Արծրունի, Սարգիս

Արծրունի, Սարգիս

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

1988 թվականի Ղարաբաղյան շարժման 30-ամյակը

Հրատարակությունը նվիրված է 1988 թվականին սկիզբ առած Ղարաբաղյան շարժման երեսնամյակին՝ ներկայացնելով հայ ժողովրդի նորագույն պատմության կարևորագույն հասարակական և քաղաքական իրադարձություններից մեկի պատմական նշանակությունը, գաղափարական հիմքերը և ազգային գիտակցության զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ 1988 թվականի շարժումը դարձավ հայ հասարակության լայն շերտերի համախմբման, ազգային ինքնագիտակցության վերելքի և պատմական արդարության պահանջի արտահայտման նշանակալի դրսևորում։ Այն ձևավորվեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման ձգտումների և պատմական, ազգային ու քաղաքական խնդիրների շուրջ ծավալված հասարակական ընդվզման պայմաններում՝ աստիճանաբար վերածվելով համաժողովրդական շարժման, որն ընդգրկեց Հայաստանի և արտերկրի բազմաթիվ հայ համայնքներ։ Շարժման հիմնական պահանջներից էր Լեռնային Ղարաբաղի հայության ինքնորոշման իրավունքի իրացումը և նրա քաղաքական ու ազգային ապագայի հարցի արդար լուծումը։ Այն առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ նաև խորհրդային համակարգի վերջին տարիների հասարակական-քաղաքական գործընթացների համատեքստում՝ արտահայտելով ազգային հարցերի, քաղաքացիական ազատությունների, ժողովրդական մասնակցության և քաղաքական փոփոխությունների նկատմամբ աճող պահանջները։ Շարժման ընթացքում հասարակական կյանքում ձևավորվեցին կազմակերպման, համախմբման և հանրային դիրքորոշման արտահայտման նոր ձևեր, իսկ բազմամարդ հանրահավաքներն ու խաղաղ ցույցերը դարձան ժողովրդի կամքի դրսևորման կարևոր միջոցներ։ 1988 թվականի իրադարձությունները մեծ ազդեցություն ունեցան Հայաստանի հետագա քաղաքական զարգացման վրա՝ նպաստելով անկախ պետականության գաղափարի ամրապնդմանը, ազգային քաղաքական կազմակերպությունների ձևավորմանը և խորհրդային իշխանության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի փոփոխությանը։ Շարժումը կարևոր դեր խաղաց նաև 1988 թվականի Սպիտակի ավերիչ երկրաշարժին հաջորդած իրադարձությունների և համազգային համերաշխության դրսևորման պայմաններում՝ բացահայտելով հասարակության կազմակերպական ներուժն ու ազգային միասնության նշանակությունը։ Երեսնամյակին նվիրված այս հրատարակության կարևորությունը պայմանավորված է պատմական հիշողության պահպանման և շարժման նշանակության վերաիմաստավորման անհրաժեշտությամբ։ Երեսուն տարվա հեռավորությունից շարժման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու դրա առաջացման նախադրյալներին, ընթացքին, մասնակիցների հասարակական դերակատարությանը, գաղափարական ուղղվածությանը և Հայաստանի ու Արցախի հետագա պատմության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Այն նաև կարևոր առիթ է գնահատելու 1988 թվականի իրադարձությունների տեղը հայ ժողովրդի նորագույն պատմության մեջ՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես առանձին քաղաքական իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես ազգային ինքնագիտակցության, քաղաքացիական ակտիվության և պատմական պատասխանատվության համաժողովրդական արտահայտություն։ Շարժման պատմական նշանակությունը կապված է նաև Խորհրդային Միության փլուզման նախաշեմին ծավալված ժողովրդավարական և ազգային շարժումների ընդհանուր համատեքստի հետ, որոնց շարքում Ղարաբաղյան շարժումն առանձնանում էր իր զանգվածային բնույթով, ազգային բովանդակությամբ և քաղաքական զարգացումների վրա ունեցած ազդեցությամբ։ Գրական և բովանդակային առումով հոբելյանական հրատարակությունը պատկանում է պատմահասարակական և վերլուծական բնույթի գրականությանը, որի նպատակն է պահպանել պատմական իրադարձությունների հիշողությունը, կարևորել դրանց մասնակիցների դերակատարությունը և նպաստել տարբեր սերունդների պատմական գիտակցության ձևավորմանը։ Այն արժեքավոր է որպես հայ ժողովրդի նորագույն պատմության կարևոր շրջադարձային փուլի հիշատակման և ուսումնասիրությանն ուղղված հրատարակություն, հատկապես այն առումով, որ 1988 թվականի շարժումը մեծապես պայմանավորեց հետագա ազգային-քաղաքական գործընթացների զարգացումը և Հայաստանի անկախ պետականության հաստատման պատմական ճանապարհը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, հասարակական շարժումների ուսումնասիրողներին, նորագույն հայոց պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և ընթերցողների լայն շրջանակին՝ նպաստելով Ղարաբաղյան շարժման պատմական, քաղաքական և հասարակական նշանակության ընկալմանը, ազգային հիշողության պահպանմանը և 20-րդ դարի վերջի հայ հասարակության վերափոխումների ուսումնասիրությանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-17
1988 թվականի Ղարաբաղյան շարժման 30-ամյակը

Անվճար

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին