Բալոյան, Մարիաննա Աշոտի

Բալոյան, Մարիաննա Աշոտի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Գրականություն

Преемственность русского классицизма литературе XIX - начала XX веков

Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է ռուսական կլասիցիզմի գրական ավանդույթների շարունակականության և դրանց հետագա դարաշրջաններում վերափոխված դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ XIX դարից մինչև XX դարի սկիզբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են կլասիցիզմի ձևավորման շրջանում հաստատված գեղագիտական սկզբունքները, ժանրային համակարգը, կերպարների կառուցման եղանակները, լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները շարունակել իրենց ազդեցությունը ռուս գրականության հետագա զարգացման վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է գրական գործընթացը ոչ թե որպես միմյանցից ամբողջովին անջատ ուղղությունների հաջորդականություն, այլ որպես փոխկապակցված զարգացում, որի ընթացքում նախորդ շրջանի գաղափարներն ու գեղարվեստական ձևերը կարող են պահպանվել, վերաիմաստավորվել կամ հակադրվել նոր գեղագիտական պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կլասիցիզմին բնորոշ բանականության, կարգի, պարտքի, բարոյական ընտրության, քաղաքացիական պատասխանատվության և հասարակական իդեալի գաղափարներին, ինչպես նաև դրանց հետագա գրական վերափոխումներին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել տարբեր ժանրերի՝ դրամատուրգիայի, պոեզիայի, երգիծանքի, ներբողի և այլ ձևերի զարգացումը և դրանցում կլասիցիստական ավանդույթի հետքերը։ Կարևոր է նաև գրական լեզվի և ոճի փոփոխության հարցը, քանի որ XIX դարի գրականությունը աստիճանաբար ձևավորում է նոր արտահայտչական հնարավորություններ՝ պահպանելով նախորդ դարաշրջանից ժառանգված որոշ կառուցվածքային և գաղափարական տարրեր։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այն հեղինակներին, որոնց ստեղծագործություններում նկատելի են կլասիցիստական ավանդույթների շարունակությունն ու վերաիմաստավորումը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դասական սկզբունքները փոխազդում ռոմանտիզմի, ռեալիզմի, սիմվոլիզմի և այլ գրական ուղղությունների հետ։ Այս համատեքստում հատկապես հետաքրքիր է հակադրության և ժառանգականության միաժամանակյա առկայությունը․ նոր գրական ուղղությունները հաճախ ձևավորվում են նախորդ գեղագիտական համակարգի դեմ, սակայն նույնիսկ այդ հակադրության պայմաններում շարունակում են օգտագործել կամ վերափոխել դրա առանձին գաղափարներն ու ձևերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ռուս գրականության պատմական զարգացման տրամաբանության մասին՝ ընդգծելով ավանդույթի պահպանման, փոփոխության և ստեղծագործական վերաիմաստավորման գործընթացները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ռուսական կլասիցիզմի ազդեցությունը չի սահմանափակվել իր պատմական դարաշրջանով, այլ տարբեր ձևերով շարունակվել է XIX դարի և XX դարի սկզբի գրականության մեջ՝ դառնալով հետագա գեղարվեստական որոնումների, ժանրային փոխակերպումների և գրական ավանդույթի զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Թարմացվել է՝ 2026-09-06
Преемственность русского классицизма литературе XIX - начала XX веков

Անվճար

Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին