայնմանը նպաստող և այն սահմանափակող տնտեսական, ֆինանսական, իրավական ու կազմակերպական գործոններին։ Ուսումնասիրվում են լիզինգային գործարքների ֆինանսավորման աղբյուրները, տոկոսադրույքների և վճարումների ձևավորման մեխանիզմները, պայմանագրային հարաբերությունները, ռիսկերի գնահատման ու կառավարման մոտեցումները և գործարքների տնտեսական նպատակահարմարության որոշման չափանիշները։ Կարևորվում է լիզինգի դերը հատկապես այն կազմակերպությունների համար, որոնք հիմնական միջոցների ձեռքբերման համար չունեն բավարար սեփական ֆինանսական ռեսուրսներ կամ նպատակահարմար չեն համարում մեծածավալ միանվագ ներդրումներ կատարել։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են լիզինգային կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները, ֆինանսական կայունությունը, շահութաբերությունը, լիզինգային պորտֆելի կառուցվածքը, հաճախորդների վճարունակությունը և գործարքների հետ կապված հնարավոր ռիսկերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լիզինգային ծառայությունների կիրառմանը տնտեսության տարբեր ոլորտներում, այդ թվում՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի, շինարարության և փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործընթացներում։ Առանձին նշանակություն է տրվում լիզինգային գործունեության պետական կարգավորմանը, հարկային և իրավական միջավայրի ազդեցությանը, ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակին և ներդրումային քաղաքականության հետ փոխկապակցվածությանը։ Դիտարկվում են կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները՝ կապված ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցման, ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման, գործարքների կառավարման թվայնացման, ծառայությունների շրջանակի ընդլայնման և հաճախորդների պահանջներին համապատասխան նոր ֆինանսական լուծումների ներդրման հետ։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա կիրառելիության գնահատումը Հայաստանի տնտեսական պայմաններում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել լիզինգային շուկայի զարգացման հիմնական խոչընդոտները, գնահատել գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունը և հիմնավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել լիզինգային ծառայությունների հասանելիության, մրցունակության և տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների, բանկային գործի, ներդրումային կառավարման, ձեռնարկատիրության և լիզինգային գործունեության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։