Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Գերմանա-թուրքական օկուպացիան Հայաստանում 1918 թվականին

Աշխատությունը նվիրված է 1918 թվականին Հայաստանի տարածքում գերմանական և թուրքական ռազմական ներկայությանը, նրանց քաղաքական ու ռազմավարական նպատակներին, ինչպես նաև այդ ուժերի գործողություններին և դրանց հետևանքներին հայ ժողովրդի ու երկրի հասարակական-քաղաքական կյանքի համար։ Գրքում ուսումնասիրվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտական փուլում Հարավային Կովկասում ձևավորված բարդ ռազմաքաղաքական իրադրությունը, երբ Ռուսական կայսրության փլուզումից և ռուսական զորքերի հեռանալուց հետո տարածաշրջանում առաջացած իշխանական ու ռազմական դատարկությունը նպաստավոր պայմաններ ստեղծեց արտաքին ուժերի միջամտության և ազդեցության ընդլայնման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գերմանա-թուրքական ներկայության առանձնահատկություններին, այդ երկու պետությունների շահերի համադրմանը և հակասություններին, նրանց ռազմական ու քաղաքական գործունեության ուղղություններին, ինչպես նաև Հայաստանի նկատմամբ իրականացվող քաղաքականության դրսևորումներին։ Աշխատությունը պատմական իրադարձությունները դիտարկում է ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների, ռազմաքաղաքական մրցակցության և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման համատեքստում՝ անդրադառնալով Օսմանյան կայսրության ռազմական առաջխաղացմանը, Գերմանիայի ազդեցության ընդլայնման ձգտումներին և Հարավային Կովկասում նրանց ներկայության հետ կապված քաղաքական գործընթացներին։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի առաջին հանրապետության ձևավորման ժամանակաշրջանի իրավիճակը, պետականության կայացման դժվարությունները, երկրի անվտանգության խնդիրները, տարածքային հարցերը և հայ ժողովրդի առջև ծառացած գոյատևման մարտահրավերները։ Հեղինակը դիտարկում է արտաքին ռազմական ուժերի ներկայության ազդեցությունը Հայաստանի քաղաքական ինքնուրույնության, տնտեսական դրության և հասարակական կյանքի վրա՝ ընդգծելով, որ 1918 թվականը հայ ժողովրդի նորագույն պատմության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող շրջադարձային ժամանակահատված էր։ Նյութի պատմական շարադրանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին Հարավային Կովկասում ծավալված իրադարձությունների փոխկապակցվածության, մեծ տերությունների տարածաշրջանային շահերի և Հայաստանի վրա դրանց թողած ազդեցության մասին։ Աշխատությունն արժեքավոր է հատկապես հայոց նորագույն պատմության, Հայաստանի առաջին հանրապետության ձևավորման նախադրյալների, գերմանա-թուրքական հարաբերությունների, օսմանյան քաղաքականության և 1918 թվականի ռազմաքաղաքական զարգացումների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, արևելագետների, քաղաքագետների, ուսանողների և հայ ժողովրդի նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով տվյալ ժամանակաշրջանի բարդ իրադարձությունների, Հայաստանի միջազգային դրության և պետականության կայացման պատմական պայմանների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Գերմանա-թուրքական օկուպացիան Հայաստանում 1918 թվականին

Անվճար

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին