Ադիլբաև, Ժալգաս Խումայի

Ադիլբաև, Ժալգաս Խումայի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Ղազախստանի Հանրապետության և Հայաստանի Հանրապետության համագործակցությունը․ արդի վիճակն ու հեռանկարները (1991–2016 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Ղազախստանի Հանրապետության և Հայաստանի Հանրապետության միջև դիվանագիտական, քաղաքական, տնտեսական և միջպետական համագործակցության ձևավորման, զարգացման ու հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ 1991–2016 թվականների պատմական ժամանակաշրջանի շրջանակներում։ Այն անդրադառնում է երկու պետությունների անկախության ձեռքբերումից հետո ձևավորված երկկողմ հարաբերություններին, նոր աշխարհաքաղաքական պայմաններում արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների սահմանմանը և փոխադարձ համագործակցության հիմնական ուղղությունների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հայ-ղազախական հարաբերությունների պատմական ընթացքին, դիվանագիտական կապերի հաստատմանն ու ամրապնդմանը, միջպետական երկխոսության ձևաչափերին, քաղաքական փոխգործակցության մեխանիզմներին և միջազգային կազմակերպությունների շրջանակներում երկու երկրների համագործակցությանը։ Աշխատության ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական հարաբերությունների զարգացումը, առևտրատնտեսական կապերի ընդլայնման հնարավորությունները, ներդրումային համագործակցության ներուժը և տնտեսական փոխգործակցության վրա տարածաշրջանային ու միջազգային գործընթացների ազդեցությունը։ Քննության առարկա են նաև երկու երկրների հարաբերությունների վրա ներգործող աշխարհաքաղաքական իրողությունները, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, Հարավային Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի քաղաքական ու տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում ձևավորված ընդհանուր շահերն ու փոխադարձ հետաքրքրությունները։ Հեղինակը դիտարկում է անկախության առաջին տարիներից մինչև 2016 թվականը հայ-ղազախական հարաբերությունների զարգացման ընթացքը՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմելու դրանց հիմնական ձեռքբերումների, առկա խնդիրների և հետագա զարգացման հնարավորությունների մասին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երկու պետությունների արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունների, տարածաշրջանային ինտեգրացիոն գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող համակարգում նրանց փոխադարձ դիրքավորման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն տեսանկյունից, որ երկկողմ հարաբերությունները ներկայացնում է հետխորհրդային պետությունների միջև համագործակցության ավելի լայն համատեքստում՝ ընդգծելով պատմական ժառանգության, քաղաքական շահերի, տնտեսական փոխկապակցվածության և միջազգային գործընկերության նշանակությունը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Հայաստանի և Ղազախստանի հարաբերությունների ձևավորման նախադրյալները, դրանց զարգացման վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները և համագործակցության հետագա խորացման հնարավոր ուղղությունները։ Այն օգտակար ուսումնասիրություն է միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, տարածաշրջանագիտության, դիվանագիտության և հետխորհրդային տարածքի քաղաքական ու տնտեսական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի արտաքին քաղաքական կապերով և Կենտրոնական Ասիայի երկրների հետ հարաբերությունների զարգացմամբ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-18
Ղազախստանի Հանրապետության և Հայաստանի Հանրապետության համագործակցությունը․ արդի վիճակն ու հեռանկարները (1991–2016 թթ.)

Անվճար

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին