Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Կիլիկյան Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունները XII–XIV դարերում

Աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիայի հայկական պետության XII–XIV դարերի սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայկական պետականության զարգացման կարևորագույն կողմերից մեկը։ Այն անդրադառնում է Կիլիկյան Հայաստանի հասարակական կառուցվածքին, տնտեսական կյանքի կազմակերպմանը, արտադրական հարաբերություններին, հողատիրության ձևերին, գյուղատնտեսությանն ու արհեստագործությանը, ինչպես նաև առևտրի և քաղաքային կյանքի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հասարակության տարբեր խավերի միջև ձևավորված հարաբերությունների, նրանց տնտեսական դիրքի, իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև ֆեոդալական համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարում ձևավորվել էր որպես քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կարևոր կենտրոն, որի աշխարհագրական դիրքը նպաստում էր միջազգային առևտրական կապերի ընդլայնմանը և տարբեր ժողովուրդների ու քաղաքակրթությունների հետ փոխգործակցությանը։ Այդ հանգամանքները կարևոր ազդեցություն էին թողնում երկրի տնտեսական կառուցվածքի, առևտրային հարաբերությունների և հասարակական կյանքի վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տնտեսական գործունեության տարբեր ոլորտների փոխկապակցվածությունը, պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա, ինչպես նաև միջնադարյան հասարակությանը բնորոշ սոցիալական տարբերությունների ու տնտեսական կախվածությունների դերը։ XII–XIV դարերը Կիլիկյան Հայաստանի պատմության մեջ առանձնանում են պետականության ամրապնդման, տնտեսական գործունեության աշխուժացման, միջազգային հարաբերությունների ընդլայնման և հետագա քաղաքական ու հասարակական փոփոխությունների տեսանկյունից։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպիսի տնտեսական հիմքերի վրա էր կառուցված հայկական միջնադարյան պետությունը, ինչպես էին կազմակերպվում հասարակական և արտադրական հարաբերությունները, ինչ դեր ունեին հողատիրությունն ու առևտուրը երկրի զարգացման գործում, և ինչպես էին ներքին ու արտաքին գործոնները ներգործում հասարակության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի վրա։ Թեման արժեքավոր է նաև Կիլիկյան Հայաստանի և հարևան պետությունների տնտեսական փոխհարաբերությունների, միջնադարյան տարածաշրջանային առևտրի ու տնտեսական փոխանակման պատմության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայագիտության, միջնադարյան պատմության և տնտեսական պատմության տեսանկյունից՝ նպաստելով Կիլիկյան Հայաստանի ոչ միայն քաղաքական ու ռազմական, այլև հասարակական և տնտեսական պատմության ամբողջական ընկալմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հայագետների, արևելագետների, միջնադարյան հասարակությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և հայոց պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ ճանաչելու Կիլիկյան հայկական պետության հասարակական կառուցվածքը, տնտեսական կյանքի առանձնահատկություններն ու միջնադարյան հայկական քաղաքակրթության զարգացման կարևոր գործընթացները։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Կիլիկյան Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունները XII–XIV դարերում

Անվճար

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին