Բակունց, Սաթենիկ Հրաչիկի

Բակունց, Սաթենիկ Հրաչիկի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի արդի մելիորատիվ-էկոլոգիական գնահատականը և դրանց բարելավման ուղիները

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի մելիորատիվ և էկոլոգիական վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը, հողային ռեսուրսների որակի վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնների բացահայտմանը և դրանց բարելավման գիտականորեն հիմնավորված ուղղությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոռոգվող հողերի ֆիզիկական, քիմիական և ջրային հատկությունների փոփոխություններն են, որոնք պայմանավորված են երկարատև գյուղատնտեսական օգտագործմամբ, ոռոգման ռեժիմով, ստորերկրյա ջրերի մակարդակով, հողերի աղակալմամբ, գերխոնավացմամբ և դրենաժային համակարգերի վիճակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հողերի աղային կազմի և աղակալման աստիճանի տարածական տարբերություններին, քանի որ դրանք կարող են էականորեն ազդել հողի բերրիության, բույսերի աճի և գյուղատնտեսական հողօգտագործման արդյունավետության վրա։ Քննվում են նաև ստորերկրյա ջրերի խորության և հանքայնացման առանձնահատկությունները, ոռոգման ջրի որակը, ջրահեռացման պայմանները և դրանց փոխազդեցությունը հողային միջավայրի հետ։ Մելիորատիվ վիճակի գնահատումը դիտարկվում է էկոլոգիական խնդիրների հետ միասնական համակարգում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել այն տարածքները, որտեղ հողերի դեգրադացման վտանգն առավել արտահայտված է։ Ուսումնասիրվում են հողի կառուցվածքի, խոնավության ռեժիմի, օրգանական նյութերի պարունակության և այլ ագրոէկոլոգիական ցուցանիշների փոփոխությունները՝ գյուղատնտեսական օգտագործման կայունությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարածքային տարբերակված մոտեցումը, քանի որ հարթավայրի տարբեր հատվածներում բնական պայմանները, ջրային ռեժիմը և հողօգտագործման ինտենսիվությունը կարող են էապես տարբերվել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումները, լաբորատոր տվյալները, հողային և մելիորատիվ քարտեզները, ջրաբանական տեղեկատվությունը և տարածական վերլուծության մեթոդները։ Հողերի վիճակի բարելավման ուղղությունները դիտարկվում են ջրային ռեժիմի արդյունավետ կառավարման, դրենաժային պայմանների բարելավման, երկրորդային աղակալման կանխարգելման, հողի բերրիության պահպանման և հողօգտագործման առավել կայուն կազմակերպման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հողագիտության, մելիորացիայի, ագրոէկոլոգիայի և ջրային ռեսուրսների կառավարման մոտեցումները՝ Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի պահպանության և արդյունավետ օգտագործման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Updated: 2026-09-22
Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի արդի մելիորատիվ-էկոլոգիական գնահատականը և դրանց բարելավման ուղիները

Free

Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Read more Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more