Ավչյան, Հակոբ Վարդանի

Լեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Թալիշերենի անբարանի բարբառի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով դրա հնչյունական, բառապաշարային, քերականական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել տվյալ բարբառի լեզվական համակարգը, բացահայտել դրա յուրահատկությունները և այն դիտարկել Թալիշերենի ընդհանուր լեզվական տարածքի և հարակից բարբառների համատեքստում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում հնչյունաբանությանը և հնչյունական համակարգին․ ուսումնասիրվում են ձայնավորների և բաղաձայնների կազմը, դրանց արտասանական առանձնահատկությունները, հնչյունափոխական երևույթները, շեշտադրությունը և խոսքային հնչերանգը։ Բարբառային խոսքի հնչյունական նկարագրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն հատկանիշները, որոնցով տվյալ խոսվածքը տարբերվում է գրական լեզվից և այլ տարածքային տարբերակներից։ Ուսումնասիրության կարևոր բաժիններից մեկը բառապաշարն է, որտեղ կարող են ներկայացվել տեղական բառեր ու արտահայտություններ, հին լեզվական շերտեր, կենցաղային և մասնագիտական անվանումներ, ինչպես նաև այլ լեզուների հետ շփումների արդյունքում ձևավորված փոխառություններ։ Բառապաշարի ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է բարբառի պատմական զարգացման, տվյալ համայնքի մշակույթի և ավանդական կենցաղի վերաբերյալ տեղեկություններ ստանալու տեսանկյունից։ Քերականական համակարգի վերլուծության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում անվանական և բայական ձևերին, հոլովմանը, հոգնակիի կազմությանը, դերանուններին, ժամանակների և եղանակների արտահայտմանը, ինչպես նաև նախադասության կառուցվածքին։ Բարբառային նյութի միջոցով հնարավոր է բացահայտել այն քերականական ձևերը, որոնք պահպանվել են տեղական խոսքում և կարող են կարևոր տեղեկություններ հաղորդել լեզվի պատմական զարգացման վերաբերյալ։ Աշխատության նշանակալի կողմերից է կենդանի խոսքի փաստացի նյութի օգտագործումը, քանի որ բարբառի առանձնահատկությունները առավել ամբողջական կերպով բացահայտվում են բնական հաղորդակցության ընթացքում գրանցված օրինակների միջոցով։ Այդպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն լեզվական ձևերը, այլև դրանց գործածության համատեքստը, խոսքի ոճական տարբերությունները և ավանդական արտահայտչամիջոցները։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև պատմական բարբառագիտության համար, քանի որ տարածքային խոսվածքների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել լեզվական փոփոխությունների ընթացքը, տարբեր բնակավայրերի միջև եղած կապերը և լեզվական հնագույն շերտերի պահպանման աստիճանը։ Բարբառի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարևոր նշանակություն ունի մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ տեղական խոսվածքները համայնքի պատմական հիշողության, ինքնության և բանավոր մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից են։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայերենագիտությամբ, բարբառագիտությամբ, լեզվի պատմությամբ, համեմատական լեզվաբանությամբ և տարածաշրջանային մշակույթով զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր աղբյուր է Թալիշերենի տվյալ տարածքային տարբերակի լեզվական կառուցվածքի և զարգացման առանձնահատկությունների ճանաչման համար՝ միաժամանակ նպաստելով հայկական բարբառային բազմազանության փաստագրմանն ու պահպանմանը։